«Γκρίνια μου»... με λίγο ζόρι τη λες συμπαθητική παράσταση. Είδαμε και σχολιάζουμε..

3220 Views
«Γκρίνια μου»... με λίγο ζόρι τη λες συμπαθητική παράσταση. Είδαμε και σχολιάζουμε.. «Γκρίνια μου»... με λίγο ζόρι τη λες συμπαθητική παράσταση. Είδαμε και σχολιάζουμε..

Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου

Επιλέξαμε να παρακολουθήσουμε την καινούργια παράσταση του Στέργιου Σαραγιώτη- μετά από αρκετό καιρό για τα δεδομένα του, με βασικό στόχο να διαπιστώσουμε αν και κατά πόσο εξελίχθηκε/ βελτιώθηκε, δεδομένου ότι οι προηγούμενες δουλειές του δεν άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις με τις σοβαρές αδυναμίες τους και το γεγονός προκαλούσε θλίψη για έναν καλλιτέχνη με φανερή αγάπη και δόσιμο στο θέατρο… Η παρούσα απόφαση δικαίωσε το σκεπτικό μας, καθώς πράγματι εντοπίσαμε ένα σημαντικό βαθμό εξέλιξης, παρότι κάποιες αδυναμίες που ξεκινούν βασικά (όπως και στα προηγούμενα έργα του) από το συγγραφικό κομμάτι, παραμένουν… Πρόκειται για την παράσταση «Γκρίνια μου» σε κείμενο και σκηνοθεσία Στέργιου Σαραγιώτη, που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Αθήναιον, μετά την αθηναϊκή της πορεία…

 
Μια κωμωδία με επίκεντρο τη σχέση ενός σύγχρονου ζευγαριού, όπου η γυναίκα εργάζεται ενώ ο σύντροφός της μοιάζει… αλλεργικός με τη δουλειά, τεμπελιάζοντας ολημερίς στον καναπέ. Γεγονός που πυροδοτεί καθημερινή, έντονη γκρίνια από τη γυναικεία πλευρά κατηγορώντας τον ως άχρηστο, μέχρι που η σύντροφος θα προτείνει ως «επιχειρηματική» ιδέα να διαθέσουν προς ενοικίαση ένα δωμάτιο του σπιτιού, ώστε να αποκομίσουν κάποια έσοδα και να τον παρακινήσει να ασχοληθεί με κάτι… όμως ο ίδιος διαφωνεί με την ιδέα και στην προσπάθεια να την αποτρέψει, θα επιστρατεύσει τον αδελφό του, σκαρώνοντας διάφορες φάρσες και μασκαρεύοντας τον σε περίεργους τύπους «πελάτη» ώστε η γκρινιάρα σύντροφός του να απογοητευθεί… Ωστόσο κάποια στιγμή αποκαλύπτεται η πλεκτάνη και μαζί της κάποια μυστικά που θα φέρουν πλήρη ανατροπή, μέχρι την τελική αποκατάσταση και το «χάπι εντ»…
 
Ξεκινώντας από το κείμενο του Στέργιου Σαραγιώτη ως βάση, θα πούμε καταρχάς ότι η στροφή στην κωμωδία «του πάει» ως είδος, όπως θα πούμε παρακάτω… Όμως (-), ενώ η κεντρική ιδέα- με τη γκρίνια ως μέσο έμπνευσης για έναν συγγραφέα- θα μπορούσε να διαχειριστεί ακόμα και ευρηματικά, δυστυχώς χώλαινε στην πλοκή, τόσο σε επίπεδο αληθοφάνειας των γεγονότων, όσο και σε επίπεδο λογικής συνοχής μεταξύ τους… Όταν ο ήρωας κρύβει ένα μυστικό καθοριστικό για τη ζωή και την πορεία του στο έργο, ΔΕΝ γίνεται αυτό να προκύπτει εντελώς αυθαίρετα, ως κεραυνός εν αιθρία και από το πουθενά, κάνοντας όσα προηγήθηκαν να φαντάζουν άκυρα ή ξεκρέμαστα! ΔΕΝ γίνεται σε όλο το έργο να παρουσιάζεται ως κλασικός τεμπέλης, ανεπάγγελτος, άχρηστος, αδιάφορος και ξάφνου πριν το φινάλε να αποκαλύπτεται ως επιτυχημένος συγγραφέας! Πέραν του ότι τα σχετικά με την πατρική επιχείρηση έμειναν επίσης μετέωρα και ανεπαρκώς αιτιολογημένα, ενώ το κλισέ εύρημα με το ενοικιαζόμενο δωμάτιο και τους υποψήφιους φαιδρούς- σουρεάλ «πελάτες», υπήρξε ασύνδετο ουσιαστικά με το νόημα του έργου, ως προσθήκη καθαρά για πρόκληση γέλιου μέσα από χονδροειδείς πλάκες, σε μια ιστορία με λογικά κενά και υπερβάσεις που καταλήγει σε αφέλεια…
 
Συνεχίζοντας με το κομμάτι της σκηνοθεσίας επίσης από τον Σ. Σαραγιώτη, σε γενικές γραμμές διακρίναμε μεν περισσότερο επαγγελματισμό και αποτελεσματικότητα από προηγούμενες απόπειρες, ωστόσο δεν έλειψαν και εδώ κάποια τρωτά σημεία που κάνουν τη διαφορά, με κυρίαρχο την υπερβολή από μια κεκτημένη ταχύτητα σε στιγμές που δεν τη δικαιολογούσαν, ως ένα επιπλέον πλήγμα στην αληθοφάνεια… ή τη συχνή επίδειξη (για ευνόητους λόγους) του γυμνού καλογυμνασμένου σώματος του ήρωα… ή τις αμήχανες στιγμές που τα πρόσωπα δεν έχουν κάτι να κάνουν και σε όλα του τα έργα ο Σαραγιώτης, σχεδόν εμμονικά τους… ποτίζει αλκοόλ με το «μπαράκι» σταθερό αξεσουάρ του σκηνικού, κατά το «απορία ψάλτου βηξ»! Λογικά, μετά από τόσα ποτήρια που κατεβάζουν απανωτά, απλά για να κάνουν κάτι, θα έπρεπε να τρεκλίζουν ή να ψευδίζουν, ενώ σίγουρα μετά τις παραστάσεις έχουν ανάγκη «αποτοξίνωσης»! Που σημαίνει ότι το μονότονα επαναλαμβανόμενο σκηνοθετικό «εύρημα» θα ήταν καλό κάποια στιγμή να αλλάξει…
 
Όπως θα ήταν καλό να προστεθεί μια δόση φαντασίας στο βαρετό - κλασικό σκηνικό δωματίου και επίσης να δοθεί η δέουσα βαρύτητα στη συμμετοχή της μουσικής και των φωτισμών, με την υποτονική, αδιάφορη παρουσία εν προκειμένω. Αντίθετα τα κοστούμια- ειδικά στις μεταμφιέσεις- επιλέχθηκαν σωστά, αν εξαιρέσουμε μια χρυσοποίκιλτη ρόμπα της ηρωίδας που ουδόλως έδενε, ούτε καν κωμικά, με τη… σφουγγαρίστρα ανά χείρας!
 
Σε επίπεδο ερμηνειών, επίσης υπήρξε ένας συνδυασμός θετικών και αρνητικών, ωστόσο με τελικό θετικό πρόσημο (+) εκτιμώντας τη φιλότιμη, αφοσιωμένη, έντιμη προσπάθεια όλων ώστε ο θεατής να περάσει καλά. Ο Ιωάννης Μενεσίδης στο ρόλο του τεμπέλη ήρωα - συγγραφέα που μόνο μέσω της γκρίνιας εμπνεόταν, παρά την… «τεμπελιά» του επέδειξε άφθονη ενέργεια στη σκηνή, έντονη εκφραστικότητα, σκηνική άνεση, πειστικότητα και ενίοτε το… γυμνό του κορμί, απλά ως ευειδές θέαμα, ενώ κάποιες φορές χάναμε λέξεις από ακατάλληλη εκφορά του λόγου. Η Δέσποινα Τσαρσηταλίδου υπήρξε επίσης μια αρκετά πειστική «γκρινιάρα» με τσαγανό και ταμπεραμέντο και αν είχε αποβάλλει τη στερεοτυπική κινησιολογία- στήσιμο και μια «φωναχτή» υπερβολή, θα ήταν πολύ καλύτερη. Ο Στέργιος Σαραγιώτης στο ρόλο - κλειδί του αδελφού και επιπλέον των μεταμφιεζόμενων «νοικάρηδων», αν εξαιρέσουμε και τις δικές του στιγμές υπερβολής - ωστόσο περισσότερο δικαιολογημένες, ομολογουμένως υπήρξε απολαυστικός, με πηγαίο χιούμορ, αμεσότητα, δουλεμένες λεπτομέρειες, καθαρή κωμικότητα…
 
Μιλώντας για τα θετικά της παράστασης, όπως προείπαμε, διαπιστώσαμε ότι η κωμωδία ταιριάζει ως συγγραφικό (και υποκριτικό) είδος στον Σ. Σαραγιώτη, έναντι των μέχρι τώρα «φωσκολικών δραμάτων» βαρέως τύπου, καθώς φαίνεται να διαθέτει πηγαία φλέβα και υπηρέτησε εύστοχα το χιούμορ με άμεσο - επικοινωνιακό τρόπο, αρκετά έξυπνες ατάκες αποφεύγοντας τετριμμένα λεκτικά κλισέ, χαριτωμένα «γελαστικά» στιγμιότυπα στα πρότυπα μιας γκροτέσκο φάρσας- έστω παλιακού τύπου… Επίσης, και παρά τις αδυναμίες που προαναφέρθηκαν, θα χαρακτηρίζαμε τη σκηνοθεσία του ως σύνολο επαρκώς δομημένη, με βασικά θετικά στοιχεία τον γρήγορο ρυθμό και ενέργεια της φαρσοκωμωδίας, τον σωστό συντονισμό επί σκηνής, την συνεχή αξιοποίηση της πλατείας- ως προέκταση του σπιτιού, εμπλέκοντας ενίοτε και τους θεατές, τα κωμικά γκροτέσκο στιγμιότυπα με τις μεταμφιέσεις, την εύστοχη ανάδειξη του χιούμορ μέσα από μικρά ευρήματα…
 
Καταλήγοντας (=), για λόγους αντικειμενικότητας και χωρίς να αποτελεί σε καμιά περίπτωση κριτήριο, οφείλουμε να πούμε ότι η πλειονότητα των θεατών με τα ηχηρά γέλια έδειχνε να απολαμβάνει το εύπεπτο αποτέλεσμα… ωστόσο- αν και στη σωστή κατεύθυνση με φιλότιμη προσπάθεια, υπάρχει μακρύς δρόμος ακόμα για να μιλήσουμε περί «καλής κωμωδίας» με ποιότητα και ουσία…
 
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:
 4,5 ΣΤΑ 10 

-k-

.
Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν από 20/9/2018 έως 20/05/2019 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 9α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2019 που θα πραγματοποιηθούν τέλη Μαίου 2019 - Πληροφορίες για τα 9α ΘΒΘ θα βρείτε ΕΔΩ - Facebook pages ΕΔΩ
.
Δείτε & αυτά:
-53α Δημήτρια 2018 - Ολο το πρόγραμμα εκδηλώσεων  ΕΔΩ
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ θεατρικές παραστάσεις & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ μουσικές συναυλίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ κιν/κές ταινίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Σε δίκη 7 μέλη της διοίκησης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ανάμεσά τους Μπουτάρης και Ειπίδης.
Σε δίκη 7 μέλη της διοίκησης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ανάμεσά τους Μπουτάρης και Ειπίδης.
με 0 Σχόλια 714 Views

 Σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης παραπέμπονται επτά μέλη της διοίκησης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την περίοδο 2011-14, για "υπόθεση διπλών αμοιβών και παράνομων επιδομάτων" που χορηγήθηκαν, ζημιώνοντας τον Οργανισμό.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο
  • Εταιρία δίνει άδεια… αυνανισμού στους υπαλλήλους της, για να μην έχουν άγχος
    Εταιρία δίνει άδεια… αυνανισμού στους υπαλλήλους της, για να μην έχουν άγχος

    Υπάρχουν πολλά είδη αδειών που μπορεί να πάρει κάποιος, εκτός από την κανονική... Υπάρχει η αναρρωτική όταν αρρωσταίνει, η άδεια γάμου όταν παντρεύεται, η άδεια γέννησης παιδιού και πολλές άλλες ακόμα που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Μία εταιρία Σουηδών με έδρα την Μεγάλη Βρετανία όμως, αποφάσισε να δημιουργήσει ακόμη ένα είδος. Την άδεια αυνανισμού...

    Περισσότερα ...
  • Το να πιστεύουμε στον εαυτό μας, μας εξυψώνει το ηθικό
    Το να πιστεύουμε στον εαυτό μας, μας εξυψώνει το ηθικό

     Το να πιστεύουμε στον εαυτό μας και στις δυνατότητες μας, μόνο σε καλό μπορεί να μας βγει. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να μπορούμε να πούμε την άποψη μας και να πράξουμε αυτό που επιθυμούμε, χωρίς να φοβηθούμε τι γνώμη θα... Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας


    Περισσότερα ...
  • «Φορές που η ποίηση καθρέφτισε τον έρωτα»
    «Φορές που η ποίηση καθρέφτισε τον έρωτα»

    5 έργα της νεώτερης ελληνικής ποίησης που αποτύπωσαν πτυχές του έρωτα και συγκινούν. Η σωματική έλξη στον Καβάφη, ο εύθραυστος ψυχισμός της ερωτευμένης από την Πολυδούρη, οι ερωτικές μνήμες στην Δημουλά και η άρνηση του ίδιου του συναισθήματος στους στίχους του Χριστιανόπουλου.  Από την Ντόρα Παπάζη

    Περισσότερα ...

Περισσότερη Παράξενη ζωή