«Μόλις χώρισα», μια αξιοπρεπής κωμωδία… παρ’ ολίγον απολαυστική. Είδαμε και σχολιάζουμε

4373 Views
«Μόλις χώρισα», μια αξιοπρεπής κωμωδία… παρ’ ολίγον απολαυστική. Είδαμε και σχολιάζουμε «Μόλις χώρισα», μια αξιοπρεπής κωμωδία… παρ’ ολίγον απολαυστική. Είδαμε και σχολιάζουμε

 

Όχι, δεν υπάρχει κάτι περίεργο στον τίτλο. Κάτι που διασκεδάζει αξιοπρεπώς δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα απολαυστικό με την ουσιαστική έννοια του όρου, καθότι ως γνωστόν υπάρχει γέλιο και «γέλιο». Στην προκειμένη παράσταση των τηλεοπτικά γνωστών ηθοποιών, αρκετές στιγμές γέλιου ήταν αυθεντικές, χωρίς εισαγωγικά, ωστόσο το σύνολο απέχει από το να χαρακτηριστεί ως «καλή κωμωδία», ενώ θα μπορούσε. Μιλάμε για την παράσταση «Μόλις χώρισα» των Βασίλη Μυριανθόπουλου - Βαγγέλη Χατζηνικολάου και σε σκηνοθεσία του Β. Μυριανθόπουλου, που παρακολουθήσαμε στο κατάμεστο θέατρο Αριστοτέλειον… με ουρά στο ταμείο μέχρι το δρόμο και παρά την έντονη βροχή, κάτι σύνηθες βεβαίως όταν πρόκειται για γνωστούς τηλεαστέρες, με αποτέλεσμα μια μεγάλη καθυστέρηση 45 λεπτών στην έναρξη…
 
Το στόρυ ξεκινά από το πάρτι γενεθλίων της Ηλέκτρας, που με κέφι προετοιμάζουν η μαμά της και φίλοι ως έκπληξη, όταν κάποια στιγμή πριν ακόμα καταφτάσει η εορτάζουσα, ο σύντροφός της αφήνει μήνυμα στον τηλεφωνητή για να της ευχηθεί «χρόνια πολλά» και παράλληλα να της ανακοινώσει ότι χωρίζουν… Όλοι οι παριστάμενοι παγώνουν και καθώς εισέρχεται η Ηλέκτρα, μόνη τους έγνοια είναι το πώς και ποιος θα της μεταφέρει τα κακά μαντάτα ώστε να μην  πληγώσει την ανίδεη ερωτευμένη και μάλιστα την μέρα των γενεθλίων της. Πάνω στην προσπάθεια να της το «φέρουν με τρόπο», θα συμβούν πολλά ευτράπελα και απίθανες παρεξηγήσεις, θα εμπλακούν διαφορετικοί χαρακτήρες ο καθένας με την ιδιαιτερότητά του, ενώ η εισβολή στο σπίτι κάποιων απρόσμενων επισκεπτών, θα οδηγήσει το πράγμα σε ένα τρελό αλαλούμ εν μέσω του συνεχιζόμενου πάρτι… Το οποίο, μετά τη μοιραία αποκάλυψη θα αλλάξει μορφή με τη «θρηνούσα» Ηλέκτρα, χωρίς όμως να χάσει το κέφι, την τρέλα και το χάπι έντ του…
 
Ναι, είναι αλήθεια ότι διασκεδάσαμε στο μεγαλύτερο μέρος (+), αρχικά χάρη σε ένα κείμενο στηριγμένο σε απλή μεν ιδέα, χωρίς καθόλου εμβανθύσεις ή «απαιτήσεις», ωστόσο χαριτωμένη και έξυπνα δομημένη, στα πρότυπα μιας κλασικής, συμβατικής φαρσοκωμωδίας. Από αυτές τις εύπεπτες που στοχεύουν έντιμα στη χαλάρωση του μυαλού, το ευεργετικό γέλιο ως ζητούμενο, την απλή διασκέδαση, χωρίς περαιτέρω υποσχέσεις. Με όλο το σχετικό «οπλοστάσιο», ήτοι τραβηγμένες υπερβολές για το στοιχείο της φάρσας, συνεχείς παρεξηγήσεις ή ανατροπές, πολλοί χαρακτήρες με επιλεγμένες ιδιαιτερότητες για την πρόκληση γέλιου, πολυσύνθετη πλοκή ενίοτε χαώδης, άφθονο χιούμορ μέσα από καταστάσεις ή μέσα από αστείες ατάκες… Αν εξαιρέσουμε κάποιες αδυναμίες που θα αναφερθούν παρακάτω, αρκετά από τα παραπάνω στοιχεία λειτούργησαν επιτυχημένα για το διασκεδαστικό αποτέλεσμα και κυρίως κάποια στιγμιότυπα με «καρτουνίστικη» υπερβολή ή κάποιες ατάκες με έξυπνο χιούμορ…
 
Η σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου διακρίθηκε από ένα μείγμα αρετών και αδυναμιών, εντούτοις το τελικό ισοζύγιο κρίνεται θετικό. Και τούτο γιατί ανεξαρτήτως των επιμέρους προβληματικών σημείων που θα εκθέσουμε στη συνέχεια, κατάφερε να κρατήσει σε μεγάλο μέρος το ενδιαφέρον του θεατή, ο οποίος παρακολουθούσε γενικά ευχάριστα τα τεκταινόμενα, σημειώνοντας ότι αρκετοί εξ αυτών γελούσαν (ως συνήθως) υπέρ το δέον- και βέβαια ποιος να τους «κατηγορήσει» γι αυτό… Γεγονός ωστόσο είναι ότι ο σκηνοθέτης και ταυτόχρονα συγγραφέας, ακολούθησε τον γρήγορο, στακάτο ρυθμό που απαιτεί αυτό το είδος κωμωδίας- με εξαίρεση το δεύτερο μέρος- , ανέδειξε εύστοχα την κωμικότητα των καταστάσεων - απολαυστικό το εμβόλιμο στιγμιότυπο της «επίδειξης τάπερ»,  έδωσε δείγματα φαντασίας με κάποια ευρήματα- σαν το «όνειρο» της Ηλέκτρας, αξιοποίησε χωροταξικά τη σκηνή με άριστο τρόπο, προσέφερε εναλλαγές με χιούμορ και απρόοπτα, απέδωσε πειστικά την ατμόσφαιρα ενός ιδιαίτερου πάρτι, με φώτα, ρυθμικές μουσικές, χορό και… σεξ να αιωρείται ολούθε. Στις κουβέντες, τα υπονοούμενα, τα πίσω δωμάτια, το προσκήνιο, με ποικίλους συνδυασμούς…
 
Ο πολυπρόσωπος θίασος των 10 ηθοποιών ανταποκρίθηκε αξιοπρεπέστατα ως σύνολο σε επίπεδο υποκριτικής, παρότι κάποιες ερμηνείες μικρότερων ρόλων ελαφρώς υπολείπονταν σε άνεση και υποκριτική ωριμότητα. Η Πηνελόπη Αναστασοπούλου ως Ηλέκτρα, με πλεονάζουσα ενέργεια, δυναμισμό, έντονη εκφραστικότητα - κινησιολογία και επιπλέον χορευτικές επιδόσεις, απέδωσε πληθωρικότατα το ρόλο της… στην ίδια ερμηνευτική γραμμή η επίσης πληρωρική Τζόυς Ευείδη με την προσωπική μανιέρα και πηγαία κωμική φλέβα… άνετη, διασκεδαστική, σέξυ, σαρκαστική η Μαρία Κωνσταντάκη σε ρόλο που της πήγαινε πολύ… χειμαρρώδης, εκρηκτική, με άφθονο χιούμορ και δουλεμένη αστεία κινησιολογία στα όρια καρικατούρας η Θωμαίς Ανδρούτσου που έκλεψε τις εντυπώσεις (και το χειροκρότημα)… απολαυστικός και με άψογα… ισπανικά ο Κώστας Κάππας στον ιδιαίτερο ρόλο του… ρεαλιστικός και πειστικός ο Χρήστος Τριπόδης σε μια φυσική και συνάμα κωμική ερμηνεία… Αποτελεσματικοί έως αρκετά καλοί και οι υπόλοιποι – Ελίνα Μάλαμα, Δημήτρης Ζωγραφάκης, Ανδρέας Βούλγαρης, Στρατής Νταλαγιώργος – με ένα μικρό έλλειμμα στον έλεγχο των εκφραστικών μέσων ή το σκηνικό «λύσιμο»…
 
Επαρκές, καλαίσθητο, λειτουργικό θα χαρακτηρίζαμε το σκηνικό ενός μοντέρνου σαλονιού, κατάλληλες και «ανεβαστικές» τις μουσικές επιλογές από τον χώρο της ντίσκο για την επένδυση ενός πάρτι, αποτελεσματικούς τους φωτισμούς που «έπαιξαν» στα σωστά σημεία για την αλλαγή ατμόσφαιρας/ συναισθήματος, και όσον αφορά στα κοστούμια βρήκαμε εύστοχα τα γυναικεία για την συνθήκη ενός πάρτι γενεθλίων (με ένσταση μόνο για τα αθλητικά παπούτσια της Τζόυς), ωστόσο θεωρούμε ότι τα πρόχειρα ων ανδρών δεν έδεναν αντίστοιχα με των γυναικών- συνοδών και έμοιαζαν ετερόκλητα.
 
Ωστόσο υπήρξαν κάποιες διαπιστώσεις που μας «χάλασαν» (-), σε μια παράσταση διασκεδαστική μεν, που όμως μπορούσε να είναι ποιοτικά απολαυστική. Ξεκινώντας από το κείμενο, όπου θεωρούμε ότι η προσθήκη τόσων εμβόλιμων προσώπων, ασύνδετων με το κεντρικό θέμα ως δορυφόροι της ηρωίδας, δημιουργώντας μια άνευ λόγου πολυσύνθετη πλοκή, κάπου πλατειάζει και οδηγεί σε χαοτικές καταστάσεις χωρίς βασική εστίαση. Είναι προφανές ότι το κίνητρο αφορά στην πρόκληση ή σωστότερα «εκβιασμό» παραπάνω γέλιου, όμως πέρα από το ότι αυτό είναι αμφίβολο όταν οι προθέσεις φαίνονται, το σύνολο χάνει σε ενότητα και σφιχτή δομή, θυμίζοντας σε σημεία… αχταρμά χωρίς διακριτό στόχο. Κάπως σαν «ας βάλουμε λίγο απ’ αυτό, λίγο από κείνο, λίγο απ’ το άλλο, να το κάνουμε πιο αστείο…»
 
Όσον αφορά στη σκηνοθεσία, ενώ στο πρώτο μέρος ακολούθησε έναν γρήγορο - ενίοτε αγχωτικό ρυθμό και με σαφήνεια στις εξελίξεις, στο δεύτερο μέρος της «αποκάλυψης» σαν να χάθηκε… με μπερδεμένες ασύνδετες καταστάσεις, συγκεχυμένο συναίσθημα χωρίς ταυτότητα περίπου ως παρωδία, με κάποια χάσματα, με πλατειασμούς, με αβέβαιο φινάλε… Κάτι που επίσης θα επισημαίναμε είναι η τονισμένη υπερβολή στα όρια του γκροτέσκο ή της καρικατούρας, που παρότι είναι στοιχείο της φαρσοκωμωδίας, θεωρούμε ότι απαιτεί ισορροπία όταν το έργο είναι ρεαλιστικό ώστε να μη χαθεί πλήρως η αληθοφάνεια, που εδώ θυσιάστηκε με πολλές εξωπραγματικές αντιδράσεις και όχι πάντα αστείες, με εξαίρεση την απολαυστική «ντήλερ». Αντίθετα το αυθεντικό αστείο έβγαινε από φυσικές αντιδράσεις ή μικρές έξυπνες ατάκες Πέρα από κάποιες άστοχες λεπτομέρειες ή αμήχανες στιγμές, σαν τη φίλη ας πούμε που  περιφερόταν επί ώρα με την τούρτα στο χέρι… Και τέλος κάτι που μοιάζει ενοχλητικό, είναι η συνήθεια διάφορων γνωστών ηθοποιών να «συνομιλούν» με το κοινό εν μέσω παράστασης, για λόγους που ποτέ δεν κατάλαβα…
 
Εν κατακλείδι (=) πρόκειται σε γενικές γραμμές για μια έντιμη, αξιοπρεπή παράσταση που βλέπεται ευχάριστα με αρκετές διασκεδαστικές στιγμές γέλιου, ωστόσο αν είχαν προσεχθεί κάποια σημεία, θα είχε απαλειφθεί το…. «παρ’ ολίγον» του τίτλου.
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 
ΣΤΑ 10 
.
Χρησιμοποιήστε στις κοινοποιήσεις σας τα παρακάτω tags δημοσίευσης:
#Κουλτουρόσουπα #Kulturosupa #Θεατρομανία #ΕίδαμεΚαιΣχολιάζουμε 
#ΠίτσαΣτασινοπούλου #ΘέατροΑριστοτέλειον #ΜόλιςΧώρισα 
#ΒασίληςΜυριανθόπουλος #ΒαγγέληςΧατζηνικολάου 
.
=
=
Δείτε & αυτά:

-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ 2018. Θέατρο, συναυλίες, φεστιβάλ κ.ά. ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΔΩ
.
-Θέατρο Δάσους & Θέατρο Γης 2018 ΕΔΩ

Τι θα δείτε στη Μονή Λαζαριστών Ιούνιο & Ιούλιο 2018 - Όλες οι συναυλίες ΕΔΩ
-Καλοκαιρινές θεατρικές περιοδείες 2018 ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ θεατρικές παραστάσεις & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ μουσικές συναυλίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ κιν/κές ταινίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τον Θανάση Σκαργιώτη! «Η αντικειμενικότητα της Φυσικής και η υποκειμενικότητα της Τέχνης μού προσφέρουν ισορροπία»
In Tempo με τον Θανάση Σκαργιώτη! «Η αντικειμενικότητα της Φυσικής και η υποκειμενικότητα της Τέχνης μού προσφέρουν ισορροπία»
με 0 Σχόλια 375 Views

 Ο Θανάσης Σκαργίωτης, ένας ιδιαίτερος ερμηνευτής και τραγουδοποιός λίγο μετά τη κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου που μοιράζεται τις σκέψεις και τα όνειρά του στο InTempo τη; Ωένιας Αδαμάκου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή