«ΑΙΜΑΤΑ»: Μια παράσταση που νικήθηκε από σημαντικές αδυναμίες. Είδαμε και σχολιάζουμε...

953 Views
«ΑΙΜΑΤΑ»: Μια παράσταση που νικήθηκε από σημαντικές αδυναμίες. Είδαμε και σχολιάζουμε... «ΑΙΜΑΤΑ»: Μια παράσταση που νικήθηκε από σημαντικές αδυναμίες. Είδαμε και σχολιάζουμε...

«ΑΙΜΑΤΑ»: Μια παράσταση που νικήθηκε από σημαντικές αδυναμίες. Είδαμε χθές βράδυ 29/10 στο θέατρο Αυλαία και σχολιάζουμε...  

    Το έμπα του φθινοπώρου στη Θεσσαλονίκη, πέρα από τα χρώματα που βάφουν το Θερμαϊκό, συνοδεύεται παραδοσιακά από πολιτιστικό οργασμό, με τα «Δημήτρια» να δίνουν το εναρκτήριο λάκτισμα. Που ήδη  ως θεσμός μετρά μισό αιώνα δημιουργικής ζωής, καθορίζοντας με το στίγμα του τη φθινοπωρινή πόλη. Στα πλαίσια του φεστιβάλ των 50ων Δημητρίων λοιπόν και μάλιστα στις εναρκτήριες εκδηλώσεις, ήταν ενταγμένη η παράσταση «ΑΙΜΑΤΑ» σε κείμενο Ευθύμη Φιλίππου και σκηνοθεσία Αργυρώς Χιώτη που παρακολουθήσαμε στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ από την ομάδα Vasistas. Μια παράσταση ιδιαίτερη, χαρακτηρισμένη «παράλογη» από τους συντελεστές,  μια –κατά κάποιο τρόπο- εναλλακτική θεατρική πρόταση που εστίασε στην κατάθεση εσωτερικών αδιέξοδων, μέσα από κείμενο και φόρμα κατά βάση σουρεαλιστικά.

       Ως δομή, πρόκειται επί της ουσίας για μια «δραματοποιημένη» αλληλογραφία μεταξύ δύο ανδρών που τους συνδέει φιλία και μέσα από τα γράμματά τους συνδιαλλέγονται επί σκηνής, μοιραζόμενοι τις προσωπικές «πληγές» τους. Του ενός είναι φανερή και ρεαλιστική, μια πληγή στο λαιμό που αιμορραγεί για χρόνια χωρίς να επουλώνεται και πασχίζει να τη διαχειριστεί… άλλοτε αντιμετωπίζοντάς την ευθέως, άλλοτε κουκουλώνοντάς την, άλλοτε επιχειρώντας να συμφιλιωθεί (;) μαζί της. Οι «πληγές» του άλλου είναι αθέατες, ωστόσο αναδύονται ανάγλυφα μέσα από τις προσωπικές του καταθέσεις και αλήθειες, τα αδιέξοδα, τη μοναξιά, τον οικογενειακό περίγυρο. Η απελευθέρωση της ιδιωτικής στιγμής που «γράφεις γράμμα σε ένα φίλο» είναι εκείνη που βοηθά να αναδυθούν  σκέψεις, επιθυμίες, προσδοκίες, αδυναμίες ενός  βαθύτερου «εγώ», που συχνά μπορεί να εκφραστούν με τρόπο παράλογο, φαντασιακό ή σκοτεινό…  Είναι στιγμές που το μυαλό παλινδρομεί ανάμεσα στα πιο απλά, καθημερινά πράγματα και τους πιο παράλογους φόβους  κι άλλοτε οδηγείται σε μονοπάτια περίεργα…

       Η δυσκολία του να αποδώσεις θεατρικά ένα έργο ψυχολογικό, ένα εσωτερικό «παραλήρημα» σε διάφορα επίπεδα είναι υπαρκτή και δεδομένη, έστω κι αν υποθετικά  βοηθούν κάποια συγγραφικά ευρήματα. Εντούτοις στην προκειμένη περίπτωση η παράσταση  νικήθηκε από σημαντικές αδυναμίες (-):

-    Με πρώτο «ηθικό αυτουργό» το ίδιο το κείμενο του Ευθύμη Φιλίππου, γνωστού κυρίως ως συν-σεναριογράφου του περίφημου «Κυνόδοντα». Και πρέπει να πούμε εν προκειμένω ότι συναντήσαμε αρκετές επιρροές «ύφους» από τη γνωστή ταινία. Ωστόσο  το συγκεκριμένο συγγραφικό εγχείρημα ΔΕΝ μπορούσε να υποστηριχθεί επί σκηνής, καθώς του έλειπαν η θεατρική δομή, οι χαρακτήρες, μια υποτυπωδώς «οργανωμένη» αφήγηση…  Παρόλο που ως περιεχόμενο διέθετε κάποια σημεία με εύστοχες αλληγορίες σαν αυτές της πληγής και του αίματος, παρόλο που στηρίχτηκε σε ευφυές εύρημα σαν αυτό της αλληλογραφίας, εντούτοις  η ΟΥΣΙΑ των λεγομένων ή υπονοούμενων χάθηκε μέσα σε έναν τεχνητό λαβύρινθο. Που σε στιγμές ένιωθες ότι πάει να την αγγίξει, έχει κάτι ενδιαφέρον να πει και την ιδια στιγμή έχανε το νήμα στο πουθενά… Η χαοτική φόρμα του κειμένου και τα ασύνδετα, «φτιαχτά» σουρεαλιστικά στοιχεία που επιπλέον άφηναν  νοητικά κενά, ουδόλως συνέβαλαν σε ένα αποτέλεσμα συμπαγές, ουσιαστικό και ολοκληρωμένο, μόνο περιορίστηκαν σε σκόρπιες λεκτικές αναλαμπές εν ειδει εντυπωσιακού πυροτεχνήματος.

-    Η επόμενη ένστασή μας αφορά στη σκηνοθεσία της Αργυρώς Χιώτη, αναγνωρίζοντας τη δυσκολία στην ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου κειμένου. Είναι γεγονός ότι πάσχισε να δώσει θεατρική υπόσταση σε ένα κείμενο που την στερούνταν, να πετύχει μια στοιχειώδη δραματοποίηση  αφηγήσεων, να δώσει όγκο σε  θέματα επίπεδα, όμως αυτό που τελικά κυριάρχησε και καπέλωσε το σύνολο ήταν η ΕΚΖΗΤΗΣΗ. Μια σκηνοθετική οπτική τεχνητά τραβηγμένη ώστε να υπηρετήσει το σουρεαλιστικό πνεύμα, άκρως στυλιζαρισμένη που της στερούσε τη ζωντανή «ανάσα», επί τούτου υπερβολική σε σημεία που πρόδιδαν το «φτιαχτό» της υπόθεσης.

Εξαιρώντας  το  «θέαμα» της πληγής που  δόθηκε εύστοχα σκηνοθετικά, βρήκαμε την κινησιολογία των ηθοποιών σε γενικές γραμμές άστοχη και με περίσσεια κινήσεων άνευ λειτουργικού ή συμβολικού λόγου (πέραν του «γεμίσματος» της σκηνής) και τις παρεμβάσεις των ηθοποιών εν είδει «χορού» πάνω στα λόγια του ομιλούντος, προβληματική, εισπράττοντας ένα ακουστικό χάος. Ενώ αντίθετα, εικόνες που προέκυπταν από τον λόγο και μπορούσαν να αξιοποιηθούν, δεν… Υπό αυτές τις συνθήκες, το όποιο συναίσθημα εξέλειπε, θυσιασμένο σε μια φόρμα ασφυκτική, εξεζητημένη, ανέμπνευστη, με ελάχιστες ανάσες.

Τα στοιχεία που προσπάθησαν να ισορροπήσουν σε ένα βαθμό την παράσταση (+) ήταν:

-    Οι πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών της ομάδας και κυρίως των δύο πρωταγωνιστών. Εξαιρετικός ο Γιώργος Γάλλος, με εκφραστικότητα σε κίνηση και λόγο, αμεσότητα, υπέροχη άρθρωση, ετοιμότητα στη σκηνή, υποκριτική ωριμότητα. Εξίσου πολύ καλός ο Ευθύμης Θέου, ιδανικός σε ερμηνεία «σκοτεινού» ρόλου, με ιδιαίτερη σκηνική παρουσία και έντονο βλέμμα,  δουλεμένα εκφραστικά μέσα, μεταδοτικότητα από σκηνής. Οι υπόλοιποι του σχήματος σε ρόλους περιφερειακούς ή ρόλους- αποκυήματα φαντασίας, υπήρξαν ισότιμοι στην απόδοσή τους, ακριβείς στον μεταξύ τους συντονισμό, φέροντας με επιτυχία σε πέρας αυτό που κλήθηκαν σκηνοθετικά να κάνουν. Και επιπλέον άψογα συγχρονισμένοι, με καλοδουλεμένες φωνές και κίνηση.

-    Η μουσική της παράστασης, είτε ως υπόκρουση είτε αυτόνομα ως λειτουργικό κομμάτι της, συνέβαλε θετικά στο αποτέλεσμα. Χωρίς να πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο συνθετικά, ωστόσο κάποια απλά επαναλαμβανόμενα μοτίβα έδεσαν αρμονικά  με το ύφος και την ατμόσφαιρα των καταστάσεων, τονίζοντας «εμμονικά» τα αδιέξοδα… σε βαθμό να σε ακολουθούν και μετά το τέλος. Το ίδιο αρμονικά δεμένα και το κομμάτι με τον εύστοχο σχολιασμό  στιχουργικά ή το κομμάτι – έκρηξη ως μέρος φανταστικής σκηνής ξεσπάσματος.

-    Στη δημιουργία της «σκοτεινής» ατμόσφαιρας συνέβαλαν σε σημαντικό βαθμό οι φωτισμοί με τις κατάλληλες διακυμάνσεις, ενώ  εύστοχα και κομψά για τις γυναίκες ηθοποιούς, βρήκαμε τα κοστούμια, απόλυτα πιστά στο στυλιζαρισμένο πνεύμα της σκηνοθεσίας.

Στον τομέα των σκηνικών δεν υπάρχει πεδίο σχολιασμού, καθώς τα μόνα που υπήρχαν επί σκηνής ήταν 2-3 μουσικά όργανα και  στη γωνία μια… κηλίδα αίματος.

       Συνοψίζοντας (=), θα μπορούσαμε να περιοριστούμε σε μια λέξη: «Κρίμα»… Γιατί πρόκειται για παράσταση που αν αξιοποιούσε συγγραφικά και σκηνοθετικά την αλληγορία της «πληγής» εμβαθύνοντας σε ουσία και επενδύοντας σε έμπνευση, θα είχε κάνει θαύματα. Αντί αυτών χάθηκε σε ανούσιους, χαοτικούς δαίδαλους, θυσιάζοντας το «είναι» για ένα εξεζητημένο «φαίνεσθαι», αφήνοντας εν τέλει άδειο τον θεατή…

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:
4,5 στα 10

.

'ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Π
Στασινοπούλου Π
Ο «εραστής» οποιασδήποτε τέχνης - εν προκειμένω της θεατρικής, θα κρατά πάντα μαζί της μια σχέση εξιδανικευμένη, ενίοτε παθιασμένη. Επενδύοντας κατά βάση σε συναίσθημα και ένστικτο δουλεμένα με γνώση και εμπειρία… Όταν ο ερασιτέχνης του θεάτρου με χρόνια ενασχόληση μαζί του, από τη θέση του «άρρωστα» θεατρόφιλου εκφέρει γνώμη, δεν χωρά ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ παρά μόνο η αγνή αγάπη του γι αυτό! Και κάποιες φορές, «όποιος αγαπάει παιδεύει»… πάντα με την καλή έννοια! Και απαντά και στο kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο Ψαραντώνης σε μια πρωτότυπη συνάντηση της κριτικής λύρας με την ποντιακή στο Μέγαρο
Ο Ψαραντώνης σε μια πρωτότυπη συνάντηση της κριτικής λύρας με την ποντιακή στο Μέγαρο
με 0 Σχόλια 1727 Views

 Με τη θεϊκή του λύρα και τη χαρακτηριστική φωνή του ο Ψαραντώνης  θα μας  ταξιδέψει με την μουσική που του έμαθαν οι Θεοί και θα μας κάνει να «νιώσουμε τον παλμό.» ….

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη