Νιάτα, ενέργεια, μουσικές στον «Χάρτινο κόσμο», παρά τη φλυαρία… Είδαμε και σχολιάζουμε.

2448 Views
Νιάτα, ενέργεια, μουσικές στον «Χάρτινο κόσμο», παρά τη φλυαρία… Είδαμε και σχολιάζουμε. Νιάτα, ενέργεια, μουσικές στον «Χάρτινο κόσμο», παρά τη φλυαρία… Είδαμε και σχολιάζουμε.

 Νιάτα, ενέργεια, μουσικές στον «Χάρτινο κόσμο», παρά τη φλυαρία… Είδαμε και σχολιάζουμε.

Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου

 
Όταν διαβάζεις για ένα νεανικό μιούζικαλ με πολυπληθείς συντελεστές, δεν γίνεται αρχικά να μην εκφράσεις θαυμασμό για την τόλμη του εγχειρήματος, σε εποχές «σκηνικής οικονομίας». Θέλει όντως κότσια να αναλάβεις το ρίσκο και τεράστια δουλειά για να συντονίσεις ομάδα 30 (!) καλλιτεχνών- ηθοποιοί, χορευτές, μουσικοί κλπ- μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά, προσφέροντας ένα θεαματικό, καλοκουρντισμένο αποτέλεσμα αξιώσεων, που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους… Αναφερόμαστε στην παράσταση «Χάρτινος κόσμος» σε κείμενο, σκηνοθεσία, μουσικές συνθέσεις της Μαρίας Στεφάνου, που παρακολουθήσαμε στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς Μ. Μερκούρη με μεικτό κοινό, ανάμεσα στο οποίο αρκετά παιδιά και έφηβοι…
 
Πρόκειται για ένα εσωτερικό ταξίδι με προορισμό την ανακάλυψη του βαθύτερου «εγώ», της ουσίας της ύπαρξης, της προσωπικής αξίας, των πραγματικών «θέλω», πίσω από την  παραπλανητική βιτρίνα του «χάρτινου κόσμου», όπως αυτός αποτυπώνεται σε ένα σχολικό τετράδιο με όλες τις επιβεβλημένες συμβάσεις… Μια διαδρομή από το ψυχρό «σκέφτομαι» του νου στο λυτρωτικό «νιώθω» του συναισθήματος, αποβάλλοντας τεχνητά πρότυπα, δήθεν καταστάσεις, ασφυκτικά οριοθετημένες γραμμές ή προσδοκίες τρίτων και ακολουθώντας την αυθεντική, ενστικτώδη φωνή της ψυχής, που τόσο απλά, φυσικά και αβίαστα οδηγεί στο ουσιαστικό νόημα της ζωής, βασισμένο σε αυτό που θέλω να είμαι και όχι σε αυτό που μου επιβάλλουν να δείχνω… Εκεί που δικαιώνεται η πραγματική αξία καθενός, ανακαλύπτοντας τον πλούτο που κρύβει μέσα του- καλυμμένο με ψεύτικά «χαρτιά» και εν προκειμένω επιστρατεύονται αλληγορικά οι αριθμοί «1» και «0» για να φτιάξουν μετά από περιπετειώδη πορεία το «10 το καλό»…
 
Ευθύς εξαρχής, αυτό που εντυπωσίασε (+) με την ορμητική είσοδο των νεαρών ηθοποιών από τις πλαϊνές εισόδους και την πλατεία, καταλαμβάνοντας θέσεις στα θρανία επί σκηνής και με την πενταμελή ζωντανή ορχήστρα να δίνει το ρυθμό, ήταν η έντονη ενέργεια των νιάτων που σαν σίφουνας κατέκλυσε την αίθουσα. Φρέσκα, δροσερά πρόσωπα με αστείρευτη ζωντάνια και εμφανή απόλαυση γι αυτό που έκαναν τόσο αφοσιωμένα, έδωσαν  ξεχωριστό παλμό σε ένα θέαμα- ακρόαμα εξαιρετικά δουλεμένο. Νέα παιδιά, προικισμένα στην πλειοψηφία τους με πολύπλευρα ταλέντα σε επίπεδο υποκριτικής, τραγουδιού και χορού, όπου κάποια εντυπωσίασαν κυρίως με τις φωνητικές και χορευτικές επιδόσεις τους, στάθηκαν στη σκηνή σχεδόν επάξια με επαγγελματίες καλλιτέχνες μιούζικαλ, ενώ τα μικρά παιδιά με την απρόσμενα καταπληκτική τους απόδοση, έκλεψαν κυριολεκτικά τις εντυπώσεις! Ωστόσο το στοιχείο που κυρίως κέρδισε τον θαυμασμό ήταν το άψογο ομαδικό πνεύμα, το γερό τους δέσιμο και ο εξαιρετικός συντονισμός σε πολυάριθμα στιγμιότυπα μιας ιδιαίτερα πληθωρικής παράστασης.
 
.
Κι εδώ δικαιώνεται η σκηνοθετική δουλειά της Μαρίας Στεφάνου, που κάθε άλλο παρά εύκολη υπήρξε, έχοντας να διαχειριστεί ένα πολυσύνθετο κείμενο με πολλαπλές σκηνές, αλλά κυρίως μια μεγάλη ομάδα συντελεστών, όπου καθένας μπορεί να αντιληφθεί τη δυσκολία όταν επιπλέον εμπλέκονται μικρά παιδιά, προκειμένου να ενταχθούν πειθαρχημένα σε ένα απαιτητικό καλλιτεχνικό εγχείρημα. Και σε αυτόν το τομέα το αποτέλεσμα υπήρξε αξιοθαύμαστο, μεταφρασμένο προφανώς σε πολύωρες πρόβες και αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλους, που συνδύασαν νεανικό ενθουσιασμό- αυθορμητισμό με απρόσμενο επαγγελματισμό, υπό τη σωστή καθοδήγηση της δημιουργού και σκηνοθέτιδας. Η οποία έστησε ένα απολαυστικό μιούζικαλ στο σύνολό του, εναλλάσσοντας την πρόζα και τα μηνύματά της, με άφθονα τραγούδια δικής της σύνθεσης, άλλοτε ρυθμικά κι άλλοτε τρυφερά και μελωδικά, εξαιρετικά εκτελεσμένα… με πολλές ομαδικές χορογραφίες, θαυμάσια συγχρονισμένες, καθώς και μελετημένη κινησιολογία… με εύστοχα σκηνικά ευρήματα που προσέφεραν θέαμα κι απέδωσαν τους συμβολισμούς, αξιοποιώντας απλά μέσα, όπως μερικά θρανία, ταμπέλες, χαρτιά, κορδέλες, συρόμενα ταμπλό… με άφθονα κοστούμια, σωστά επιλεγμένα για κάθε περίσταση, είτε απλά νεανικά, είτε κάποια θεατρικά- αλληγορικά, σε ένα μιούζικαλ με ζωντανό ρυθμό, συνεχή ροή, ασφυκτικά γεμάτη σκηνή…
 
Το οποίο ωστόσο αδικήθηκε (-) από τη «φλυαρία»  και ήταν ειλικρινά κρίμα για μια τόσο καλοστημένη δουλειά. Ξεκινώντας από το κείμενο της Μ. Στεφάνου, απλωμένο σε όλο σχεδόν το φάσμα υπαρξιακών αναζητήσεων και όχι μόνο, που θέλοντας να περιλάβει τα πάντα όλα, κατέληξε χαοτικό αδυνατώντας να εστιάσει καθαρά και σταθερά… Δεν γίνεται να καταστούν «διαχειρίσιμα» μέσα σε ένα μόνο έργο, όλοι οι σύγχρονοι προβληματισμοί ενός νέου, οι αγωνίες, ανησυχίες, ψυχολογικά  αδιέξοδα, κοινωνικός περίγυρος, παρεμβάσεις τρίτων, φιλοσοφικοί στοχασμοί κλπ, χωρίς να οδηγήσουν σε ένα μπλεγμένο κουβάρι που δυσχεραίνει την ανάδειξη του κυρίαρχου ζητούμενου, κατακερματίζοντας τη συγκέντρωση του μυαλού σε άπειρα δευτερεύοντα στοιχεία και αποδυναμώνοντας την ουσία… Ένα κείμενο με μη οργανωμένη δομή, πλεονασμούς, παλινδρομήσεις, ανομοιογένεια ύφους – άλλοτε απλοϊκό έως αφελές κι άλλοτε λυρικό έως ποιητικό-  που φυσικά αποτυπώθηκε στη σκηνή με διάρκεια άνω των δύο ωρών προκαλώντας κούραση… ιδιαίτερα στο νεανικό κοινό όπως ήταν αναμενόμενο με εμφανή δυσφορία πέραν ενός σημείου, ενώ μέσα σε μιάμιση ώρα θα μπορούσε να ειπωθεί άριστα όλη η ουσία, κι αυτή η σπουδαία ικανότητα είναι επίσης ένα στοίχημα- πρόκληση.
 
Εν κατακλείδι (=) επιλέγουμε συνειδητά να υποβαθμίσουμε το μειονέκτημα της φλυαρίας, για χάρη μιας προσπάθειας που σε όλα τα άλλα επίπεδα υπήρξε αξιέπαινη, καλοδουλεμένη, θεαματική, θέλοντας να ενθαρρύνουμε το νεανικό θεατρικό δυναμικό όπως του αξίζει…
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:
6,1 ΣΤΑ 10


.
Δείτε αυτά:

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 15/5/2019 έως 14/05/2020 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 10α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2020.

Πληροφορίες για τα ΘΒΘ θα βρείτε ΕΔΩ  ΕΔΩ
.

& αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, κλικ εδώ.
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη, κλικ εδώ.
ι παίζουν τα θερινά σινεμά της Θεσσαλονίκης τώρα, κλικ εδώ.
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιάζουμε, κλικ εδώ.
.
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία, κλικ εδώ.
 
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Marianne & Leonard Λόγια Αγάπης, προσεχώς στους κινηματογράφους
Marianne & Leonard Λόγια Αγάπης, προσεχώς στους κινηματογράφους
με 0 Σχόλια 417 Views

 Μια όμορφη και τρυφερή ιστορία ενός εξαίσιου έρωτα, πέρα από σύνορα που υπερνικά ακόμα και τον θάνατο. Ενός έρωτα που στάθηκε μεγάλη έμπνευση για έναν σπουδαίο καλλιτέχνη και τραγουδοποιό που λάτρεψε την Ελλάδα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή