Μόνο εκεί έχει θέση το σαχλό «Αν...» του Παπακαλιάτη. Στις φαιδρές Χρυσές Σφαίρες...

206 Views
Μόνο εκεί έχει θέση το σαχλό «Αν...» του Παπακαλιάτη. Στις φαιδρές Χρυσές Σφαίρες... Μόνο εκεί έχει θέση το σαχλό «Αν...» του Παπακαλιάτη. Στις φαιδρές Χρυσές Σφαίρες...

Το ότι προωθείτε η ταινία «Αν...» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη προς Αμερική μεριά δεν είναι κακό, το ότι ίσως μπει στην 5άδα υποψηφιοτήτων της ξενόγλωσσης για τις φετινές Χρυσές Σφαίρες καλό θα κάνει κυρίως στον ηθοποιό, σκηνοθέτη, μουσικό, παραγωγό, σελεμπιτι… Χριστόφορο [δηλαδή καήκαμε, αλλά τέλος πάντων..] το ότι μας κοτσάρουν ήδη από τώρα οι δικοί μας ότι διεκδικεί λες και το ΟΣΚΑΡ είναι το κακό της ιστορίας. Μιλάμε για μια απέραντη φαιδρή και σαχλή ιστορία κάποιων ανθρώπων,  ανταποκριτών της Αμερικής, μια χούφτα δηλαδή σε σχέση με τα Οσκαρ, που γράφουν σε σαχλά περιοδικά και έχουν εμπορευματοποιήσει σε τέτοιο βαθμό, που βραβεύουν ανάλογα με το ποιος πουλάει περισσότερο στα περιοδικά τους, έ ναι, σε αυτές τις ανόητες βραβεύσεις, έχει χώρο και η σαχλή ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. 

Αφού «ΑΝ…»τέξαμε την ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, την σχολιάζουμε αναλυτικά και την βαθμολογούμε...
Και παρακάτω το δημοσίευμα..  
Στις 12 Δεκεμβρίου η ανακοίνωση των τελικών υποψηφίων.
Υποψηφιότητα για τις Χρυσές Σφαίρες του 2014 θα διεκδικήσει η πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, «Αν...», στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Ο οργανισμός των ξένων ανταποκριτών του Χόλιγουντ, έκρινε την ταινία, η οποία σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, κατάλληλη για να διεκδικήσει μια υποψηφιότητα για το βραβείο, που αφορά ταινίες οι οποίες προβλήθηκαν τη σεζόν 2013-14.
Η περιοδεία της ταινίας στις ΗΠΑ, την οποία στηρίζει το «Los Angeles Greek Film Festival», θα ξεκινήσει αύριο, Πέμπτη, με την προβολή της στο ιστορικό Ziegfeld Theater της Νέας Υόρκης, στo πλαίσιο του 7ου ετήσιου «New York City Greek Film Festival», ενώ στις 15 του μήνα θα προβληθεί και στο Λος Άντζελες.
Η ανακοίνωση των τελικών υποψηφίων είναι προγραμματισμένη για τις 12 Δεκεμβρίου.
 ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Αφού «ΑΝ…»τέξαμε την ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, την σχολιάζουμε αναλυτικά και την βαθμολογούμε...
Ξεκινάμε την «γνώμη» μας και ξεκαθαρίζουμε πριν μας τα χώσετε [που θα μας τα χώσετε], ότι δεν μας άρεσε ποτέ ο Παπακαλιάτης, δεν παρακολουθούσαμε ποτέ τα σήριαλ του και δεν υπήρξαμε ποτέ fun οποιουδήποτε «αξεσουάρ» που λέγεται Χριστόφορος Παπακαλιάτης. Θεωρούμε τον συγκεκριμένο συνάνθρωπο μας καλό παίχτη της δημοσιότητας και ότι μπορει να περικλείει αυτό, το οποίο είναι και το μοναδικό στοιχείο που του  αναγνωρίζουμε.
Έκανε καριέρα από το τίποτα για το τίποτα με το τίποτα, πούλησε καλά την μούρη και το «ταλέντο» του, αρκέστηκε στην επιλεκτική κοσμική ζωη και υπήρξε παντελως ανύπαρκτος από το είδος που λέγεται ποιότητα, ψάξιμο, δούλεμα χαρακτήρα και πως χτίζεται ένας ρόλος, μια ταινία, ένα σήριαλ.
Επειδή όμως ζούμε σε μια χώρα που όσο και να μην τον γουστάρεις, όσο και να αδιαφορείς, όλο και κάποιος θα στα σφυρίξει, λέμε οτι γνωρίζουμε καλά το περιεχόμενο του βιογραφικού του. Τι έκανε στην τηλεόραση, ποια σήριαλ γύρισε, τι απήχηση είχαν, σε ποιους είναι αρεστός, πόσο αγαπητός είναι στο γυναικείο και γκέι κοινό, στυλ και φαντασία. [για θέατρο ούτε λόγος], φυσικά.
Και για να μην μακρηγορούμε άλλο, βρεθήκαμε στην avant premiere της πρώτης  κινηματογραφικής ταινίας του [ενας διακαής πόθος του πραγματοποιήθηκε], που την ονόμασε «ΑΝ…», στην οποία πρωταγωνιστεί σε διπλό ρόλο, έγραψε φυσικά το σενάριο, την σκηνοθέτησε, είχε όπως πάντα τη μουσική επιμέλεια, μπορει όμως να είναι και σε άλλα χωμένος και να μην τα γνωρίζουμε. Any way, μιλάμε για μια Παπακαλιάτικη 100%... ταινία.
Μια μεγάλη σε διαρκεια ταινία, ακουμπά τις 2 ώρες και η αλήθεια είναι ότι δυσκολευτήκαμε να την «Αν…»τέξουμε μέχρι τέλος, γιατι βαρεθήκαμε οικτρα, άσε που η επανάληψη και εις μακρόν ιστορία του ξεχείλισε τόσο που η ανατροπή του τέλους, μιλάμε για χάπι εντ φυσικά, μας ξενέρωσε ακόμα περισσότερο.... Επρεπε να περιμένουμε κάτι άλλο;
Μια  υπόθεση που λέει με δύο λόγια… «Αν…» δεν έκανες αυτό που έκανες και επέλεγες το άλλο, τι θα συνέβαινε στη ζωη σου…
Αφού «ΑΝ…»τέξαμε την ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, την σχολιάζουμε αναλυτικά και την βαθμολογούμε...
Ετσι είχαμε την «χαρά» να δούμε τον Χριστόφορο εις διπλούν, μια ως ωραίος και ταχτοποιημένος στην αρχή και τον άλλο Χριστόφορο που διάλεξε την 2η επιλογή, εκεί που του πάνε όλα στραβά και ανάποδα, σκοτώνεται η αγαπητικιά του, μπαίνουν κλέφτες στο σπίτι του, τον μπαγλαρώνουν στο ξύλο, του κάνουν μάπα την μάπα του, πεθαίνει ο σκύλος του από καρκίνο, χάνει και την μάνα του, φαλιριζει η δουλειά του, τι να σας πούμε, τόση δυστυχία ούτε ο Βασίλης Καΐλας πιά…
Αλλα εδώ μιλάμε για σενάριο Παπακαλιάτη, που σημαινει ότι πρέπει να ευχαριστήσουμε κοινό και θαυμαστές και πως θα συμβεί αυτό; Οσο κατατρεγμένος να είσαι, όποια επιλογή και να έχεις κάνει στην δύσμοιρη ζωη σου, ότι κουλό και να σου εχει ξημερώσει, ένα ευτυχισμένο τέλος το απαιτεί το παπακαλιάτικο μυαλό του, κυρίως όμως η εποχή μας, να γυρίσουμε σπιτάκια μας και να πάμε για ύπνο χαρούμενοι με αισιόδοξα συναισθήματα.
Σκηνοθετικά ο «ωραίος» το παλεύει, δεν ξέρει όμως από μοντάζ, τι να κόψει και τι να αφήσει. Το γεμίζει με απίστευτες παπακαλιάτικες τηλεοπτικές mega-σκηνές, αγωνίζεται να περάσει το μηνύματα της εποχής, ανεργία νέων ανθρώπων, αλλα τι Παπακαλιάτης θα ήταν αυτός αν δεν είχε love story. Αγάπη, έρωτας, σεξ, μίσος, κέρατο, χωρισμός, αδιέξοδο…
Όλα τα παραπάνω θα ήταν σταγόνα στον ωκεανό «Αν…» δεν έλειπε η ακατάσχετη φλυαρία made by Papakaliatis που ξεστομίζει τω στόματι του, αναρωτώμενοι πως ακόμη δεν εχει γραφτεί η βίβλος με τις απίστευτες ατάκες, ορολογίες και εξυπνακίστικες αρλούμπες, που θαρεις ότι είναι ο μόνος πάνω σε αυτόν τον πλανήτη...
Αφού «ΑΝ…»τέξαμε την ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, την σχολιάζουμε αναλυτικά και την βαθμολογούμε...
Η ταινία είναι  προσωποποίηση της ωραιοπάθειας σε όλες τις μορφές Παπακαλιάτη, στημένος μπρος στην κάμερα, πάνω, κάτω, ανφάς, πλάγια, από πίσω, γκρο πλαν, μισόγυμνο, ντυμένο, με υφάκι, χωρις υφάκι, στόμφο, χαμόγελο, ατελείωτες πόζες από εδώ, πόζες από εκεί... Ουφ! Μπουχτίσαμε…
Οσο και να τον γουστάρεις, όσο και να σου αρέσει, βγαίνεις από τα ρούχα σου βλέποντας τον είτε να χαριεντίζεται, είτε να μυξοκλαίει, ήταν και τεράστια η οθόνη των  village cinemas μπαφιάσαμε από την μούρη του Παπακαλιάτη
Πολύ θα θέλαμε να φωνάξουμε ΟΧΙ άλλο Παπακαλιάτη, αλλα ας όψεται ότι ήταν επίσημη πρεμιέρα, είχε και στην τρίχα την Βίκυ Χατζηβασιλείου μέσα στην αίθουσα, [όπως πάντα γυμνασμένη με υγιεινείς μεθόδους...] σκεφτήκαμε για το καλό της τηλεπερσόνας και σελέμπριτι θεσσαλονικιάς... μην παρεκτραπούμε και χαλάσει μεικαπ και καύσεις που έκανε νωρίτερα...
Οσο για κλεμμένες σκηνές από το πάνθεον του τηλεσινε-θεάματος, χαρακτηρισμός που του εχει αποδοθεί από πολύ, πολύ παλιάαα… δεν θα μας απογοητεύσει και σε αυτό ο Χριστόφορος.
Καθόλη την διάρκεια της ταινίας, σε όλο το εύρος και σε όλο το μήκος τα κλόπυ πέϊστ… δίνουν και παίρνουν… Δεν θα κάνουμε έρευνα για χάρη του, δεν θα σπαταλήσουμε τον χρόνο μας από πού «αγάπησε» σκηνές» και τις εχωσε στην δική του ταινία ως δικιά του έμπνευση, αλλα ήταν τόσο εμφανείς οι αντιγραφές, που έλεγες… κάπου το έχω ξαναδεί… να δεις, σε ποια ταινία ήταν…
Εν ολίγοις [=]
...και για να καταλήξουμε, είναι ο ένας και μοναδικός του χώρου, που η αταλαντοσύνη του έγινε προίκα, ιστορία, την καρπώθηκε επαγγελματικά και δημιούργησε έναν μύθο που πουλάει λαγούς με πετραχήλια.
Μια ταινία αποκλειστικά και μόνο για τους fun της παπακαλιατιάδας, τώρα που στέρεψαν τα σήριαλ, τους έλειψε και ο μορφονιός.  Γι αυτούς, η έξοδος είναι το ίδιο  ψεύτικη όσο και το περιεχόμενο του «ΑΝ»,  η όπως είπε ένας στην παρεα μας, «μεγάλωσε ο Παπακαλιάτης και μυαλό δεν έβαλε..» Και συμπλήρωσε ο άλλος, «είχε πότε μυαλό;»
Βαθμολογία
4 στα 10
Την παράσταση είδε και σχολίασε ο Κουλτουρόσουπας.
Υγ. στην ταινία συμμετέχουν σε ρόλους αφηγητή, Γιώργος Κωνσταντίνου και Μάρω Κοντού. Δίδυμο που λατρέψαμε στη  ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», χαρά που τους ξαναείδαμε μαζί. Eνα λεκτικό απόσπασμα απο εκεί.
Αντωνάκης: Αυτό που σου λέω
Ελένη: Αυτό που σου λέω εγώ.
Αντωνάκης: Σύνελθε Ελένη.
Ελένη: Σύνελθε εσύ, Αντωνάκη.
Αντωνάκης: Πρόσεχε, Ελενίτσα, γιατί εγώ είμαι παλάβρας. Δε λογαριάζω τίποτα. Παίρνω αυτή τη
στιγμή το καπελάκι μου και φεύγω.
Ελένη: Άκουσε να δεις Αντωνάκη μου… δέκα χρόνια μ’ έπρηξες «παίρνω το καπελάκι μου» και
«παίρνω το καπελάκι μου». Ε, λοιπόν πάρε το καπελάκι σου και ώρα καλή στην πρύμνη σου και αγέρα στα πανιά σου.

Αντωνάκης: Αααααα, με καπέλωσε. Φεύγωωωω... Φεύγωωωω..


Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Kulturosupa.gr
Kulturosupa.gr
μπές, δες, διάβασε, σχολίασε...

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
με 0 Σχόλια 343 Views

Παρά τις δυσκολίες της εποχής, συνεχίζει να ελπίζει και να παραμένει πιστός στη μεγάλη του αγάπη, που δεν είναι άλλη από την τραγουδοποιία και τις ενορχηστρώσεις. Με μεγάλη χαρά αυτόν τον μήνα φιλοξενούμε στο InTempo τον Νίκο Χρηστίδη, έναν εξαίρετο μουσικό-τραγουδοποιό της πόλης. Συνέντευξη στη Βένια Αδαμάκου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή