Το νέο παραμύθι των media: Αλαμουντίν εναντίον Αλαντίν, σημειώσατε Χ.

321 Views
Το νέο παραμύθι των media: Αλαμουντίν εναντίον Αλαντίν, σημειώσατε Χ. Το νέο παραμύθι των media: Αλαμουντίν εναντίον Αλαντίν, σημειώσατε Χ.

Το νέο παραμύθι των media: Αλαμουντίν εναντίον Αλαντίν, σημειώσατε Χ.

   Το νέο παραμύθι των media: τρίβεις το τηλεκοντρόλ τρεις φορές κι εμπρός σου ξετυλίγονται ιστορίες με μαγικά ταγέρ και ιπτάμενα μάρμαρα.
Σε βλέπω, ταλαίπωρη αναγνώστρια, που δεν μπορείς να κοιμηθείς τα βράδια. Στριφογυρνάς στο κρεβάτι διερωτώμενη τι brand να ήταν άραγε το μοντελάκι που φορούσε σήμερα η Αμάλ Αλαμουντίν, μήπως ήταν sur mesure, πόσο να κόστισε; Σε νιώθω και σένα, θλιμμένε αναγνώστη, με όλη σου την αγωνία για το τι μπορεί να έφαγε σήμερα η Αμάλ Αλαμουντίν, ήταν φρέσκο το ψάρι, της άρεσε, μην της έπεσε βαρύ, ρεύτηκε μετά; Τα ερωτήματα πολλά, δόξα τω θεώ (ή στην προκειμένη περίπτωση, τον Αλλάχ) που ο ελληνικός τύπος, έντυπος τηλεοπτικός και ηλεκτρονικός, έρχεται να σου λύσει όλες τις καίριες απορίες σου, να καταλαγιάσει τη φλεγόμενη περιέργειά σου.
   Για μια ακόμα φορά η υπερβολή των media και ο άκρατος δημοσιογραφικός ζήλος κατάντησαν ένα σημαντικό θέμα να το βλέπουμε σαν καρναβάλι. Ήταν ευθύς εξαρχής φανερό ότι το συγκεκριμένο άτομο αποτελεί μια πολύ καλή επικοινωνιακή επιλογή, πέρα από τα όποια επιστημονικά διαπιστευτήριά της κι εκτός των όποιων κοινωνικών προβληματισμών της. Ο πρόσφατος γάμος της με τον Clooney στο palazzo Di Papadopoli (όχι δεν ήταν δικό μου το palazzo, απλή συνωνυμία, ειδάλλως ευχαρίστως να το παραχωρούσα στον George, τι τώρα, παιδιά είμαστε;) ήρθε και μας κάθισε κουτί για την απαραίτητη προβολή που θα θέλαμε να έχει το θέμα με το οποίο επρόκειτο να ασχοληθεί η συμπαθής δικηγόρος. Και τα καταφέραμε! Όλος ο διεθνής (καλά για τον εγχώριο δεν υπάρχουν λόγια) τύπος ασχολείται με την επίσκεψη της Αλαμουντίν στην Αθήνα.
   Κάπου στη πορεία όμως, ως συνήθως, χάθηκε το μέτρο, ξεχάσαμε το θέμα. Κι είναι αστείο να σκεφτεί κανείς ότι ασχολούμαστε με την επιστροφή τμημάτων ενός αρχαίου μνημείου στη χώρα μας, επιμελώς ξεχνώντας τα σοφά λόγια των προγόνων μας: Παν μέτρον άριστον. Που μένει, που πάει, τι φοράει, πόσο κοστίζει αυτό που φοράει (σου λέει η μέση νοικοκυρά, ακτιβίστρια με συνολάκι χιλιάδων ευρώ, δεν κολλάει το ρημάδι, δεν γνωρίζει η καψερή αυτό το new-age είδος ακτιβιστή, έχει μείνει στα παιδιά των λουλουδιών και τα Μάταλα), που τρώει, τι τρώει, πως το τρώει, πότε βήχει, και λοιπά και λοιπά. Και φτάνουμε στις αντιδράσεις τύπου Κας Λουκά (την είδαμε όλοι να εκδηλώνει την αγάπη της κραυγάζοντας, έτσι;) που όσο φαιδρές μπορεί να μας φαίνονται εμάς εδώ, δεν μπορούμε να ξέρουμε πως βγαίνουν σαν εικόνα προς τα έξω. Αν κρίνουμε από το άρθρο του Ρόμπερτ Χάρντμαν όπου αναφέρεται στην φρενίτιδα Αλαμουντίν στην Αθήνα ως «τσίρκο των μίντια», μάλλον όχι και τόσο καλά.
   Όπως και να ‘χει, η ιστορία θα δείξει αν η επιλογή της εν λόγω κυρίας ήταν τελικά η καλύτερη, αν άξιζε τον κόπο όλος αυτός ο χαμός και ποια θα είναι η έκβαση αυτής της ιστορίας. Μέχρι τότε καλό θα είναι και οι δυο μεριές να κρατάνε πιο χαμηλούς τόνους. Ούτε η από ΄δω μεριά να ανάγει το όλο θέμα σε παραμύθι τύπου χίλιες και μια νύχτες με βεζιροπούλες, χαλίφηδες και μαγικά τζίνι, ούτε και η από ‘κει να υποπίπτει σε δηλώσεις φάουλ:  «Καλύτερα οι Κλούνεϊ να περιοριστούν στις φωτογραφήσεις τους στο Hello και να σταματήσουν να χτυπούν τη Βρετανία με τα Ελγίνεια» ή  «Μέχρι τη δεκαετία του '80, ελάχιστοι Έλληνες έδιναν ένα βλέμμα παραπάνω για την Ακρόπολη» (Ρόμπερτ Χαρντμαν, Daily Mail) Τέτοιες δηλώσεις και ρίχνουν το επίπεδο, και δίνουν βήμα σε πιο «κακεντρεχείς» σχολιαστές να πουν ότι το θέμα «τσούζει» την Βρετανία. Αν και λίγα, υπάρχουν περιστατικά στον βρετανικό τύπο που αφήνουν έντονα να φανεί ότι μερίδα της κοινής γνώμης έχει ενοχληθεί από την έκταση του θέματος.
   Το αίτημα δεν είναι παράλογο, παράλογο θα ήταν να ζητήσουμε την επιστροφή κάθε ελληνικού μνημείου που βρίσκεται σε διεθνή Μουσεία (άσε που δεν θα τα χωρούσαμε!). Τα εν λόγω μάρμαρα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι ενός συνολικού μνημείου τόσο εθνικής όσο και παγκόσμιας κληρονομιάς, όποιος το αμφισβητεί αυτό του προτείνω μια βόλτα στο Μουσείο Ακρόπολης. Να περπατήσει σούρουπο στην αίθουσα του Παρθενώνα, με το μνημείο ζωντανό στο πλάι του, και τα αριστουργήματά του εκτεθειμένα μπροστά του, στο ύψος των ματιών του. Θα καταλάβει τότε πόσο σημαντικό είναι να επιστρέψουν τα μάρμαρα στον τόπο τους.
Αναμένοντας τις εξελίξεις, σας αφήνω με τη σκέψη: Τι θα γινόταν αν επί εποχής Μελίνας Μερκούρη, τα μέσα είχαν την δύναμη και την εξέλιξη που έχουν σήμερα; Πιθανόν θα ξέραμε και τι χρώμα εσώρουχο φορούσε όταν συναντούσε τον εκάστοτε υπεύθυνο για το θέμα που τόσο παθιασμένα πάλεψε. Πιθανόν να είχαμε ήδη τα μάρμαρα εκεί όπου ανήκουν. Η μήπως όχι;

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Της «K» το ΚάΓΚΕΛΟ

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
O τενόρος Κωνσταντίνος Κληρονόμος μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα.
O τενόρος Κωνσταντίνος Κληρονόμος μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα.
με 0 Σχόλια 595 Views

Με συνεργασίες σε σκηνές Ελλάδας και εξωτερικού, ένα πλούσιο μουσικό ρεπερτόριο αλλά και ρόλους σε σπουδαίες όπερες , σπουδές με υποτροφίες και διακρίσεις ο #ΚωνσταντίνοςΚληρονόμος με αφορμή τη συμμετοχή του στη συναυλία #SwingingChristmas μιλά στη #ΜαρίαΓρηγοριάδου αποκλειστικά για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή