«Ώρα έναρξης 9μμ». ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ;;; Από την Π. Στασινοπούλου

519 Views
«Ώρα έναρξης 9μμ». ΓΙΑΤΙ  ΜΑΣ  ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ;;; Από την Π. Στασινοπούλου «Ώρα έναρξης 9μμ». ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ;;; Από την Π. Στασινοπούλου

 «Ώρα έναρξης 9μμ»… ΓΙΑΤΙ  ΜΑΣ  ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ;;; Από την Π. Στασινοπούλου

       Το πράγμα έχει γίνει κανόνας τόσο καθολικός, που δεν συναντάς ούτε  καν μια εξαίρεση, έτσι για να τον επιβεβαιώσει! Και ο κανόνας σε σχέση με παραστάσεις, συναυλίες, εκδηλώσεις κάθε είδους, βρέξει- χιονίσει, λέει: «Γράφουμε παντού ώρα έναρξης π.χ. 9μμ και ΔΕΝ πρόκειται να αρχίσουμε πριν τις 9.30 στην καλύτερη περίπτωση, που να έρθει ο κόσμος ανάποδα!» Και προσοχή: μιλάμε για την «καλύτερη περίπτωση» της μισάωρης καθυστέρησης, που εσύ ο θεατής πρέπει να νιώθεις τυχερός που σου έλαχε, γιατί στη «χειρότερη» μπορεί το πράμα να πάρει από 45 λεπτά και βάλε…
 
       Το σκηνικό, ειδικά στους καλοκαιρινούς χώρους, δεν είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Εισέρχεσαι - συνεπής στην ώρα σου και μάλιστα 5-10 λεπτά νωρίτερα, καθότι εδώ οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες, σε ένα καυτό τσιμεντένιο χώρο που όλη τη μέρα απορροφούσε την κάψα του ήλιου και τώρα την αποδίδει γενναιόδωρα… απιθώνεις τα οπίσθιά σου πάνω στη ζεστή κερκίδα- αν δεν πρόβλεψες για μαξιλαράκι ή έστω φελιζόλ… κάθεσαι χωρίς να μπορείς να ακουμπήσεις πουθενά την ταλαίπωρη ράχη σου που αρχίζει να υποφέρει… πιθανόν πήγες μόνος, χωρίς παρέα για να έχεις να συζητήσεις… πιθανόν επίσης να ανήκεις στους τύπους που το κινητό δεν αποτελεί προέκταση του χεριού  που το παίρνεις μόνο με εγχείρηση, για την ακρίβεια μπορεί και να το απεχθάνεται… πιθανόν τέλος να μην καπνίζεις, έτσι για να περνά η ώρα… Θα μου πεις, μα ΟΛΑ ΜΑΖΙ κυρά μου; ΝΑΙ ρε φίλε! Τα θεωρείς μήπως απίθανα σενάρια επιστημονικής φαντασίας;
 
       Κάθεσαι το λοιπόν - που πιο άβολα δεν γίνεται - και περιμένεις… χαζεύεις λίγο τον κόσμο, χαζεύεις τις σέλφις που αστράφτουν ολούθε, χαζεύεις τον ουρανό και τα πετούμενα, κοιτάς ανά δίλεπτο την ώρα που μοιάζει κολλημένη, τρίβεις τη μέση που αρχίζει να διαμαρτύρεται, ρουφάς λίγο νερό που αρχίζει να βράζει και είναι μόλις 9.10’… ξανακάνεις τη γύρα «κόσμος- ουρανός- ρολόι- νερό» και περνούν βασανιστικά αργά άλλα 5 λεπτά… σηκώνεσαι να ξεμουδιάσεις, τεντώνεσαι, ξεφυσάς από τη ζέστη, ξανακάθεσαι… ρωτάς μια χαζομάρα τον διπλανό μήπως είναι διαθέσιμος για «αλληλεγγύη» αλλά δεν… κάνεις φασίνα στην τσάντα- ευκαιρία να τακτοποιήσεις τον συρφετό, ρίχνεις ένα βλέφαρο στο κινητό, ανακαλύπτεις μια καραμέλα κι ένα ξεχασμένο μπρελόκ που έψαχνες… στήνεις αυτί μπας και πιάσεις κάτι ενδιαφέρον από γύρω και ξεχαστείς, αλλά μπα… σκέφτεσαι διάφορα, αλλά ο εκνευρισμός δεν βοηθά και επειδή σε χαλάνε τα κόβεις...
 
       Μετά τα πρώτα 20  λεπτά αρχίζουν τα χειροκροτήματα, μήπως και κάποιος εκ των συντελεστών συγκινηθεί. Ματαιότης ματαιοτήτων… ή ίσως πρόβλημα κώφωσης. Σε 5 λεπτά επαναλαμβάνονται συνοδεία σφυριγμάτων μπας και… Η κώφωση είναι πλέον τσεκαρισμένη, μεταφρασμένη σε γράψιμο κανονικό. «Δεν πάτε να χτυπιέστε μαλάκες, αν δεν πάει και μισή δεν το κουνάμε ρούπι!» Εν τω μεταξύ ο χώρος γεμάτος, η προσέλευση έχει σταματήσει, ό,τι σέλφι ήταν να βγει βγήκε, ό,τι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε, ό,τι ήταν να φαγωθεί φαγώθηκε… και η ώρα έχει φθάσει αισίως  9.30 με τα νεύρα κρόσια και τα μάτια αγριεμένα, ιδανική «προετοιμασία» για να απολαύσεις χαλαρά «τέχνη». Και πάνω που ελπίζεις ότι η τιμωρία σου τελείωσε, επιτέλους θα αρχίσουν, έρχεται… έξτρα μπόνους- δωράκι άλλων 10 λεπτών καθυστέρησης, έτσι για να μάθεις να είσαι υπομονετικός και να μην αυθαδιάζεις! Έχοντας στο μεταξύ συμπληρώσει εσύ ο συνεπής, 50 χαμένα λεπτά στο κενό, βογγώντας στην κερκίδα… που με την εμφάνιση του καλλιτέχνη, θα πατήσεις το κουμπί και η οργή θα μεταλλαχθεί αίφνης σε ευδαιμονία.
 
       Όσο καλή διάθεση κι αν έχω, αδυνατώ να καταλάβω το σκεπτικό της προκλητικής ασυνέπειας που έχει πλέον καθιερωθεί ως άγραφος νόμος! Θυμάμαι ότι κάποτε ΜΟΝΟ το Κρατικό Θέατρο και αργότερα το Μέγαρο Μουσικής, τηρούσαν πιστά την ώρα έναρξης και μετά από αυτήν, απλά οι πόρτες έκλειναν! Γεγονός που βέβαια ΔΕΝ επέτρεπε σε κανέναν που ήθελε να δει την παράσταση να καθυστερήσει ούτε λεπτό. Τώρα πλέον και αυτοί οι χώροι επιδεικνύουν «ελαστικότητα» χάριν της προσέλευσης και συνέπεια- τέλος και εδώ. Διότι η «ελαστικότητα» οδηγεί τον ασυνείδητο να προσέρχεται χαλαρά –χαλαρά, σινάμενος- κουνάμενος στις 9.30’ ενώ η παράσταση άρχιζε 9, με απόλυτη φυσικότητα σαν να μη τρέχει κάστανο και το εξοργιστικό είναι ότι η παράσταση τον περιμένει για να αρχίσει! Γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι, όλους τους συνεπείς που μπορεί να «σκοτώθηκαν» για να είναι στην ώρα τους, να παράτησαν τα πάντα, να έτρεχαν στο δρόμο, να πήραν ταξί, να τους βγήκε η γλώσσα… Και που αν δεν διαθέτουν ΙΧ, η καθυστέρηση θα τους αναγκάσει επιπλέον να χάσουν το τελευταίο λεωφορείο…
 
       Ως ανταμοιβή δε της συνέπειάς τους… τιμωρούνται να περιμένουν σαν κορόιδα τους αναίσθητους ασυνεπείς, άκρως σεβαστούς ωστόσο από τους συντελεστές, διότι αν δεν τους κάνει την τιμή να καταφθάσει και ο τελευταίος ξεχασμένος χαλλλλλαρός, που έβλεπε αγώνα ή έπινε φραπεδιά ή τα ΄λεγε με τη γκόμενα/ τον γκόμενο, θέαμα ΔΕΝ αρχίζει, μακάρι να πάει δέκα παρά! Κι αν σ’ αυτή την περίπτωση υπάρχει μια αληθοφανής- έστω και εκνευριστική- δικαιολογία λόγω ταμειακής στενότητας όπου και το τελευταίο 10ευρο είναι πολύτιμο, πώς να εξηγήσω την καθυστέρηση όταν ο χώρος είναι ήδη τίγκα από τις 9.15 και περιμένουν άλλο ένα τέταρτο τουλάχιστον για να αρχίσουν; Τι σόι σαδισμός είναι αυτός, «ακούγοντας» την αδημονία των θεατών που δεν… αναπαύονται σε σεζλονγκ, που να πάρει! Τί περιμένουν; Μπας και γεμίσουν μέχρι τις 10 η ώρα και τα πεζούλια ή τα γύρω δένδρα από τίποτα περαστικούς «είδα φως και μπήκα»; Πόση απληστία πια και πόση γαϊδουριά!
 
       Επειδή πολλοί από εμάς, πάσχουμε από μια σπάνια ασθένεια που λέγεται «συνέπεια» σας ρωτώ: Να παίρνουμε στο εξής στα σοβαρά την ώρα έναρξης και να την τηρούμε με όποιο προσωπικό τίμημα ή να τη θεωρήσουμε… λογοπαίγνιο/ τρόπο του λέγειν/ εθιμοτυπία/ είχαμε να λέγαμε και λοιπά φαιδρά, ώστε να σταματήσουμε να παριστάνουμε συνειδητά τους ΜΑΛΑΚΕΣ; Μια απάντηση- οποιαδήποτε, την απαιτώ εδώ και τώρα! Η κοροϊδία που τρώμε με τη σέσουλα σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας φτάνει για δυο ζωές… η προκλητική δική σας των ανθρώπων του «πολιτισμού» καταντάει τοξική και ΔΕΝ αντέχεται! Αρκετά με το φτύσιμο κατάμουτρα στον θεατή που καταθέτει το υστέρημά του και σας τιμά με τη συνέπειά του. Λίγη τσίπα επιτέλους!

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Π. Στασινοπούλου
Π. Στασινοπούλου
Δεν ξέρω ποιος είπε το ευφυές «αν δεν μπορείς να αποφύγεις ένα βιασμό, κάτσε κι απόλαυσέ τον»! Είναι αλήθεια ότι οι βιασμοί τριγύρω σε όλα τα επίπεδα, δεν μετριούνται καν… είναι επίσης αλήθεια ότι όσο κι αν προσπαθείς να τους αποφύγεις, μάταιος κόπος… ε, ΟΧΙ όμως φίλε μου και να τους «απολαύσω»! Θα κραυγάζω την ώρα που «βιάζομαι» κι ας ενοχλώ τα ευαίσθητα ή βουλωμένα αυτιά. Κι αν θέλεις να μοιραστούμε τον πόνο μας… kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Παγώνη: Το θέμα δεν είναι εάν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα, αλλά αν θα σουβλίσουμε αρνί
Παγώνη: Το θέμα δεν είναι εάν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα, αλλά αν θα σουβλίσουμε αρνί
με 0 Σχόλια 825 Views

 «Tο ζητούμενο δεν είναι τα Χριστούγεννα αλλά το Πάσχα!» ανέφερε η Ματίνα Παγώνη, προσπάθώντας να περιγράψει την κατάσταση της πανδημίας στην Ελλάδα. 


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή