Ένα πολύ ζεστό «Παλτό» με έντονη συναισθηματική φόδρα… Είδαμε και σχολιάζουμε.

3952 Views
Ένα πολύ ζεστό «Παλτό» με έντονη συναισθηματική φόδρα… Είδαμε και σχολιάζουμε. Ένα πολύ ζεστό «Παλτό» με έντονη συναισθηματική φόδρα… Είδαμε και σχολιάζουμε.

 

.

Το «Παλτό» αποτελεί μία παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Νικολάι Γκογκόλ, που χαρακτηρίζεται από έντονη κοινωνική υπόσταση και πολυποίκιλους συμβολισμούς. Το έργο σχολιάζει γύρω από το πρόσωπο του κεντρικού ήρωα Ακάκιου Ακακίεβιτς, ο οποίος έχει την ιδιότητα ενός δημοσίου υπαλλήλου, τις προσπάθειές του να αποκτήσει ένα νέο και ωραίο παλτό, και μέσω αυτού να ανέλθει κοινωνικά.

 
 
Αρχικά, η παράσταση παρουσιάζει αρκετά αξιόλογα (+) συστατικά. Πρωταρχικά, το κείμενο αποτελεί ένα σκληρό έργο, το οποίο έχει ως στόχο να θίξει τα κοινωνικά πρότυπα, το δημοσιοϋπαλληλικό σύστημα, την γραφειοκρατία, αλλά και την αέναη αναζήτηση του κέρδους με κάθε κόστος. Η διασκευή της Δέσποινας Καλαϊτζίδου το πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω και αξιοποιώντας ως αφορμή των κοινωνικό προβληματισμό, δίνει μία πιο ευαίσθητη και συναισθηματική χροιά με υποβόσκουσα την άσκηση κριτικής. Η βάση του έργου δεν παύει να είναι δραματική πάνω στην οποία οικοδομείται όλη η πλοκή, χωρίς όμως το κείμενο να στερείται και ορισμένα επιτυχή κωμικά, αλλά και σαρκαστικά στοιχεία. Οι δόσεις με τις οποίες κατατάσσονται μέσα στο κείμενο είναι μετρημένες και ως εκ τούτου ο συνδυασμός ισορροπημένος.
 
 
Η σκηνοθεσία του Αντώνη Καραγιάννη ακολουθεί ρυθμούς συνεχώς αυξανόμενους με την πλοκή να αναπτύσσει διαρκώς ένταση. Όλη η εξέλιξη δομείται πάνω σε ένα δίπολο χαρακτήρων, από τη μία του στατικού Ακάκιου και από την άλλη των τριών άλλων (ράφτης, συνεργάτης, διευθυντής) κινητικών προσώπων, και στην στιχομυθία μεταξύ τους, που ως επιλογή είναι επιτυχής. Η παράσταση μοιάζει νοητά χωρισμένη σε τρία σημεία, το καθένα από τα οποία εκκινεί με αργούς ρυθμούς για να καταλήξει σε μία σκηνή κορύφωσης της έντασης, οι οποίες θα μπορούσαν να απαριθμηθούν στις εξής τρείς: 1) το σημείο, που ο ήρωας περιγράφει τις συναντήσεις με τον ράφτη και την αγωνία του κατά τη διάρκεια παρασκευής του παλτού, 2) την σκηνή της ληστείας και της απόγνωσης του ήρωα και 3) το φινάλε με τα παλτά και την χαρακτηριστική απεύθυνση στη μητέρα του ήρωα.
 
Σκηνογραφικά η παράσταση εντυπωσιάζει. Το σκηνικό της Lorenzo Bellelli ήδη πριν από την έναρξη της παράστασης δημιουργεί εντυπώσεις με τον καπνό να απλώνεται σε όλη την αίθουσα, καθιστώντας δύσκολη την όραση λεπτομερώς όλων των στοιχείων της σκηνής. Η έναρξη της παράστασης και η απομάκρυνση του καπνού αναδεικνύει ένα σκηνικό με πολλαπλά στοιχεία, τα οποία όμως αξιοποιούνται στην ολότητά τους. Προεξέχοντα είναι οι αλυσίδες, οι οποίες φέρουν ιδιαίτερο συμβολισμό σε σχέση με την παράσταση, συμβάλλοντας στην αναπαράσταση του φυλακισμένου στην καθημερινότητα δημοσίου υπαλλήλου Ακάκιου, το βίντεο γουόλ με τους στίχους του αναφερόμενου κατά τη διάρκεια της παράστασης ποιήματος και μέρους της επιστολής, καθώς και τα φαναράκια, τα οποία έδωσαν μία ένταση στους κατά τα άλλα αδύναμους φωτισμούς. Η ενδυματολογία κινείται επίσης σε ικανοποιητικό πλαίσιο.
 
Ιδιαίτερο ρόλο στην παράσταση διαδραμάτισε η μουσική του Γιώργου Καζαντζή, αλλά και το τραγούδι, που ερμήνευσε η Ναντίνα Κυριαζή. Το μουσικό σύνολο συνέβαλε στην αύξηση της έντασης και της δραματικότητας σε καίρια σημεία του έργου, αναβαθμίζοντας το συνολικό σκηνοθετικό αποτέλεσμα.
 
 
Υποκριτικά οι δύο πρωταγωνιστές ήταν ιδιαίτερα αποδοτικοί. Συγκεκριμένα, ο Κρίτωνας Ζαχαριάδης φάνηκε ήδη από την αρχή να χτίζει σταδιακά και ενιαία το ρόλο του Ακάκιου με προσοχή στις κινήσεις (εξαιρετικά εντυπωσιακός σωματικά) και τις αντιδράσεις του, διατηρώντας καθόλη τη διάρκεια ένα δραματικό τόνο και καταφέρνοντας σε ορισμένες στιγμές να συγκινήσει ερμηνευτικά.
 
Ο έτερος πόλος, ο Βασίλης Κανελλόπουλος, ερμηνεύοντας απόλυτα επιτυχημένα τους ρόλους του ράφτη, του συναδέλφου, αλλά και του προϊσταμένου, διατήρησε κωμική και σαρκαστική διάθεση στο μεγαλύτερο μέρος «σπάζοντας» το βαρύ κλίμα-έντασης του κειμένου.
 
 
Στις παρατηρήσεις, που αποτέλεσαν μικρές αδυναμίες (-) της παράστασης θα κατατάσσαμε πρωταρχικά τους φωτισμούς, οι οποίοι διακρίνονταν από μία στατικότητα και ψυχρότητα, χωρίς να μπορούν να αποτυπώσουν με πληρότητα τις αντιδράσεις, εναλλαγές και ψυχικές μεταστροφές των ηρώων. Παράλληλα, το μακιγιάζ των ηθοποιών φάνηκε υπερβολικό με τους ίδιους να είναι βαμμένοι σε σημείο υπέρτερο του οπτικά επιθυμητού. Συγχρόνως, στην επιζητούμενη σε ορισμένα σημεία αύξηση της έντασης των σκηνών θα μπορούσε να συμβάλλει η χρήση του -μονάχα πριν την έναρξη της παράστασης εμφανιζόμενου- καπνού, αλλά και η αύξηση του ρυθμού της μουσικής στις τελευταίες σκηνές του φινάλε. Τέλος, η επιτυχημένη διασκευή θα μπορούσε να αξιοποιήσει περισσότερο το κοινωνικό και πολιτικό πρόσημο του έργου, υπογραμμίζοντας εναργέστερα τον εγκλωβισμό, που ο συγγραφέας στο πρωτότυπο κείμενο αποδίδει στον Ακάκιο, εξαιτίας του κρατικού μηχανισμού «υποδούλωσης» των υπαλλήλων. Αντ’ αυτού η πιο συναισθηματική κατεύθυνση έδωσε μονάχα υπογείως ψήγματα διαχρονικότητας.
 
 
Συνολικά (=) θα λέγαμε, πως πρόκειται για μία άκρως επιμελημένη και προσεγμένη παράσταση ως προς την πλειοψηφία των στοιχείων της, με υπερέχοντα στοιχεία την σκηνοθεσία, την ατμοσφαιρικότητα, αλλά και την επιτυχή υποκριτική απόδοση των πρωταγωνιστών της.
 
Βαθμολογία:
6,8/10
.
ΣΟΦΟΥΛΗ
«ΤΟ ΠΑΛΤΟ» του Νικολάι Γκογκόλ.
Ο Ακάκιος, ο κεντρικός ήρωας του έργου, γύρω από τον οποίο σχηματίζονται ομόκεντροι κύκλοι, είναι ένας τίμιος, ευσυνείδητος κι αγνός υπάλληλος, που υπηρετεί έναν μηχανισμό, επινοημένο και φτιαγμένο ώστε να υποτάσσει, να αποβλακώνει και να αμείβει ελάχιστα. Ταλαιπωρημένος από τον βαρύ χειμώνα της Αγίας Πετρούπολης, ο Ακάκιος αναγκάζεται να αντικαταστήσει το παλιό και φθαρμένο του παλτό με ένα νέο κι όμορφο.
 
Σκηνοθεσία: Αντώνης Καραγιάννης.
Ερμηνεύουν: Κρίτωνας Ζαχαριάδης, Βασίλης Κανελλόπουλος.
  
Ήμερες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00 (έως τις 8 Μαρτίου)
.

.

Δείτε αυτά:
/
Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 15/5/2019 έως 14/05/2020 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 10α -επετειακά- Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2020.
Πληροφορίες για τα ΘΒΘ θα βρείτε ΕΔΩ  ΕΔΩ
.
& αυτά:
 
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, κλικ εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία, κλικ εδώ.
 ..
Ακολουθήστε μας στα social media
       

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μπαστουνάς Γιώργος
Μπαστουνάς Γιώργος
Ως απόφοιτος της Νομικής του ΑΠΘ και με πολλαπλές… καλλιτεχνικές ανησυχίες, δοκίμασα την πένα μου, συντάσσοντας τηλεοπτικές κριτικές, ορισμένες συνεντεύξεις και ένα αστυνομικό-ψυχογραφικό μυθιστόρημα, και τη φωνή μου, διενεργώντας μία εκπομπή στο ραδιόφωνο. Φέτος στην αγαπημένη kulturosupa ασχολούμαι με θεατρικές και ενίοτε κινηματογραφικές κριτικές, με συνεντεύξεις με γνωστά, αλλά και νέα θεατρικά πρόσωπα, και κάπου-κάπου με τηλεοπτικά σχόλια. Γνώμονάς μου η ειλικρίνεια απέναντι στο αναγνωστικό κοινό και ο σεβασμός απέναντι στους εκάστοτε δημιουργούς. Mail επικοινωνίας: georgebastounas@hotmail.gr.
τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή