Rss title here http://www.kulturosupa.gr/theatromania/ put the rss description here. +Thu, 18 Jan 2018 19:17:00 +0200 en hourly 1 http://www.kulturosupa.gr/ http://www.kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://www.kulturosupa.gr/ <![CDATA[Το θέατρο πάει σινεμά! Οι ωραιότερες παραστάσεις της θρυλικής παριζιάνικης θεατρικής σκηνής στην αίθουσα Σταύρος Τορνές.]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/theatro=paei-cinema-22543/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/theatro=paei-cinema-22543/#comments +Thu, 18 Jan 2018 19:17:00 +0200 3 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/theatro=paei-cinema-22543/  Πρόκειται γιαμαγνητοσκοπημένες αναμεταδόσεις θεατρικών έργων κλασικού ρεπερτορίου της Comédie-Française, του μακροβιότερου εθνικού θεάτρου στον κόσμο, τις οποίες παρουσιάζει στις αίθουσές του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώνοντας έτσι δύο αγαπημένες τέχνες: το θέατρο και το σινεμά.

]]>

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η COMÉDIE-FRANÇAISE ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Πρεμιέρα το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018, αίθουσα Σταύρος Τορνές
.
Με χαρά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καλωσορίζει το πρόγραμμα «Η Comédie-Française στη μεγάλη οθόνη» και σας προσκαλεί να απολαύσετε στις αίθουσές του τις ωραιότερες παραστάσεις της θρυλικής παριζιάνικης θεατρικής σκηνής, σε συνεργασία μετην Pathé και με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου.
 
Πρόκειται γιαμαγνητοσκοπημένες αναμεταδόσεις θεατρικών έργων κλασικού ρεπερτορίου της Comédie-Française, του μακροβιότερου εθνικού θεάτρου στον κόσμο, τις οποίες παρουσιάζει στις αίθουσές του το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώνοντας έτσι δύο αγαπημένες τέχνες: το θέατρο και το σινεμά.
 
Το πρόγραμμα ξεκινά το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 στις 20:00 στην αίθουσα Σταύρος Τορνές, με την κλασική κωμωδία του Μολιέρου Ο Μισάνθρωπος. Η παράσταση είναι στα γαλλικά, με ελληνικούς υπότιτλους.
* Τιμές εισιτηρίων: 5€ (γενική είσοδος), 4€ (μειωμένο)
 
Προσεχώς, το κοινό του Φεστιβάλ θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει αναμεταδόσεις κλασικών παραστάσεων των έργων Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Συρανό ντε Μπερζεράκ, Οι κατεργαριές του Σκαπίνου. Οι προβολές θα γίνονται μία φορά τον μήνα σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν σύντομα.
 
Λίγα λόγια για την παράσταση:
 
O Μισάνθρωπος
Κωμωδία σε 5 πράξεις
Σκηνοθεσία: Clément Hervieu-Léger. Σκηνoγραφία: Éric Ruf. Με τον θίασο και τους ηθοποιούς της Ακαδημίας της Comédie-Française. Διάρκεια: 180΄. Γλώσσα: Γαλλικά.
Ο Αλσέστ αγαπάει την Σελιμέν, μια νέα απελευθερωμένη κοσμική κοπέλα που όμως απαρνείται την άνεση που της προσφέρει η κοινωνική της θέση. Ο Αλσέστ, στοιχειωμένος από μια δίκη για την έκβαση της οποίας ανησυχεί, πηγαίνει στο σπίτι της Σελιμέν για να ζητήσει την βοήθειά της.
 
Η νέα καινοτόμα σκηνοθετική ματιά του Clément Hervieu-Léger σ’ αυτό το κλασικό έργο, οδηγεί τα οκτώ πρόσωπα που αποτελούν το κοινωνικό μικρόκοσμο του Μισανθρώπου, να ερμηνεύουν τους ρόλους τους όχι μέσα στη γαλήνια ατμόσφαιρα ενός σαλονιού, αλλά σε έναν ανοιχτό χώρο, στην είσοδο ενός ιδιαίτερου ξενοδοχείου που ανακαινίζεται. Τα σκηνικά είναι ένας χώρος εν κινήσει, η μεταφορά αυτού που θα έπρεπε να είναι, κατά τον σκηνοθέτη, το ρεπερτόριο «που εξελίσσεται, ενταγμένο απόλυτα μέσα στον αιώνα του, αλλά τρεφόμενο από προηγούμενους αιώνες, προσανατολισμένο ήδη στον αιώνα που έρχεται. Ανήκω σε ένα θέατρο ρεπερτορίου, και σκέφτομαι ότι αν δεν δούμε με νέο βλέμμα αυτά τα έργα, τότε αυτό το θέατρο ρεπερτορίου δεν έχει πλέον λόγω ύπαρξης». 
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/theatro=paei-cinema-22543/feed/
<![CDATA[«Χυτήριο»: «Βαθιά απογοήτευση και αποδοκιμασία για τη βίαιη συμπεριφορά του κ. Μ. Παπαγιάννη τον βγάζει εκτός της παράστασης».]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xitirio-ektos-papagiannis-22533/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xitirio-ektos-papagiannis-22533/#comments +Thu, 18 Jan 2018 10:17:00 +0200 3 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xitirio-ektos-papagiannis-22533/   Η διοίκηση του θεάτρου «Χυτήριο» αποφάσισε να αντικαταστήσει τον ηθοποιό Μάνο Παπαγιάννη μετά το περιστατικό ξυλοδαρμού της ηθοποιού Σοφίας Παυλίδου.

]]>
Η διοίκηση του θεάτρου «Χυτήριο» αποφάσισε να αντικαταστήσει τον ηθοποιό Μάνο Παπαγιάννη μετά το περιστατικό ξυλοδαρμού της ηθοποιού Σοφίας Παυλίδου.

 
Το θέατρο σε ανακοίνωση που εξέδωσε τονίζει ότι η διοίκηση δεν θα δείξει καμία ανοχή και ασυλία σε οποιονδήποτε θίγει τα συμφέροντα των εργαζομένων και εκφράζει "η βαθιά απογοήτευση και αποδοκιμασία για τη βίαιη συμπεριφορά του κ. Μάνου Παπαγιάννη απέναντι στη συνάδελφό του ηθοποιό κ. Σοφία Παυλίδου". Ανακοινώνει δε ότι η παράσταση θα συνεχιστεί με τον αντικαστάτη του κ. Παπαγιάννη.

Σημειώνεται, ότι ο ηθοποιός σε συνέντευξή του παραδέχτηκε ότι τσακώθηκε με την συνάδελφό του εξαιτίας μιας κίνησης που εκείνη δεν έκανε. 

Αναλυτικά η ανακοίνωση του θεάτρου: 
«Σε μια δύσκολη εποχή για την κοινωνία και τον πολιτισμό, το θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ προσπαθεί με αίσθημα ευθύνης να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να παραμείνει αντάξιο των προσδοκιών όλων των συντελεστών της παράστασης, του κοινού και του καλλιτεχνικού κόσμου.

Η διοίκηση του Θεάτρου θεωρεί υποχρέωσή της να δηλώσει, ότι καμία ανοχή, ούτε ασυλία μπορεί να επιδείξει, έναντι οιουδήποτε, για απαράδεκτες συμπεριφορές, που θίγουν την αξιοπρέπεια των εργαζομένων στο Θέατρο και παραβιάζουν τους κανόνες λειτουργίας του και πλήττουν βαθύτατα το καλλιτεχνικό του έργο.

Η διοίκηση του Θεάτρου εκφράζει τη βαθιά απογοήτευση και αποδοκιμασία για τη βίαιη συμπεριφορά του κ. Μάνου Παπαγιάννη απέναντι στη συνάδελφό του ηθοποιό κ. Σοφία Παυλίδου, μετά το τέλος της παράστασης, στον προσωπικό της χώρο, στο καμαρίνι που χρησιμοποιεί στο θέατρο, την παραβίαση του οποίου, παραδέχθηκε ο ίδιος ο ηθοποιός δημόσια. Επειδή όμως ως γεγονός εντάσσεται στις ιδιωτικές διαφορές, που απαιτείται έγκληση για τη δίωξη του δράστη και δεδομένου ότι έχει ασκηθεί έγκληση από την κ. Σοφία Παυλίδου, οφείλει η διοίκηση του Θεάτρου να απέχει από το δημόσιο διάλογο για το γεγονός αυτό, εφόσον ευρίσκεται πλέον στη σφαίρα του αποκλειστικού ελέγχου της δικαιοσύνης. 

Λαμβάνοντας υπόψη την καταγεγραμμένη αδυναμία της κ. Σοφίας Παυλίδου να συνεχίσει στη σκηνή του θεάτρου τη συνεργασία της με τον κ.Παπαγιάννη, την υποχρέωση διαφύλαξης της ομαλής λειτουργίας του Θεάτρου και της προστασίας του συμφέροντος του Θεάτρου, των δημιουργών και όλων των υπολοίπων ηθοποιών της παράστασης, η διοίκηση του Θεάτρου αποφάσισε να συνεχιστούν οι παραστάσεις με την αντικατάσταση του ηθοποιού κ. Μάνου Παπαγιάννη από άλλο ηθοποιό.

Η απόφαση αυτή πιστεύουμε ότι είναι η ενδεδειγμένη για την παρούσα κατάσταση, χωρίς να αποδίδονται εκ μέρους της διοίκησης «τιμωρητικές» συνέπειες στο πρόσωπο του κ. Παπαγιάννη, ρόλο που αποκλειστικά και μόνο φέρει η Δικαιοσύνη. Υπαγορεύτηκε από λόγους προστασίας και διαφύλαξης υπέρτερου συμφέροντος, όπως της υποχρέωσης σεβασμού του στοιχειώδους πλαισίου των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων όλων των απασχολουμένων στο θέατρο, της διατήρησης των αμοιβαία καλών και δίκαιων σχέσεων μεταξύ όλων, της διαφύλαξης κλίματος ειρήνης και ασφάλειας στο χώρο του Θεάτρου και της προστασία του κύρους του Θεάτρου, ώστε το Θέατρο, ηθοποιοί και δημιουργοί της παράστασης να συνεχίσουν απρόσκοπτα το παραγωγικό πολιτιστικό τους έργο.

Αθήνα 17-1-2018
Η Πληρεξούσια Δικηγόρος
ΕΛΛΗ Γ. ΡΟΥΣΣΟΥ»
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xitirio-ektos-papagiannis-22533/feed/
<![CDATA[Μάνα μου... Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου για τον Σωφέρ Θεάτρου.]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/tavlarisou-agapitikos-voskopoulas=-22531/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/tavlarisou-agapitikos-voskopoulas=-22531/#comments +Thu, 18 Jan 2018 09:29:00 +0200 167 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/tavlarisou-agapitikos-voskopoulas=-22531/  Η παράσταση «Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ» του Δημητρίου Κορομηλά σε σκηνοθεσία του Μάριου Κωνσταντίνου στο Θέατρο Σοφούλη από την πειραματική θεατρική ομάδα Ντόμινο επιχειρεί να εμβαθύνει στην εξαρτητική σχέση της μάνας-παιδιού μέσα από τον καθρέπτη της ερωτικής αγάπης δύο ζευγαριών. 

]]>
 

Η Μάνα τίκτει. Ο πόνος της ανυπόφορος, σχεδόν εξωπραγματικός. Δεν έχει κάπου να πιαστεί, κάπου να ακουμπήσει. Αισθάνεται μόνη, ολομόναχη σαν καλαμιά στον κάμπο, ακόμη και με δέκα χέρια επάνω της για προστασία και παρηγοριά. Ο αβάσταχτος πόνος του τοκετού κατορθώνει να την μυήσει στα πιο απόκρυφα σκοτάδια της κοιλιάς και της ψυχής της. Η γέννηση του βρέφους σηματοδοτεί τη γέννησή της, την ουσιαστική της επαφή με το εσωτερικό αβυσσαλέο γίγνεσθαι, αυτό που κανείς- ούτε καν η ίδια- δεν είχε καταφέρει να δαμάσει. Είναι μάταιο κι ανούσιο, άλλωστε, να δαμαστεί από οποιονδήποτε άλλον. Μονάχα ο γιος και η κόρη έχουν τη δυνατότητα να δαμάσουν την ψυχή της μάνας. Κανείς άλλος. Και για κανέναν λόγο. Αφού αναπνεύσουν βαθιά κι ανοίξουν τα μάτια, η μοίρα της μάνας έχει πλέον προδιαγραφεί.
 
Η γυναίκα-μητέρα έχει συνηθίσει εξ απαλών ονύχων να περπατάει με μιαν αλήθεια, αυθεντική και σκληρή. Ξέρει πού να πατήσει και πού να σταθεί. Ανοιγοκλείνει τα μάτια, χαμογελά και της ανήκει ο κόσμος. Αναρωτιέται διαρκώς, μελετά και στέκεται στο καθετί. Εμβαθύνει στα μυστήρια του κόσμου και συμπάσχει μαζί του. Πυρ, γυνή και θάλασσα σκιαγραφούν το σύμπαν. Η γυναίκα καθορίζει τη διαιώνιση του είδους, την ποιότητα της συντροφιάς, την αξία της φιλίας, την ίδια την έννοια του σχετίζεσθαι. Ζωγραφίζει με την καρδιά και τα δάκρυά της. Δαμάζει τους ήχους του σύμπαντος με τα βογκητά της. Ο ιδρώτας της δροσίζει τη φωτιά της γης.
 
Η Μάνα γίνεται γη και ύδωρ. Και δε χαρίζεται σε κανέναν. Πρώτο της μέλημα αποτελεί το μητρικό της ένστικτο. Η διαίσθησή της βαράει κόκκινο. Πιάνει το χέρι του παιδιού της και το μυρίζει. Και το βλέμμα της σκάβει τις πιο βαθιές γούβες στα λακάκια του μυαλού του. Συναισθάνεται και καταλαβαίνει. Και η ύπαρξή της γεμίζει ρήματα. Τι κάνει, τι παθαίνει, πώς να “χάνει την μπάλα”... Όλο της το Είναι συγκεντρώνεται στη μυρωδιά μιας πλαστελίνης και ενός μπαλονιού, στη δροσιά και στο φως του παιδιού της.
 
Κάποτε αρχίζει και ξεχνάει: ποια είναι, πώς είναι, γιατί άραγε υπάρχει. Τα μαλλιά της, ατίθασα και ξεχασμένα, γρατζουνίζουν τη ματιά της και την εμποδίζουν να βρει τον δρόμο του κορμιού της. Σβήνουν τα πάθη της, αποχρωματίζονται τα κάλλη της. Με πρησμένα κι άυπνα μάτια τινάζει την ποδιά της και βγάζει με προσοχή τα ρούχα της. Αυτά μυρίζουν ακόμη το βρέφος που δεν έχει κόψει το βυζί. Περπατάει νωχελικά, πότε εδώ πότε εκεί. Γελάει και κλαίει δίχως προφανή λόγο. Θέλει να ουρλιάξει και να φύγει, αλλά δεν μπορεί. Το μητρικό ένστικτο σαν ένας άλλος ομφάλιος λώρος τη θρέφει. Έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι. Υπακούει, υπηρετεί κι ακολουθεί. Η ύπαρξή της γεμίζει με λάθη και πάθη. Απομακρύνεται από τα βέλη του Έρωτα, τα θεωρεί ίσως χυδαία. Και Τον γειώνει. Σφίγγει την ποδιά της, κλείνει τον κόρφο της... “Τελείωσε”, λέει. Αδύνατον να αισθανθεί την αγάπη της συντροφιάς, την τρυφερότητα της φιλίας. Αδύνατον να βιώσει την ελευθερία του πριν και να διαμορφώσει τη μοίρα της καταπώς θέλει. Τώρα δεν αισθάνεται μόνη. Έχει γίνει ένα κουβάρι μαζί με το παιδί της. Και ολοένα παθαίνει και μαθαίνει, δίχως πώς και γιατί. Ποιος νοιάζεται πια για τη ζαρωμένη της κοιλιά και τα μαύρα της μάτια; Η θυσία της καταπραύνει τις ενοχές της και η στέρηση χαλαρώνει τους εφιάλτες της κούρασής της. Το χάος του σύμπαντος τής φαίνεται μικροσκοπικό, και θέλει να το λιώσει με το νυσταγμένα μετέωρό της βήμα. Οι προσδοκίες των άλλων τής φαίνονται τρικυμισμένη θάλασσα και δεν γνωρίζει καν να επιπλέει. Θυμώνει με την απάθεια και την αδιαφορία, αλλά και με την ηθική του καθωσπρεπισμού και της οριοθέτησης. Αμφιβάλλει διαρκώς για το αν είναι “η καλή μάνα” του παραμυθιού και των Άλλων... που δε χαίρονται ούτε και με την ανατολή του ηλίου. Έχει μεγάλο βάρος η ευθύνη να είναι η μητέρα καλή, στοργική κι ιδανική.Τέτοιοι προσδιορισμοί αγγίζουν ανέκαθεν την ουτοπία.
 
Η Μάνα στερείται, χάνει την επαφή με τον εαυτό της, γίνεται τελικά θυσία. Περήφανη κι αξιοπρεπής πλέον αλλά ελάχιστα ανθρώπινη, ενορχηστρώνει τη ζωή του παιδιού της, την καθορίζει, την οργανώνει, την ελέγχει. Κατασκευάζει την ευτυχία του σαν κάστρο στην άμμο. Περιχαρακώνεται από πλαίσια και κανόνες και τα θέτει ως βάση. Γίνεται θεός. Καθορίζει τη μοίρα όλων. Γνωρίζει άλλωστε καλύτερα από όλους το καλό του γιου και της κόρης της. Και προσκαλεί το παιδί της να ακολουθήσει το παράδειγμά της, να την υπακούσει, να σκύψει το κεφάλι στη μεγαλοπρέπεια του ρόλου της, να αναγνωρίσει την αξία της θυσίας της, να απεμπολήσει την ελευθερία του και να διαιωνίσει την αξιοπρέπεια αυτής της θυσίας. Τακτοποιεί τις σπουδές του, τον γάμο του, την οικογένειά του. Είναι η πανταχού παρούσα, σαν από μηχανής θεός. Πάση θυσία, η συμβολή της στην ανατροφή και τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού της πρέπει να αναγνωριστεί.
 
Και όταν η φωλιά της αδειάσει, τότε θα κατανοήσει το μέγεθος και την ποιότητα της υπαρξιακής της μοναξιάς και του δικού της τέλους στη ζωή. Θα κληθεί να αγαπήσει τον εαυτό της από την αρχή, σε όλα του τα βάθη και τα πλάτη. Άβυσσος η ψυχή της μάνας, αυτής που κάποτε θυσιάστηκε και τώρα γίνεται άνθρωπος με σάρκα και με οστά. Η Μάνα δε γεννιέται. Γίνεται. Έστω κι όταν έχει ολοκληρώσει το μεγάλωμα των παιδιών της. Έστω και “αργά”.
 
Αυτή η υπέρβαση της μητέρας-θεάς στα ανθρώπινα μέτρα και σταθμά αποτελεί και το θεμελιώδες χαρακτηριστικό της Καλής Μάνας. Να μου το θυμηθείτε.
 
Η παράσταση «Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ» του Δημητρίου Κορομηλά σε σκηνοθεσία του Μάριου Κωνσταντίνου στο Θέατρο Σοφούλη από την πειραματική θεατρική ομάδα Ντόμινο επιχειρεί να εμβαθύνει στην εξαρτητική σχέση της μάνας-παιδιού μέσα από τον καθρέπτη της ερωτικής αγάπης δύο ζευγαριών. Η αυθεντική κι αληθινή ερωτική αγάπη τίθεται αρχικά ως ζητούμενο και προσεγγίζεται με έναν πολύ τρυφερό και ρομαντικό τρόπο, εξαιρετικά ηθογραφικό και βουκολικό. Ταξιδεύουμε σε άλλες ημέρες της Ελλάδας, γεμάτες με βοσκοπούλες, γάργαρο νερό, χρυσές καδένες, πολυήμερα γλέντια γάμου και έμμετρο λόγο. Νέοι ερωτεύονται με τα μάτια και τα λόγια. Ο γάμος τους, ωστόσο, πρέπει να διαθέτει και προίκα. Διαφορετικά, ο έρωτας μαζεύει τα βέλη του κι αναχωρεί για τα ξένα. Στο βωμό της προίκας και της οικονομικής αποκατάστασης, οι άνθρωποι λησμονούν το τι θα πει έρωτας κι αγάπη. Μάνες ψιθυρίζουν λόγια στις καρδιές των παιδιών τους σαν μάγισσες και καθορίζουν το μέλλον τους. Μάνες καταριούνται, θυμώνουν, προσπαθούν να “προστατεύσουν” τα κεκτημένα. Αδύνατον. Ο έρωτας έχει τη δική του δυναμική και οριοθετεί το σύμπαν ολόκληρης της κοινωνίας των ανθρώπων, απελευθερώνοντάς τους συγχρόνως. Δεν υφίσταται τίποτε πιο δεσμευτικό και συνάμα απελευθερωτικό από τη δύναμη και τη χημεία των ανθρώπων που αγαπιούνται. Οι μάνες καταλαβαίνουν εν τέλει αυτή τη δυναμική. Κι αυτό γίνεται εφικτό, όταν και οι ίδιες χαλαρώνουν τις άμυνες κι ανοίγουν την καρδιά τους στον έρωτα και την αγάπη. Άνθρωποι της υπαίθρου και του χωριού σχετίζονται με τον πιο αυθεντικό και γλαφυρό τρόπο. Προκαλούν ρίγη και φόβους. Διεγείρουν τα θέλω και τα πάθη. Η παράσταση αυτή με μια αφαιρετική και κωμική αισθητική προσκαλεί τους θεατές να βιώσουν τα ίδια πάθη και τα ίδια θέλω, να φοβηθούν και να ριγήσουν, εν τέλει να φθάσουν στην κάθαρση. Και ειλικρινά το κατορθώνει.
 

-Είδαμε βαθμολογήσαμε με 6,5 & Σχολιάζουμε εδώ
,
.
 Συζητώντας με την ομάδα Ντόμινο για τον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» - Θεατρική Κουλτουροβραδιά

.

 Μουσικές Προτάσεις:

Πέτρος Γαϊτάνος. Η μάνα εν κρύον νερόν

  

Σταύρος Σιόλας. Η Μάνα Μου (Συμμετέχει ο Μανώλης Μητσιάς) .

==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==============================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/tavlarisou-agapitikos-voskopoulas=-22531/feed/
<![CDATA[«Ἡ ψυχή τοῦ Καλλιτέχνη». Γράφει ο ηθοποιός Δημήτριος Χατζηθεοδοσίου.]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xatzhtheodosiou-psixi-kalliexni-22527/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xatzhtheodosiou-psixi-kalliexni-22527/#comments +Wed, 17 Jan 2018 12:22:00 +0200 198 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xatzhtheodosiou-psixi-kalliexni-22527/  Λίγα λόγια γιὰ ὅσα συμβαίνουν κάτω ἀπ’ τὸ χαλάκι τῆς μὰσκας τῶν καλλιτεχνῶν, γύρω μας καὶ στὶ διπλανὸ διαμέρισμα. Μέσα στὸ ἠλεκτρονικὸ χάος / ἡ λεπτὴ ψυχὴ τοῦ νέου τσαλαβουτά / γιὰ νὰ βρεῖ τὸ βάθος / ἐνῷ ζητάει τὸ φάος.

]]>

Φωτογραφία Ἐπικεφαλίδας:
«Ζὰν Μέτσιγκερ, 1924, «Ἡ Ρουλέτα» »
 
 

Ἠ Ψυχὴ τοῦ καλλιτέχνη

Μέσα στὸ ἠλεκτρονικὸ χάος,
ἡ λεπτὴ ψυχὴ τοῦ νέου τσαλαβουτά,
γιὰ νὰ βρεῖ τὸ βάθος,
ἐνῷ ζητάει τὸ φάος.
 
Τὸ μεταφραστικὸ πνεῦμα τῆς ἐποχής,
ἀποτιμὰ τὸ δάκρὺ καὶ τὸ κάλλος σὲ νόμισμα,
-χρεόγραφο ἢ προβολὴς-
ἐνῷ τὸ ἐκκρεμὲς αὐξάνει γεωμετρικὰ τὸ βάρος•
 
εἶναι ἡ συνάρτηση τοῦ χρόνου,
(ἐνὸς λουλουδιοῦ που μαραίνεται στὸ βάζο,
ὀμορφαίνοντας τὸ σαλόνι,)
καὶ μιὰς μηχανὴς ποὺ κονιορτοποιεῖ καὶ ἐμπορεύεται τὰ λουλούδια-
φρέσκα,
ἀποξηραμένα,
συμπυκνωμένα σὲ ἀρώματα καὶ ἔλαια ..
σὲ λίπασμα..
 
Ταλάντωση στὴν ταλάντωση,
πλησιάζει τὴν ἄβυσσο τοῦ συμβιβασμοῦ,
ἡ νέα ψυχή,
καὶ βγάζει δόντια,
δαγκάει φίλους καὶ ἐχθροῦς,
στὴν ἐκστρατεία τῆς γωνίας,
καὶ τὰ παίζει -ὄλα γιὰ ὄλα- στὴν μεγάλη ρουλέτα,
τῆς παγκόσμιας σκηνής,
που ἀποπροσαναλιστικῶς κάποιοι,
της κρέμασαν τὴν γκλαμουράτη ταμπέλα: (μεγάλη) ζωὴ.
 
Στὸ μηδέν,
πέφτουν οἱ πολλοί,
(χωρίς partage*)
μὰ οἱ στατιστικὴ δὲν αποθαρρύνει τοὺς εὐέλπιδες.
Κόκκινο – μαύρο,  ὄλα καὶ ρέστα,
αἴμα ἢ σαπίλα καὶ μαυρίλα,
γὶα κάποιο ἀποτέλεσμα εὐκτέο,
μιὰ θέση στὸ σύγχρονο κὶτς πανθέο τῶν ὑπερηρώων.
 
Γιαὐτὴν τὴν εὐκαιρία,
τὴν μπὶλια που θὰ κάτσει στὸ 31,
λογαριάζουν τὰ σενάρια, τὶς φωτογραφίες, τὶς ἀφίσες
καὶ τὰ χέρια που θὰ τοὺς τραβήξουν ἀπ’ τὰ περιττώματα.
 
Τὰ περιττώματα που εἶναι ἡ ζωὴ τούς,
ἡ ἀμελημένη, ἡ κακοσυντηρημένη,
σὰν τὸν σκουριασμένο σωλήνα
που δὲν κατεβάζει, τὸν  λεκάνινο βούρκο•
-Ἀχ, πόσο ἔτοιμοι εἶναι νὰ τὴν παρατήσουν,
γιὰ μιὰ χημικὴ τουαλέτα 1x1...
κι ἀς ἔρθει ὁ ὐδραυλικὸς,
«μάταιος κόπος», ψελίζουν.
 
Ἔτοιμοι νἀφήσουν τὸ λαχεῖο που τοὺς κλήρωσε ὁ Θεός,
Γιὰ νὰ γίνουν σκλάβοι στὴν ὑπόσχεση ἐνὸς χρυσοῦ κλουβιοῦ,
Που κάποιος διάβολος τοὺς ψέλλισε ἔνα βράδυ στὴν κούνια –
ἢ στὸ κρεβάτι – τρυφερὰ, σαγηνευτικὰ στὸ αὐτί.
 
Κὶ ἔνα - ἔνα, τὰ ροδοπέταλα στὴν γυάλα πέφτουν,
ὁ χρόνος τελειώνει,
καὶ κλαίνε ἥδη,
γιὰ τὸ τέρας που θὰ μείνει τέρας –
-συμβιβασμένο καὶ ἡττημένο.
 
Ἀχρεῖοι -ἄνανδροι ,
σὰς ἀξίζει νὰ σὰς κάτσει ἡ μπίλια στὸ νούμερο,
γιὰ νὰ ζεῖτε δούλοι,
τραγουδῶντας αἰώνια αὐτὸ  που εἴχατε πρὶν τὴν ἀλυσίδα,
καὶ τὸ φτύσατε γιὰ ἔνα ἀστραφτερὸ μαστίγιο,
ἀντι νὰ περιφέρεστε πικρόχολα,
ἔτοιμοι νὰ φτιάσετε εἴδωλα,
τὶς ἀγκαλιὲς νὰ ὑποβιβάσετε σὲ καταφύγια,
κὶ ἀπ’ τοὺς συμβιβασμοῦς νὰ πλάσετε δράματα.
Ξεχάσατε – ἢ δὲ γνωρίσατε ποτὲ -
τὴν Πίστη.
 
Ὑπάρχει ὅμως καθαρὴ, πύρινη
-σὰν κορμοράνος κάτω ἀπ’ τὸ χρυσάφι τοῦ ἥλιου-
ἡ ψυχὴ τοῦ καλλιτέχνη,
που δὲν ζητὰ ἡ κόμη της χέρια νὰ τὴν ξεπνίξουν,
μὰ μόνη παλεύει,
καὶ παράγει,
στὴν ἐλευθερία τῆς (ὅποιας) μεγαλοφυΐας της,
δημιουργῶντας τέχνη καὶ κάλλος.
 
Στὸ ἐπισιτιστικὸ ἀπαντὰ μὲ ἐγκράτεια,
μὲ θάρρος καὶ ἔρωτα,
καὶ ὅταν ὁ Σκοπὸς καλέσει στὸ ταξίδι,
κινά,
χωρὶς νὰ ξεγράφει ζωές,
μὰ ζητώντας συνοδοιπόρους.
 
Κὶ ἔτσι κυλὰ ἡ ζωή,
ἡ πραγματικὴ,
ἔνα ἀτελείωτο προσκύνημα,
ἔνα ὁδοιπορικό,
γιὰ μιὰ λεπτὴ ψυχὴ μοναχική,
ἢ γιὰ δύο που συγκινήθηκαν ἡ μιὰ ἀπ’ τὴν ἄλλη,
σαὐτὸν τὸν κόσμο τὸν ἠλεκτρονικὸ,
ὅπου τὸ χάος ὁδηγεῖ στὸ βάθος,
καὶ γιὰ ὅσους ἔχουν νοῦ νὰ λογαριάσουν,
... στὸ φάος.
 
17 /1/2018
Μέχρι τὸ ἐπόμενο δεκαήμερο
Dημήτριος Χατζηθεοδοσίου
(Καλὴ Χρονιὰ)
 
* Partage Rule (Κανόνας Partage): Κανόνας τοῦ παιχνιδιοῦ τῆς ρουλέτας, ὅπου ο παίκτης παίρνει πίσω το 50% του πονταρίσματός του αν η μπίλια κάτσει στο μηδέν.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/xatzhtheodosiou-psixi-kalliexni-22527/feed/
<![CDATA[Η Κατσαρίδα στο Θέατρο Σοφούλη για 2 παραστάσεις!]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/katsarida-sofouli-22503/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/katsarida-sofouli-22503/#comments +Tue, 16 Jan 2018 14:36:00 +0200 3 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/katsarida-sofouli-22503/  Η εταιρεία θεάτρου Μικρός Βορράς και ‘’Η Κατσαρίδα’’ του Β.Μαυρογεωργίου, έρχονται στο Θέατρο Σοφούλη. Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος καλεί τους μεγάλους φίλους του Μικρού Βορρά σε ένα ντανταϊστικό εξωφρενικό εγχείρημα.


]]>
Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος, μιλά στο Kulturosupa.gr για τη παράσταση «Κατσαρίδα»

΄΄

Η εταιρεία θεάτρου Μικρός Βορράς και ‘’Η Κατσαρίδα’’ του Β.Μαυρογεωργίου, έρχονται στο Θέατρο Σοφούλη. Ο σκηνοθέτης Τάσος Ράτζος καλεί τους μεγάλους φίλους του Μικρού Βορρά σε ένα ντανταϊστικό εξωφρενικό εγχείρημα.

Μία παραγωγή με δύο ηθοποιούς και τρεις μουσικούς σε ένα σύγχρονο ανέβασμα που φιλοδοξεί να προσεγγίσει το νεανικό, και όχι μόνο, κοινό Θεσσαλονίκης. Οι παράστασεις θα γίνουν την Παρασκευή 26 & Σάββατο 27 Ιανουαρίου στις 21:00.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Το έργο είναι ένα αντι-ηρωικό ντανταϊστικό μιούζικαλ και μιλάει για τις απίθανες περιπέτειες μιας μικρής κόκκινης κατσαρίδας και τον διακαή πόθο της να πραγματοποιήσει το όνειρό της που δεν είναι άλλο απ’ το ν’ ανέβει στο φεγγάρι.

Ένας ντεντέκτβ, μία φάλαινα, τεράστια παγόβουνα, ένας ποντικός, η μικρή Θεανώ, ένας εσκιμώος ακόμα και δραματοποιημένα έντομα θα την συντροφεύσουν σ’ αυτό το δύσκολο και περιπετειώδες ταξίδι. Θα γευτεί την προδοσία, θα τρέξει σε υγρούς υπονόμους θα χορέψει σε ξέφρενους ρυθμούς θα διασχίσει ωκεανούς θα γευτεί την απόριψη αλλά τίποτα δεν θα κλονίσει την πίστη της, γιατί το μοναδικό πράγμα που αξίζει στον κόσμο δεν είναι παρά να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Τρεις μουσικοί, με ένα δαιμονισμένο βιολί, μία ηλεκτρική πεταλιέρα, και μία απόκοσμη αλλά και ευαίσθητη φωνή θα συντροφεύσουν, ζωντανά, τη μικρή κατσαρίδα μας στην αναζήτηση του ‘’άπιαστου’’.

ΔΙΑΝΟΜΗ
Σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος
Σκηνικό: Γιάννης Κατρανίτσας
Μουσική: Θοδωρής Παπαδημητρίου
Επιμέλεια κίνησης: Λένα Μοσχά
Hair styling, μακιγιάζ, κοστούμια: Στέφανος Μπαμπούλης
Βίντεο: Γιάννης Τόμτσης
Σχεδιασμός αφίσας: Δωροθέα Λούκρη
Επικοινωνία: Τσάβος Χρήστος
Βοηθός σκηνοθέτη: Άρτεμις Ζούλη
Βοηθός κινησιολόγου: Μαρία Κέκη

Παίζουν: Χρήστος Τσάβος, Κωνσταντίνος Φωτίου
Μουσικοί: Χρήστος Πασχαλίδης, Νάσια Σιαμέτη
Τραγούδι: Μαρία Κατέχη
Παραγωγή: ΜΙΚΡΟΣ ΒΟΡΡΑΣ
Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6979849182
 ------------------------------------------------
Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 20/9/2017 έως 31/05/2018 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 8α Θεατρικά (Κουλτουρο) Βραβεία Θεσσαλονίκης 2018 που θα πραγματοποιηθούν πρώτο 15νθήμερο Ιουνίου 2018
– Πληροφορίες για τα 8α ΘΒΘ θα βρείτε εδώ - Facebook pages εδώ
==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================
ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
===========================
Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==============================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/katsarida-sofouli-22503/feed/
<![CDATA[Το Προσκλητήριο Μου Έπεσε Απ’ Τα Χέρια. Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής.]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/levantis-prosklitiria-22501/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/levantis-prosklitiria-22501/#comments +Tue, 16 Jan 2018 11:55:00 +0200 199 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/levantis-prosklitiria-22501/ Υπάρχει θέατρο χωρίς κοινό; Το απαντάω μόνος μου, όχι.Τώρα πάρ' το κι ανάποδα. Μπες, διάβασε, σκέψου και προβληματίσου λίγο. Πώς επηρεάζουν οι προσκλήσεις τη βιωσιμότητα του χώρου και των ανθρώπων που ζούνε από αυτό; Γράφει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Λεβαντής.

]]>
 
Αν ισχύει το ότι «κάθε φορά που ανάβεις τσιγάρο από ένα κερί σκοτώνεις έναν ναύτη», τότε κάθε φορά που χρησιμοποιείς πρόσκληση για θεατρική παράσταση, παίρνεις μια μπουκιά φαγητό από το στόμα ενός ηθοποιού. Ή κόβεις ένα κομμάτι από την αξιοπρέπειά του. Και θα πεις τώρα, «Φιλαράκο, τα παραλές». Αλλά όχι. Δεν τα παραλέω κι ας ακούγομαι υπερβολικός. Και δεν το ρίχνω μόνο σ’ εσένα, αλλά και σε αυτούς που μεσολαβούν για να πάρεις την πρόσκληση και σε αυτούς που την δίνουν. Ένας-ένας...
 
Όταν πας στη δουλειά σου, δεν περιμένεις να εργαστείς με ποσό ανάλογο της προσέλευσης των πελατών, θέλεις και έχεις έναν μισθό. Εδώ που φτάσαμε προφανώς δείγμα του επιθυμητού, αλλά όπως και να έχει, έναν μισθό. Ένα ποσό που όσο μικρό και να είναι ξέρεις πως στο τέλος του μήνα θα το πάρεις. Ξέρεις πάνω-κάτω πού και πώς μπορείς να κινηθείς μέσα στον μήνα. Ξέρεις τα έσοδα και προσπαθείς να υπολογίσεις τα έξοδα. Εκτός κι αν είσαι ηθοποιός.
 
Επίσης, αν η δουλειά σου είναι δική σου, δε μοιράζεις την πραμάτεια σου -ό,τι είναι αυτό που πουλάς- αριστερά και δεξιά δωρεάν, ώστε να μαθευτεί το πόσο καλό είναι το προϊόν σου ώστε κάποια μέρα να κάνεις ταμείο μόνο από πωλήσεις και να βγάλεις ένα αξιοπρεπές μεροκάματο. Εκτός κι αν είσαι ηθοποιός.
 
Και σαφώς, όταν είσαι σε μία δουλειά, ακόμα και ως υπάλληλος σε εκπαίδευση χωρίς ανταμοιβή, αυτή την εκπαίδευση που κάνεις χωρίς χρήματα την κάνεις για πόσο καιρό; Τρεις μέρες; Μια βδομάδα; Δέκα μέρες; Εκεί... Όχι δύο μήνες. Εκτός κι αν είσαι ηθοποιός. Και ο ηθοποιός, κάθε φορά που βρίσκει μια καινούρια δουλειά -κι αυτό μπορεί να συμβεί και δύο και τρεις και τέσσερις φορές τον χρόνο, αν είναι «τυχερός»- αυτό συμβαίνει...
 
Εν ολίγοις λοιπόν, ο ηθοποιός πλέον, είναι ένας επαγγελματίας ο οποίος στη βασική δουλειά του, στο θέατρο, πρέπει να κάνει πρόβες ενάμιση με δύο μήνες (παραδοσιακά με ελάχιστες εξαιρέσεις) χωρίς απολαβές. Αυτό σαφώς σημαίνει πως πέραν του ότι δεν πληρώνεται πρέπει να καλύψει και τα έξοδά του μόνος του. Τα μεταφορικά του, βενζίνη ή εισιτήρια, έναν καφέ (αν είναι large και μερακλής, τρομάρα του...), ένα σάντουϊτς στο διάλειμμα της πεντάωρης πρόβας αν δεν έχει προνοήσει να πάρει μαζί καμιά μπανάνα και δεν θέλει να πέσει κάτω από την πείνα.
 
Σου ακούγονται περίεργα όλα αυτά; Κακώς. Συμβαίνουν. Δεν είναι παραμύθια, δεν είναι αστικοί μύθοι, δεν είναι ούτε στο ελάχιστο υπερβολικά. Κι έχει και συνέχεια...
 
Οι προσκλήσεις είναι αναγκαίο κακό. Πάντα υπήρχαν, πάντα θα υπάρχουν. Παλιά, ήταν ένας τρόπος να αποδείξεις το prestige σου. Ήξερες «κάποιον από μέσα». Ήταν ένα προνόμιο να έχεις πρόσκληση. Όταν έλεγες πως θα πας στο θέατρο με πρόσκληση, κορδωνώσουν και το έσκαγες στους φίλους σου μέσα στην περηφάνεια. Αυτό σε άλλα χρόνια. Με λιγότερα θέατρα, ίσως όχι τόσο προσιτά εισιτήρια. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει εντελώς. Τα θέατρα έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμούς μπουγελωμένου γκρέμλιν. Τα εισιτήρια επίσης δεν έχουν καμία σχέση με το παρελθόν εκτός κι αν μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα υπερθεάματα. Και εκτός του ότι έχουν πέσει πολύ οι τιμές, πάρα πολύ, υπάρχουν και πολλές εκπτώσεις πια. Φοιτητικά, ανέργων, υπέργηρων, πολυτέκνων, προσκλήσεις δύο με ένα από χίλιες δυό μεριές.
 
Και ναι, όλα αυτά είναι θεμιτά. Xωρίς κοινό δεν υπάρχει θέατρο. Το θέατρο είναι μία τέχνη που πρέπει να βρίσκει το κοινό της άμεσα. Οποιαδήποτε διευκόλυνση οικονομικής φύσης είναι θεμιτή ώστε να είναι προσιτό και εφικτό για όλους. Αλλά η προσέλευση πρέπει να μεταφράζεται κάπως και στο ταμείο, σε οικονομικό επίπεδο. Το να έχεις ένα θέατρο γεμάτο κάθε βράδυ είναι το όνειρο του κάθε συντελεστή μίας παράστασης (και μισογεμάτο επίσης...) Αλλά πρέπει όμως να υπάρχουν και εισιτήρια, όχι μόνο προσκλήσεις. Οι παραστάσεις έχουν έξοδα. Και υπάρχει κόσμος που περιμένει να έχει κέρδος από αυτές και κόσμος που περιμένει να ζήσει από τη δουλειά του σε αυτές. Κι αυτό το γράφω επειδή υπάρχουν παραστάσεις (ούτε και που θα πίστευες πόσες και ποιες) που γεμίζουν μεν, από κόσμο με προσκλήσεις μόνο δε... Όχι μια φορά. Πολλές. Συνέχεια... Μήπως το «γεμάτο» θέατρο ως εικόνα και τα απανωτά «sold out» γίνoυν πόλος έλξης για τον υπόλοιπο κόσμο.
 
Πώς γεμίζουν με προσκλήσεις; Όχι πάντως επειδή οι συντελεστές της παράστασεις καλούν όποιον ξέρουν και δεν ξέρουν. Συνήθως μάλιστα, πριν αρχίσουν οι παραστάσεις, οι ηθοποιοί ρωτάνε αν δικαιούνται να έχουν κάποιες προσκλήσεις κι εκεί τα πράγματα είναι φειδωλά και σφιχτά. Πέντε με δέκα τη σεζόν θα σου πουν συνήθως. Και υπάρχουν και παραγωγοί που θα σου βγάλουν το λάδι για να στις διαθέσουν. Κάθε που θα έρχεται κάποιος με πρόσκληση από εσένα θα μετράνε τα τεφτέρια τους να σου υπενθυμίσουν πόσες σου έμειναν. Και να σου πω και κάτι; Καλά κάνουν. Να καλέσεις την οικογένειά σου. Και τον κολλητό σου. Αλλά ως εκεί...
 
Αλλά αυτό να ισχύει για όλους. Αν σε έχει προσλάβει με μισθό ας κάνει ό,τι θέλει, ας γεμίζει το θέατρο με προσκλήσεις.Αν είσαι όμως με ποσοστά (το οποίο σημαίνει πως αφαιρούνται τα έξοδα παραγωγής και ο φόρος του εισιτηρίου κι αν μείνει κάτι να πάρεις στο τέλος, σταυροκοπήσου μέχρι τελικής πτώσης...) τότε πώς μοιράζει προσκλήσεις; Εσύ πώς θα έχεις κάποιο έσοδο; Και ναι, θιασάρχη-παραγωγέ (της κακιάς ώρας οι τίτλοι πια...). Το να δώσεις κάποιες προσκλήσεις είναι πλέον ένα μέσο για να διαφημίσεις την παράστασή σου. Να έρθει κόσμος, να δει την παράσταση, να μιλήσει γι’ αυτήν σε φίλους. Πόσες όμως; Σε θέατρο πενήντα θέσεων μπορείς να διαθέτεις δέκα προσκλήσεις ενώ κάποιοι πέντε-έξι ηθοποιοί περιμένουν από σένα να διαχειριστείς έξυπνα τα πιθανά εισητήρια που (ελπίζουν πως) θα έρθουν; Κι αν όντως, μπορείς να τις δίνεις (και δέκα και είκοσι και τριάντα προσκλήσεις...), για πόσες παραστάσεις; Κι όλα αυτά τα ερωτήματα επειδή σε έναν δρόμο οδηγούν. Για πόσον καιρό; Επειδή ακόμα και στις τελευταίες παραστάσεις, προσκλήσεις μοιράζονται. Για ποιον λόγο; Ποια υστεροφημία θα βοηθήσει το σχήμα οικονομικά;
 
Οι πλειοψηφία των «παραγωγών» του σήμερα δεν ακολουθούν διαφημιστικούς δρόμους που είναι απόλυτα λογικοί επειδή υπάρχει κόστος. Βασίζουν τις ελπίδες τους στο word of mouth, το «από στόμα σε στόμα». Και δεν έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω για την αποτελεσματικότητά του, το αντίθετο. Αλλά δεν μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος διαφήμισης μιας παράστασης και σίγουρα δεν μπορεί να γίνεται αλόγιστα, αυτό ως συνδυασμός είναι εις βάρος αυτού που έτσι κι αλλιώς δεν έχει οικονομικές απολαβές. Ο ηθοποιός ζημιώνεται οικονομικά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, από την ώρα της συμφωνίας ως και το τέλος της τελευταίας παράστασης.
 
Και σε αυτό το «αλόγιστα» μεγάλη ευθύνη έχουν και τα site που ασχολούνται με το θέατρο και τα θεάματα. Το ενδιαφέρον έχει περιοριστεί στο να κάνουν αντιγραφή το δελτίο τύπου που παραλαμβάνουν. Ούτε λόγος για άρθρα ή αφιερώματα όποιου τύπου. Μόνο πολλές, πολλές προσκλήσεις. Βέβαια είναι και η δημοσιογραφία τομέας καμμένος... Και είναι κι αυτό ένα μεγάλο θέμα για αυτόνομο άρθρο. Θα μείνω μόνο στο ό,τι είτε παρακαλάνε οι παραγωγοί να δίνουν προσκλήσεις συνεχώς, είτε τους ζητάνε από τα site ένα σκασμό προσκλήσεις για κάθε παράσταση. Σκέψου πως υπάρχουν και ιδιοκτήτες site τέτοιου περιεχομένου οι οποίοι φτιάχνουν τα site απλά και μόνο για να μπορούν να εξασφαλίζουν προσκήσεις. Όσο απίθανο κι αν ακούγεται...
 
Και στο τέλος, καλέ μου αναγνώστη, ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχεις κι εσύ. Το έξω ξαναγράψει. Αντιλαμβάνομαι πως οι καιροί είναι δύσκολοι. Αντιλαμβάνομαι πως ειδικά αν είσαι από αυτούς που γουστάρουν κι αγαπούν το θέατρο, η προσφορά είναι τόση που είναι αδύνατον να μπορείς να πηγαίνεις θέατρο κάθε βδομάδα δύο και τρεις και τέσσερις φορές και να πληρώνεις κανονικό εισιτήριο. Κι αφού υπάρχουν οι προσκλήσεις, εσύ δεν έχεις κανέναν λόγο να μην τις διεκδικήσεις. Αλλά κάθε πότε πληρώνεις εισιτήριο; Ή για να το κάνω παντελώς λιανό... Πότε πλήρωσες τελευταία φορά εισιτήριο;;; Θέλει λίγη σκέψη παραπάνω κι από μεριάς σου και ίσως και λίγο φιλότιμο -κι ας μην ξεκινάει από εσένα όλο αυτό- να σκεφτείς πως όλοι αυτοί που δουλεύουν στο θέατρο πρέπει να μπορούν να πληρώνονται από αυτό. Γιατί χωρίς κοινό δεν υπάρχει θέατρο. Αλλά και χωρίς θέατρο; Υπάρχει κάτι; Αν το θέατρο δεν ήταν πια τζάμπα, θα το αγαπούσες το ίδιο; Μια φορά στο τόσο, χεράκι στο τσεπάκι. Εισιτήριο είναι, δε δαγκάνει.
 
Το άρθρο γράφτηκε ακούγοντας: Μια φωνούλα (στο κεφάλι μου πάντα) να μου λέει, «Τέλειωνε, στείλ’ τα και ψάξε να βρεις πού έγινε ο σεισμός...»
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/levantis-prosklitiria-22501/feed/
<![CDATA[Πάμε Φουαγιέ;]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/panagiotaki-fouagie-22498/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/panagiotaki-fouagie-22498/#comments +Tue, 16 Jan 2018 11:18:00 +0200 211 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/panagiotaki-fouagie-22498/  Τον τελευταίο χρόνο παρακολουθήσαμε στην πόλη της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα από το ΚΘΒΕ κάποιες ιδιαίτερες παραστάσεις στην προσπάθεια χρήσης και αξιοποίησης των χώρων των Φουαγιέ ως θεατρικές σκηνές 

]]>
 
Φουαγιέ (εκ της γαλλικής λέξης foyer) ονομάζεται η ειδική αίθουσα του σύγχρονου θεάτρου που λειτουργεί ως προθάλαμος της κύριας θεατρικής αίθουσας. Στον χώρο αυτό συνήθως λειτουργεί αναψυκτήριο καθώς και ειδικά διαμορφωμένος χώρος όπου διανέμονται δωρεάν ή πωλούνται οι αφίσες, τα προγράμματα και άλλα ενημερωτικά υλικά του θεάτρου. Πολλά θέατρα χρησιμοποιούν το φουαγιέ για εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, εκδηλώσεις πολιτιστικού ενδιαφέροντος ακόμα και για την παρουσίαση θεατρικών δρώμενων. Ως είθισται οι θεατές μεταβαίνουν στο φουαγιέ κατά την είσοδο τους στο θέατρα ή στα διαλείμματα για να πάρουν καφέ ή αναψυκτικά, να συζητήσουν χωρίς όμως να μπορούν να καπνίσουν λόγω της απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους.
 
Τον τελευταίο χρόνο παρακολουθήσαμε στην πόλη της Θεσσαλονίκης και ειδικότερα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κάποιες ιδιαίτερες παραστάσεις στην προσπάθεια χρήσης και αξιοποίησης των χώρων των Φουαγιέ του πλην των μονίμων εκθέσεων έντυπου αρχειακού υλικού προηγούμενων παραστάσεων και κουστουμιών ως θεατρικών αιθουσών.
 
Μπορεί όμως ο χώρος του φουαγιέ να αντικαταστήσει μια θεατρική σκηνή;
 
Ομολογουμένως η ευρηματικότητα του σκηνοθέτη Γιάννη Παρασκευόπουλου στην “Οικογενειακή Γιορτή – Festen” στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών την περσινή χειμερινή θεατρική περίοδο να τοποθετήσει ο τελετάρχης της και οι σερβιτόροι της γιορτής τους θεατές σε προκαθορισμένες θέσεις ανάμεσα στους ηθοποιούς ως καλεσμένους  με την δυνατότητα να γυρίζουν, και να μην μένουν στατικοί, προς το σημείο που αναλάμβανε δράση η παράσταση προσέφερε μια βιωματική χροιά. Οι ηθοποιοί κινούνται ανάμεσα στους θεατές, σκαρφαλώνουν σε άδειες καρέκλες, επιβάλλονται, σκηνές βίας, σκηνές σεξ και καλλιτεχνικό γυμνό διαδραματίζονται σε ολόκληρο τον χώρο ενώ όσοι ηθοποιοί δεν συμμετέχουν παραμένουν ακίνητοι στις καρέκλες τους. Η ίδια η αίθουσα, οι εσοχές της, τα τραπέζια, τα σερβίτσια ακόμα και το μπαλκόνι της συνέθεσαν το σκηνικό της παράστασης ενός ξενοδοχείου – σπιτιού. Στο δεύτερο μέρος ενώ έχει αλλάξει η χωροταξία των θέσεων  η σκηνή του καυγά μεταξύ των δύο αδελφών μεταφέρεται στο μπαλκόνι με τους θεατές να παρακολουθούν από την μπαλκονόπορτα. Η αλλαγή σε μια πιο γραμμική σύνθεση θα κλείσει με το τραπέζι επόμενης ημέρας με τους  θεατές εκατέρωθεν του οικογενειακού τραπεζιού και μπροστά στην λύτρωση αυτής της οικογένειας.
 
Στο δεύτερο κομμάτι της ίδια σαιζόν η παράσταση “Δηλητήριο – Gif” ήρθε να αντικαταστήσει την Οικογενειακή Γιορτή και μετέτρεψε τον ίδιο χώρο δηλαδή το Φουαγιέ της ΕΜΣ σε ένα εγκαταλειμμένο επαρχιακό Ολλανδικό νεκροταφείο. Η υπόθεση διαδραματίζεται στην ψυχρή αίθουσα εκδηλώσεων των κοιμητηρίων. Οι πρωταγωνιστές έρχονται αντιμέτωποι με τα πάθη τους και αναζητούν αγκαλιασμένοι την λύτρωση ανάμεσα στα μοναδικά ίχνη σκηνικών, τις καρέκλες και το πάτωμα. Οι θεατές καθισμένοι εκατέρωθεν του διαδρόμου παρακολουθούν. Ανυπαρξία μουσικής και σκηνικών σε αντίθεση με τα φώτα του πλέον ακατάλληλου για αυτήν την παράσταση χώρου.
 
Σειρά θα πάρει το θεατρικό συγκρότημα του Βασιλικού Θεάτρου, μόνιμη πλέον έδρα του ΚΘΒΕ, όπου ένα εκ των φουαγιέ του θα αποτελέσει χώρο φιλοξενίας στα πλαίσια της δράσης Μαγιακόφσκι της παράστασης “Ιστορία του Β.Μ. - ενός ανθρώπου με κίτρινη μπλούζα”. Αν και η υποδοχή των θεατών έλαβε χώρα στο ισόγειο φουαγιέ όπου βρίσκεται η έκθεση των κουστουμιών οι θεατές οδηγήθηκαν από τους ηθοποιούς από τις μεγάλες σκάλες στο φουγιέ του υπογείου ανάμεσα στα αποχωρητήρια και στο κλειστό εκείνη την ώρα καφέ Teatro. Στον χώρο στρωμένες ανά άτακτες σειρές καρέκλες άλλες μεγάλες ξύλινες άλλες μικρές πλαστικές ενώ στην σκηνή διακρίνεται ένας προτζέκτορας. Τα ανάμενα φώτα και οι σκιές των ηθοποιών να κινούνται άτακτα στον χώρο. Οι φωτεινές επιγραφές για την έξοδο κινδύνου πάνω από τα κεφάλια των θεατών, οι ανοικτές πόρτες των αποχωρητηρίων ολοκλήρωσαν το σκηνικό. Παράσταση ή παρωδία παράστασης; Άραγε ποιος ο λόγος αυτής της “φιλοξενίας” έστω και έναντι αυτού του μικρού, ελάχιστου αντιτίμου των 5 ευρώ; Ας είμαστε όμως ευχαριστημένοι που κάποιος δεν χρειάστηκε να επισκεφτεί τον ιερό χώρο της αποχωρήσεως προς νερού του και να τραβήξει το καζανάκι την ώρα που παρακολουθούσαμε την δράση.
 
Υπάρχει μεγάλη έλλειψη χώρων πολιτισμού πόσο περισσότερων θεάτρων αλλά τα φουαγιέ παραμένουν χώροι συνάντησης πριν ή μετά μια παράσταση των θεατρόφιλων. Είναι χώροι συζήτησης στην καλύτερη των περιπτώσεων με τους ηθοποιούς και τους συντελεστές μετά την παράσταση και δεν αποτελούν θεατρικές σκηνές τεχνικά άρτια εξοπλισμένες με συστήματα φωτισμού και ήχου. Η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί σε λίγες μέρες με ακόμα μια παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος το οποίο θα φιλοξενήσει το έργο του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, τα Πικρά Δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ στο φουαγιέ του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και θα το μετατρέψει σε ένα αστικό σαλόνι της Δυτικής Γερμανίας του 1970. Βέβαια αν δεν παρακολουθήσουμε την παράσταση δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν θα αποτελέσει ένα χωροταξικά πετυχημένο εγχείρημα ή όχι.
 
Καλή Θεατρική Χρονιά είπαμε; δεν είπαμε! Μια ευχή να μην καταστρέφονται θεατρικές παραστάσεις σε ακατάλληλα διαμορφωμένα φουαγιέ με μοναδική εξαίρεση την Οικογενειακή Γιορτή, όπου κυριολεκτικά το Φουαγιέ της ΕΜΣ είναι ο φυσικός της χώρος, την οποία θέλουμε να ξανά και να ξανά δούμε!!
 
Καλή Χρονιά και Ραντεβού στις 26 του Γενάρη !! 
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/panagiotaki-fouagie-22498/feed/
<![CDATA[«Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας», το «διαμαντάκι» και οι θαυμαστές αποκαλύψεις στην 20η Κουλτουροβραδιά [ρεπορτάζ - video– photos]]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/kulturovradia-voskopoula-reportaz-22488/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/kulturovradia-voskopoula-reportaz-22488/#comments +Mon, 15 Jan 2018 15:12:00 +0200 48 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/kulturovradia-voskopoula-reportaz-22488/ Μια βραδιά, που πέραν του ότι αξιώθηκε μια θαυμάσια παράσταση, σημείωσε… ρεκόρ στην ώρα λήξης, καθώς «κολλήσαμε» στη γεμάτη ειλικρίνεια αποκαλυπτική κουβέντα με μια γοητευτική, νεανική παρέα!

]]>
Ρεπορτάζ - Βίντεο - Φωτογραφίες.


Το στρογγυλό νούμερο 20 για τις βραδιές του θεσμού, μα και η χαραυγή μιας καινούργιας χρονιάς, «δικαιώθηκαν» με τον καλύτερο θεατρικό τρόπο! Έτσι κι αλλιώς είναι υπέροχο να βλέπεις φωτισμένα πρόσωπα βγαίνοντας από παράσταση, όταν όμως αυτή φιλοξενεί τη διοργάνωσή σου και εισπράττεις ολόγυρα θετική ενέργεια στο έπακρο, η χαρά σου ως διοργανωτή είναι διπλή και η ευχή από παντού για «καλή χρονιά», μοιάζει δικαιωμένη- τουλάχιστον καλλιτεχνικά. Πού συνέβησαν αυτά;
.
Στο θέατρο Σοφούλη και στην παράσταση «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας» από τη νέα ομάδα «Ντόμινο» σε διασκευή - σκηνοθεσία Μάριου Κωνσταντίνου, όπου πραγματοποιήθηκε η 20η θεατρική Κουλτουροβραδιά. Η οποία, πέραν του ότι αξιώθηκε μια θαυμάσια παράσταση, σημείωσε… ρεκόρ στην ώρα λήξης, ήτοι μία μετά τα μεσάνυχτα! Και μόνο επειδή κάποιοι κοίταξαν απλά το ρολόι και… σκιάχτηκαν!
 
Για την παράσταση καθεαυτή που ανεβαίνει για δεύτερη φορά, δεν θα πούμε πολλά, καθώς έχουμε ήδη γράψει αναλυτικά τη γνώμη μας κατά το πρώτο ανέβασμα, χαρακτηρίζοντάς την «απρόβλεπτο διαμαντάκι» (κριτική παράστασης εδώ). Κι αυτό διότι δεν περιμέναμε από μια νεοσύστατη και νεαρή ηλικιακά- άρα άπειρη ομάδα, και από έναν επίσης νεαρό ηθοποιό στο πρώτο του σκηνοθετικό εγχείρημα, μια τόσο αξιόλογη δουλειά πάνω στο  κλασικό βουκολικό δράμα του Δ. Κορομηλά. Το οποίο ο σκηνοθέτης και η ομάδα του διαχειρίστηκαν με έμπνευση, φαντασία, απόλυτη λιτότητα, σύγχρονη οπτική μα συνάμα και σεβασμό, κρατώντας ιδανικές (και επικίνδυνες) ισορροπίες ανάμεσα σε παράδοση- ρεαλισμό- δραματικότητα και μοντέρνες τεχνικές- σουρεαλισμό- κωμικότητα. Με μια σκηνοθεσία σοφά αφαιρετική, λειτουργική και εμπνευσμένη, σε ένα εντελώς λιτό σκηνικό και με άριστες ερμηνείες από ένα εξαιρετικά δεμένο/ συντονισμένο σύνολο ηθοποιών σε πολλαπλούς ρόλους. Και επιπλέον με θαυμαστές φωνητικές επιδόσεις στην απόδοση τραγουδιών πολυφωνικά και a capela… Ένα απολαυστικό αποτέλεσμα βασισμένο στην απλότητα, το συναίσθημα, τον έμμετρο λυρικό λόγο, τη σκηνοθετική ευρηματικότητα…
 
Θερμότατο χειροκρότημα στο φινάλε, μια ανάσα μέχρι να σερβιριστεί το κρασί και θέσεις στο φουαγιέ, που αποδείχθηκε μικρό για να φιλοξενήσει όσους παρέμειναν στη συνέχεια της βραδιάς. Κάτι που όμως συνέβαλε στο ζεστό παρεϊστικο κλίμα, έχοντας σε απόσταση αναπνοής τους 5 ηθοποιούς (Ελένη Βουγιατζή, Βασιλική Ζώκου, Κωνσταντίνος Πετρίδης, Ευτέρπη Μανιάτη, Παναγιώτης Μητσόπουλος) τον σκηνοθέτη Μάριο Κωνσταντίνου και τη βοηθό του Αγγελική Νικολαϊδου. Ένα «μπουκέτο» φρέσκων παιδιών με καθαρό βλέμμα, αθώα χαμόγελα, αφοπλιστική απλότητα και φυσική ευγένεια, με λόγο και στάση να αποπνέουν ήθος… απέναντι εμείς οι θεατές με αποτυπωμένη την ευφορία στα πρόσωπα, έχοντας μόλις εισπράξει ένα θαυμάσιο δείγμα του ταλέντου τους. Τί καλύτερες συνθήκες για να ξεκινήσει μια όμορφη φιλική κουβέντα, η οποία όμως δεν περιμέναμε να εξελιχθεί σε ειλικρινή εξομολόγηση και να επεκταθεί σε  βάθος, κρατώντας μας δέσμιους της γοητείας της μέχρι μετά τα μεσάνυχτα!
 
Ήταν λογικό οι πρώτες ερωτήσεις να αφορούν στις συστάσεις: Ποιοι είναι οι «Ντόμινο», πώς προέκυψε η νέα ομάδα, αν γνωρίζονταν από παλιά… Ο σκηνοθέτης Μ. Κωνσταντίνου έλυσε τις απορίες, εξηγώντας ότι πρόκειται για νεανική ομάδα με κυρίαρχη φιλοσοφία και στόχο τον πειραματισμό, αποτελούμενη από αποφοίτους και σπουδαστές της Δραματικής Σχολής Βουτσινά που απλά γνωρίζονταν από τη σχολή και  ο ίδιος συνένωσε σε ομάδα προκειμένου να υλοποιήσουν τη συγκεκριμένη παράσταση. Βασισμένη σε δική του επιλογή του έργου «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας», δηλώνοντας χαρακτηριστικά «Είχα διαβάσει το έργο και με άγγιξε περίεργα… ιδιαίτερα η σχέση μάνας – κόρης και η τολμηρή, σχεδόν προκλητική στάση της μάνας, που δεν τη χωρούσε το μυαλό μου… Όταν αποφάσισα να το ανεβάσω με έναν διαφορετικό τρόπο, ξεχώρισα από τη σχολή τα συγκεκριμένα παιδιά κι άρχισα να στέλνω μηνύματα… μόλις όμως συνειδητοποίησα τί πάω να κάνω τρομοκρατήθηκα… αλλά πια δεν υπήρχε γυρισμός, ήταν πλέον μονόδρομος, έπρεπε να το κάνω!»
 
Πώς όμως αντιμετώπισαν την επιλογή οι… αποδέκτες των μηνυμάτων; Γνώριζαν τον «αγαπητικό» αυτά τα νεαρά παιδιά των 20 και κάτι; Όπως ήταν αναμενόμενο, τα περισσότερα όχι, τουλάχιστον όσον αφορά στο πλήρες κείμενο, που στην ολότητά του καλύπτει τρίωρη παράσταση. Παρότι τους ξένισε η επιλογή και εν μέρει τη φοβήθηκαν, όταν ο σκηνοθέτης τους ανέπτυξε το σύγχρονο- αφαιρετικό σκεπτικό, μακριά από τον κλασικό ρεαλισμό του έργου, το αγκάλιασαν και στην πορεία το αγάπησαν ανακαλύπτοντας τις αρετές του. Επόμενη δυσκολία, πέρα από τις περικοπές ώστε η παράσταση να συμπτυχθεί χωρίς να χάσει την ουσία της, ήταν ο έμμετρος λόγος των μεγάλων φράσεων, που απαίτησε πολλή δουλειά για να αποδοθεί σωστά στους τονισμούς και το νόημα.
 
Ο Μ. Κωνσταντίνου τόνισε με έμφαση την επιθυμία του για λιτότητα και αφαίρεση με τη βοήθεια σύγχρονων κινησιολογικών τεχνικών, αφήνοντας στη φαντασία του θεατή τη δημιουργία εικόνων, ενώ με απόλυτη σεμνότητα για το πρώτο του εγχείρημα δήλωσε «είμαι ηθοποιός, δεν είμαι ακόμη σκηνοθέτης». Όσο για την ταλαντούχα Ε. Βουγιατζή, υπεύθυνη επιπλέον ως μουσικός και για κάποιες πρωτότυπες συνθέσεις καθώς και για τη μουσική διδασκαλία, μίλησε για τον τρόπο συνεργασίας με τους συναδέλφους, υπηρετώντας άψογα την απλότητα του σκεπτικού.  Όλοι τους είχαν να θυμηθούν κάτι χαριτωμένο ή ευτράπελο από τα παρασκήνια, κάποια δημιουργική διαφωνία με τον σκηνοθέτη- τονίζοντας την εκτίμησή τους για την απόλυτη ελευθερία που τους παρείχε και ο οποίος στερήθηκε τις πρώτες παραστάσεις καθώς συμμετείχε ως ηθοποιός σε άλλη παράσταση.
 
Με πλέον απρόσμενη αποκάλυψη τις συνθήκες των προβών: Από τις 11 περίπου το βράδυ μέχρι τις 4 και βάλε τα ξημερώματα, καθημερινά επί τρίμηνο! Είτε επειδή είχαν τις δουλειές τους, είτε επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος κι εδώ ο Μ. Κωνσταντίνου δήλωσε ότι αν δεν τον εμπιστευόταν η σχολή Βουτσινά ώστε να του δώσουν κλειδιά και να ανοίγει μεσάνυχτα με όλο το φόβο της ευθύνης, η παράσταση δεν είχε χώρο για πρόβα και δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Προσθέτοντας με συστολή και ειλικρίνεια ότι ως παραγωγός ταυτόχρονα δεν διαθέτει ανάλογα χρήματα και επίσης «ντρέπεται» να διεκδικήσει κάτι πιεστικά. Ανοίγοντας εδώ μια μακριά πονεμένη κουβέντα για τον μόνιμο καημό αλλά και τον μεγάλο αγώνα άστεγων ομάδων…
 
Οι περισσότερες εκ των οποίων, όπως επισημάνθηκε, δεν διαθέτουν «χαρακτήρα»- προσωπικό στίγμα ή δεν έχουν συνέχεια και μετά από  δυο -τρεις δουλειές χάνονται… Μια παρατήρηση που έδωσε αφορμή για εξομολογήσεις, όσον αφορά στην πίστη σε έναν ουσιαστικό στόχο, την αυθεντική ανάγκη έκφρασης, το ρόλο της αποδοχής του κοινού, τις δυσβάστακτες οικονομικές δυσκολίες, τις περιορισμένες δυνατότητες της πόλης… Συγκινητικές τοποθετήσεις από νεαρά, ταλαντούχα παιδιά με όραμα, καλλιέργεια και ήθος, στο ξεκίνημα μιας καριέρας αβέβαιης λόγω ζοφερών συνθηκών… Που αυτή τη στιγμή δεν σχεδιάζουν κάτι άλλο για το μέλλον, θεωρώντας ότι ο «αγαπητικός» δεν έχει κλείσει τον κύκλο του, μπορεί ακόμη να εξελιχθεί, με την προοπτική να παρουσιαστεί «διαφοροποιημένος» και σε σχολεία…
 
Φυσικά στη δίωρη κουβέντα ακούστηκαν πολλά κολακευτικά σχόλια των θεατών για τους συντελεστές, συζητήθηκαν επιμέρους σημεία του έργου για την ηθογραφία της εποχής, διευκρινίστηκαν στοιχεία και τεχνικές της παράστασης, ειπώθηκαν πολλά και ζουμερά για το θεατρικό παρόν και μέλλον της πόλης, σε μια παρέα που κανείς δεν ήθελε να αποχωριστεί, γιατί όπως δήλωσε θεατρόφιλος «είπα θα κάτσω για 10 λεπτά, έχει περάσει πάνω από ώρα και έχω κολλήσει»… Ναι, όλοι «κολλήσαμε» σε αυτή τη γοητευτική νεανική παρέα και μόνο οι δείκτες του ρολογιού μας ξεκόλλησαν!
/
Με θερμές ευχαριστίες για τη φιλοξενία και θερμότερες ευχές για καλή συνέχεια, όπως τους αξίζει!
.
.
-Πληροφορίες για τη παράσταση, συνεχίζεται έως 21/01/2018, θα βρείτε ΕΔΩ
.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
Την Παναγιώτα Ριζούδη για τις φωτογραφίες.
Την ΣΤΟΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ που πρόσεφερε κρασιά και εδέσματα.
Τον Ερευνητικό Οργανισμό Ελλήνων που υποστήριξε την βραδιά.
Ολους τους συντελεστές της παράστασης για την παρουσία τους και όλους τους φίλους της «Κ» που για άλλη μια φορά αγκάλιασαν τις Κουλτουροθεατρικές βραδιές του Κulturosupa.gr.
.
 
Βίντεο Κουλτουροθεατρικής βραδιάς - όλη η συζήτηση + τυχαία πλάνα από τη παράσταση + χειροκρότημα [19/01/2018]
.
 -OΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΟΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ. 
-KULTUROΒΡΑΔΙΕΣ – ANΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΘΙΑΣΟΥΣ, ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣΕΔΩ
 ------------------------------------------------
Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 20/9/2017 έως 31/05/2018 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 8α Θεατρικά (Κουλτουρο) Βραβεία Θεσσαλονίκης 2018 που θα πραγματοποιηθούν πρώτο 15νθήμερο Ιουνίου 2018
– Πληροφορίες για τα 8α ΘΒΘ θα βρείτε εδώ - Facebook pages εδώ
==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================
ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
===========================
Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==============================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/kulturovradia-voskopoula-reportaz-22488/feed/
<![CDATA[ «Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν» του Ερρίκου Ίψεν στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mporgkman-kalamaria-22485/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mporgkman-kalamaria-22485/#comments +Mon, 15 Jan 2018 14:08:00 +0200 3 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mporgkman-kalamaria-22485/  Ο θίασος ΣΥΝ-ΘΗΚΗ έχει την τιμή να κάνει την πρεμιέρα της νέας θεατρικής παραγωγής του στη Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου, φιλοξενούμενος στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».

]]>
 
ΠΡΕΜΙΕΡΑ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
 
Ο θίασος ΣΥΝ-ΘΗΚΗ έχει την τιμή να κάνει την πρεμιέρα της νέας θεατρικής παραγωγής του στη Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου, φιλοξενούμενος στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».
 
Μετά τη "Νόρα" και το "Ρόσμερσχολμ" του Ερρίκου Ίψεν, έργα με τα οποία καταπιάστηκε ο θίασος στο παρελθόν, πάντα με την καλλιτεχνική ματιά του σκηνοθέτη Κωστή Καπελώνη, συνεχίζει την προσπάθεια προσέγγισης του Νορβηγού συγγραφέα με το προτελευταίο έργο του της ψυχολογικής περιόδου: "Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν".
 
 Ο Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν, έργο γραμμένο από τον Ίψεν το 1896, είναι ένα σπαρακτικό εξομολογητικό χειμωνιάτικο παραμύθι. Ο ήρωάς του, ένας τύπος υπεράνθρωπου, συνέλαβε στα νιάτα του μια μεγαλόπνοη ιδέα: να υποτάξει στην εξουσία του τις κρυμμένες δυνάμεις της γης, μεταλλεία, νερά, θάλασσες, για να εξασφαλίσει την ευημερία στους συνανθρώπους του.
 
Ένα έργο συμβολικό αλλά ταυτόχρονα τόσο πραγματικό και σημερινό, που υψώνει έναν καθρέφτη στη σύγχρονη κοινωνία μας. Συμβολίζει τα δεινά που προέρχονται από την τρέλα της εξουσίας, το πάθος του κέρδους, την απαξίωση των νόμων, την προδοσία των αισθημάτων, την αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος. Ο Μπόρκμαν είναι ένας τραγικός ήρωας, γιατί μάχεται με δυνάμεις ανώτερές του. Γνωρίζει ότι θα ηττηθεί, αλλά δεν παραδίδεται. Τραβώντας τον μοναχικό του δρόμο και προσπαθώντας να πραγματώσει το όραμά του, ξεπερνάει το μέτρο, φθάνει στην Ύβρη, προκαλεί τη Νέμεση καταλήγει στη Δίκη και τελικά συντρίβεται.
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μετάφραση από τα Νορβηγικά: Ερατώ Τριανταφυλλίδη
Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης
Σκηνικά - Kοστούμια: Ανδρέας Σαραντόπουλος
Μουσική Σύνθεση: Αγγελική Δέλλα
Βοηθός σκηνοθέτη: Κλεοπάτρα Ροντήρη
 
ΠΑΙΖΟΥΝ: Γιώργος Κροντήρης, Δέσποινα Πόγκα, Μαρία Μακρή, Χρήστος Συριώτης,  Φίλια Δενδρινού, Πέτρος Πέτρου, Αγγελική Δέλλα.
 
Παραστάσεις:
Πέμπτη 25 ,Παρασκευή 26 και Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2018
Ώρα έναρξης: 9 μ.μ.
 
Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό: 14€
Φοιτητικό, ανέργων, κάτω των 25, άνω των 65: 9€
 
Πληροφορίες - Προπώληση εισιτηρίων:
Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς τηλέφωνο 2310458591
 
Διάρκεια παράστασης: 105' (χωρίς διάλειμμα)
 
  
.
 Ο θίασος ΣΥΝ-ΘΗΚΗ δημιουργήθηκε το 2005 και από τότε έχει σταθερή παρουσία στο θεατρικό χώρο.
 
 Έχει ανεβάσει τα έργα:
 
1) Η Τραπεζαρία, του Γκέρνι, μετάφραση Θάλειας Σκαρλάτου, σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, σκηνικά-κοστούμια Έρσης Δρίνη,  θέατρο Πολιτεία.
2) Μετά τη  κηδεία (Σε στενό οικογενειακό κύκλο), της Γιασμίνα Ρεζά,  μετάφραση Κωστή Σκαλιώρα, σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη,  σκηνικά-κοστούμια Μανόλη Παντελιδάκη, μουσική Σταύρου Σιόλα,  θέατρο Πολιτεία.
3) Νυχτόβια ζώα, του  Χουάν Μαγκιόργκα, μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ,
σκηνοθεσία-σκηνογραφία Κωστή Καπελώνη,  θέατρο Πολιτεία. (Πρώτη παρουσίαση έργου του Ισπανού συγγραφέα στην Ελλάδα).
4) Το σπίτι της Κούκλας, του Ερρ. Ίψεν, μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ, σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη,  σκηνικά-κοστούμια Ανδρέα Σαραντόπουλου, θέατρο Studio Μαυρομιχάλη (για δύο σεζόν).
5) Ρόσμερσχολμ, του  Ερρ. Ίψεν, μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ,  σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη,  σκηνικά-κοστούμια Ανδρέα Σαραντόπουλου, θέατρο Άλεκτον.
6) Ήταν όλοι τους παιδιά μου, του Άρθουρ Μίλλερ, μετά
φραση Ερρίκου Μπελιέ, σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη, σκηνικά-κοστούμια Ανδρέα Σαραντόπουλου,  θέατρο Studio Μαυρομιχάλη (για δύο σεζόν).
7) Βυσσινόκηπος, του Άντον Τσέχοφ, μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ,  σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη,  σκηνικά-κοστούμια Ανδρέα Σαραντόπουλου,  θέατρο Studio Μαυρομιχάλη (για δύο σεζόν).
8) Φρουρά στο Ρήνο, της Λίλιαν Χέλμαν, μετάφραση Μέλπως Ζαρόκωστα,  σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, σκηνικά-κοστούμια Διονύση Μανουσάκη,  θέατρο Studio Μαυρομιχάλη.Ο θίασος ΣΥΝ-ΘΗΚΗ  έχει επιχορηγηθεί από τον ΟΕΘ-ΣΕΗ (Οργανισμό Εταιρικών θιάσων, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών).
------------------------------------------------

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 20/9/2017 έως 31/05/2018 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 8α Θεατρικά (Κουλτουρο) Βραβεία Θεσσαλονίκης 2018 που θα πραγματοποιηθούν πρώτο 15νθήμερο Ιουνίου 2018
– Πληροφορίες για τα 8α ΘΒΘ θα βρείτε εδώ - Facebook pages εδώ
==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==============================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mporgkman-kalamaria-22485/feed/
<![CDATA[«Μια Ξεχωριστή Μέρα»: Παράταση παραστάσεων στο θέατρο Αυλαία.]]> http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mia-xexoristi-imera-paratasi=-22424/ http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mia-xexoristi-imera-paratasi=-22424/#comments +Mon, 15 Jan 2018 11:50:00 +0200 3 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mia-xexoristi-imera-paratasi=-22424/  Μετά τις sold out παραστάσεις της εναρκτήριας εβδομάδας, η πολυβραβευμένη ταινία ορόσημο «Μία Ξεχωριστή Μέρα» του Έττορε Σκόλα,  σε θεατρική διασκευή του Αλέξανδρου Ρήγα και σκηνοθεσία της Άσπας Καλλιάνη, συνεχίζεται στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ μέχρι και 

]]>
Συνεχίζεται έως 31 Ιανουαρίου 

Μετά τις sold out παραστάσεις, η πολυβραβευμένη ταινία ορόσημο «Μία Ξεχωριστή Μέρα» (Una Giornata Particolare) του Έττορε Σκόλα, σε θεατρική διασκευή τουΑλέξανδρου Ρήγα και σκηνοθεσία της Άσπας Καλλιάνη, παρατείνεται στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ μέχρι και 31 Ιανουαρίου
.
Ο Γκαμπριέλε (Σταύρος Ζαλμάς) διώκεται από το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας του 1938. Έχει μέχρι την δύση του ηλίου για να τον μεταφέρουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η Αντονιέτα (Δήμητρα Ματσούκα) πιστή μέχρι σήμερα στο καθεστώς, παντρεμένη με έξι παιδιά, τον συναντάει χωρίς να γνωρίζει τίποτα για τις «ανατρεπτικές» του αντιλήψεις. Οι ώρες που θα περάσουνε μαζί θα συνταράξουν τα πιστεύω της σε σχέση με το καθεστώς αλλά και με την μέχρι τώρα ζωή της. Την σχέση της με τον άντρα της, τον φεμινισμό, την ομοφυλοφιλία, τον κόσμο, και κυρίως την σχέση με τον ίδιο της τον εαυτό.  Δύο πλάσματα μεγαλωμένα τελείως διαφορετικά, που όμως θα ανακαλύψουν μέσα από δυνατές συγκρούσεις ότι τους ενώνει το σημαντικότερο πράγμα απ’ όλα. Και ίσως, μέχρι την δύση του ήλιου οι ζωές τους να αλλάξουν για πάντα. 

Το «Μία Ξεχωριστή Μέρα» είναι από γραφής ένα θεατρικής σύλληψης δράμα. Με την οξυδερκή ματιά και το καυστικό χιούμορ του συγγραφέα και μέσα από ένα παγκόσμιο πλαίσιο υψίστης σημασίας για την Παγκόσμια ιστορία, «βουτά» στις πιο ενδόμυχες σκέψεις των ανθρώπων, για να αναδείξει το απόλυτα προσωπικό σε παναθρώπινο. Το ατομικό «παράπονο», σε συλλογική ανάγκη, το απλό χαμόγελο σε ελπίδα.      
                                                  
Για να φωτίσει τις μικρές δικτατορίες που ζούμε ή ανεχόμαστε γύρω μας, για να βοηθήσει να δούμε τους ήρωες της καθημερινότητας, για να μας καταστήσει απόλυτα αντιληπτό ότι η ζωή μας, μας ανήκει… και είτε την διαχειριστούμε σαν όνειρο, είτε σαν σκουπίδι, αυτή θα περάσει…  όλα είναι στο χέρι μας…  από τον Πόλεμο, μέχρι την Αγάπη…


Μια ξεχωριστή μέρα, μια ξεχωριστή παράσταση για την δύναμη που αποκτάμε όταν σταματήσουμε να μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, και ζήσουμε στον κόσμο που εμείς δημιουργούμε.  Ακόμα και αν αυτός ο κόσμος αντέχει μόνο δύο. Ακόμα και αν αυτός ο κόσμος αντέχει μόνο μέχρι την δύση του ηλίου. 

Έτσι, έρχεται «Μία Ξεχωριστή Μέρα» στο θέατρο, σε αυτή τη δραματοποιημένη ποίηση, για να φωτίσει την αυλαία και να μας πει:

«Να λες εγώ, μονάχος μου, θα σώσω τον κόσμο… και αν χαθεί, μη λυπηθείς, τίποτε δε χάθηκε ποτέ… Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι…??»

Η Ταυτότητα της Παράστασης
Μετάφραση/ Διασκευή:  Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνοθεσία: Άσπα Καλλιάνη
Σκηνικά:  Group 1
Φωτισμός: Σωτηρόπουλος Νίκος 
Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Μελισσινός
Ηχητικός Σχεδιασμός: Κωστής Κόντος
Βοηθός Σκηνοθέτη Κωνσταντίνα Σταυροπούλου
Ενδυματολόγος Ελένη Μπλέτσα
Κατασκευή Σκηνικών Eno Shkodrani
Φωτογραφίες Χρήστος Κοτσιρέας

Παραγωγή: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ ΣΕΡΡΩΝ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΗΓΑΣ 

Παίζουν: Σταύρος Ζαλμάς, Δήμητρα Ματσούκα, Αρτέμης Γαβριλούκ, Γιώτα Ζερδεβά, Νίκος Νικολαίδης, Λεωνίδας Χρυσομάλλης 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ : VIVA.GR & ΤΑΜΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΥΛΑΙΑ 
ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ :

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/1 : 9.00 ΜΜ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/1      : 7.00 ΜΜ & 9.30 ΜΜ
ΚΥΡΙΑΚΗ 28/1       : 7.00 ΜΜ & 9.30 ΜΜ
ΔΕΥΤΕΡΑ 29/1      : 7.00 ΜΜ & 9.30 ΜΜ
ΤΡΙΤΗ 30/1             : 9.30 ΜΜ
ΤΕΤΑΡΤΗ 31/1       : 7.00 ΜΜ  & 9.30 ΜΜ 
.
Βίντεο Κουλτουροθεατρικής βραδιάς - όλη η συζήτηση + χειροκρότημα [9/12/2017]
.
 ------------------------------------------------

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 20/9/2017 έως 31/05/2018 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 8α Θεατρικά (Κουλτουρο) Βραβεία Θεσσαλονίκης 2018 που θα πραγματοποιηθούν πρώτο 15νθήμερο Ιουνίου 2018
– Πληροφορίες για τα 8α ΘΒΘ θα βρείτε εδώ - Facebook pages εδώ
==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================

ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

===========================

Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης [σελίδα ανακοινώσεων] ΕΔΩ
Facebook page ΕΔΩ
==============================
Kάντε like στη σελίδα του Kulturosupa.gr στο facebook και ακολουθήστε μας στο twitter για να βλέπετε πρώτοι όλη την ροή πληροφοριών και να μαθαίνετε όλους τους νέους διαγωνισμούς προσκλήσεων.
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/theatromania/mia-xexoristi-imera-paratasi=-22424/feed/