10 αμφιλεγόμενες θεατρικές «μόδες» των καιρών.

4610 Views
10 αμφιλεγόμενες θεατρικές «μόδες» των καιρών. 10 αμφιλεγόμενες θεατρικές «μόδες» των καιρών.

 

 
Από τον «Παλμό των Φουαγιέ» της Π. Στασινοπούλου
 
Είναι φυσικό  στην πάροδο των χρόνων να αλλάζουν όλα γύρω μας, άλλωστε «τα πάντα ρει» και ευτυχώς, διαφορετικά θα πέθαιναν από σήψη… Αν εξαιρέσουμε τις διαχρονικές αξίες ως σταθερά σημεία αναφοράς, όλος ο κοινωνικός περίγυρος στο σύνολό του μεταλλάσσεται διαρκώς και βέβαια η θεατρική τέχνη δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Όχι στην ουσία της ως περιεχόμενο κι αποστολή- καθότι σταθερή αξία, αλλά σε όσα συνοδεύουν τον τρόπο σημερινής έκφρασης κι επικοινωνίας, διαπιστώνοντας «νέα ήθη» εν είδει μόδας στο θεατρικό χώρο… Τα οποία μοιραία ακολουθούν την καθολική έκπτωση αξιών σε ένα σύγχρονο μάρκετινγκ, με κυρίαρχα ζητούμενα την ποσότητα, ταχύτητα, εντυπωσιασμό, σκοπιμότητα και σταθερό θύμα μοιραία την πάλαι ποτέ ποιότητα. Σε… μουντ απολογισμού λοιπόν, ιδού δέκα βασικά εκ των νέων αμφιλεγόμενων «ηθών»:
 
1.    Όταν οι 5 παραστάσεις βαφτίζονται «σεζόν»…
Κάποτε ως σεζόν νοούνταν να ξεκινήσει η παράσταση κάπου τον Οκτώβρη και να συνεχίσει αδιαλείπτως μέχρι Μάη- άντε μέχρι Κυριακή των Βαίων- εκτός αν λόγω… αδειανών καθισμάτων οδηγούνταν σε πρόωρη απόσυρση. Τώρα δίνει ο άλλος 5-6 το πολύ παραστάσεις μέσα στη χρονιά, τις βαφτίζει «σεζόν» κι αν ανεβάσει το πόνημά του άλλες 5-6 φορές την επόμενη χρονιά, θα διατυμπανίζει περήφανος ότι παίζεται «απανωτές σεζόν», που όσο να πεις ακούγεται καλύτερα από το 12 παραστάσεις σε δύο χρόνια- ήτοι μόλις… δυο βδομάδες της κανονικής ετήσιας σεζόν!
 
2.    Όταν οι 45 θεατές λογίζονται ως «sold out»…
Άλλη πονεμένη ιστορία η πολυπόθητη ένδειξη πάνω στην αφίσα ως κράχτης... όπου η παράσταση καταφέρνει να γεμίσει (και αν, μήπως είμαστε εκεί να δούμε;) θεατράκια των 40-50 θέσεων και οι συντελεστές κοτσάρουν φαρδύ- πλατύ με τονισμένα γράμματα το περίφημο «sold out» της απόλυτης καταξίωσης, λες και κατάφεραν να γεμίσουν ολυμπιακά στάδια! Ή έστω αίθουσες 200 θέσεων βρε αδερφέ, που αν υπολογίσεις όλα μαζί τα «sold out» της παράστασης στις «συνεχείς σεζόν» της, ζήτημα να γεμίσουν ένα 500άρι θέατρο…
 .
.
3.    Διάρκεια παράστασης… «μισό τσιγάρο δρόμος»!
Είναι αλήθεια ότι το παλιό γεμάτο δίωρο μετά διαλείμματος τείνει να ξεχαστεί – εξαιρώντας τις Μπεν Χουρ παραγωγές του ΚΘΒΕ- και για να είμαστε ειλικρινείς, καθόλου δεν μας χαλάει η συμμαζεμένη, περιεκτική διάρκεια των 80-90 λεπτών. Όταν όμως με το ζόρι καλύπτει ακόμα και λιγότερο από ώρα… νισάφι! Δεν γίνεται να ντύνομαι, να στολίζομαι, να ξεσπιτώνομαι, να σπαταλάω δυο ώρες τουλάχιστον για μετακίνηση από του διαόλου τη μάνα – που με τον ΟΑΣΘ μπορούν να επιμηκυνθούν στο άπειρο, για ένα 45λεπτο τσιφούτικο δρώμενο! Κομματάκι προκλητικό, δεν νομίζετε;
 
4.    «Πρεμιέρα» με δύο συνολικά παραστάσεις…
Εντάξει, το λες κι αστείο. Να έρχεται ο θίασος ή ο… μονόλογος «για δύο μοναδικές παραστάσεις στην πόλη μας» και η πρώτη να βαφτίζεται «πρεμιέρα» με τα σχετικά συνακόλουθα… ήτοι κοσμικές εμφανίσεις θεατρόφιλων κυριών,  φωτογραφικό οργασμό, δημοσιογραφικές καλύψεις, δημόσιες σχέσεις, πιθανό χορηγικό κρασάκι και τα συναφή, για να ακολουθήσει μία ακόμα παράσταση την επομένη και μετά να μας κουνήσει το μαντήλι με αόριστες υποσχέσεις για επάνοδο, κατά πώς θα κρίνει το ταμείο φυσικά από τις δύο πρώτες επισκέψεις «διερεύνησης»…
 .
.
5.    «Αψυχολόγητες» αφίσες - τρέιλερ…
Η νέα μόδα για την αφίσα (ή τρέιλερ) της παράστασης επιβάλλει φωτογράφιση των συντελεστών κατά προτίμηση «βουκολική» σε κάμπους, βουνά, λαγκάδια, θάλασσες, με φόντο σταροχώραφα, πράσινα λιβάδια, συστάδες δένδρων, τσάπες και τσουγκράνες, αφρισμένα κύματα,  παρότι το θέμα του έργου εντελώς μακριά νυχτωμένο! Κι απορείς με την περίεργη φωτογραφική αισθητική και τους άσχετους συνειρμούς που προκαλεί, αφού είναι βέβαιο ότι επί σκηνής οι ήρωες θα τη βγάλουν με καναπέ- καρέκλα- τραπεζάκι, άντε και κανένα μπουφεδάκι σε πιο large παραγωγή, αν όχι με σκέτους κύβους ή χαρτόκουτες… Προς τί άραγε η φυσιολατρεία;
 
6.    Διασκευές κατά το (αυθαίρετο) δοκούν καθενός…
Είναι τσεκαρισμένο ότι η συγγραφική ένδεια πλήττει βαριά τον θεατρικό χώρο, με ελάχιστη έως ανύπαρκτη παραγωγή πρωτότυπου έργου (που να… βλέπεται). Οπότε μόνη διέξοδος η προσφυγή στα ήδη υπάρχοντα από χρόνων ή αιώνων και προκειμένου να φρεσκαριστούν ή να συμπτυχθούν, αναλαμβάνει δουλειά η διασκευή- κοινώς το κόψε-ράψε, ενίοτε αλλάζοντας τα φώτα στο πρωτότυπο… του οποίου ο αποδημήσας δημιουργός αποκλείεται να αναγνώριζε το έργο του κατόπιν της αυθαίρετης κοπτοραπτικής, ενώ σε όσα αγνοούμε το πρωτότυπο, ο θεός κι η ψυχή του διασκευαστή- μοντελίστ, κατά πόσο σεβάστηκε τον συγγραφέα που χρησιμοποιεί ως δόλωμα…
 ,
,
7.    Παλιές ελληνικές ταινίες και «δώσε και μένα μπάρμπα»!
Τις είπαμε «αθάνατες» κι οι θεατρώνες το ερμήνευσαν κυριολεκτικά, πασχίζοντας να διαιωνίσουν στο σανίδι ό,τι γυρίστηκε από Δαλιανίδη, Σακελάριο κι όχι μόνο, θεωρώντας ότι ποντάρουν σε σίγουρα εισπρακτικά χαρτιά και ξεθάβοντας ως θλιβερούς κράχτες, παλαίμαχους αποσυρθέντες από χρόνια καλλιτέχνες- φαντάσματα του πρώην ένδοξου εαυτού τους… Τώρα γιατί ο θεατής να σπεύσει να πληρώσει μια άκαιρη απομίμηση εκτός εποχής- τύπου «μνημόσυνο», όταν μπορεί ανά πάσα στιγμή να έχει δωρεάν το αγαπημένο, αυθεντικό πρωτότυπο,  προφανώς δεν απασχόλησε τους παραγωγούς, που μετά τα πρώτα εγχειρήματα είδαν το χρήμα τους να εξανεμίζεται στο βρόντο…
 
8.    Τέρμα η επίσημη κριτική -  ζήτω τα σόσιαλ!
Εδώ πλέον τα νέα ήθη αλωνίζουν με τη συνδρομή της κυρίαρχης τεχνολογίας. Ουδείς λόγος συντρέχει για τους ασκούντες επίσημα κριτική (ή «κριτική») να σπαζοκεφαλιάζουν με τις ώρες πάνω από κείμενα 1000 λέξεων, ψαγμένων βασανιστικά μία προς μία, όταν ο κάθε αδαής χρήστης των σόσιαλ, με δυο- τρεις ατάκες για την παράσταση που συνοδεύουν ως λεζάντα την φωτό του μετά του πρωταγωνιστή, «διαμορφώνει» κλίμα στην παντοδύναμη διαδικτυακή πιάτσα! Εντελώς άκοπα- ανεύθυνα- απενοχοποιημένα, ζητώντας ενίοτε ως «αμοιβή» δωρεάν προσκλήσεις, εφόσον επιδίδεται αφοσιωμένα στο γενικόλογο γλείψιμο, άνευ τεκμηρίωσης ή αχρείαστων αναλύσεων… οι οποίες έτσι κι αλλιώς, όταν δεν κολακεύουν θεωρούνται ανυπόληπτες, όποτε χίλιες φορές χρησιμότερος για την προώθηση ο ανίδεος κόλακας του fb…
 
9.    Συνέντευξη - παραγγελία για την προώθηση  «ευνοούμενου»…
Κάποτε η συνέντευξη από έναν καλλιτέχνη είχε νόημα και απήχηση, όταν επρόκειτο για πρόσωπο καταξιωμένο ή με πρόσφατη επιτυχία ή με ξεχωριστή προσωπικότητα τέλος πάντων, ώστε όσα πει να παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Η νέα ωστόσο «μόδα» λειτουργεί αλλιώς: είσαι παντελώς άγνωστος κι άρα αδιάφορος για το κοινό, όμως επειδή έχεις την «εύνοια» των κατάλληλων, μπορούν να σε προωθήσουν εξασφαλίζοντάς σου συνέντευξη- παρότι δεν έχεις τίποτα συνταρακτικό να πεις, ώστε… πού θα πάει, το κοινό θα «ενδιαφερθεί» να μάθει για το αδιάφορο τίποτα που κουβαλάς, κατακλύζοντας τα Μέσα με την ανούσια «συνέντευξη» περί ανέμων και υδάτων…
 .
.
10. «Η παράσταση αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς!»
Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε; Καημό το ‘χω να συμπέσουν  οι φανφάρες της προώθησης με την… πατάτα της πραγματικότητας, που στην καλύτερη περίπτωση πρόκειται για μια μετά βίας αποδεκτή μετριότητα! Λες και οι θεατές είμαστε λοβοτομημένοι ή ζούμε σε παράλληλο σύμπαν… και πες ότι τσιμπήσαμε την πρώτη, δεύτερη, άντε τρίτη φορά, την τέταρτη όμως, όχι απλά καταργήσαμε το μικρό καλάθι, αλλά το αντικαταστήσαμε με τη χούφτα- πρόσφορη για πολλές χρήσεις, καθώς ενίοτε απαιτείται να ανοίξει τεντωμένη και στραμμένη καταπάνω σας, διότι και η παραπλάνηση έχει όρια κι από την «αποθέωση» μέχρι το φιάσκο μεσολαβεί  ένα χορταστικό φάσκελο! Άσε που κάποιοι φτάνετε μέχρι τον απόλυτο σουρεαλισμό διακηρύσσοντας «παράταση λόγω επιτυχίας», τη στιγμή που μετράμε στην αίθουσα τρεις κι έναν κούκο…
 
ΕΥΤΥΧΩΣ, παρά ταύτα, που μέσα σε όλο αυτό το συνονθύλευμα, μια θεατρική «μόδα» παραμένει διαχρονική και αναλλοίωτη: η αυθεντική δημιουργία από εμπνευσμένους καλλιτέχνες, ικανούς να προσφέρουν την υψηλή συγκίνηση της τέχνης και συνήθως από «αθέατες» γωνιές ή «χαμηλόφωνες» ομάδες που δεν το περιμένουμε… Να είναι καλά να συνεχίζουν δυνατά!
.
Δείτε αυτά:
 
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, κλικ εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία, κλικ εδώ.
 .
.
Ακολουθήστε μας στα social media
       

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Εξαιρετικές και καλοπαιγμένες «Δάφνες και Πικροδάφνες» από τον θίασο του Π. Φιλιππίδη. Είδαμε και σχολιάζουμε.
Εξαιρετικές και καλοπαιγμένες «Δάφνες και Πικροδάφνες» από τον θίασο του Π. Φιλιππίδη. Είδαμε και σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 935 Views

Φτάνοντας στο θέατρο Γης ελάχιστες προσδοκίες είχα από το θίασο και από τον χώρο. Το μόνο που με «τράβηξε» ήταν το έργο. Ευτυχώς που με διέψευσαν. Μην το χάσετε όπου κι αν παίζετε. Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή