Με ουσία η για το «θεαθήναι» το «Δείπνο της Άνοιξης» στη Σβώλου; Από τη Πίτσα Στασινοπούλου.

665 Views
Με ουσία η για το «θεαθήναι» το «Δείπνο της Άνοιξης» στη Σβώλου; Από τη  Πίτσα Στασινοπούλου. Με ουσία η για το «θεαθήναι» το «Δείπνο της Άνοιξης» στη Σβώλου; Από τη Πίτσα Στασινοπούλου.

Με ουσία η για το «θεαθήναι» το «Δείπνο της Άνοιξης» στη Σβώλου;

Από τη  Πίτσα Στασινοπούλου.

      ΑΝ όλα πάνε καλά, από πλευράς καιρού, σήμερα Δευτέρα 28/4 ή ίσως αύριο Τρίτη 29/4 οι κάτοικοι της ΑΛ. ΣΒΩΛΟΥ και με τη σύμπραξη της «ΣΒΩΛΟΥ TV», θα πραγματοποιήσουν μια εκδήλωση με τίτλο  το «ΔΕΙΠΝΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ». Πρόκειται για πρωτοβουλία κάποιων εθελοντών κατοίκων, οι οποίοι εμπνεύστηκαν το εγχείρημα από παρόμοια στο εξωτερικό και με σύνθημα «να ξαναγίνουμε γειτονιά», οργανώνουν ένα υπαίθριο γεύμα μετά μουσικής, χορηγών, καλεσμένων, καταμεσής του δρόμου. Η Αλ. Σβώλου θα κλείσει, θα γεμίσει τραπεζοκαθίσματα με την ευγενική χορηγία της Hellexpo, 170 και πλέον καλεσμένους που έχουν δηλώσει ήδη συμμετοχή μέσω διαδικτύου, κάποιες μουσικές μπάντες και καλλιτέχνες, ενώ θα προσφερθεί φαγητό και κρασί με την ευγενική χορηγία των γύρω καταστηματαρχών αλλά και εθελοντών μαγείρων που θα βάλουν πρόσθετες κατσαρόλες… Όπως διαβάζω στο διαδίκτυο, το σκεπτικό των οργανωτών δεν αφορά στην αναπαραγωγή απλά ενός «πανηγυριού» στυλ Τσικνοπέμπτης με σουβλάκια και λουκάνικα, αλλά στην ανάδειξη κάποιων –ξεχασμένων- αξιών: αλληλεγγύη, κοινωνικότητα, συλλογικότητα, αυτενέργεια κλπ. γι αυτό και επιλέχθηκε το σύνθημα «να ξαναγίνουμε γειτονιά» με ό,τι αυτό σηματοδοτεί συναισθηματικά και πρακτικά… 
      Όλα ωραία και καλά και μια ευχή για «καλό κουράγιο» στους οργανωτές για τον πραγματικό άθλο που επιχειρούν! «Σίδερο στη… μέση σας!» που έλεγε η γιαγιά μου γιατί το να συντονίσεις ένα τέτοιο ανοικτό δρώμενο με τόσους εμπλεκόμενους παράγοντες και με δεδομένη την έλλειψη «συνεργατικότητας» που μας χαρακτηρίζει γενικά, σημαίνει είτε άγνοια κινδύνου, είτε… ιατρική υποστήριξη για να τα βγάλεις πέρα. Επιτρέψτε μου όμως εδώ, αγαπητοί συντονιστές-ήρωες, να καταθέσω τον σκεπτικισμό μου… Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι όταν βρίσκεσαι στη φάση του ενθουσιασμού και του πυρετού της προετοιμασίας – και πιστέψτε με έχω βρεθεί πολλές φορές στη θέση σας και σας νοιώθω απόλυτα- το να ακούς τη γκρίνια κάθε «σκεπτικιστή» καλή ώρα, το πρώτο που σου έρχεται, λογικά και αυθόρμητα, είναι να τον… καρυδώσεις! ‘Η να τον βρίσεις πατόκορφα, ή αν είσαι ευγενής και ψύχραιμος, απλά να τον αγνοήσεις. Κατανοώ τη μοίρα μου και για να προλάβω (;) το… λούσιμο, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι α) η πρόθεσή μου είναι εγγυημένα έντιμη, β) θαυμάζω τους ανθρώπους που αντί να ξαπλώνουν σε καναπέδες κριτικάροντας, ενεργούν, γ) οι σκέψεις που καταθέτω, ίσως ληφθούν υπόψη ΜΕΤΑ, στην αξιολόγησή σας…

      Και ξεκινώ από το κυρίαρχο σύνθημα «να ξαναγίνουμε γειτονιά». Και ερωτώ: Τι σημαίνει για σάς «γειτονιά»;

 Η πρόσκληση μέσω διαδικτύου 170 άσχετων ανθρώπων από κάθε σημείο της πόλης;
 Η πρόσκληση καλλιτεχνών για την ψυχαγωγία τους; Η πρόσκληση καναλιών για τη δημοσιότητα του event;
 Η συμμετοχή χορηγών σε εξοπλισμούς και εδέσματα, εξασφαλίζοντας έμμεσα τη διαφήμισή τους όπως είναι φυσικό;
 Το κλείσιμο κεντρικών δρόμων με την μετατροπή τους σε υπαίθριες ταβέρνες
 Όλο αυτό εσείς το αποκαλείτε «γειτονιά»;
 Από πού κι ως πού;
Εκτός αν έχω καταλάβει κάτι λάθος και συγχωρέστε με… Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι δυνατόν τόσοι τυχαίοι άνθρωποι από διαφορετικά σημεία να βιώσουν την αίσθηση της «γειτονιάς», όταν είναι πρακτικά αδύνατο να επικοινωνήσουν καν μεταξύ τους! Ο καθένας τους θα έρθει με ένα-δυο φίλους, θα στήσει το δικό του πηγαδάκι, θα φάει δωρεάν και θα ψυχαγωγεί ίσως και... αυτό είναι όλο! Ποια γειτονιά, ποια αλληλεγγύη, ποια συλλογικότητα και λοιπά φιλόδοξα… του συρμού τελευταία! Οι έννοιες που αναφέρετε στο σκεπτικό σας αφορούν εσάς, τον στενό κύκλο των οργανωτών και κανέναν παραπέρα… ουδείς εκ των 170 θα εκλάβει παρόμοιο μήνυμα. Και για όλους τους «απέξω» το όλο εγχείρημα παραπέμπει σε «εντυπωσιασμό άνευ περιεχομένου και ουσίας», όσο σκληρό κι αν σας ακούγεται τώρα….
      Προσωπικά μου φαίνεται αδιανόητο και εντελώς γραφικό να κλείνουν κεντρικοί δρόμοι για να γίνουν ταβέρνα στη θέση... της παρακείμενης  ταβέρνας που θα χορηγήσει το φαγητό, για να «ξαναγίνουμε γειτονιά»! Με προσκλήσεις αγνώστων μέσω διαδικτύου, νταβαντούρια, κάμερες, χορηγούς κλπ. Και αυτό που με ενοχλεί βέβαια δεν είναι το δρώμενο καθεαυτό, άλλωστε ένα ακόμα πανηγυράκι με τζάμπα φαγητό και μουσική μέσα στα τόσα, γιατί να είναι επιλήψιμο, όταν μάλιστα γι αυτό έχουν ενεργοποιηθεί αυθόρμητα εθελοντές με αγνή πρόθεση. Αυτό που με ενοχλεί είναι το «ένδυμά» του, η «ταμπέλα» του, μια ταυτότητα για μένα πλαστή, χωρίς αντίκρισμα. Το γεγονός ότι παραπέμπει άμεσα στο «θεαθήναι» και όχι στην ουσία που διακηρύσσει. Ίσως είμαι ανόητα ρομαντική, ίσως κολλημένη, ίσως παραμεγάλωσα, αλλά για μένα η «γειτονιά» δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ από τα χαρακτηριστικά ενός παρόμοιου, προβεβλημένου happening…. Για μένα «γειτονιά» σημαίνει οι κοντινοί άνθρωποι στο τετράγωνο που μένουμε και συναντιόμαστε κάθε τόσο στο φούρνο, στο μπακάλικο, στο πάρκο, ανταλλάσσοντας καλημέρες και κουβέντες της καθημερινότητας… σημαίνει πραγματική αλληλεγγύη για τον γείτονά μου όταν «πάσχει» είτε επειδή του λείπει ένα λεμόνι είτε επειδή χτύπησε το παιδί του… σημαίνει να γιορτάσουμε όλοι μαζί το Πάσχα στην πιο ευρύχωρη πυλωτή σουβλίζοντας ρεφενέ αρνί…. ή τη γιορτή του γείτονα με όργανα από τα σπίτια μας, έστω και λίγο παράφωνα… σημαίνει να μαζευτούμε μια μέρα με τα παιδιά μας και να καθαρίσουμε το πάρκο μας παίζοντας μαζί τους… σημαίνει πολλά! Πάντως ΔΕΝ σημαίνει σίγουρα αυτά που ετοιμάζουν οι εμπνευστές του να «ξαναγίνουμε γειτονιά»….
      ΝΑΙ, να ξαναγίνουμε, υπογράφω με χέρια και πόδια. Είναι κάτι πολύτιμο που χάσαμε μέσα στην αλλοτρίωσή μας και το έχουμε ανάγκη. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι για τη σύσφιξη των σχέσεων σε μια γειτονιά, για κοινές δράσεις, για όμορφες πρωτοβουλίες τοπικά. Τα παραδείγματα πολλά και αξιόλογα, μόνο που είναι λιγότερο… θορυβώδη γιατί βέβαια δεν ποντάρουν στον εντυπωσιασμό και τη δημοσιότητα αλλά στην ουσία! Όμως όχι έτσι! Θα μπορούσατε να δώσετε οποιοδήποτε άλλο σύνθημα- μήνυμα σε μια εκδήλωση με τέτοιες προδιαγραφές, ίσως αναφορικά με την ανάπτυξη του εθελοντισμού, αλλά όχι «να ξαναγίνουμε γειτονιά» γιατί, όπως και να το δει κανείς… δεν κολλάει! Ας πάψουμε να διαστρεβλώνουμε λέξεις και έννοιες και ας φέρουμε κάποτε στο προσκήνιο την χαμένη αυθεντικότητα…. το «δήθεν» φορέθηκε πολύ, κούρασε, παραπλάνησε, απογοήτευσε, καιρός να παραμεριστεί επιτέλους! Είναι κρίμα κάποιοι καλοπροαίρετοι «ενεργοί πολίτες» να διοχετεύουν τον δυναμισμό και την εθελοντική τους δράση σε …. αμφιλεγόμενα μονοπάτια για το θεαθήναι. Παρακαλώ θερμά, πριν με… καταχερίσετε, ξαναδιαβάστε το κείμενο, ΜΕΤΑ την εκδήλωση, αφού κάνετε «ταμείο» και αφού «κοιτάξετε» βαθειά-βαθειά μέσα σας… Ίσως κάτι σας πει…. Αν όχι, θα υποστώ καρτερικά τις συνέπειες...

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ιωάννης Κυφωνίδης
Ιωάννης Κυφωνίδης

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις
Σκέψεις μετά την γλυκύτατη ταινία «Η Πανσιόν»… Είδαμε & σχολιάζουμε
Σκέψεις μετά την γλυκύτατη ταινία «Η Πανσιόν»… Είδαμε & σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1671 Views

 Ένα απολαυστικό και αισιόδοξο αφιέρωμα στην τρίτη ηλικία, γιατί… «το να μεγαλώνουμε είναι αναπόφευκτο, το να γερνάμε είναι επιλογή»! Είδε η Πίτσα Στασινοπούλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή