Οδοντίατροι στη Γευγελή: Πόσο «φτηνά» μας κοστίζουν τελικά; Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος.

1058 Views
Οδοντίατροι στη Γευγελή: Πόσο «φτηνά» μας κοστίζουν τελικά; Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος. Οδοντίατροι στη Γευγελή: Πόσο «φτηνά» μας κοστίζουν τελικά; Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος.

Οδοντίατροι στη Γευγελή: Πόσο «φτηνά» μας κοστίζουν τελικά;

Πριν από όλα να δηλώσω ότι δεν έχω κάτι εναντίον των κατοίκων της εν λόγω χώρας. Καθώς επίσης και ότι δεν έχω ιδία πείρα επί του θέματος. Ακούω τι συμβαίνει γύρω μου απλώς, κι εύλογα μου δημιουργούνται διάφορα ερωτήματα. Ε, και τι καλύτερο από το να τα μοιραστώ μαζί σας.
 
Ο λόγος για το φαινόμενο που μαστίζει τη βόρεια Ελλάδα εδώ και χρόνια, την προτίμηση δηλαδή των κατοίκων που μένουν κοντά στα σύνορα με το FYROM να επιλέγουν τη γείτονα χώρα για τις αγορές τους, από βενζίνη μέχρι ρουχισμό και παπούτσια, όπως και για την παροχή διαφόρων υπηρεσιών, από τη διασκέδαση στο καζίνο μέχρι την ολική ανακαίνιση της στοματικής τους κοιλότητας. Αναπόφευκτα νομίζω προκύπτει το ζήτημα: Από τον κουλοχέρη του καζίνο, μέχρι τον κουλοχέρη γιατρό, πόσο πραγματικά αξίζει τον κόπο να ρισκάρεις για να τη βγάλεις οικονομικά;
 
Δεν διατείνομαι ότι οι εδώ γιατροί είναι όλοι οι Γιακούμπ της Οδοντιατρικής, ούτε ότι οι εκεί γιατροί πέρασαν όλοι σε μια νύχτα από τη φάση του ξεματιάσματος σε αυτήν του ξεδοντιάσματος. Αυτό μόνο οι ίδιοι μπορούν να το ξέρουν, και ούτε. Η σχέση όμως ασθενούς και γιατρού είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Και πολύ δύσκολο. Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει κάποιον φίλο, γνωστό, γείτονα που άλλαξε γιατρό επειδή ο προηγούμενος δεν του ενέπνεε εμπιστοσύνη; Κι αναρωτιέμαι: είναι ποτέ δυνατόν να σου εμπνεύσει εμπιστοσύνη ένας γιατρός από άλλη χώρα (σημ. χαμηλότερου βιοτικού επιπέδου από τη δική σου – απλός αντικειμενισμός χωρίς ίχνος ρατσισμού), που μόλις και μετά βίας μιλάει τη γλώσσα σου (ή που την έμαθε άπταιστα για να σε προσελκύσει σαν πελάτη); Πόσο εύκολο είναι να εμπιστευτείς απολύτως το παιδί σου στα χέρια κάποιου για τον οποίο επί της ουσίας δεν γνωρίζεις απολύτως τίποτα (συστάσεις, επίπεδο σπουδών της χώρας του, επαγγελματική εμπειρία κλπ) πάνω σε ένα ζήτημα απόλυτα κρίσιμο, για το οποίο οι γνώσεις σου είναι απόλυτα ανύπαρκτες;
 
Τα πράγματα δείχνουν πως παρά τους πολλούς απόλυτους παράγοντες, το οικονομικό ζήτημα μοιάζει να ναι το απόλυτο κίνητρο και κριτήριο. Οι διαφορές ανάμεσα στις τιμές εδώ και τις τιμές εκεί είναι χαώδεις. Αυτό οφείλεται στις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν στην τιμολόγηση των υλικών που χρησιμοποιούνται για τις επεμβάσεις / εξετάσεις. Επίσης στην υπερφορολόγηση αλλά και την πανάκριβη υποχρεωτική ασφάλιση όλων των ελεύθερων επαγγελματιών στη χώρα μας. Κάποιοι θα πουν ίσως και στο φιλοχρήματο του χαρακτήρα των Ελλήνων γιατρών. Και πάλι αυτό μόνο οι ίδιοι μπορούν να το ξέρουν, και ούτε. Όταν μιλάμε για παροχή υπηρεσιών, και στην προκειμένη περίπτωση ύψιστης σημασίας, είτε μας αρέσει είτε όχι ο κάθε επαγγελματίας κοστολογεί τη δουλειά του όπως αυτός κρίνει.
 
Οι τελευταίες αποκαλύψεις όμως που ήρθαν πρόσφατα στο φως και βουίζουν σε κανάλια και ενημερωτικά blogs, που κάνουν λόγο για ακατάσχετες αιμορραγίες (περιστατικά που διακομίστηκαν επειγόντως σε ελληνικά νοσοκομεία) κι επικίνδυνες επεμβάσεις που δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει, καθιστούν σαφές πλέον ότι και σε αυτήν την περίπτωση, όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων: Οικονομία εναντίον ασφαλών συνθηκών υγείας, σημειώσατε … «?» Από το οικείο μου περιβάλλον έχω διαβεβαιωθεί ότι τα εκεί ιατρεία είναι υπερπολυτελή και ντρέπεσαι να μπεις. Αυτό από μόνο του όμως δε λέει κάτι. Το δόντι δε θα στο σφραγίσει μόνο του το μηχάνημα, όσο τελευταίας τεχνολογίας κι αν είναι. Την επέμβαση δεν θα σου την κάνει μόνο του το νυστέρι. Κατά παράφραση της γνωστής παροιμίας, τα μεταξωτά … ιατρεία, θέλουν κι επιδέξιους γιατρούς.
 
Φυσικά όπως σε κάθε κλάδο, έτσι και σε αυτόν, υπάρχουν καλοί και κακοί επαγγελματίες. Αυτές οι περιπτώσεις που είδαν το φως μπορεί να είναι μεμονωμένα περιστατικά, τα οποία δεν αντικατοπτρίζουν την πλήρη αλήθεια. Γεγονός είναι ότι έχει τύχει να ακούσω προσωπικά τα καλύτερα λόγια από ασθενείς που έφυγαν πλήρως ικανοποιημένοι. Συνεπώς γενικός κανόνας δεν μπορεί να υπάρχει. Ο καθένας ενεργεί σύμφωνα με το ένστικτό του, την εμπειρία του, τη δεοντολογία του, το μεγαλύτερο ή μικρότερο εθνικό του φρόνημα και φυσικά, την τσέπη του.
 
Και την τσέπη του. Όχι αποκλειστικά και μόνο την τσέπη του. Δεν είναι δυνατόν σε όλα τα ζητήματα ο μόνος παράγοντας που παίζει ρόλο να είναι τα χρήματα. Ή μήπως είναι; Δεν μου έχει τύχει να έρθω σε παρεμφερές δίλλημα αλλά αναρωτιέμαι και το εξής: Αν αντί για μια επέμβαση «ανοιχτού στόματος» επρόκειτο για μια επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, πόσο εύκολα θα εμπιστευόμασταν μια αρτιότατα εξοπλισμένη κλινική στο FYROM;
 
Δύσκολα μάλλον, ε;

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1225 Views

Αν μαζευόταν η ξεροκεφαλιά... θα μιλούσαμε για μια πραγματικά εξαιρετική παράσταση. Ωστόσο ο σεβαστός σκοπός και οι καλές προσθέσεις μένουν.  Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή