Ρενέ Ζέλβεγκερ: Μια πλαστική επέμβαση στο πρόσωπο, μια πλαστική εικόνα στον καθρέφτη, μια πλαστική ουσία στον εγκέφαλο. Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος.

177 Views
Ρενέ Ζέλβεγκερ: Μια πλαστική επέμβαση στο πρόσωπο, μια πλαστική εικόνα στον καθρέφτη, μια πλαστική ουσία στον εγκέφαλο. Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος. Ρενέ Ζέλβεγκερ: Μια πλαστική επέμβαση στο πρόσωπο, μια πλαστική εικόνα στον καθρέφτη, μια πλαστική ουσία στον εγκέφαλο. Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος.

Ρενέ Ζέλβεγκερ: Μια πλαστική επέμβαση στο πρόσωπο, μια πλαστική εικόνα στον καθρέφτη, μια πλαστική ουσία στον εγκέφαλο.

Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος.

Κοντά στη μία εβδομάδα τώρα, ακούω για το σάλο που έχει προκαλέσει η νέα εικόνα της δημοφιλούς ηθοποιού Renee Zellweger, αποτέλεσμα πλαστικής επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε ( ή τουλάχιστον αυτό συνεπάγεται από την εικόνα). Η ίδια διατείνεται ότι ουδόλως ξάπλωσε στο χειρουργικό κρεβάτι κι ότι ουδένα νυστέρι πείραξε το πρόσωπό της, πέραν αυτού του χρόνου – που είναι και το πιο αμείλικτο. Οι φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν είναι πολύ εύγλωττες και δεν σηκώνουν πολλές πολλές αμφιβολίες. Τις είδα λοιπόν και αρχικά αρνήθηκα να πιστέψω ότι είναι πραγματικές. Δεν μπορεί, λέω μέσα μου, τούτη δω είναι μια άλλη γυναίκα. Που είναι τα έντονα ζυγωματικά; Που είναι τα σκιστά ματάκια; Μα που πήγαν τα χειλάκια τα σουφρωτά; Απανωτά τα χτυπήματα, απανωτά και τα site στα οποία επαναλαμβανόταν η ίδια, «άλλη» γυναίκα, σε διαφορετικές λήψεις, ώσπου πείστηκα. Αυτή είναι.

Εγώ δυσκολεύτηκα, που την έχω δει σε δέκα ταινίες, κι εύλογα απόρησα: Η ίδια αναγνωρίζει τον εαυτό της, που σαράντα πέντε χρόνια ήταν μια άλλη γυναίκα, ή κυκλοφορεί στο σπίτι με σκεπασμένους τους καθρέφτες, σαν ένδειξη θρήνου στην παλιά γλυκιά εικόνα της; Γιατί μπορεί όμορφη να μην την έλεγες, είχε όμως αυτό το χαρακτηριστικό «κάτι», έναν ιδιαίτερο τύπο, μια δική της γοητεία, στοιχεία που χάθηκαν άπαξ δια παντός.

 
Οι άγραφοι κανόνες του πλανήτη Show Biz, οι ανασφάλειες που κατακυριεύουν μια γυναίκα μετά τα σαράντα, ο άκρατος και σαρκοφάγος ανταγωνισμός (ο νέος είναι σχεδόν πάντα πιο ωραίος), η ανάγκη – δίψα για θαυμασμό, όλα αυτά, οδηγούν τη μία μετά την άλλη, όλες τις δημοφιλείς σταρ να υποκύψουν στον πειρασμό του νυστεριού. Είτε το θέλουμε όμως είτε όχι, οι γυναίκες αυτές αποτελούν πρότυπα για ολόκληρες γενιές κοριτσιών – και μεγαλοκοπέλων. «Το έκανε η Ρενέ, γιατί όχι κι εγώ!» και κάπως έτσι η πλαστική χειρουργική έχει αναχθεί σε μέγιστη βιομηχανία και το Κόψε – Ράψε το σύνθημα στα κολλαγονομένα χείλη κάθε γυναίκας. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Βραζιλίας που ξέμεινε από επιθέματα σιλικόνης! Στο μεταξύ, μοιάζει να είναι ένα νέο είδος ναρκωτικού, ποτέ δεν μπορείς να κάνεις μόνο μια, πειράξαμε τα χειλάκια, παραπονιούνται τα βλεφαράκια, κλαίνε τώρα τα μικρά βυζάκια και πάει λέγοντας. Στα pringles και τις πλαστικές, μετά το ποπ, δεν έχει στοπ. Αφού έχω πειστεί πια πως στην ένεση του μπότοξ, εκτός από την ευεργετική ουσία, εκχύνουν και μια άλλη πλαστική ουσία στο μυαλό, για να μην μπορείς να αντιληφθείς το πόσο παραμορφώνεις το πρόσωπό σου.
 
Το πρόσωπο. Το μόνο πράγμα που σε χαρακτηρίζει. Όλα τα πρόβατα είναι ίδια, πρόσωπο έχει μόνο ο άνθρωπος. Κι αντί να το τιμά, κάνει το παν για να το καταστρέψει. Κυρίες μου, αφήστε το χρόνο να χαράξει τα σημάδια του επάνω στο πρόσωπό σας, αυτά τα σημάδια είναι το ποιες πραγματικά είστε. Καθένα έχει να πει μια ιστορία, κάθε ρυτίδα «μιλάει» από μόνη της. Βουβές είναι μόνο οι Barbie. Θα γίνετε πιο άσχημες, με μια άλλη, αλλόκοτη ομορφιά. Θα μπορείτε να εκφράζεστε. Ο χρόνος σμιλεύει και χαράσσει όπως ένας περίτεχνος γλύπτης. Ο γιατρός σοβατίζει και γυψάρει – αλλά το πρόσωπο δεν είναι διαμέρισμα για ανακαίνιση.  Δε λέμε όχι σε μικρές αισθητικές επεμβάσεις που μπορούν διορθώσουν ένα πρόβλημα, μια έντονα μεγάλη μύτη, ένα άσχημο προγούλι. Αυτά είναι στο παιχνίδι. Από μια μικρή διόρθωση όμως μέχρι το έχω ίδια έκφραση για το θυμό, τη χαρά, τη λύπη, την απογοήτευση, μεσολαβεί πολύ σκάψιμο. Και γέμισμα.
 
Η ίδια η ηθοποιός – για να τελειώσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε – ισχυρίζεται ότι όλη την δουλειά την έκανε ο χρόνος, κι ότι η εικόνα που βλέπουμε είναι αποτέλεσμα φυσικού γήρατος. Όποιος θέλει την πιστεύει. Στο κάτω κάτω της γραφής, δικό της είναι το πρόσωπο, δικό της και το πορτοφόλι, ότι θέλει κάνει. Αν κάποιος θέλει να έχει φάτσα από πολυβινυλοχλωρίδιο, ποιος είμαι γω που θα του πω όχι; Προσωπικά δεν πείθομαι, η προκειμένη περίπτωση είναι μετάλλαξη. Προσωπικά θα ήθελα να ξαναδώ την BridgetJones να μου χαμογελάει στο φακό, κι ας έμοιαζε λιγάκι η έκφραση σαν να δοκίμασε μόλις άγουρα λεμόνια.
Ήταν η ΔΙΚΗ της έκφραση.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο μονόλογος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» με τη Μ. Μποτέλλη «Πέρα από αυτό που βλέπεις»…  Από την Νέλη Βυζαντιάδου.
Ο μονόλογος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» με τη Μ. Μποτέλλη «Πέρα από αυτό που βλέπεις»… Από την Νέλη Βυζαντιάδου.
με 0 Σχόλια 416 Views
Ο θεατρικός μονόλος «Δυο γυμνά άσπρα χέρια» σε κείμενο, σκηνοθεσία και ερμηνεία της Μελίνας Μποτέλλη παρουσιάστηκε με επιτυχία στο Βαφοπούλειο θέατρο, γιατί «Πέρα από αυτό που βλέπεις»... θα δοθούν όλες οι απαντήσεις με τη ματιά της Ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου. 
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή