«Σάρκες». Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου.

2614 Views
«Σάρκες». Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου. «Σάρκες». Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου.

 
Στο αντιπολεμικό κοινωνικό δράμα του David Ian LeeThe Curing Roomσε μετάφραση Αντώνη Γαλέου και σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά στο Θέατρο Αθήναιον, επτά άνθρωποι, στρατιώτες του ρωσικού στρατού στη Νότια Πολωνία, περιμένουν την αποχώρηση των ναζιστικών στρατευμάτων, εγκλωβισμένοι στο υπόγειο κελάρι ενός έρημου μοναστηριού, από το οποίο δεν υπάρχει καμία διέξοδος διαφυγής.
 
Δεν έχουν φαγητό. Δεν έχουν νερό. Παραληρούν γυμνοί, πλήρως απογυμνωμένοι στο σώμα και στην ψυχή, εκτεθειμένοι στο παρα-νομικό και παρανοϊκό πλαίσιο του πολέμου, υποκινούμενοι από το ένστικτο της επιβίωσης, που ειλικρινά εξαγριώνει ό,τι ο άνθρωπος κατέκτησε και καλλιέργησε από τα πρώτα ψήγματα πολιτισμού. Οι άνθρωποι αυτοί σέρνονται σαν ερπετά στη θέα των πτωμάτων και στη μυρωδιά της φρέσκιας σάρκας. Γλείφουν την υγρασία που μαζεύουν οι πέτρες και καταπίνουν τα υγρά των σωμάτων τους. Μέσα στα όρια της εμπόλεμης ζώνης, η ανθρώπινη ζωή τίθεται σε βωμό θυσίας. Το δίκαιο του ισχυρότερου είναι ο μόνος έντιμος νόμος. Κριτήριο για να μείνει κανείς ζωντανός είναι η δύναμή του να εξοντώνει και να υπερισχύει. Ο υπεράνθρωπος πείθει τις ομάδες να τον ακολουθήσουν και η άποψή του γίνεται η “κοινή γνώμη” στη ζώνη αυτή, ακόμη κι αν υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες. Έτσι άλλωστε λειτουργεί η λογική του Υπερανθρώπου.
 
Άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι ο θάνατός τους πλησιάζει με σταθερά κι απειλητικά βήματα. Ομολογούν ότι ο θάνατος του Άλλου είναι συνώνυμο της δικής τους ζωής, έστω και του δευτερολέπτου. Δεν υπάρχει ελπίδα. Θα πεθάνουν... πώς όχι; Κι επιλέγουν τον πιο ανέντιμο, απαξιωτικό, αναξιοπρεπή τρόπο να κερδίσουν λίγες ημέρες παραπάνω ζωής: τρώγοντας την ωμή σάρκα αυτών, μαζί με τους οποίους πολέμησαν, συνεργάστηκαν, εμπιστεύτηκαν, αντάλλαξαν εμπειρίες ζωής, γνώρισαν τις οικογένειες και κάθισαν στο ίδιο τραπέζι, συνδαιτημόνες της πιο σκληρής ανάγκης, αυτής της επιβίωσης. Ρίχνουν κλήρο θανάτου, πίνοντας τα υγρά τους, τρώγοντας σάρκες και κάνοντας αστεία. Μετακινούνται στη σκηνή υπό την επήρεια της λαχτάρας για ζωή, άλλη πρέζα πιο δυνατή και απίστευτα δικαιολογημένη, ως έρμαια των βιολογικών τους αναγκών και ψυχικά απανθρακωμένοι.
 
Συζητούν για τη γυναίκα τους, για τη μάνα τους, για τα παιδιά τους. Κλαίνε στη θύμησή τους. Συγκινούνται και νιώθουν την τραγικότητα της δικής τους ύπαρξης και του χαμού των άλλων. Τραγική ειρωνεία. Στον πόλεμο, ζωντανοί και νεκροί πιάνονται χέρι χέρι και οδεύουν προς τα Κάτω. Θύτες και θύματα εξομοιώνονται και εξαθλιώνονται. Στον ζωντανό ανιχνεύεται ο επικείμενος θάνατος και στον νεκρό η ζωή που δεν πρόλαβε να ζήσει. Τα όρια ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο δεν διακρίνονται πλέον. Και ο κανιβαλισμός θεωρείται αναπόδραστη ανάγκη. Ποιος μπορεί να μιλά για ζωντανούς ανθρώπους στην ερημιά και τη ζοφερή σκιά του πολέμου, όταν όλα γίνονται φωτιά και στάχτη και κανείς δεν μπορεί να μιλήσει ανθρώπινα; 


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ζωή Ταυλαρίδου
Ζωή Ταυλαρίδου
"Σωφέρ: Ως λάτρης του θεάτρου κατόρθωσα να εντοπίσω στη σκηνή τη δική μου αλήθεια. Η αλήθεια μού ξεγλιστρά κι εγώ απλά την κυνηγώ. Το ταξίδι ωστόσο είναι η ουσία. Και μπορώ πλέον με την ιδιότητα του Σωφέρ να απολαύσω τις αλήθειες που αναδύονται μέσα από το θέατρο. Κλείνω τα μάτια πριν γράψω. Και καταθέτω τις εικόνες μου, τους ήχους μου και τα παραστρατήματα του μυαλού μου. Μια περιπλάνηση είναι κι αυτή κάθε 8 και 18 του μηνός.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Η πρωτομαστόρισσα Γεωργία Ζώη αντικρίζει το δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς 30 χρόνια μετά και για πρώτη φορά.
Η πρωτομαστόρισσα Γεωργία Ζώη αντικρίζει το δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς 30 χρόνια μετά και για πρώτη φορά.
με 0 Σχόλια 1033 Views
Είναι απίστευτο. Της έδωσα #συγχαρητήρια που ΈΦΤΙΑΞΕ το πιο ωραίο #θέατρο της πόλης και μου απάντησε πως ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΤΕ! Της υποσχέθηκα θα το κανονίσω. Να πάμε παρέα να το δει! Και μάλιστα με την παρουσία του νέου δημάρχου Καλαμαριάς κ Γιάννη Δαρδαμανέλη… Όλα αυτά καταγεγραμμένα σε ένα ΒΙΝΤΕΟ με πολύ #συγκίνηση και #πάθος…
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή