Δεν Μας Εχουν Ούτε Καν Γραμμένους… Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής.

3500 Views
Δεν Μας Εχουν Ούτε Καν Γραμμένους… Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής. Δεν Μας Εχουν Ούτε Καν Γραμμένους… Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής.

Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής.

 
Έχουμε κι εμείς οι ηθοποιοί τα προβλήματά μας. Ένα βασικό είναι το να μην υποτιμάται η δουλειά μας, ο κόπος και ο μόχθος μας. Ειδικότερα όσοι δεν είμαστε αναγνωρίσιμοι, τραβάμε τον διάολό μας... Κλείνεις μια δουλειά. Ξεκινάς και κάνεις (απλήρωτες, εκτός κι αν μιλάμε για το Εθνικό) πρόβες, σχεδόν κάθε μέρα, τέσσερις, πέντε ή και παραπάνω ώρες για ενάμιση, δύο μήνες το λιγότερο. Φτάνεις να έχεις την παράσταση έτοιμη και να περιμένεις να δείξεις στον κόσμο αυτό που έχεις/έχετε καταφέρει. Ποιον κόσμο; Πόσοι θα έρθουν να σε δουν; Και από πού θα το μάθουν;
«Οι παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσεις με τίποτα». «Οι πιο πολυαναμενόμενες παραστάσεις». «Οι παραστάσεις της χρονιάς». «Οι καλύτερες παραστάσεις»... Βουίζει το ίντερνετ με τέτοια άρθρα όλο τον χρόνο. Κυκλοφορούν περιοδικά-αφιερώματα για τα θεατρικά πράγματα της χρονιάς. Κι εσύ που τα διαβάζεις, σχηματίζεις μία άποψη. Λες, για να το λένε, κάτι ξέρουν. Κι απαντώ κι εγώ -με το συμπάθειο κιόλας- τον κακό τους τον καιρό ξέρουν. Πόσες και ποιες παραστάσεις συμπεριλαμβάνουν από όσες ανεβαίνουν; Θα εξηγηθώ όπως πάντα...
 
Καταρχήν, και μόνο βάση λογικής κανείς δεν μπορεί να έχει δει όλες τις παραστάσεις ώστε να ξέρει ποιές είναι οι καλύτερες. Άσε που κι αν ποτέ συνέβαινε, θα ήταν οι καλύτερες για ποιον και με ποιο κριτήριο; Επιπλέον, ποιαν ακριβώς χρονιά εννοούμε; Αφού έργα ανεβαίνουν πια όλη τη σεζόν... Μέχρι πότε μετράτε κύριοι αρθρογράφοι; Μέχρι τέλη Οκτώβρη, μέσα Δεκέμβρη; Σεπτέμβρη με Απρίλη; Το καλοκαίρι υπολογίζεται; Ανά έτος; Πότε; Και ακόμα χειρότερα... Το ασύλληπτα εκνευριστικό κληρονομικό χάρισμα κάποιων αστροδημοσιογράφων που κάνουν λίστες για παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσει κανείς κι ας μην έχουν αρχίσει ακόμα! Γιατί, κυρίες μου και κύριοι γράφοντες; Γιατί δεν πρέπει να τις χάσει κάποιος ή γιατί είναι μέσα στο τοπ 10 σας; Αυτό το έχετε εξηγήσει ποτέ στους αναγνώστες/θεατρόφιλο κοινό; Όχι...
 
Ας το πούμε κι αυτό, τι χρειάζεται για να μπει κάποιος στην λίστα. Θα κάνω κι εγώ μία δική μου καταγραφή, έτσι για το αντίποινο. Προσωπική γνωριμία με αυτόν που γράφει το άρθρο. Αυτονόητη η προώθηση. Δε θα την κατηγορήσω. Γράψε παντού πως η παράσταση που παίζει ο «όποιος» σου (φίλος, συγγενής, γκόμενος, ό,τι...) τα σπάει. Ας ευσταθεί όμως έστω και λίγο κι ας αναφερθείς και σε αυτές που όντως τα σπάνε (όχι τα νεύρα του θεατή, ναι;)
 
Διαφήμιση στο έντυπο/ιστοσελίδα δημοσίευσης. Αυτή είναι και η κατηγορία με το μεγαλύτερο θράσσος για μένα. Αν πληρώσεις για καταχώρηση/διαφήμιση έχεις την πολυπόθητη «εύνοια». Σε συμπεριλαμβάνουν, σε προωθούν, σε προτείνουν ανεπιφύλακτα στο κοινό τους. Το αν η παράσταση είναι τόσο χάλια που δεν πάει με τίποτα και κατεβαίνει πριν τα Χριστούγεννα, δεν είναι κάτι που θίγει την επαγγελματική ακεραιότητα κανενός. Κατά πάσα στην πρότειναν χωρίς να την έχουν δει έτσι κι αλλιώς. Να είναι καλά η παραγωγή.
 
Γνωστοί «εγγυημένοι» συντελεστές. Αν παίζει ο τάδε γνωστός ηθοποιός, σαφώς και θα τον συμπεριλάβουν. Είναι καλός, θα έκανε ποτέ πατάτα; Ποτέ... Αρκεί να μας δώσει και μία συνέντευξη μετά την υποστήριξη, ή να βγούμε μία selfie αν τύχει να δούμε την παράσταση, ή έστω... αυτόν ξέρουμε, αυτόν εμπιστευόμαστε.
 
Αυτοί είναι κάποιοι από τους βασικούς λόγους δημιουργίας και ύπαρξης όλων αυτών των καταλόγων. Υπάρχουν και κάποιοι, ελάχιστοι, έντιμοι bloggers που τρέχουν κάθε μέρα σαν τους τρελούς για να δουν παραστάσεις και να γράψουν την γνώμη τους στο κοινό τους. Και η πλάκα είναι πως αυτοί το κάνουν επειδή αγαπάνε το θέατρο και τους ηθοποιούς κι όχι επειδή είναι δημοσιογράφοι ή θεατρολόγοι/κριτικοί. Όχι επειδή έχουν οικονομικό όφελος, όχι επειδή θέλουν να παινέσουν-προωθήσουν τους φίλους τους.
Φ
 
Και υπάρχουν και κάμποσοι άλλοι χωρίς budget, που την παλεύουν κολλώντας αφίσες, μοιράζοντας flyer και στέλνοντας όλη μέρα δελτία τύπου. Ηθοποιοί. Μήπως και φιλοξενηθούν σε κάνα site παραπάνω, μήπως περάσουν την πληροφορία τους σε λίγο κόσμο ακόμα και καταφέρουν να βγάλουν την παράσταση χωρίς να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Μη γελιέσαι, το ξέρεις κι εσύ κι εγώ και όλοι. Σαφώς και μία παράσταση με γνωστούς συντελεστές όλοι σφάζονται να την προωθήσουν, να γράψουν, να γίνουν χορηγοί επικοινωνίας, τα πάντα. Ενώ για μία με άγνωστους ηθοποιούς δε θεωρείται πως υπάρχει ενδιαφέρον. Το τι είναι αυτό που εγγυημένα κάνει την πρώτη καλύτερη από την δεύτερη, είναι και δική μου απορία. Όλοι όσοι δημιουργούν τέτοιες λίστες, θα έπρεπε να γράφουν πως είδαν εικοσιπέντε παραστάσεις φέτος και από αυτές, οι εξής δέκα είναι οι καλύτερες. Όχι πως οι τάδε παραστάσεις (που είναι ανάμεσα στις διαφημιζόμενες σε μας) είναι οι καλύτερες της χρονιάς (επειδή μας πλήρωσαν). Τα άρθρα αυτά είναι πληρωμένα και όχι έντιμα. Δεν δικαιώνουν κανέναν. Ούτε το θέατρο, ούτε τους ανθρώπους του, ούτε το κοινό, ούτε τους γράφοντες.
 
Μέσα στις 1200 παραστάσεις που ανεβαίνουν κάθε χρόνο, υπάρχει πολύ σαβούρα, είναι απόλυτα κατανοητό. Αλλά από όλες τις μπάντες κι από όλα τα επίπεδα αναγνωρισιμότητας. Και από γνωστούς θιάσους/ηθοποιούς/παραγωγούς και από αγνώστους. Αλλά υπάρχει και πολύς κόσμος εκεί έξω που κάνει καλή δουλειά. Πολύ καλή δουλειά και δεν μπορεί να την επικοινωνήσει επειδή δεν υπάρχει στον θίασο ο κράχτης, ο γνωστός. Και αυτή τη δουλειά τη μαθαίνουν ελάχιστοι. Επειδή τα budget είναι μικρά, τα ενοίκια ακριβά και παίζουν μόνο για είκοσι παραστάσεις. Ή και λιγότερες. Δεν προλαβαίνει να κυκλοφορήσει η είδηση από στόμα σε στόμα, το μόνο στο οποίο βασίζονται. Και δεν ασχολείται κανείς με την προβολή τους. Κι έτσι δεν φτάνουν ποτέ στο να βρουν το κοινό τους. Όχι στο κοινό που αριθμητικά τους αξίζει. Πώς γίνεται η (σύγχρονη) χώρα που (καπηλεύεται από την αρχαία εκδοχή της) πως γέννησε το Θέατρο, να μην μπορεί να γεννά και να συστήνει νέους δημιουργούς; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να προβάλλουν ισότιμα και ισάξια την δουλειά τους; Γιατί οι «κριτικοί» δεν ασχολούνται με το να δουν νέο κόσμο; Για πόσο θα επιβάλλεται ο παλιός στα μέσα; Και καλά στην τηλεόραση... (Αν και ποτέ δε θα με πείσει κανείς πως προτιμάει κάποιος να δει δέκα συνεντεύξεις του ιδίου γνωστού ηθοποιού παρά κάποιον νέο). Στον τύπο ή το διαδίκτυο;
 
Και είναι κρίμα, επειδή υπάρχουν κι αυτές οι μικρές παραστάσεις που κάνουν την μικροεπανάστασή τους με νύχια και με δόντια, περιμένοντάς σε να τις ανακαλύψεις, αναγνώστη μου. Υπάρχουν ηθοποιοί που προσπαθούν κι επιμένουν. Είδα πέρσι (και πρόπερσι) το «Πέρασε ένας χρόνος». Εσύ το είδες; Κατά πάσα πιθανότητα όχι. Έχασες λοιπόν, μία από τις πραγματικά καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς. Πραγματικά έχασες, απλά επειδή κανείς δε θέλησε να σε ενημερώσει. Επειδή ήταν μόνο ένα εξαιρετικό νέο κείμενο παιγμένο από επτά άγνωστους ηθοποιούς, γιατί να το συμπεριλάβουν σε λίστες, αφιερώματα και βραβεία; Αυτοί οι άνθρωποι, προσέφεραν ένα από τα ειλικρινέστερα θεατρικά θεάματα που έχω δει ποτέ και εργάζονταν για αυτό έναν χρόνο. Κι όχι με μισθούς. Ούτε με εισιτήριο. Με προαιρετική συνεισφορά. Κι άξιζαν ό,τι κι αν έβγαλαν επί κάμποσο (που δεν το έβγαλαν το κάμποσο...). Επίσης, μιας και είπα για προαιρετική συνεισφορά... Το «Ο Γείτονάς Μου Ναπολέων Λαπαθιώτης» το είδες; Ψάξε λίγο τις κριτικές και θα δεις πως δεν έχει καμία σημασία αν δεν ξέρεις τον Αντώνη Γκρίτση που πρωταγωνιστούσε ή αν δεν του έκαναν κριτική τα μεγάλα site και οι έγκριτοι κριτικοί μπορεί και να τον προσπέρασαν. Λένε πως έδωσε μία εκπληκτική ερμηνεία. Μία από τις καλύτερες της χρονιάς. Κάποιες φωνές το λένε, από αυτές που δεν έχουν στήλες σε περιοδικά και site αλλά πληρώνουν εισιτήρια. Και κάποιες φορές, όπως στις δύο παραστάσεις που ανέφερα, δεν υπάρχει ούτε εισιτήριο. Ξέρεις γιατί; Επειδή κάποιοι καλλιτέχνες μπορεί να είναι τόσο σίγουροι πως αυτό που κάνουν θα αγγίξει πραγματικά τον θεατή τους και αφήνους την πιθανή αμοιβή τους μετέωρη στην κρίση του. Ευτυχώς, δεν αφήνουν περιθώριο στον άλλο να φύγει χωρίς να αφήσει κάτι. Όταν παίρνεις κάτι, δίνεις κάτι.
 
Κι εδώ αναγνώστη μου, αν είσαι πραγματικός φίλος του θεάτρου, για να κλείσω, η πρόκληση είναι στα χέρια σου. Πρέπει εσύ μόνος πριν πας να δεις θέατρο, να το ψάξεις λίγο. Τα «ενημερωτικά» μέσα δε θα σε ενημερώσουν ούτε αρκετά, ούτε ειλικρινά. Υπάρχει η πρόφαση της πληθώρας θεαμάτων, πού να βρουν τον χρόνο να δουν και να επιλέξουν αφού έχουν δελτία τύπου σταλμένα στα χέρια τους; Από αυτά μόνο για να επιλέξεις αυτό που ήδη ξέρεις, παίρνει πολύ χρόνο... Ρώτα φίλους με τα ίδια γούστα. Ψάξε όλες τις σκηνές τι παίζουν. Βρες κριτικές κοινού σε μικρότερα site, σε αυτά που δίνουν ένα μικρό βήμα σε μικρότερα παπούτσια. Τα μεγάλα site, έτσι κι αλλιώς, πάντα ασχολούνται με τους ίδιους και τους ίδιους. Ξέρεις ποιοι από αυτούς θα δώσουν τις ερμηνείες της χρονιάς σε παραστάσεις που πραγματικά δεν πρέπει να χάσεις. Αλλά αν θες να ακούσεις και νέες φωνές, να δεις νέους ερμηνευτές, ψάξε λίγο. Κάμποσοι το κάνουν αλλά δεν είναι αρκετοί. Κι όταν δεις κάτι που σου αρέσει κάνε μία δημοσίευση στο facebook σου, παρότρυνε κι άλλους.
 
Υ.Γ. Και μιας και η σχέση μας προχωράει πια, είμαι ανοιχτός να ξέρεις σε σχόλια και ανταλλαγές απόψεων αν διαφωνείς με κάτι. Επίσης είμαι πολύ ανοιχτός στο να κάνεις share το άρθρο αν σου άρεσε... να γίνουμε πολλοί περισσότεροι.
Φ
Το άρθρο γράφτηκε ακούγοντας:
Μία φωνούλα να μου λέει γράψ’ τα... Και μία άλλη να λέει «Συμφωνώ με την προλαλήσασα»...

Φωτογραφικό υλικό




Αρθρογραφος

Kulturosupa.gr
Kulturosupa.gr
μπές, δες, διάβασε, σχολίασε...

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά.
In Tempo με τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά.
με 0 Σχόλια 157 Views

 Στη στήλη In Tempo αυτόν τον μήνα φιλοξενούμε τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά. Πρόκειται για δύο πολυτάλαντες κοπέλες που ενώθηκαν μέσα από τη λατρεία τους για την έντεχνη μουσική και ήδη έχουν τραβήξει τα βλέμματα πάνω τους. Ο λόγος σε αυτές!

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή