«Κίνημα Ωτοστόπ» ή πρόσχημα για… καμάκι; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

631 Views
«Κίνημα Ωτοστόπ» ή πρόσχημα για… καμάκι; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου «Κίνημα Ωτοστόπ» ή πρόσχημα για… καμάκι; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

  «Κίνημα Ωτοστόπ» ή πρόσχημα για… καμάκι; Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου

       Με το που διάβασα για το επίκαιρο «κίνημα Ωτοστόπ» στην πολύπαθη… ΟΑΣΘόπληκτη  Θεσσαλονίκη, αυθόρμητα και χωρίς δεύτερες σκέψεις αναθάρρησα. Να, είπα, που κάποιοι συμμερίστηκαν τον πόνο του συνδημότη, πήραν μια χρήσιμη πρωτοβουλία και  η «αλληλεγγύη on the road» έγινε πράξη, καθότι ο πόνος του θεσσαλονικιού τις τελευταίες μέρες, άλλο να τον περιγράφεις κι άλλο να τον ζεις! Οι πατούσες μας το ξέρουν που έβγαλαν φουσκάλες από τους μαραθώνιους και η (έτσι κι αλλιώς) αδειανή μας τσέπη που στέγνωσε παντελώς από την απρόσιτη πολυτέλεια του ταξί- σε επείγουσες περιπτώσεις, την αλόγιστη κατανάλωση βενζίνης σε απίστευτα μποτιλιαρίσματα και οσονούπω την επίσκεψη σε ορθοπεδικό για αποκατάσταση των κάτω άκρων από την καταπόνηση… Οι μη έχοντες ιδιωτικό όχημα, χρήμα ή γερά πόδια συν γερά νεύρα,  απλά παρέμειναν αποκλεισμένοι- απομονωμένοι, κάνοντας νυχθημερόν τάματα στον «άγιο των μεταφορών», μήπως και μεσολαβήσει στον Οργανισμό Ανύπαρκτων Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης και μας λυπηθεί… Εναλλάσσοντας περιστασιακά τα τάματα και τις προσευχές με βαριά μπινελίκια και κατάρες, διότι κάποτε κι ο θεοσεβούμενος σπάει…
 
       Οπότε, εν μέσω παρόμοιου σκηνικού, μια πράξη αλληλεγγύης σου δίνει τουλάχιστον μιαν ανάσα, μια παρηγοριά. Αλλά και μια πρακτική λύση στο ανεπίλυτο καθημερινό βάσανο. Με τον παλιό, απλό τρόπο μετακίνησης του ωτοστόπ, πιο οργανωμένο για την περίσταση, εφοδιάζοντας τους εθελοντές γιωταχήδες και τους αναγκεμένους με ειδικό σήμα του κινήματος. Σαφώς μια λύση (μεγάλης) ανάγκης... έως απελπισίας βεβαίως, γιατί το να βάλεις έναν άγνωστο στο αυτοκίνητό σου ή να μπεις στο αυτοκίνητο ενός αγνώστου, ένα ρίσκο το έχει κι ένα σφίξιμο το νιώθεις… Και προφανώς κανένα ταμπελάκι του κινήματος δεν παρέχει την παραμικρή εγγύηση σε περίπτωση «στραβής», είτε από πλευράς οδηγού, είτε από πλευράς επιβάτη. Βασίζεσαι εντελώς στα τυφλά στην αμοιβαία εμπιστοσύνη εκατέρωθεν, σε καιρούς που η εν λόγω έννοια δεν θα λέγαμε ότι βρίσκεται στα πάνω της… Μεταξύ μας όμως, η ανάγκη μπορεί να οδηγήσει σε πολύ χειρότερες επιλογές, οπότε κάνεις ένα σταυρό, στολίζεις για πολλοστή φορά μέσα σου τον ΟΑΣΘ και συν αυτώ και προχωράς… Καθότι τη στιγμή που καίγεσαι ΔΕΝ έχεις την πολυτέλεια άλλης ασφαλούς λύσης.
 
       Με ανάμεικτα λοιπόν αισθήματα σκεφτόμουν την πρόσφατη πρωτοβουλία, πίνοντας με φίλη καφέ σε πεζοδρόμιο κεντρικού δρόμου, πολύ κοντά σε στάση (πρώην) λεωφορείου. Όπου συμπτωματικά βλέπω να περνά αυτοκίνητο με το ειδικό σήμα και έναν ταλαίπωρο μεσόκοπο να σηκώνει το χέρι για ωτοστόπ. Ο νεαρός οδηγός απλά επιβραδύνει ελαφρά, ίσα για να τσεκάρει τον ταλαίπωρο και προσπερνά απαθής. Ακολουθώ το αυτοκίνητο με τα μάτια, καθώς έχω απεριόριστο οπτικό πεδίο και λίγα μέτρα πιο κάτω τι βλέπω; Δυο νεαρά κορίτσια με σορτσάκια σηκώνουν το χέρι κι ο οδηγός… κοκαλώνει το αμάξι- εισπράττοντας ένα γενναίο κράξιμο από την κόρνα του πισινού που κόντεψε να πέσει πάνω του-  ανοίγει την πόρτα και φορτώνει περιχαρής τα τρυφερούδια! Κοιταζόμαστε με τη φίλη μου όλο νόημα, ενώ ο ταλαίπωρος μεσόκοπος ευτυχώς έχει στρίψει στενό και δεν έγινε μάρτυρας του ιδιότυπου «ρατσισμού». Αναμενόμενου άλλωστε, καθώς ο ατυχής όσο προκλητικό… σορτσάκι κι αν φορούσε, δεν θα είχε την παραμικρή τύχη.
 
       Σχολιάζοντας το περιστατικό με τη φίλη, καταλήξαμε ότιτελικά κάποια πράγματα θα παραμείνουν ως διαχρονικές «αξίες». Γιατί θυμηθήκαμε την παλιά δοκιμασμένη τακτική του παραδοσιακού ωτοστόπ, όπου αν η ποδαράτη παρέα δεν διέθετε γυναίκα να σηκώσει το χέρι, ανοίγοντας ταυτόχρονα ελαφρά το ντεκολτέ  ή σηκώνοντας τη φούστα, δεν είχε καμιά ελπίδα να επιβιβαστεί ούτε σε κάρο! Ενώ αντίθετα, αν ο γυναικείος κράχτης διέθετε πλούσια προσόντα και τσαχπινιά,  θα συνέχιζαν με Μερσεντές και πάνω, έστω κι αν ο οδηγός (με τον κράχτη συνοδηγό βεβαίως) έβριζε μέσα του τους παρείσακτους… Κλασικά στερεότυπα, αμετακίνητα στις δεκαετίες. Μόνο που ΔΕΝ περιμένεις να τα συναντήσεις διάολε, σε μια κίνηση αλληλεγγύης!Σε μια πρωτοβουλία που υποτίθεται διέπεται από πνεύμα αλληλοβοήθειας σε μια έκτακτη ανάγκη και παρόμοιοι σεξιστικοί διαχωρισμοί προκαλούν. Απόλυτα κατανοητό να επιλέγει ο οδηγός τον άγνωστο συνεπιβάτη  με κριτήριο την ασφάλειά του, αλλά με κριτήριο… καμακιού; Άραγε κάποιοι μάγκες εκμεταλλεύονται την έκτακτη ανάγκη και χρησιμοποιούν το «κίνημα Ωτοστόπ» για να… βγάλουν εύκολα γκόμενα; Και όσοι ταλαίπωροι μεσήλικες, αυτοί που έχουν μέγιστο πρόβλημα μετακίνησης, ήλπισαν σε μια βοήθεια ακούγοντας για το κίνημα, θα μείνουν με το ταμπελάκι στο (μάταια) σηκωμένο χέρι; Τι πρέπει να κάνουν οι άμοιροι; Να αναβιώσουν από το πουθενά τον μύθο του Φάουστ; Ή να το πάρουν απόφαση ότι έτσι και δεν είσαι τρυφερούδι γκομενάκι, κίνημα και (μετα)κίνηση γιοκ;
 
       Ξεκαθαρίστε το καρντάσια… μας φτάνουν τα ζόρια μας, δεν χρειαζόμαστε στο καπάκι και προκλητικές κοροϊδίες…

=======================================================================

#Κουλτουρόσουπα  #kulrurosupa  #Γκρίνιες  #Θεσσαλονίκη #ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΟΑΣΘ  #ΚίνημαΩτοστοπ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Πίτσα Στασινοπούλου
Πίτσα Στασινοπούλου

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή