Όλα ξεκίνησαν μια μέρα του Αυγούστου. Πάσχω από οξεία «αμφιπολίτιδα»! Είναι σοβαρό γιατρέ;

359 Views
Όλα ξεκίνησαν μια μέρα του Αυγούστου. Πάσχω από οξεία «αμφιπολίτιδα»! Είναι σοβαρό γιατρέ; Όλα ξεκίνησαν μια μέρα του Αυγούστου. Πάσχω από οξεία «αμφιπολίτιδα»! Είναι σοβαρό γιατρέ;

Όλα ξεκίνησαν μια μέρα του Αυγούστου. Πάσχω από οξεία «αμφιπολίτιδα»! Είναι σοβαρό γιατρέ;

      Μόλις πρόσφατα διαγνώστηκε η πάθησή μου. Τίποτα ύποπτο στην αρχή δεν προϊδέαζε για την μετέπειτα εξέλιξη και τα ανησυχητικά συμπτώματα. Όλα ξεκίνησαν μια μέρα του Αυγούστου, ακούγοντας για πρώτη φορά την είδηση της μοναδικής αρχαιολογικής ανασκαφής στην Αμφίπολη, σχετικής με τον τάφο ενός μυστηριώδους σπουδαίου νεκρού, «φωτογραφίζοντας» τότε, τον Μ. Αλέξανδρο. Ανέβασα μεν υψηλό πυρετό αλλά ήταν δικαιολογημένος λόγω ενθουσιασμού, υποβόσκουσας εθνικής έξαρσης ή ακόμα απελπισμένης ανάγκης για πίστη σε «κάτι» σημαντικό, μέσα στην ευτέλεια μιας χαμερπούς καθημερινότητας. Ο πυρετός κράτησε μέρες αμείωτος, αλλά δεν ανησύχησα, το απέδωσα στα απίθανα σενάρια μυστηρίου και φαντασίας, στην «πυρετώδη» φιλολογία των ημερών, στον γενικότερο εθνικό αλαλαγμό.
 
      Ακολούθησαν τα καταιγιστικά νέα της ανασκαφής…. οι διαδοχικοί θάλαμοι… 1ος, 2ος, 3ος, 4ος και βάλε… η αγωνία της υποστύλωσης… ο φόβος της σύλησης… τα εντυπωσιακά ευρήματα… όχι ένα και δύο… Σφίγγες, Καρυάτιδες, ψηφιδωτά, παραστάσεις, κομμένα κεφάλια και βάλε… οι ατέρμονες αναλύσεις… οι μοιραίες γραφικότητες… οι αντιδικίες ειδικών και «πιο» ειδικών… οι κάτοχοι της αλήθειας και οι πλανημένοι… τα αναμενόμενα και μη εξαιρετέα μαχαιρώματα… η τοποθέτηση «εκπροσώπου τύπου» του τάφου! Όλα σε συνεχή ροή, από κάθε μέσο, με κάθε τρόπο, έχοντας εντάξει τα (καθημερινά σχεδόν) «νέα της Αμφίπολης» ως σταθερό ειδικό ένθετο. «Ας συνδεθούμε τώρα με την Αμφίπολη να ενημερωθούμε για τις τελευταίες εξελίξεις των ανασκαφών…» με έναν/μία ρεπόρτερ να ξεροσταλιάζει μόνιμα μπροστά στον πολύπαθο λόφο και τους φωτογράφους κατασκηνωμένους σταθερά, ταγμένους σε μια «ζωή εν τάφω» για τα «αποκλειστικά».

      Και για να έρθω… γιατρέ στα δικά μου, μετά από ένα δίμηνο συνεχούς, ακατάσχετου βομβαρδισμού, ο πυρετός έπεσε κατακόρυφα και τώρα έχω… υποθερμία. Επίσης κάθε φορά που ακούω τη φράση «συγκλονιστικά νέα από την Αμφίπολη» ή βλέπω φωτογραφίες με λεζάντες βαρύγδουπα «μυστηριώδεις» που μου θυμίζουν αφελή παιδικά κόμικ ή αστυνομικά μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι, βγάζω ποικιλόχρωμα εξανθήματα με έντονη φαγούρα. Αν δε, πέσω πάνω σε σχετική ανάλυση από έναν ΑΚΟΜΑ, ξεχασμένο/ συνταξιούχο/ παροπλισμένο ή ενεργό/ δυναμικό/ ανταγωνιστή αρχαιολόγο – αρχαιολάγνο – αρχαιολογούντα,  παρουσιάζω ανησυχητική τριχόπτωση και φοβάμαι ότι εντός ολίγου… η καούκα θα είναι παρελθόν! Ταυτόχρονα, σε στιγμές κρίσης, η πίεση με απειλεί με εγκεφαλικό, ενώ τα μηνίγγια σφυροκοπούν  σε ρυθμό «σκαπάνης».

      Κάποια βράδια αντιμετωπίζω τρομερούς εφιάλτες: μυστηριώδεις σκαπανείς με χλαμύδες  και γυάλινα μάτια  σκάβουν μέσα μου αργά και βασανιστικά, ανασύρουν τα σωθικά μου σε κοινή θέα, τα εκθέτουν σε χειρουργικά τραπέζια κι εγώ αδειάζω, στραγγίζω μέχρι που γίνομαι μια τόση δα αμελητέα κουκίδα… Άλλοτε πάλι με απειλούν αγριεμένες Καρυάτιδες με άσπρη τούφα στο μαλλί και τεράστια ποδοδάχτυλα ή με κυνηγούν απειλητικές Σφίγγες ακέφαλες ζητώντας το κεφάλι μου ή με έχει πάρει στο κατόπι με το άρμα του ένας ύποπτος μουσάτος απειλώντας να με απαγάγει στον κάτω κόσμο… «Πέστε μου γιατρέ, είναι σοβαρό; Ανησυχώ  πολύ!» «Μην ανησυχείς, μικρή ανόητη! Είναι μια μάλλον οξεία «αμφιπολίτιδα» που τελευταία παρουσιάζει έξαρση, λόγω ενημερωτικής υπερδοσολογίας που σε κάποιους ευάλωτους, λόγω έλλειψης αντισωμάτων, παρουσιάζει τοξικότητα. Θα σου γράψω ένα αγχολυτικό σιροπάκι, θα το πίνεις πρωί –βράδυ, θα απέχεις φυσικά για όσο διαρκεί η θεραπεία από τηλεόραση και Μέσα γενικώς, μπόλικη ξεκούραση, μακριά από αρχαιολογικούς χώρους και συζητήσεις, χαλαρωτικό σεξ και σε λίγο θα είσαι μια χαρά!» Τόσο απλά γιατρέ; Και είχα κατατρομάξει….
      Πριν λίγο καιρό έγραφα για το θέμα, εκφράζοντας μια εικασία - μέσα στις τόσες -«μήπως μέσα τον αρχαίο τάφο είναι θαμμένο το μέτρον άριστον». Με την απειροελάχιστη ελπίδα ότι ίσως η ανακάλυψη το φέρει στην επιφάνεια και δούμε… το φως! Ε λοιπόν, το ξεχνάμε οριστικά! Το «μέτρον άριστον» είναι θαμμένο σίγουρα αλλού και σίγουρα πολύ βαθιά, τόσο που καμιά σκαπάνη όσο ζω, δεν πρόκειται να το ανασύρει. Εκτός αν το έκλεψαν προ αιώνων τυμβωρύχοι ως πολύτιμη αξία, το μετέφεραν «έξω από δω», πολύ μακριά και οι γηγενείς μείναμε με τα… εύσημα της καταγωγής στο χέρι και την τρικυμία στο κρανίο. Ή εκτός κι αν η καταγωγή… ουδεμία σχέση έχει με τους γηγενείς και απλά εξυπηρετεί έναν ακόμα εθνικό μύθο. Παίζει ως σοβαρό ενδεχόμενο. Πάντως άλλη εξήγηση δεν υπάρχει…
 
      Γιατί πώς να εξηγήσεις τα τεκταινόμενα; Την μετατροπή μιας σπουδαίας αρχαιολογικής ανακάλυψης εν εξελίξει σε καθημερινή σαπουνόπερα μυστηρίου; Με πλήρη την συνταγή του είδους: δράση και πλοκή, σασπένς, καθημερινά «επεισόδια», ίντριγκες, μίση και πάθη, ιστορίες αρχαίου μυστηρίου, σχολιασμούς από γύρω για την απαραίτητη «τροφοδοσία», καλές «πωλήσεις» γενικώς και πάει λέγοντας… μόνο ο έρωτας λείπει για την πλήρη ολοκλήρωση του σεναρίου, αν και πια δεν θα με… εκπλήξει τίποτα! Πάντως θεωρώ πρωτοφανές στα αρχαιολογικά χρονικά, να πραγματοποιείται μια ανασκαφή με καθημερινή σχεδόν τηλεοπτική μετάδοση ή να διαθέτει «εκπρόσωπο τύπου του τάφου» (!) στο πρόσωπο της ανεκδιήγητης Άννας Παναγιωταρέα! Να δίνονται καθημερινά στον τύπο λεπτομερείς αναφορές για οτιδήποτε και αυτό να γίνεται αντικείμενο δημόσιας σχολαστικής ανάλυσης από κάθε σχετικό και κυρίως άσχετο. Να ακούγονται απίθανα σενάρια και γραφικότητες με αφορμή π.χ. ένα… ποδοδάχτυλο καρυάτιδας ως απόδειξη «ελληνικότητας»! Να αναλώνονται ώρες τηλεοπτικές και σελίδες διαδικτυακές με θεματολογία του τύπου: «Ποιος είναι ο μουσάτος που οδηγεί την άμαξα»; «Το κομμένο κεφάλι πώς βρέθηκε εκεί;», «Μήπως το πέταξαν τυμβωρύχοι;», «Πόσοι βάνδαλοι πέρασαν;», «Αύριο τί θα βγάλει ο τάφος;»… Που ως φαίνεται βρίθει ευρημάτων κάθε είδους.
 
      Κινούμενη από ειλικρινή σεβασμό στο θέμα καθεαυτό, μιας –επαναλαμβάνω- σπουδαίας αρχαιολογικής ανακάλυψης, θεωρώ ότι η διαχείρισή του έχει ξεφύγει εντελώς από τα πλαίσια της σοβαρής επιστημονικής δουλειάς και κινδυνεύει να γίνει ευτελές λαϊκό ανάγνωσμα, υποβαθμίζοντας την σπουδαιότητα του ίδιου του έργου. Χαρακτηριστική ένδειξη, η ευκολία με την οποία το σωματείο αρτοποιών Θεσσαλονίκης εξέφρασε την πρόθεσή του, μετά τον Λευκό Πύργο, να… κυκλώσει με κουλούρια και τον λόφο Καστά!!! Θα το σκέφτονταν άραγε για την Βεργίνα, την Ολυμπία, τους Δελφούς, την Ακρόπολη; Αναρωτιέμαι, ποια άλλη σχετική ανασκαφή έτυχε παρόμοιας διαχείρισης; Ποια διέθετε «εκπρόσωπο τύπου»; Υπήρξε άραγε κάτι αντίστοιχο με την εξίσου σπουδαία ανακάλυψη του τάφου της Βεργίνας και δεν το έμαθα; Δεν είναι πιο λογικό, όλα αυτά τα κατά καιρούς ευρήματα να παραμένουν για σχολαστική μελέτη στα πλαίσια της αρχαιολογικής επιστημονικής κοινότητας και στο τέλος της ανασκαφής να παρουσιαστούν πανηγυρικά όπως τους αξίζει και με τα ακριβή πορίσματα των ειδικών; Τι είδους πρεμούρα είναι αυτή να δίνεται κάθε λίγο κομματάκι – κομματάκι της ανασκαφής στο ευρύ κοινό «άμα τη ανακαλύψει» ως … πρόχειρος μεζές; Θεωρούν ότι ανοίγει την όρεξη, χορταίνει προσωρινά την πείνα ή αποπροσανατολίζει από μια σκληρή σύγχρονη (και όχι αρχαία) πραγματικότητα; Τί προσφέρει όλο αυτό στον μέσο θεατή – ακροατή; Να τον εξοικειώσει με κάτι για το οποίο έχει από ΕΠΙΛΟΓΗ μαύρα μεσάνυχτα στην συντριπτική του πλειοψηφία; Της οποίας τα κίνητρα, πέραν της λογικής περιέργειας, είναι απολύτως προβλέψιμα και καθόλου αρχαιοπρεπή;

      Φοβάμαι όμως ότι όσο λαίμαργο κι αν είναι το κοινό, μάλλον θα μπουκώσει από τους πολλούς «μεζέδες» και το κυρίως «γεύμα» θα πάει αδιάβαστο. Βλέπεις το συγκεκριμένο «μενού» έτυχε να  είναι πλουσιοπάροχο! Αλλά πάλι … μήπως εγώ αρμενίζω στραβά κι ο γιαλός είναι μια χαρά στη θέση του; Είναι τυχαίο ας πούμε ότι εγώ προσβλήθηκα από «αμφιπολίτιδα» και όχι εσύ; Δεν ξέρω τί λες… πάντως εγώ και το σιροπάκι μου θα πιω και την θεραπεία μου θα ακολουθήσω γιατί όσο σκέφτομαι ότι πλησιάζει και το «κυρίως πιάτο», γεμάτο ή αδειανό… οι εφιάλτες πυκνώνουν και δεν με βλέπω να τη βγάζω καθαρή!

Μη σου πω ότι προβλέπω έξτρα θεραπεία!


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Πίτσα Στασινοπούλου
Πίτσα Στασινοπούλου

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Οι 15 τυχεροί των προσκλήσεων: Αυτοί θα δουν  «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι» με τον Γρηγόρη Βαλτινό στο Αριστοτέλειον
Οι 15 τυχεροί των προσκλήσεων: Αυτοί θα δουν «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι» με τον Γρηγόρη Βαλτινό στο Αριστοτέλειον
με 0 Σχόλια 395 Views

Ονόματα τυχερών που κέρδισαν μέσω διαγωνισμού του Kulturosupa.gr ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ και θα δουν την εξαιρετική παράσταση του Γρηγόρη Βαλτινού «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι»


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή