Απολαυστική η παράσταση «ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΕΣ», αξιέπαινο το ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ! Είδαμε & Σχολιάζουμε…

133 Views
Απολαυστική η παράσταση «ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΕΣ», αξιέπαινο το ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ!  Είδαμε & Σχολιάζουμε… Απολαυστική η παράσταση «ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΕΣ», αξιέπαινο το ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ! Είδαμε & Σχολιάζουμε…

Απολαυστική η παράσταση «ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΕΣ», αξιέπαινο το ΔΗΠΕΘΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ!  Είδαμε & Σχολιάζουμε…

       Το φετινό, πλούσιο καλλιτεχνικά καλοκαίρι είναι αλήθεια, μεταξύ άλλων ανακαλύψαμε έναν «παραμελημένο» από τις θεατρικές σκηνές αρχαίο συγγραφέα, τον Μένανδρο. Τον οποίο κάποιοι καλλιτέχνες επέλεξαν να φέρουν στο προσκήνιο και να μας συστήσουν το έργο του, που είναι γεγονός ότι δένει άριστα με το ύφος και το κλίμα των καλοκαιρινών παραστάσεων… σπάζοντας το «μονοπώλιο» των Αριστοφανικών κωμωδιών. Και πολύ καλώς έπραξαν- πέρα από ψυχαγωγικούς και για ιστορικούς λόγους-  προκειμένου να μας κάνουν γνωστή τη συνέχεια και εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής κωμωδίας στους ελληνιστικούς χρόνους,  με το έργο ενός άξιου εκπροσώπου της. Αναφερόμαστε στην παράσταση «Επιτρέποντες» του σπουδαίου ποιητή Μενάνδρου και σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη,  που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Κήπου από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, παρέα με λίγους θεατές (για τον μεγάλο χώρο) δυστυχώς…
 
       Η υπόθεση του έργου με την πολυσύνθετη πλοκή, περιστρέφεται γύρω από ένα νιόπαντρο ζευγάρι και τα απρόοπτα του βίου τους. Όπου η σύζυγος εμφανίζεται ως μάνα ενός παιδιού, γεννημένου σε.. 5 μήνες συζυγικής σχέσης, γεγονός που αναστατώνει τον σύζυγο και απελπισμένος καταφεύγει στην ασωτία, ενώ ο πεθερός του βλέποντας την παραμελημένη κόρη του, τη σπατάλη της προίκας της και την κατάντια του γαμπρού του με την «τραγουδιάρα» ερωμένη του,  επιχειρεί να χωρίσει το ζευγάρι. Στο μεταξύ, δυο χωρικοί που ανακαλύπτουν το έκθετο βρέφος – συνοδευμένο από χρυσαφικά και «σημάδι ταυτότητας», παρατημένο στο δάσος, αντιδικούν για το «εύρημα» και καλούν να τους λύσει τη διαφορά, τον πεθερό/ πατέρα της νύφης,  που τυχαία βρέθηκε εκεί. Μετά από περιπέτειες και την καθοριστική παρέμβαση του δούλου του νιόπαντρου ζευγαριού, το μωρό θα περάσει από τον χωρικό στα χέρια της ερωμένης και εν συνεχεία, αφού αποκαλυφθεί το μυστήριο της γέννησής του, θα καταλήξει στα χέρια του ζευγαριού και πραγματικών γονιών του, για να οδηγηθεί η υπόθεση σε… χάπι έντ με χορούς και τραγούδια!
 
       Απαριθμώντας τα θετικά (+) της παράστασης, οφείλουμε  να ξεκινήσουμε από το κείμενό της, εν προκειμένω το έργο του Μενάνδρου:
 
-        Μια χαριτωμένη και ανάλαφρη κωμωδία -απόλυτα ταιριαστή με την καλοκαιρινή ανεμελιά στο παρόν- που ωστόσο την εποχή που γράφηκε, σηματοδοτούσε την «αποφόρτιση» ενός ζοφερού κλίματος λόγω πολιτικών ταραχών. Το γλαφυρό ύφος του κειμένου με την απλή γλώσσα, οι  χαρακτήρες με τα πάθη, τις αδυναμίες ή τις αρετές καθημερινών ανθρώπων, η κατά βάση ερωτική θεματολογία, τα χιουμοριστικά απρόοπτα, η ευτυχής κατάληξη ως μορφή ανακούφισης, είναι εμφανές ότι στοχεύουν στην καθαρή ψυχαγωγία, ελαφρύνοντας το μυαλό και την ψυχή του θεατή από τα δύσκολα που τον βαραίνουν. Ένας αγνός και έντιμος στόχος, καθόλου αμελητέος, που το έργο πετυχαίνει στο ακέραιο, περνώντας ταυτόχρονα με την απόλαυση και μέσα από τη δράση των ηρώων, σημαντικές ηθικές αξίες. Το μόνο που βρήκαμε κάπως υπερβολικό αφορά στην δαιδαλώδη πλοκή με την ταυτόχρονη εμπλοκή πολλών προσώπων και καταστάσεων- όχι πάντα στέρεα δεμένων λογικά- ενώ θαυμάσαμε την μεταφραστική δουλειά του Τάσου Ρούσσου, που απέδωσε με εξαιρετικό ρυθμό, ποιητικότητα και χιούμορ, έναν σχεδόν έμμετρο λόγο.
 
-        Το μεγάλο ατού όμως της παράστασης έχει να κάνει με τη σκηνοθεσία της δια χειρός (και κυρίως πνεύματος) Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, της οποίας δουλειά έχουμε θαυμάσει  στο παρελθόν [Eξοδος] και μας δόθηκε μια επιπλέον ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε το γνήσιο ταλέντο της. Βοηθούμενη από τη γόνιμη φαντασία της, δημιούργησε μια απολαυστική παράσταση, φέρνοντάς την στη σύγχρονη εποχή «των αρχών του 20ου αιώνα των αλλαγών», χωρίς ωστόσο νεωτερίστικες ακρότητες και με σεβασμό στην ατμόσφαιρα και το πνεύμα του έργου.  Μια ισορροπία ιδανική, βασισμένη στο ρεαλισμό των καθημερινών/ αναγνωρίσιμων ανθρώπων, σε συνδυασμό με ευφάνταστα ευρήματα, άλλοτε ατμοσφαιρικά με στοιχεία σουρεαλισμού κι άλλοτε εύστοχα χιουμοριστικά. Αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο την χωροταξία μιας υπερυψωμένης σκηνής σε ένα ευφυές σκηνικό, εμπλουτίζοντας τα δρώμενα με τραγούδι και χορευτική κινησιολογία και αποδίδοντας κάποιες σκηνές (π.χ. της ασωτίας του συζύγου ή της διεκδίκησης του παιδιού) με εξαιρετική θεατρικότητα και συμβολισμούς, παράλληλα με ευρηματικό χιούμορ – σε στιγμές απρόβλεπτο, που διέτρεχε τις εξελίξεις, ενσωματώνοντας μέχρι και… αγγλικές ατάκες! Μια σκηνοθετική προσέγγιση με φαντασία, με σύγχρονη οπτική, με αισθητική, που για 75 λεπτά κράτησε τις αισθήσεις μας προσηλωμένες και το ενδιαφέρον αμείωτο.
 
-        Άξιοι επαίνου όλοι οι ηθοποιοί ως άριστα δεμένο και συγχρονισμένο σύνολο και κάποιοι εξ αυτών… λίγο έως πολύ παραπάνω άξιοι.  Όπως ο Άρης Τσαμπαλίκας στο ρόλο του δούλου Ονήσιμου, που κέρδισε τις εντυπώσεις με το πηγαίο ταλέντο, τη σκηνική άνεση, την αστείρευτη ενέργεια, τον επαγγελματισμό του. Όπως η Μαρία Κατσουλίδη σε τρεις απαιτητικούς και χαρακτηριστικούς ρόλους που απέδωσε άψογα, εντυπωσιάζοντας με την ευελιξία των αλλαγών, την καλοδουλεμένη κινησιολογία και εκφορά του λόγου, την εκφραστικότητα, το αυθεντικό χιούμορ. Όπως επίσης ο Γιάννης Κοτσαρίνης στο ρόλο του πεθερού, απόλυτα πειστικός ως αυταρχικός και τσιγκούνης,  με σκηνικό «κύρος» και κωμική φλέβα. Πολύ καλή η Κατερίνα Μπιλάλη στο ρόλο της ερωμένης, με τον απαραίτητο αέρα και ερωτισμό, ενώ πιο αδύναμοι υποκριτικά και λιγότερο δουλεμένοι/ λυμένοι στη σκηνή, αποδείχθηκαν το ζευγάρι των Γιώργου Κρήτου και Ζωής Ιωαννίδη, ανταποκρινόμενοι ωστόσο με επάρκεια στους ρόλους τους.
 
-        Όσον αφορά στο σκηνικό, το χαρακτηρίσαμε ήδη ευφυές, με την έννοια ότι προσέφερε εξαιρετική λειτουργικότητα στη σκηνοθεσία και ένα αισθητικό, ατμοσφαιρικό θέαμα, αποτελούμενο από μια υπερυψωμένη σκηνή- πατάρι και πάνω της δύο γειτονικά «σπίτια- δωμάτια» οριοθετημένα από διαφανείς κουρτίνες. Και βέβαια στο ατμοσφαιρικό του πράγματος, συνέβαλαν κατά πολύ οι υποβλητικοί φωτισμοί, καθώς και τα εξαιρετικά- απολύτως εύστοχα και πολλαπλά κοστούμια, συνδυάζοντας πανέξυπνα, στοιχεία του «τότε» και του «τώρα». Τέλος, θαυμάσια και  μέσα στο κλίμα η μουσική της παράστασης, που επιπλέον κατάφερε να μπολιάσει σε σύγχρονα ακούσματα, παραδοσιακό, ηπειρώτικο ηχόχρωμα.
 
       Σε σχέση με τις μικρές παρατηρήσεις μας (-), δύο ήδη αναφέρθηκαν και αφορούν στην υπερβολική πολυπλοκότητα της δράσης από πλευράς έργου και στην υποκριτική αδυναμία του νιόπαντρου ζευγαριού. Μια τρίτη, αφορά στην καθ’ όλα επιτυχημένη σκηνοθεσία, που απλά χώλαινε σε ένα σημείο: στα χάσματα κατά την αλλαγή των σκηνών, «κόβοντας» τραβηγμένα με σκοτάδι  τη συνεχή ροή, η οποία ωστόσο στη διάρκεια των σκηνών κυλούσε με θαυμάσιο, γοργό ρυθμό.
 
       Καταλήγοντας (=) θα πούμε ότι γευτήκαμε 75 «πυκνά» λεπτά, σε μια απολαυστική παράσταση που μας σύστησε με σύγχρονο και ευφάνταστο τρόπο, ένα έργο του ονομαζόμενου και «θεμελιωτή του νεώτερου ευρωπαϊκού θεάτρου». Του δικού μας Μένανδρου… Μπράβο στο ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και σε όλους τους συντελεστές!
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 
6,5  στα 10
==============================================================================
Προλαβαίνετε: Σήμερα Δεύτερα 27/08/2016 μια και μοναδική παράσταση στο ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΥΚΕΩΝ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: ΕΔΩ
 
-Πρόγραμμα πανελλαδικής περιοδείας: ΕΔΩ
===============================================================================
#Κουλτουρόσουπα  #kulrurosupa  #Θεατρομανία  #ΕίδαμεΚαιΣχολιάζουμε  #ΠίτσαΣτασινοπούλου  #ΘέατροΚήπου  #ΔΗΠΕΘΕΙωαννίνων  #Μένανδρος  #Επιτρέποντες  #ΡουμπίνηΜοσχοχωρίτη
===============================================================================
ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΕΙΔΑΜΕ & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
===============================================================================

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Marianne & Leonard Λόγια Αγάπης, προσεχώς στους κινηματογράφους
Marianne & Leonard Λόγια Αγάπης, προσεχώς στους κινηματογράφους
με 0 Σχόλια 433 Views

 Μια όμορφη και τρυφερή ιστορία ενός εξαίσιου έρωτα, πέρα από σύνορα που υπερνικά ακόμα και τον θάνατο. Ενός έρωτα που στάθηκε μεγάλη έμπνευση για έναν σπουδαίο καλλιτέχνη και τραγουδοποιό που λάτρεψε την Ελλάδα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή