ΑΣΤΕΡΟΠΗ. Σειρά μικρών ανέκδοτων διηγημάτων του Βασίλη Καρατζόγλου.

186 Views
ΑΣΤΕΡΟΠΗ. Σειρά μικρών ανέκδοτων διηγημάτων του Βασίλη Καρατζόγλου. ΑΣΤΕΡΟΠΗ. Σειρά μικρών ανέκδοτων διηγημάτων του Βασίλη Καρατζόγλου.

"ΑΣΤΕΡΟΠΗ". Σειρά μικρών ανέκδοτων διηγημάτων του Βασίλη Καρατζόγλου.

[2 από 4]
-Μπορώ να καθίσω;
Η Στεφανία της  κάνει  ένα νεύμα κουνώντας το χέρι της σαν να της λέει: «Ναι, βεβαίως μπορείτε». Μέσα της βέβαια ξέρει πολύ καλά ότι δεν έχει πολύ όρεξη για κουβέντα και ειλικρινά αναρωτιέται που βρέθηκε αυτή η γυναίκα εδώ στην ερημιά. Ήθελε να μείνει μόνη να απολαύσει την Πανσέληνο και να σκεφτεί. Τι να σκεφτεί; Ούτε και αυτή ξέρει τι. Απλά ήθελε να σκεφτεί. Την ζωή της, ας πούμε που πάει κατά διαόλου.
Εκείνη της χαμογελά, ανοίγει την ψάθα που κρατάει στο χέρι,  και κάθεται πάνω της. Είναι γύρω στα 65 με ξανθό μαλλί περμανάντ, κολλάν και πουκαμίσα. Θυμίζει τραγουδίστρια της δεκαετίας του 60’. Κοιτιούνται χωρίς να ανταλλάσουν κουβέντα. Κάπως πρέπει να σπάσει ο πάγος. Αυτή η σιωπή αρχίζει και της χτυπάει τα νεύρα. Μοιάζουν σαν ερωτευμένο ζευγάρι που κοιτάνε την Πανσέληνο. Αποφασίζει να σπάσει πρώτη την σιωπή γιατί η κυρία φαίνεται να έχει κατέβει από άλλο πλανήτη. Κουνάει συνέχεια τα πόδια της και κοιτάει προς τον ουρανό. Η Στεφανία σκέφτεται μήπως είναι νευρασθενική και απλά βγήκε να πάρει τον αέρα της. Ωχού, δεν αντέχει άλλους τρελούς στο κεφάλι της.
-Από εδώ είστε; ρωτά χωρίς να την κοιτάει στα μάτια.
-Όχι δεν είμαι από εδώ. Γιατί ρωτάς; Εδώ όμως αγόρασα σπίτι, της απαντά εκείνη κουνώντας τα πόδια της.
- Ρωτάω για να μάθω αν είναι καθαρή η θάλασσα που υπάρχει εδώ κάτω.
Βρήκε και αυτή απάντηση σοβαρή! Αλλά αυτή της ήρθε, αυτή είπε.
-Είναι, είναι. Εδώ που κάθεσαι εσύ δεν είναι, γιατί από πίσω είναι το ξενοδοχείο και μολύνει τα νερά, αλλά πιο κάτω είναι καθαρά.
Βγάζει το πακέτο με τα τσιγάρα και τινάζει το ξανθό της μαλλί.
-Τσιγάρο θέλεις;
-Ευχαριστώ αλλά έχω καπνό.
-Έλα καλέ πάρε να το κάνουμε παρέα. Ελαφρύ είναι.
Η Στεφανία το παίρνει και της ψελλίζει «ευχαριστώ». Ξαφνικά στον ουρανό εμφανίζεται ένα φωτεινό αντικείμενο.
-Α, το βλέπετε αυτό το που κινείται με τα φωτάκια;
-Ναι, αεροπλάνο πρέπει να είναι.
-Όχι δεν πρέπει να είναι αεροπλάνο γιατί είναι πολύ φωτεινό.
-Χα, χα και τι να είναι; Εξωγήινοι; Κάνεις και εσύ σαν του ταξιτζήδες. Τώρα μου θύμισες ένα ανέκδοτο. Να στο πω να γελάσεις.
Ανάβουν το τσιγάρο και η κυρία ξεκινά να λέει το ανέκδοτο.
- Ένας ταξιτζής καθώς πήγαινε την διαδρομή του άκουσε στο ραδιόφωνο μια είδηση. «Προσοχή, προσοχή. Στην πόλη μας κατεβήκανε εξωγήινοι. Για να τους αναγνωρίσετε είναι πολύ κοντοί και φοράνε λευκά ρούχα. Όταν δείτε κάποιον από αυτούς να του μιλήσετε αργά και καθαρά». Στην διαδρομή σταμάτησε κάπου μέσα στην νύχτα για να κατουρήσει. Όπως κατουρούσε είδε στα πέντε μέτρα ένα άσπρο ανθρωπάκι. Φοβήθηκε τόσο πολύ και έφερε στο μυαλό του την είδηση. Έπρεπε να του μιλήσει αργά και σταθερά. «Γεια σου. Είμαι ο Γιώργος , ταξιτζής και σταμάτησα εδώ για να κατουρήσω», του είπε αργά και συλλαβιστά. Ο άλλος του απάντησε: «Γεια σου είμαι ο Βαγγέλης οδηγός ασθενοφόρου και σταμάτησα εδώ να χέσω».
Γελάσανε και οι δύο κάπως αμήχανα.
-Θέλει τρόπο να πεις ένα ανέκδοτο, λέει η κυρία και προσπαθεί να κρύψει την θλίψη της για το «αποτυχημένο» ανέκδοτο.
-Όλα στην ζωή τρόπο θέλουν. Η σχέση, η δουλειά, οι φιλίες, ακόμα και το σεξ τρόπο θέλει, της απαντά κατσουφιασμένη η Στεφανία.
-Καλέ αν δεν θέλει το σεξ τρόπο, τότε τι θέλει; της απαντά εκείνη και ξεσπά σε ένα δυνατό γέλιο.
Μα, που την βρίσκει την όρεξη. Τόσο ξέγνοιαστη γυναίκα πρώτη φορά βλέπει.
-Κοίταξε, σταμάτησε να κινείται το φωτεινό αντικείμενο, φωνάζει και δείχνει προς τον ουρανό.
Η Στεφανία δείχνει να μην συμμερίζεται τον ενθουσιασμό της.
Εκείνη συνεχίζει.
-Τις προάλλες άκουσα ότι ξεκόλλησε ένα κομμάτι από τον ήλιο. Ξέρεις ο ήλιος δεν είναι σαν την γη είναι εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος και είναι φωτιά. Τελικά δεν έπεσε στην γη. Διαλύθηκε. Και που ζούμε ακόμα πολύ είναι.
-Αλήθεια; Δεν άκουσα κάτι.
-Ναι, ναι. Αχ, κορίτσι μου μια κουκίδα μέσα στο Σύμπαν είμαστε.
-Ναι, μια κουκίδα είμαστε. Η αλλιώς σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε, η ζωή είναι μικρή για να ‘ναι θλιβερή και άλλα τέτοια.
Η ξανθιά κυρία  την κοιτάει λίγο περίεργα.
-Απελπισμένη;
-E;
-Ρωτάω αν είσαι απελπισμένη.
-Από τι;
-Από την ζωή, τους άντρες, της δουλειά, τους φίλους. Από όλα.
-Μα, τι ερώτηση είναι αυτή;
-Κανονική.
Η Στεφανία ψάχνει εναγωνίως μια ερώτηση για να αποφύγει τις απαντήσεις της ξανθιάς κυρίας.
-Μήπως το φωτεινό αντικείμενο δεν είναι πυροσβεστικό αεροπλάνο και είναι αστέρι που πέφτει;
Έχει μια ελπίδα ότι την σκαπούλαρε και ότι δεν θα συνεχίσει αυτές τις ερωτήσεις.
-Θα το παρατηρήσουμε και αργότερα, της απαντά εκείνη και βγάζει ένα ακόμα τσιγάρο από την τσάντα της.
-Θέλεις;
-Όχι, ευχαριστώ.
-Παντρεμένη είσαι;
-Όχι.
-Εδώ ήρθες για διακοπές;
-Ναι.
-Κοίτα να περάσεις καλά. Αν γνωρίσεις και κανέναν νεαρό ,ακόμα καλύτερα.
-Ευχαριστώ. Θα το έχω στον νου μου. Έχω σχέση απλά είμαστε τσακωμένοι.
-Που συχνάζεις όταν βγαίνεις;
-Μια φορά έχω βγει, και έχω πάει εδώ πιο κάτω, σε ένα ουζερί. Νομίζω λέγεται «Βαρέλας».
-Α, ναι το ξέρω. Εγώ πηγαίνω δίπλα στα «Αδέρφια». Είναι φίλοι μου χρόνια. Είναι καλά παιδιά και έχουν ωραίους μεζέδες.
-Α, ωραία θα πάω και εκεί μια μέρα.
- Ναι, να πας και να πεις ότι έρχεσαι εκ μέρους της Αστερόπης.
-Ευχαριστώ. Όταν πάω θα τους το πω. Ωραίο όνομα έχετε.
-Ε, είναι λίγο ασυνήθιστο.
-Ναι, δεν το έχω ξανακούσει.
- Άντε καλά κορίτσι μου. Εγώ σ’ αφήνω πηγαίνω για ξεκούραση.
Κάνει να σηκωθεί αλλά η φωνή της συνομιλήτρια της, δεν τη το επιτρέπει.
-Ωραία λοιπόν δεν είμαι ευχαριστημένη από την ζωή μου. Για αυτό ήρθα μόνη μου διακοπές. Όλα στην ζωή μου πάνε χάλια. Σκατά που λένε.
-Να φανταστώ ότι και το σεξ πάπαλα. Τέλος που λέμε, έτσι; Χαχαχαχαχαχαχα.
Ξεσπά πάλι σε δυνατό γέλιο.
-Τόσο αστείο σας φάνηκε αυτό που σας είπα;
-Όχι, απλά τα έχω ακούσει 1.000.000 φορές.
-Είναι η αλήθεια όμως. Εσείς μπορεί να μην έχετε προβλήματα, οι άλλοι όμως έχουν.
-Οκ. Ειλικρινά πιστεύεις ότι μπορεί να δεις κάποιο ιπτάμενο αντικείμενο από το μπαλκόνι σου;
-Τι σχέση έχει τώρα αυτό;
-Απάντησέ μου.
-Σαν και αυτό που στέκει εκεί πάνω;
-Αυτό είπαμε είναι πυροσβεστικό όχημα η αστέρι.
-Ε, λοιπόν όχι δεν πιστεύω σε ιπτάμενα αντικείμενα.
-Ούτε μία στο εκατομμύριο;
-Αυτά είναι απίθανα πράγματα που μου λέτε. Που θέλετε να καταλήξετε;
-Πουθενά. Απλά σήμερα το βράδυ στις 2, βγες στο μπαλκόνι και ρίξε μια ματιά στον ουρανό.
-Τι έχει;
-Θα καταλάβεις. Είναι ώρα να πηγαίνω σιγά-σιγά.
Καθώς φεύγει, σταματάει και γυρίζει το κεφάλι της προς τον ουρανό.
-Κοίτα το. Εκεί παραμένει. Και νομίζω μας πλησιάζει. Άντε κορίτσι μου σε χαιρετώ. Καλή συνέχεια στις διακοπές σου.
-Εδώ μένετε τα καλοκαίρια;
-Χα, χα τα τελευταία χρόνια έμενα. Τώρα πηγαινοέρχομαι.
Σηκώνεται να φύγει. Στα δέκα μέτρα σταματάει, γυρίζει και φωνάζει:
-Το βλέπεις το φωτεινό αντικείμενο; Νομίζω σηκώθηκε πιο ψηλά. Μην ξεχάσεις να βγεις στο μπαλκόνι σου στις 2 το βράδυ. Το δικό μου μπαλκόνι κρύβει τον ουρανό, της λέει και εξαφανίζεται.
Η Στεφανία τα χάνει και προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε.
Σηκώνει τα μάτια της προς το ουρανό για να δει αν το φωτεινό αντικείμενο είναι στην θέση του.
Έχει φύγει.
Ξυπνάει μούσκεμα στον ιδρώτα. Η ώρα είναι 01:50. Σηκώνεται ζαλισμένη από το όνειρο που είδε. Πάει κατευθείαν στο μπάνιο για να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπο της. Η ώρα έχει πάει 02:00. Βγαίνει στο μπαλκόνι. Ένα τεράστιο φωτεινό αντικείμενο περνάει από μπροστά της. Είναι σίγουρη ότι κάπου το έχει ξαναδεί. Κοντοστέκεται και το παρατηρεί. Ένα γνώριμο-δυνατό γέλιο ταράζει για λίγο την νυχτερινή ηρεμία. Είναι η Αστερόπη. Το φωτεινό αντικείμενο σιγά-σιγά εξαφανίζεται. Ελπίδα λοιπόν. Αυτό ήθελε να της πει. Ελπίδα και πίστη.
Γυρίζει πίσω στο κρεβάτι. Ο Στέλιος κοιμάται του καλού καιρού. Μπαίνει κάτω από το σεντόνι. Τον φιλάει στο πρόσωπο και γυρίζει πλευρό.
Σκέφτεται τα λόγια της Αστερόπης.
Αύριο σίγουρα θα είναι μια άλλη μέρα.
 
Αφιερωμένο σε όσους αγωνίζονται καθημερινά,
                                                    Ελπίζουν, και δεν το βάζουν κάτω. 
Βασίλης Καρατζόγλου.
-εικόνα, Γιώργου Γουναρόπουλου, Κορίτσι-

ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ του Βασίλη Καρατζόγλου. Σειρά μικρών ανέκδοτων διηγημάτων. [1 απο 4]

-4 μικρά ανέκδοτα διηγήματα του Βασίλη Καρατζόγλου… Επόμενες δημοσιεύσεις  23 Αυγούστου και 2 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν μπουν σε εκδοτική διαδικασία…

υγ. Ο Βασίλης Καρατζόγλου ζει και εργάζεται στην Αθήνα και μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων του αρθρογραφεί στην «Κ» ψυχαγωγώντας τους αναγνώστες της ανελλιπώς τα τελευταία δυο χρόνια στην μόνιμη επιτυχημένη στήλη του, εδώ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Οι μάρτυρες των Αθηνών» στο Θέατρο Σταθμός
«Οι μάρτυρες των Αθηνών» στο Θέατρο Σταθμός
338 Views

 Με κύριους άξονες την ατομικότητα και την ενσυναίσθηση οι «Μάρτυρες των Αθηνών» αφηγούνται την προσωπική και τη συλλογική ιστορία ενός ολόκληρου λαού, εβδομηνταπέντε χρόνια μετά την Απελευθέρωση της Αθήνας.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή