Η Σωφέρ Θεάτρου στο «Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο» | Ζωή Ταυλαρίδου

6243 Views
Η Σωφέρ Θεάτρου στο «Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο» | Ζωή Ταυλαρίδου Η Σωφέρ Θεάτρου στο «Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο» | Ζωή Ταυλαρίδου


 

Γράφει η Σωφέρ Θεάτρου Ζωή Ταυλαρίδου για την Κουλτουρόσουπα



Ο ορισμός του Ανθρώπινου. Οι Υπεράνθρωποι δεν κλαίνε. 
Έτσι κι εγώ. Δυνατή, αγέρωχη, ξιπασμένη. Νιώθω πως ελέγχω τους πάντες, τα πάντα. Όλα είναι του χεριού μου. Χωρίς έλεος, χωρίς την κατανόηση που λιώνει στα χέρια μου, όταν τα σφίγγω δυνατά, περπατώ. Τα χείλη μου είναι δεμένα με το βλέμμα μου. Σφίγγουν το πρόσωπό μου και οι συσπάσεις του μοιάζουν με αχαλίνωτες γωνίες, τα μάγουλά μου στεγνά, στεγνή και η «ρίζα» μου. Ποια είμαι, πού θέλω να καταλήξω κι από πού έχω ξεκινήσει, δεν έχω ιδέα. Κάποτε έπαιζα αμέριμνη παιδικά παιχνίδια. Για κάποιο λόγο τώρα τα παιχνίδια μου είναι οι άλλοι. Κι έτσι αισθάνομαι δυνατή, πατώντας επάνω σε αυτούς που ελέγχονται από το χρήμα. Φτώχεια καταραμένη, θα μου πείτε. Τρία φουγάρα είχε το πλοίο. Και ο πατέρας μου συνεχίζει με το αγκυλωμένο του σώμα και το ξερό του χαμόγελο να επιμένει πως το πλοίο βρισκόταν σε άριστη κατάσταση. Φταίω εγώ που εξαγοράζονται όλοι;



Όλα γύρω μου βυθίζονται. Τα νιάτα μου και οι ρίζες μου μπαίνουν σε μια δίνη, που αναμοχλεύει το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον μου. Παρατηρώ πάντα αφ΄ υψηλού την παράγκα του γείτονα. Θέλω να την κάνω δική μου, κι ας μένω σε παλάτι. Μια βασίλισσα έχω καταντήσει, μόνη κι έρημη. Θέλω να λιώσω κι εγώ μέσα σε μια αγκαλιά, αλλά δε μου βγαίνει. Δανείζομαι πράγματα, δανείζομαι ανθρώπους. Πού είναι η αγάπη που δεν έζησα… Παρατημένη λοιπόν και μεγαλωμένη σε μια κατ΄ επίφασην χλιδή, φωνάζω να ακουστώ. Το δίκιο μου δεν ακούγεται, έτσι ά-ριζο και επίπεδο, όπως είναι. Δε βγαίνει καμιά φωνή από το σώμα μου, παρόλο που το ξεβολεύω και το παραπέμπω εδώ κι εκεί. Άνθρωποι χορεύουν γύρω μου, παίζουν μουσική. Γυρνάω την πλάτη μου. Η μουσική ηχεί σαν θόρυβος στα αυτιά μου. Τόση χαρά δεν την αντέχω. Η δικαιοσύνη μού χτυπά την πόρτα. Τη φιλώ, την ερωτεύομαι, κι αυτή τελικά λίγη μού φαίνεται, μικρή, ασήμαντη και άχρωμη. Τυφλοί άνθρωποι με περιβάλλουν. Φταίω εγώ και γι αυτό; Ποιος θα με τυφλώσει κι εμένα, για να δω λίγο φως; Τραβώντας την κουρτίνα με αυστηρότητα και ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες της ζωής μου, δεν καταφέρνω να βάλω αυτό το λίγο φως στα μάτια μου. Ψάχνομαι, γιατί κάτι μού φταίει. Ανήσυχο, απίστευτα αναρχικό μυαλό, που δεν έκανε καμία επανάσταση. Αυτή είναι η Τζέλα. Η αδελφή ψυχή μου, όμως, ήταν εκεί, σε όλες τις επαναστάσεις.



Η προδοσία έχει μπει για τα καλά στο μεδούλι της φυλής μας. Άνθρωποι χωρίζονται άλλοτε σε πλούσιους και φτωχούς, βλέποντες και μη βλέποντες, νεκρούς και ζωντανούς, άλλοτε σε κάτι διαφορετικό, σχεδόν τραγικά επικίνδυνο στην εποχή μας. Η ανάγκη να αισθανόμαστε ανώτεροι μάς κάνει να μην αποδεχόμαστε τις επιλογές των άλλων, χρειάζεται να επιβληθούμε ως ανώτεροι στη ζωή τους, και η σκλαβιά μεταλλάσσεται με το πέρασμα των χρόνων, διαμορφώνεται ανάλογα με το καλούπι που μας συμφέρει. Ελευθερία ή αποκλεισμός υπήρχε και υπάρχει παντού. Πού βρίσκεται λίγο δίκαιο, να μας αναπαύσει από τον αιώνιο θυμό που διαχωρίζει και υποτιμά τις ανθρώπινες ψυχές… Μέσα σε αυτήν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, της δήθεν αγάπης, αυταπάρνησης και προδοσίας συνάμα, σε καταδικάζω, σε κατηγορώ, θέλω ό,τι έχεις να είναι δικό μου. Βγάλε τις παντόφλες σου, άφησε τα μαλλιά σου ελεύθερα, δείξε ότι αξίζεις κάτι καλύτερο από τα 600 ή τα 800 που ζητάς. Και πού ξέρεις. Ίσως αγγίξεις κι εσύ κι εγώ και όλοι μας λιγάκι το φως. 



Μην παραπονιέσαι λοιπόν για το καράβι, μην εθελοτυφλείς. Εσύ άλλωστε παραδέχτηκες πως ήταν σε άριστη κατάσταση. Εγώ απλά είχα επάνω μου καρφιτσωμένες τις εξαγορές σου. Πόσο πολύ μοιάζουμε, σαν δυο σταγόνες νερό, που δεν μπορεί πια ούτε να παγώσει ούτε να εξατμιστεί, θα μας το θυμίζει πάντοτε ο σταυρός που από πολύ μικρές κουβαλάμε. 


Η δικαιοσύνη δε θα αργήσει να ακουστεί. 
 


Η παράσταση «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», ένα έργο των Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασίου, σε σκηνοθεσία του Άγγελου Κουρέπη στο Metropolitan Urban Theater, είναι μια εξαιρετική τραγωδία, κωμωδία και παρωδία ανθρώπινων χαρακτήρων ταυτόχρονα, που μας ταξιδεύουν σε διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας και μάς συνεπαίρνουν. Με ελάχιστα σκηνικά μέσα και με φόντο ένα λιτό, πολύχρωμο κι απέριττο σκηνικό, οι ηθοποιοί και χορευτές μάς κάνουν να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, να αναρωτηθούμε και να συμπάσχουμε, θαυμάζοντας παράλληλα την έξυπνη σκηνοθεσία και το πηγαίο υποκριτικό τους ταλέντο. 

Ο Άγγελος Κουρέπης, ο Λευτέρης Κωνσταντίνου, η Αλεξάνδρα Κασιούμη και η Μαρία Ράπαντα μάς μιλούν για τον εαυτό τους, για τους ρόλους που υποδύονται και φωτίζουν τα νοήματα του έργου. Τους ευχαριστούμε για τη συνέντευξη που μας παραχώρησαν στον ελάχιστο ελεύθερό τους χρόνο. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως και το Metropolitan Urban Theater για τη φιλοξενία του. 
.
Μοντάζ: Τάσος Πέππας
Φωτογραφίες παράστασης: Γιώργος Νάκης

Παρακολουθήστε τη συνέντευξη

 
Ευχαριστούμε τον Άγγελο Κουρέπη και το Metropolitan Urban Theater που άνοιξε τις πύλες του για όλους όσοι αγαπούν το θέατρο, δίχως κανέναν απολύτως διαχωρισμό και με όλα τα μέτρα προστασίας, τουλάχιστον για την περίοδο που επιτρεπόταν.
   
ΤΑΥΛΑΡΙΔΟΥ ΖΩΗ:
Facebook - Instagram
Δείτε αυτά:
.
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
.
.
-Οι νέες ταινίες της εβδομάδαςκλικ εδώ.
..
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
΄΄
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλίακλικ εδώ.
.
 ..
Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media
 ..
      


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ζωή Ταυλαρίδου
Ζωή Ταυλαρίδου
Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη μια ζεστή νύχτα. Μεγάλωσα, ζωγραφίζοντας και χορεύοντας τις σκέψεις μου. Από πολύ μικρή αγαπούσα τα παιδιά, κι έτσι έγινα δασκάλα. Ώσπου... ερωτεύτηκα το θέατρο κι άρχισα να με ανα-καλύπτω από την αρχή. Έπειτα, “τρίτωσαν” τα θαύματα της ζωής μου με δύο υπέροχα παιδιά, αγγίζοντας σχεδόν το ιδανικό μου. Έκτοτε, ανακαλύ-πτω τον εαυτό μου μπροστά από σκηνές, μπαίνοντας σε σταθερή πορεία. Παρατηρώ τον κόσμο του θεάτρου, τον περιγράφω, του δίνω σχήμα και ανακαλύπτω τα νοήματά του. Το θέατρο, η δίνη που καταπίνει τα πάντα, πηγάζει από την ακόρεστη ποιητική φλέβα. Γιατί, εν αρχή ην η ποίηση, ο έντεχνος λόγος. Η ποίηση, αυτή η ανυπόμονα γαργαλιστική συνήθεια, αρπάζει τα πάντα και τα με-τατρέπει σε Αλήθεια. Το Θέατρο μορφοποιεί και χρωματίζει την Αλήθεια αυτή και την εξωτερικεύει, την επικοινωνεί στους ανθρώπους πίσω, πάνω και μπρος από τη σκηνή. Και μαγευόμαστε. Και ξυπνάμε. Κι αντιδρούμε Το θέατρο, η δίνη που καταπίνει τα πάντα, πηγάζει από την ακόρεστη ποιητική φλέβα. Γιατί, εν αρχή ην η ποίηση, ο έντεχνος λόγος. Η ποίηση, αυτή η ανυπόμονα γαργαλιστική συνήθεια, αρπάζει τα πάντα και τα με-τατρέπει σε Αλήθεια. Το Θέατρο μορφοποιεί και χρωματίζει την Αλήθεια αυτή και την εξωτερικεύει, την επικοινωνεί στους ανθρώπους πίσω, πάνω και μπρος από τη σκηνή. Και μαγευόμαστε. Και ξυπνάμε. Κι αντιδρούμε. H Σωφέρ Θεάτρου και οι Σκηνής Διάλογοι ως στήλες στην Κουλτουρό-σουπα αποκρυσταλλώνουν αυτή ακριβώς την ανάγκη. Η αγάπη μου για το θέατρο έχει αποκτήσει πλέον και μουσικό χρώμα, “έχει ανοίξει” σε άλλα μονοπάτια και φιλοξενείται διαδικτυακά από το Καλλιτεχνικό Ραδιόφωνο του Ερευνητικού Οργανισμού Ελλήνων (https://eoeradio.org/arts/) κάθε Πέμπτη 9-10 το βράδυ! Καλό μας ταξίδι!

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Η μυθιστορηματική ζωή του Γιανούλη Χαλεπά μέσα από μια έκθεση που διατρέχει όλη του τη ζωή στο Τελλόγλειο
Η μυθιστορηματική ζωή του Γιανούλη Χαλεπά μέσα από μια έκθεση που διατρέχει όλη του τη ζωή στο Τελλόγλειο
με 0 Σχόλια 1389 Views

Το μεγαλείο της τέχνης του, οι τρικυμίες και οι φωτισμένες στιγμές του μέσα από έργα που εκτίθενται για πρώτη φορά του σημαντικού Έλληνα γλύπτη.Νέα έκθεση. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή