Όταν οι φαιδρές «Ζουγανελιές» βρίσκουν «αριστερό» στόχο! Από την Π. Στασινοπούλου

134 Views
Όταν οι φαιδρές «Ζουγανελιές» βρίσκουν «αριστερό» στόχο! Από την Π. Στασινοπούλου Όταν οι φαιδρές «Ζουγανελιές» βρίσκουν «αριστερό» στόχο! Από την Π. Στασινοπούλου

 Όταν οι φαιδρές «Ζουγανελιές» βρίσκουν «αριστερό» στόχο! Από την Π. Στασινοπούλου

       ΝΑΙ, προφανέστατα αναφέρομαι στον Γιάννη Ζουγανέλη. Έναν καλλιτέχνη που, συμπαθάτε με, όσο κι αν προσπαθώ να διακρίνω επί χρόνια το στίγμα του μέσα στη δαιδαλώδη πολυπραγμοσύνη του, αδυνατώ! Δεν γνωρίζω τί γράφει η ταυτότητά του, ωστόσο πρόκειται κατά τη γνώμη μου για μια σπάνια περίπτωση συνδυασμού σχεδόν ΟΛΩΝ των καλλιτεχνικών ή «καλλιτεχνικών» ιδιοτήτων σε ένα πρόσωπο που δεν έχει αφήσει κανένα σχετικό χώρο ανέγγιχτο! Μουσικός, τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός, ηθοποιός, περφόρμερ, σταντ απ κωμικός, διαφημίζων, τηλεπαρουσιαστής…  και μόνο η απαρίθμηση ζαλίζει, πέρα που μπορεί να μου διαφεύγουν… μερικά! Σταθερά παρών σε μουσικά πάλκα, θεατρικές σκηνές, κινηματογραφικά πλατώ, τηλεοπτικές οθόνες επί σειρά ετών, καταθέτοντας κατά βάση – όταν δεν υποδύεται σεναριακό ρόλο- μια περσόνα διασκεδαστή- (αμπελο)φιλοσόφου με ακαθόριστο στίγμα  και αδυναμία στις μεταμφιέσεις, που μπορεί να εμπεριέχει από τα «πάντα» μέχρι το «τίποτα»…
 
       Να τον βλέπεις ως κωμικό με αυθεντικό χιούμορ και την ίδια στιγμή να μεταβάλλεται σε θλιβερή καρικατούρα …  να ακούς ευφυείς ατάκες και ταυτόχρονα φτηνές βωμολοχίες… να τραγουδά φυσιολογικά και εντελώς απρόβλεπτα να το γελοιοποιεί… να διαχειρίζεται εκφραστικά ένα κείμενο και άνευ λόγου να το καννιβαλίζει… να μπορεί να προκαλέσει γνήσιο γέλιο και να καταφεύγει στη φτήνια του χάχανου και τα καραγκιοζιλίκια… Ακροπατώντας  σε άπειρες βάρκες, με αγωνιώδη προσπάθεια να ισορροπήσει πάνω από μοιραία κενά, έτοιμα να τον καταπιούν. Κάποια το κατάφεραν ήδη… Διότι προφανώς για έναν αμετροεπή με ανύπαρκτη αίσθηση του μέτρου γενικότερα, η ισορροπία ΔΕΝ είναι το δυνατό του σημείο. Και είναι ιδιαίτερα λυπηρό για έναν άνθρωπο που καίει ο ίδιος το ταλέντο του στην πυρά από κάκιστη διαχείριση και μεταστρέφει την αυθόρμητη συμπάθεια που εμπνέει σε ενοχλητικό αρνητισμό.
 
       Από τα πιο ενδεικτικά της εν λόγω «κάκιστης διαχείρισης» είναι η τελευταία συμμετοχή του σε τηλεπαιχνίδι ως παρουσιαστής. Που ενώ ξεκίνησε με καλούς οιωνούς, ως συμπαθής, ευγενικός, χιουμορίστας, ετοιμόλογος, πολύ γρήγορα η έλλειψη μέτρου διατάραξε τραγικά την ισορροπία. Φθάνοντας σε ακρότητες ανεκδιήγητης αισθητικής, παρουσιαζόμενος ως… αυθεντικό καρναβάλι, ξεφεύγοντας άστοχα στους σχολιασμούς, μιλώντας ακατάπαυστα, πέραν της γραφικής πλέον δυσκολίας να διαβάσει τις ερωτήσεις… συλλαβίζοντας ως μαθητούδι! Το ενοχλητικότερο  όμως όλων, είναι η αποθέωση μιας ΑΚΟΜΗ ιδιότητας, που βέβαια γνωρίζαμε σε ένα βαθμό, αλλά εδώ βρήκε το κατάλληλο βήμα να απογειωθεί:  Η ιδιότητα του κήρυκα και συγκεκριμένα του ιεροκήρυκα! Όπου έχοντας απέναντί του τον τρακαρισμένο, λιγομίλητο παίκτη, βρίσκει όλον τον απαιτούμενο χώρο και χρόνο για να… καραφλιάσει το σύμπαν (κατ’ εικόνα και ομοίωση) με τα ανούσια, παιδαριώδη, φαιδρά κηρύγματά του… ή αλλιώς τον βαθιά φιλοσοφικό «Ζουγανέλειο» στοχασμό.
 
       Τόσο που τσιμπιέσαι! Λες ΔΕΝ είναι δυνατόν ένας ώριμος άνθρωπος να εκφράζεται με ρηχότητα  σκέψης επιπέδου πρώτων τάξεων δημοτικού και πνεύμα παλαιολιθικού κατηχητικού…. ΔΕΝ είναι δυνατόν να αναμασά πανομοιότυπα τις ίδιες σαχλές παραινέσεις σαν να απευθύνεται σε προσκοπάκια-λυκόπουλα… ΔΕΝ είναι δυνατόν να επαναλαμβάνει εμμονικά τα ίδια γλοιώδη κομπλιμέντα στους πάντες… Είναι τόσο κραυγαλέο όλο αυτό που μοιραία αναρωτιέσαι αν πρόκειται για αυθεντική προσωπική έκφραση ή για κάποιο κακότεχνο ρόλο! Δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι τόση συσσωρευμένη γραφικότητα είναι αυθόρμητη, καταντάει αφύσικο, σχεδόν γελοίο. Θεωρείς πιο πιθανό να υποδύεται ρόλο, π.χ. του «αγνού καθοδηγητή» ή «σοφού ποιμένα» ή «καλού Σαμαρείτη» ή «δίκαιου Αριστείδη», με ένα λιβάνισμα για τον καθένα, ένα ανούσιο κολακευτικό σχόλιο για οτιδήποτε, μια σπαραξικάρδια ευχή/ συμβουλή για την πατρίδα, για την οικουμένη, για τους νέους, τους γέρους, τους μεσόκοπους, τις γυναίκες, τα παιδιά, τους άρρωστους… γενικώς για ό,τι έμψυχο και άψυχο ενδημεί στον πλανήτη ή μάλλον στον γαλαξία! Με υπερβολή στα όρια της διακωμώδησης και αυτο-ακύρωσης.
 
       Κατόπιν τούτης της «κεκτημένης ταχύτητας», ήταν αναμενόμενο το ύφος του πρόσφατου σχολίου στη σελίδα του, αναφορικά με τον Μανώλη Γλέζο, που συζητήθηκε ευρέως. Και ακολούθησε τη στάση και τα λόγια του πρώην στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που ζήτησε συγγνώμη από τους Έλληνες για την υποστήριξη που παρείχε στον Τσίπρα. Γεγονός που λύπησε βαθύτατα τον κύριο Ζουγανέλη και έγραψε ένα μήνυμα- κόλαφο προς τον «σύντροφο», άξιο μελέτης από ιστορικούς και κυρίως ψυχολόγους. Όπου μέσα σε δέκα ανεκδιήγητες αράδες του λέει: «Κάνε να νιώσουμε λίγο ακόμη την αξιοπρέπειά μας. Μη κατεβάζεις την ψυχολογία. Άσε τον Έλληνα να χαίρεται την επιστροφή του στην πολιτικοποίηση. Μην αδειάζεις τους συναγωνιστές σου…. Η πολυφωνία είναι καλή άμα φέρνει αρμονία και όχι διάλυση… Δες τον Τσίπρα σαν το εγγόνι σου που θέλει στοργή και αγάπη… Και μη ξεχνάς ότι καλώς αυτή τη νεανική προσωπικότητα εμπιστεύτηκε ο λαός μας.Και είναι αυτός ο πολιτικός που ένωσε ετερόκλητες δυνάμεις της αριστεράς  και τώρα όλοι έχουν φωνή…».
 
       Θα μπορούσα σε αυτό το σημείο να δηλώσω «ΔΕΝ μεταδίδω/γράφω άλλο!» και να αφήσω τις παπαρολογίες του «πληγωμένου αριστερού καλλιτέχνη» στην κρίση του κοινού.  Επειδή όμως αν το κάνω κινδυνεύω να… σκάσω, θα σχολιάσω εν ολίγοις- με όση ψυχραιμία μου επιτρέπει η φαιδρότητα της νέας «ζουγανελιάς»-  αφού θυμίσω και πρόσφατη δήλωση της θυγατρός Ελεονώρας. Η οποία ερωτώμενη απάντησε ότι της αρέσει το… βλέμμα του Τσίπρα και το εμπιστεύεται! Ο.Κ μαντάμ… ό,τι εμπιστεύεται κανείς καλό είναι και χαλάλι σας! Βάζοντας πατέρας και κόρη τον «αριστερό» πρωθυπουργό, κάτω από τις «αριστερές», προστατευτικές και έντεχνες φτερούγες τους. Προχωρώντας  επιπλέον ο σοφός, πονόψυχος, στοργικός πατέρας, ένα βήμα παραπέρα. Ζητά από τον απογοητευμένο (μα γιατί; γιατί; γιατί;) Γλέζο να αγκαλιάσει τη «νεανική προσωπικότητα που εμπιστεύτηκε ο λαός μας» με στοργή και αγάπη ως εγγόνι! Ξέχασε το Προδέρμ, αλλά δεν βαριέσαι…
 
       Αποδίδοντας ο αμετροεπής, τρικυμισμένος καλλιτέχνης στον Μ. Γλέζο το… κατέβασμα της ψυχολογίας (για φαντάσου!) και το άδειασμα των… «συναγωνιστών» του! Των ΠΟΙΩΝ;;;;; Ζητώντας να νιώσει (ο λαός) «λίγο ακόμη» την… αξιοπρέπεια του!
 
Υποθέτω αυτήν που ήδη του πρόσφερε απλόχερα η «νεανική προσωπικότητα» και τώρα ο Γλέζος έρχεται να τη μειώσει. Πέραν του ότι δεν αφήνει τον Έλληνα να χαρεί επιτέλους την πολιτικοποίησή του, αυτήν που ο νεανίας ίδρωσε να αποκαταστήσει, με εκλογική αποχή- ρεκόρ. Κατόρθωσε όμως τον μέγα άθλο να ενώσει τις «ετερόκλητες δυνάμεις της αριστεράς», δίνοντας στέγη και βήμα σε ό,τι Καμμένο, τυχάρπαστο, τυχοδιωκτικό, σαλταρισμένο κυκλοφορούσε στις κομματικές αυλές  ζητιανεύοντας ψίχουλα εξουσίας, από ΡαχηλοΜακρήδες μέχρι Χαϊκαληδες, κυρά Τασίες, Μιχελογιαννάκηδες, Συριζο-γραμματείς κι Ανελο- φαρισαίους! Κι όσο για την πολυφωνία, καλή και άγια, αρκεί να μεταφράζεται σε συμφωνία (για λόγους αρμονίας), διότι η διαφωνία… διαλύει και είναι κακό πράγμα! (Το γεγονός ότι εκφράζει την τελευταία ένας επίσης τρικυμισμένος σαν τον Μ.Γλέζο, είναι αντικείμενο άλλης διατριβής με κοινό συμπέρασμα περί της «ποιότητας» των δημοσίων προσώπων..)      
       Και κάπως έτσι με «στοργή και προδέρμ», ο γλυκούλης αριστερός καλλιτέχνης, ο «καλός άνθρωπος του Σετσουάν- Ελλαδιστάν», ο όσιος Ιωάννης Ζουγανέλης με τ’ όνομα, νουθετεί το ποίμνιο των προβάτων, πάντα με Αγάπη και  Αγία  Αριστεροσύνη στο σωστό  δρόμο της Αρετής. Εκεί που το μυαλό γίνεται άμορφος  πολτός και  τους  αόμματους οδηγεί ο μονόφθαλμος. Με επουράνια ανταμοιβή έναν παράδεισο ευνουχισμένων. Παντελώς όμως! Ούτε δράμι για δείγμα…


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Δεν ξέρω ποιος είπε το ευφυές «αν δεν μπορείς να αποφύγεις ένα βιασμό, κάτσε κι απόλαυσέ τον»! Είναι αλήθεια ότι οι βιασμοί τριγύρω σε όλα τα επίπεδα, δεν μετριούνται καν… είναι επίσης αλήθεια ότι όσο κι αν προσπαθείς να τους αποφύγεις, μάταιος κόπος… ε, ΟΧΙ όμως φίλε μου και να τους «απολαύσω»! Θα κραυγάζω την ώρα που «βιάζομαι» κι ας ενοχλώ τα ευαίσθητα ή βουλωμένα αυτιά. Κι αν θέλεις να μοιραστούμε τον πόνο μας… kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1226 Views

Αν μαζευόταν η ξεροκεφαλιά... θα μιλούσαμε για μια πραγματικά εξαιρετική παράσταση. Ωστόσο ο σεβαστός σκοπός και οι καλές προσθέσεις μένουν.  Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή