Οι ΚΑΦΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ με τα βλαστάρια τους στην παραλία… Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

268 Views
Οι ΚΑΦΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ με τα βλαστάρια τους στην παραλία… Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου Οι ΚΑΦΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ με τα βλαστάρια τους στην παραλία… Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

 Οι ΚΑΦΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ με τα βλαστάρια τους στην παραλία… Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

       Μπορεί κανείς να μη δέχεται  για τον εαυτό του τον χαρακτηρισμό του κάφρου-  όλοι οι άλλοι, αυτός ποτέ! – ωστόσο υπάρχει  μια μεγάλη μερίδα που υφίσταται την καφρίλα. Και σε κάποιες περιπτώσεις, όπως εν προκειμένω στις παραλίες- παιδομαζώματα, η κατάσταση σε φτάνει στα όριά σου! Και ενώ ξέρεις ότι είναι παράλογο, καθώς ένα παιδί δεν φταίει που είναι «κατ΄εικόνα και καθ’ ομοίωση» του γονιού, έρχονται στιγμές που νοσταλγείς τον… Ηρώδη! Διότι το φαινόμενο είναι καθολικό και  σε όποια θάλασσα  συναντήσεις παιδιά, θα τραβήξεις των παθών σου τον τάραχο, που  θα σε αναγκάσει να… πάρεις τα κουβαδάκια σου για άλλη παραλία, προσευχόμενος να μη σου λάχει το ίδιο σκηνικό.
 
       Δεν ζητάς πολλά ο ταλαίπωρος λουόμενος… μοναχά μια ήσυχη γωνιά στην άκρη στης θάλασσας, να βουτήξεις στο νερό για μια στάλα δροσιάς, να ξαπλώσεις στον ήλιο και να αποξεχαστείς,  χαζεύοντας τους γλάρους στον ορίζοντα… ίσα για να φύγει από πάνω σου το «βάρος». Και πάνω στη γλυκιά ονειροπόληση, νανουρισμένος απ’ το κύμα… σκάει δίπλα σου ο εφιάλτης! Τουτέστιν μπαμπάς, μαμά και 3 παιδάκια από 2 μέχρι 10 χρονών, συν τα συνοδευτικά- όσα χωρά η καρότσα ενός ντάτσουν. Αφού στηθεί το παραθαλάσσιο νοικοκυριό με πλήρη άνεση «είμαι στο σπίτι μου και κάνω ό,τι γουστάρω», αρχίζει το δράμα… Η συμβία με στεντόρεια τσιριχτή φωνή σε ρόλο κακιασμένου λοχαγού, δίνει αβέρτα διαταγές: «Μπάμπη πιάσε τη μικρή να την αλλάξω, καλά δεν έβαλες μπρατσάκια στον Βασίλη; Αχ, μπαίνει στη θάλασσα, τρέξε να τον προλάβεις! Και βάλε αντιηλιακό στον Παντελή. Παντελήηηηη πού πάς χωρίς αντιηλιακό, εδώ είπα αμέσως! Κουνήσου βρε Μπάμπη!»
 
       Ο αλλόφρων Μπάμπης – που ως αρσενικό δεν «το έχει» με τις σύνθετες εντολές- τα παίρνει και ρίχνει το πρώτο χοντρό μπινελίκι… Στο μεταξύ τα πιτσιρίκια τσιροκοπούν που αργεί η είσοδος στο νερό και όταν πραγματοποιηθεί, απλά εύχεσαι να μην ήσουν εκεί! Διότι θα αδειάσουν τα (must) νεροπίστoλα πάνω σου «κατά λάθος»… θα κουβαλούν νερό με κουβαδάκια ξυστά στην πετσέτα που το μισό θα καταλήγει πάνω της… τα ποδοβολητά δίπλα στα πράγματά σου, θα κάνουν τσάντα και περιεχόμενο τίγκα στην άμμο, να μασάς κόκκους μαζί με το σάντουιτς και να τους φτύνεις απ’ τον καφέ, ΑΝ δεν τον πάρουν παραμάζωμα… θα γλιτώσεις παρά τρίχα τα γυαλιά απ’ το τσαλαπάτημα και θα βρεις τη σαγιονάρα κλωτσημένη τρεις παρέες παρακάτω… Στο μεταξύ ο Μπάμπης και η συμβία αραχτοί,  παντελώς αμέτοχοι στο δικό σου δράμα, δηλώνουν την παρουσία τους συχνά πυκνά με ιαχές «Βασίληηηηηη όχι μέσα, εδώ μπροστά να σε βλέπω! Παντελήηηηηη όχι άλλες βουτιές! Βγείτε αμέσως να φάτε,, ΤΩΡΑ είπα!»
 
       Έλα όμως που ΔΕΝ πεινάνε ΤΩΡΑ! Και ΔΕΝ θέλουν να βγουν από τη θάλασσα! Και ο Μπάμπης κατ’ εντολή του λοχαγού προβαίνει σε… βίαιες συλλήψεις! Για να ακολουθήσει σκληρή μάχη, όπου ο ισχυρότερος (Μπάμπης) νικάει, τα παιδιά κλαίνε γοερά, τα τάπερ χάσκουν ανοιχτά και ο λοχαγός αναλαμβάνει την ποινή- μπούκωμα, με την απειλητική προειδοποίηση «δεν θα μπείτε πριν περάσει μια ώρα». Νέος θρήνος και κανα δυο καρπαζιές, μέχρι που ο Βασίλης κάνει εμετό. Κι αφoύ συνέλθει ρωτά με λαχτάρα «τώρα μπορώ να ξαναμπώ;», βάζοντας ιδέες στον Παντελή που καιροφυλακτεί για την απάντηση. Ενδιάμεσα βέβαια το δίχρονο, μέσα στον χαμό, κλαίει για δικούς του λόγους. Και μέχρι να αποφάνε μέσα σε τρελό κέφι… σκάει κι άλλη οικογένεια με δυο συνομήλικα  παιδιά. Χαράς ευαγγέλια για Βασίλη και Παντελή που δεν μπορούν να βουτήξουν και πάνε με την μπάλα στους νεοφερμένους για να παίξουν ποδόσφαιρο. Μάντεψε πού! Πάνω από το κεφάλι σου και μετά την τρίτη μπαλιά που θα φας κατακούτελα, αφού φυσικά έχεις φάει τη μισή άμμο στη μάπα, θα τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς για να εισπράξεις από το αγριεμένο ζεύγος το κλισέ «μα παιδιά είναι! Θέλουν να παίξουν! Μη χειρότερα!»
 
       Έλα μου ντε… ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! Οπότε – νικημένος κατά κράτος και στα όρια υστερίας- τα μαζεύεις άρον άρον κι αποχωρείς, ψάχνοντας απεγνωσμένα ντεπόν… Όνειρο απατηλό ήταν  η ηρεμία που λαχταρούσες και κατέληξες με το κεφάλι να σφυροκοπάει… Κι άντε να βρεις το δίκιο σου και να ζητήσεις το λόγο από Μπάμπηδες και Σία. Που έτσι και τολμήσεις να κάνεις παρατήρηση στο βλαστάρι τους, μαύρο φίδι που σ’ έφαγε! Θα ορθώσουν την κοιλάρα στη μούρη σου, θα τεντώσουν το δάχτυλο και θ’ ακούσεις όσα τα βότσαλα της θάλασσας! Την ώρα που πίνοντας αμέριμνοι φραπεδιά στην καρακοσμάρα τους,  τα βλαστάρια παραδίπλα δοκιμάζουν τα νεύρα και τις αντοχές σου, καθότι οφείλουν μεν να υπακούν στην εξουσία των ίδιων, αλλά μπορούν ανεξέλεγκτα να βιάζουν το σύμπαν! Ξεσηκώνοντας τον κόσμο με τη φασαρία τους σε οποιοδήποτε χώρο βρεθούν, υπό τα απαθή βλέμματα των συνοδών. Με έτοιμη πάντα τη σπαστική ατάκα «παιδιά είναι», λες και τα ήρεμα των άλλων είναι σοφά γερόντια. Κι αν εσύ τολμήσεις να υποδείξεις στο παιδί τα όρια που ΔΕΝ του έβαλαν οι γονείς του, θα βρεθείς βαριά κατηγορούμενος και απειλούμενος, ρίχνοντας ανάθεμα στη στιγμή που άνοιξες το στόμα…
 
       Γιατί με τον κάφρο ΠΩΣ να κάνεις διάλογο! Του είναι αδύνατο να καταλάβει ότι για τη συμπεριφορά του παιδιού του ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος… ότι το παιδί αντιγράφει την καφρίλα του και την αναπαράγει στη δική του κλίμακα… ότι ενδόμυχα αποζητά τα όρια για να νιώθει ασφαλές και  η ανεξέλεγκτη ελευθερία το αποσυντονίζει… ότι αν δεν δει στην πράξη από τον γονιό τον σεβασμό στον άλλον, δεν πρόκειται ποτέ να τον μάθει με κηρύγματα. Άντε όμως να αναλύσεις τα αυτονόητα στον κάθε Μπάμπη, που μπροστά στη βολή  και τα θέλω του, να πάνε όλοι να πνιγούν! Μεταφέροντας βέβαια ασυνείδητα στο παιδί την κοσμοθεωρία του, μακάρι να του γανώνει τον εγκέφαλο με  «πρέπει»- ακυρωμένα στην πράξη. Διότι όταν ο γονιός με «γράφει» απροκάλυπτα, παραβιάζει το ζωτικό μου χώρο, αδιαφορεί για την ενόχληση που μου προκαλεί, με προσβάλλει όταν τολμώ να διεκδικήσω το αυτονόητο, με ποια λογική το παιδί του να με σεβαστεί; Από πού και ποιον να  διδαχθεί το σεβασμό;
 
       Γιατί ξέρεις κάφρε… κι άλλων ανθρώπων «παιδιά είναι», αλλά τα καμαρώνεις και θαυμάζεις την αγωγή τους. Που μόλις δεις τους γονείς τους αντιλαμβάνεσαι αμέσως την αιτία και αποδίδεις εύσημα σε αυτούς που συνειδητοποιούν την υψηλή αποστολή του γονιού, βλέποντας τη χειροπιαστή «απόδειξη» μπροστά σου. Κι αν σου τα σέρνω τώρα, δεν είναι μόνο επειδή τα παιδιά σου μου σπάνε τα νεύρα στην παραλία. Έστω και με κόπο, κάπου θα βρω να αράξω μακριά από την καφρίλα. Το χειρότερο στην περίπτωσή σου είναι ότι αναπαράγεις το άθλιο μοντέλο σου σε μελλοντικούς πολίτες. ΑΝ μπορείς να σκεφθείς ως εκεί…που ΔΕΝ…

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Δεν ξέρω ποιος είπε το ευφυές «αν δεν μπορείς να αποφύγεις ένα βιασμό, κάτσε κι απόλαυσέ τον»! Είναι αλήθεια ότι οι βιασμοί τριγύρω σε όλα τα επίπεδα, δεν μετριούνται καν… είναι επίσης αλήθεια ότι όσο κι αν προσπαθείς να τους αποφύγεις, μάταιος κόπος… ε, ΟΧΙ όμως φίλε μου και να τους «απολαύσω»! Θα κραυγάζω την ώρα που «βιάζομαι» κι ας ενοχλώ τα ευαίσθητα ή βουλωμένα αυτιά. Κι αν θέλεις να μοιραστούμε τον πόνο μας… kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

2 Comments

  1. <strong>Georgios Papakonstantinou</strong>
    Georgios Papakonstantinou
    Το λιγο μ'αρεσε...προφανώς δε θα βρεθει ποτε οικογένειακα σε καποια παραλία...θα το αποφύγει εκ πεποιθήσεως...
  2. <strong>Νικος Χαραμ.</strong>
    Νικος Χαραμ.
    Πές τα ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ ! ! ! Ετσι ακριβώς είναι κ ακόμη χειρότερα.....το ξέρετε κ εσείς που ντεμεκ διαφωνείτε έτσι....για να διαφωνείτε , αλλά είστε υποκριτές.....

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Αναμενόμενη παράταση για το «Παγκάκι» ή αλλιώς, σκίζει και συνεχίζει στο θέατρο Αμαλία
Αναμενόμενη παράταση για το «Παγκάκι» ή αλλιώς, σκίζει και συνεχίζει στο θέατρο Αμαλία
με 0 Σχόλια 742 Views

Δύο άγνωστοι συναντιούνται σε ένα πάρκο και κάθονται στο ίδιο παγκάκι. Είναι όμως πραγματικά άγνωστοι; Μπορεί κάποτε να ήσαν κάτι άλλο; Είναι τυχαία αυτή η συνάντηση ή όχι; Μήπως έχουν επινοήσει μία ζωή που δεν μπόρεσαν ποτέ να ζήσουν;


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή