One woman show για την εξαιρετική Ελένη Κοκκίδου στη «Γυναίκα της Πάτρας» - Είδαμε και σχολιάζουμε.

4095 Views
One woman show για την εξαιρετική Ελένη Κοκκίδου στη «Γυναίκα της Πάτρας» - Είδαμε και σχολιάζουμε. One woman show για την εξαιρετική Ελένη Κοκκίδου στη «Γυναίκα της Πάτρας» - Είδαμε και σχολιάζουμε.

 

 
Τον μονόλογο «Η γυναίκα της Πάτρας» που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του ποιητή Γιώργου Χρονά παρακολουθήσαμε πρόσφατα στο θέατρο Αριστοτέλειον.
 
Το έργο αναφέρεται στα «έργα και τις ημέρες» μιας Πατρινιάς πόρνης, της Πανωραίας όπως η ίδια τα αφηγήθηκε στον Χρονά μέσα από μια σειρά συνεντεύξεων τη δεκαετία του ’80. Με έναν παραληρηματικό μονόλογο η Ελένη Κοκκίδου αφηγείται μια παθιασμένη ζωή καιμιλά ανοιχτά, χωρίς φόβο για τον πόνο, τη βία, την ηδονή, την αγάπη, τον έρωτα. Μεταμορφώνεται σε ένα πλάσμα πληθωρικό που τραγουδάει, χορεύει, κλαίει γελάει, θυμώνει, προκαλεί.
 
Ξεκινώντας από τα αρνητικά (-) της παράστασης η θεατρική μεταφορά του βιβλίου του Γιώργου Χρονά, ήθελε περισσότερη δουλειά. Υπήρχαν κάποιες κοινοτυπίες κι αδιάφορες περιγραφές που θα μπορούσαν να λείπουν για να ξεφύγει το έργο από το στενό πλαίσιο της συμβατικής αφήγησης και να μιλάμε για ένα κείμενο θεατρικό, δυνατό και δεμένο που πραγματικά κάτι να είχε να πει στον θεατή.
 .
.
Ως προς την σκηνοθεσία ήταν αμήχανη. Η Λένα Κιτσοπούλου ενώ είχε να κάνει με ένα συμβατικό κείμενο προσπάθησε να το προσεγγίσει με μεταμοντέρνα στοιχεία. Εντελώς άστοχο. Όλα τα σκηνοθετικά ευρήματα περισσότερο αποδυνάμωναν το έργο παρά το εξυπηρετούσαν. Τη στιγμή που η ηθοποιός διηγείται την διαδικασία της άμβλωσης είναι τόσο συγκλονιστική και σπαρακτική που έχει περάσει όλος αυτός ο σπαραγμός στους θεατές απόλυτα. Οπότε η «αναπαράσταση» στη συνέχεια, κατά κάποιον τρόπο, της διαδικασίας πραγματικά δεν είχε τίποτα παραπάνω να δώσει. Άλλο  παράδειγμα ο παραμορφωτικός μεγεθυντικός καθρέφτης. Για να έχει λόγο ύπαρξης θα έπρεπε να προηγηθεί κάτι, να συνδέεται με κάτι, να καταλάβουν οι θεατές τι παραμορφώνεται. Η εικόνα της Πανωραίας από την κοινωνία; Όχι. Η ηρωίδα παρουσιάζεται με απόλυτη διαφάνεια. Επίσης η παρουσία των δύο αντρών που πηγαινοέρχονταν ήταν εντελώς εκτός κλίματος. Δεν είχαν κανέναν λόγο παρουσίας παρά μόνο όταν βοηθούσαν την Κοκκίδου με τα σκηνικά. Ε αυτό θα μπορούσε να γίνει και με άλλον τρόπο. Πρόβλημα και στις εισόδους και τις εξόδους της ηθοποιού. Αρκετές φορές οι θεατές είχαμε την αίσθηση ότι επρόκειτο για διάλειμμα. Στο έργο θα ταίριαζε περισσότερο ο σκηνοθετικός μινιμαλισμός.
 
Στα θετικά ευρήματα η ατμόσφαιρα σκυλάδικων που δημιουργήθηκε στην αίθουσα όταν η Πανωραία αναφερόταν στο πέρασμα της από τους εν λόγω χώρους και η παραμορφωμένη φωνή με την οποία έκανε μια περιληπτική αναφορά στη ζωή της με την πλάτη γυρισμένη στο κοινό που παρέπεμπε στις εκπομπές ριάλιτι όπου οι κοινωνικές παρίες εμφανίζονται για να μοιραστούν τη ζωή τους με το κοινό.
.
.
Όσο αφορά τα θετικά (+) της παράστασης, η φράση «Τα πήρε όλα κι έφυγε» είναι αυτή που ταιριάζει απόλυτα στην ερμηνεία της εξαιρετικής Ελένης Κοκκίδου. Η ερμηνεία της ήταν καθηλωτική. Ισορροπούσε με χάρη και ζηλευτή τεχνική ανάμεσα στο τραγικό και το γελοίο, στο σκοτάδι και το φως. Ήταν τόσο έντονες οι μεταβάσεις από το δράμα στην κωμωδία που ενώ ο θεατής γελούσε ξαφνικά το χαμόγελο ντυνόταν με ενοχή γιατί μπροστά του είχε έναν άνθρωπο που υποφέρει κι αναρωτιόταν «Μα καλά, πως μπορώ εγώ και γελάω;». Τίποτα πάνω της δεν ήταν ψεύτικο. Η φωνή, οι παύσεις, οι κινήσεις. Εύθραυστη, αστεία αλλά και σκληρή διατήρησε στο ακέραιο την αμεσότητα του προφορικού λόγου και μετέτρεψε την Πανωραία σε τσεχωφική ηρωίδα. Μικρή ένσταση για την εκφορά του λόγου που γίνεται με Ζακυνθινή κανταδόρικη προφορά. Λίγο κούρασε, κι άλλωστε η ηρωίδα ήταν Πατρινιά. Οι ελάχιστες στιγμές ερμηνευτικής αμηχανίας οφείλονταν περισσότερο στις αδυναμίες του κειμένου και της σκηνοθεσίας παρά στην Κοκκίδου.
 
Τα σκηνικά (Βαρδαβά Ελένη) ήταν λίγο αψυχολόγητα και κοινότυπα. Έχουμε να κάνουμε με τη ζωή μιας πόρνης ας βάλουμε ένα κρεβάτι. Τα κοστούμια όμως της ίδιας είχαν νόημα. Με την Πανωραία να εμφανίζεται αρχικά με απλά καθημερινά ρούχα και να καταλήγει με περούκα άλα Τζέσικα Ραμπιτ και στράπλες μαύρο φόρεμα και κοθόρνους αποκτώντας τη μορφή της Πανωραίας του αγοραίου έρωτα.
 
Οι φωτισμοί εξυπηρέτησαν την παράσταση και πρόσθεσαν το λιθαράκι τους στο αποτέλεσμα.
 
Ολοκληρώνοντας να αναφέρουμε την πολύ κακή αυλαία. Μετά από μια ώρα και κάτι κατάθεσης ψυχής στη σκηνή το τέλος αυτό δεν ταίριαζε. Δεν είχε κρεσέντο. Ήταν άνευρο, απότομο και άφηνε μετέωρο το θεατή να αναρωτιέται για την ολοκλήρωση ή μη του έργου.
 
Συνοψίζοντας (=): Μια παράσταση για την παθιασμένη και δύσκολη ζωή μιας γυναίκας που είχε αδύναμη κι αμήχανη σκηνοθεσία, ένα κείμενο όχι απόλυτα θεατρικό αλλά μια καταπληκτική ερμηνεία από μια βαθιά ταλαντούχα ηθοποιό που ήταν μια παράσταση μόνη της και άξιζε σίγουρα θέασης.

Βαθμολογία:
5,9
.

Δείτε αυτά:

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 15/5/2019 έως 14/05/2020 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 10α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2020.

Πληροφορίες για τα ΘΒΘ θα βρείτε ΕΔΩ  ΕΔΩ
.

& αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, κλικ εδώ.
ι παίζουν τα θερινά σινεμά της Θεσσαλονίκης τώρα, κλικ εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία, κλικ εδώ.
 
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Σοφιανίδου Ειρήνη
Σοφιανίδου Ειρήνη
Ονομάζομαι Σοφιανίδου Ειρήνη κι είμαι δασκάλα. Λατρεύω το θέατρο από παιδί. Θεωρώ ότι είναι μια τέχνη μαγική. Ασχολούμαι με το θέατρο ενεργά εδώ και 10 χρόνια παίζοντας σε ομάδες της πόλης και παρακολουθώντας όσες περισσότερες παραστάσεις μπορώ. θα σας μεταφέρω τη δική μου αίσθηση και αισθητική για τα έργα των οποίων θα έχω την τύχη της θέασης . Ένα συναρπαστικό ταξίδι ξεκινά για μένα. Εύχομαι κι ελπίζω να σας έχω συνοδοιπόρους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
So you think you can teach 55: Αποφάσεις... αποφάσεις...
So you think you can teach 55: Αποφάσεις... αποφάσεις...
με 1 Σχόλια 3900 Views

 Είσαι πολύ κακός στο να προβλέπεις θέματα εξετάσεων – πάρα πολύ κακός. Είσαι ο πιο άστοχος σουτέρ από την εποχή του Σακίλ Ο’ Νιλ. Αλλά φέτος καλείσαι να ρίξεις buzzer beater τρίποντο από τα οχτώμισι μέτρα. So you think you can teach 55 Γράφει ο Γιάννης Φασούλας

Περισσότερα ...
  • Τα λόγια Του Τσιν – Προβλήματα και μουσική
    Τα λόγια Του Τσιν – Προβλήματα και μουσική
    με 0 Σχόλια 1466 Views

    Η Αμερική έχει πάλι τα προβλήματά της. Ο ρατσισμός απέναντι στους μαύρους δεν έχει σβήσει μα ας μη γελιόμαστε, δεν είναι κάτι νέο αυτό. Ώρες ώρες δε μπορώ να καταλάβω τους Αμερικάνους και στην post καραντίνα εποχή που ζούμε δε μπορώ να καταλάβω ούτε τους Έλληνες που καιροφυλαχτούν σαν τους λύκους και περιμένουν το λάθος που θα κάνεις για να σε κατασπαράξουν σαν τα όρνια… Τα λόγια Του Τσιν  από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα.

    Περισσότερα ...
  • «Κρατάς μυστικό;» Ενα βιβλίο που δεν πρόκειται να το κρατήσω μυστικό με τίποτα!
    «Κρατάς μυστικό;» Ενα βιβλίο που δεν πρόκειται να το κρατήσω μυστικό με τίποτα!
    με 0 Σχόλια 1277 Views

    Δεν απολαμβάνεις απλά μια ιστορία, άλλα βρίσκεις την ευκαιρία να βουτήξεις με το κεφάλι στη δική σου ιστορία, στη ζωή σου. «Κρατάς μυστικό;» Ενα βιβλίο που δεν πρόκειται να το κρατήσω μυστικό με τίποτα!

    Διάβασε και σχολιάζει η Μαρία Διαμαντοπούλου
    Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή