Όταν είδαμε την «Παγίδα» από το θίασο Βλαδίμηρου Κυριακίδη τώρα που επαναλαμβάνεται στο Αριστοτέλειον

17155 Views
Όταν είδαμε την «Παγίδα» από το θίασο Βλαδίμηρου Κυριακίδη τώρα που επαναλαμβάνεται στο Αριστοτέλειον Όταν είδαμε την «Παγίδα» από το θίασο Βλαδίμηρου Κυριακίδη τώρα που επαναλαμβάνεται στο Αριστοτέλειον

Θυμηθείτε μαζί μας

15 χρόνια Κουλτουρόσουπα 2007 - 2022

Για να θυμηθούν όσοι είδαν παλιότερα και όσοι θεατές σκοπεύουν να δουν το νέο κύκλο παραστάσεων ( από 1- 17 Απριλίου 2022, στο θέατρο Αριστοτέλειον), αναδημοσιεύουμε την τότε κριτική που δημοσιεύτηκε το περασμένο Καλοκαίρι του 2021.
.
(σημ: ενδέχεται πρόσωπα, καταστάσεις, σκηνοθετικές και ερμηνευτικές συμπεριφορές να έχουν υποστεί αλλαγή στη νέα παρουσίαση, η κριτική αφορά αποκλειστικά την παράσταση που είδαμε)
  
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα «Παγίδα» αν έλειπε ο θιασάρχης... Είδαμε (22/07/2021) & Σχολιάζουμε.

Είδε ο Γιάννης Τσιρόγλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.
.
{.... } Στο θέατρο Γης βρεθήκαμε την περασμένη εβδομάδα για τον τηλεοπτικά λαοπρόβλητο Βλαδίμηρο Κυριακίδη και τον θίασό του με το αστυνομικό έργο «Η Παγίδα» του Ρομπέρ Τομά.
.
Όπου… ξάφνου μια γυναίκα εξαφανίζεται, ένας άνδρας την αναζητεί στα χαμένα και μια …κομπανία οφείλει να εξιχνιάσει ένα μυστήριο που περιλαμβάνει ίντριγκες, πάθη και φυσικά πολλά λάθη μέχρι να αποκαλυφθούν, φυσικά στα τελευταία λεπτά… από τον αστυνόμο Σαΐνη!
 


Δεν θα αναφερθούμε στο πόσο αγαπητά και εμπορικά είναι τα θεατρικά κείμενα μυστηρίου. Ο κόσμος ταυτίζεται και αγωνιά για την εξέλιξη μέχρι να αποκαλυφθεί ο εκάστοτε ένοχος, ενώ χαρακτηριστικό αυτού τους είδους παρουσιάσεις ο θεατής να μην αποκαλύψει ποτέ τον δολοφόνο. Στα χνάρια λοιπόν της βετεράνας ‘Αγκαθα Κρίστι και ο συγγραφέας, ηθοποιός και κινηματογραφικός σκηνοθέτης Ρομπέρ Τομά, να δημιουργεί με την πένα του ένα φαινομενικά «σύνηθες» γεγονός, όπου από την έναρξη ανοίγει τα χαρτιά του παρουσιάζοντας τα πρόσωπα του δράματος. Μόνο που ότι ακούς και βλέπεις στα επόμενα λεπτά θα ανατραπούν καθώς θα έχουν εισχωρήσει στην υπόθεση νέες εξελίξεις από νέα στοιχεία και νέα πρόσωπα θα εισβάλουν για να κάνουν το «στόρι» ακόμα πιο περιπετειώδες. Και η «μαγκιά» βέβαια είναι να σε μπερδέψει, τόσο που να ακονίζεις το μυαλό σου για το ποιος είναι ποιος, αν λέει και πότε την αλήθεια.
 
Όπως και στη «Παγίδα» που έχει για πρωταγωνιστή έναν καλοβαλμένο εμφανίσιμο και σοβαρό άνδρα που ενώ έχει δηλώσει την εξαφάνιση της γυναίκας που πριν λίγο καιρό παντρεύτηκε, εισβάλει μια άλλη στο σπίτι του(ς) δηλώνοντας πως αυτή είναι η νόμιμη σύζυγος του και πως αυτός έχει σαλέψει… Αυτό το «σάλεμα» ο Γάλλος συγγραφέας (τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος) το πάει μαεστρικά παρακάτω όταν με την παρουσία ενός επιθεωρητή παρελαύνουν καυτά πρόσωπα του περίγυρού του που αποδεικνύουν τα αυτονόητα ή τα παράλογα της υπόθεσης…
 
Περνώντας στα θετικά (+) στοιχεία της παράστασης πέρα από το πυκνογραμμένο, έξυπνο και όλο σασπένς κείμενο, η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια αποπνέει μυστηριακή ατμόσφαιρα ενώ σε αρκετό βαθμό η αγωνία συμβάλει στην κλιμάκωση. Οι χαρακτήρες είναι τοποθετημένοι σε καίριες θέσεις, δείχνουν πειθώ και κυρίως λειτουργικότητα.
 
Ερμηνευτικά αυτός που κάνει την έκπληξη είναι η παρουσία του Γιώργου Κωνσταντίνου σ΄ ένα ρόλο που έχει πάθος για την ζωγραφική και το πιοτό. Δεν πρόκειται για μεγάλο ρόλο ωστόσο είναι σαρωτικός, κάτι που χρόνια είχαμε να δούμε από τον παλαίμαχο ηθοποιό. Αποτελεί και αυτός έναν κρίκο στην διαλεύκανση του μυστηρίου και η διεισδυτικότητά του συναρπάζει και συγκινεί. Βέβαια ο ίδιος έχει προ πολλού δώσει τα διαπιστευτήριά του με πλήθος συμμετοχές στον κινηματογράφο και το θέατρο, τα τελευταία όμως χρόνια δεν ευτύχησε να ξεχωρίσει σε σπουδαίες παραστάσεις και μπορεί «Η Παγίδα» να κατατάσσεται στις παραπάνω, όταν όμως διακρίνεται έστω και σε αυτές, είναι μεγάλη χαρά να απολαμβάνεις το μεγάλο του ταλέντο.
 


Η Έφη Μουρίκη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων παρουσιάζοντας μια δυναμική και αποφασιστική γυναίκα όσο και δολοπλόκα. Αποτελεί το κλειδί της υπόθεσης και με το φιζίκ που έχει, άρεσε. Με τσαγανό και σπιρτάδα η Μαρία Αντουλινάκη που το πανελλήνιο γνώρισε και αγάπησε στις «Άγριες Μέλισσες» ως Αγορίτσα έπεισε για τις όχι και τόσο αγνές προθέσεις, ενώ αρκετά επαρκής ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος στον ρόλο ενός κολλιτσίδα… παπά.
 
Καθοριστικός στην εξέλιξη του έργου υπήρξε η καθολική παρουσία του Τάκη Παπαματθαίου ο οποίος με τη βροντερή και βραχνή φωνή του ερμήνευσε εξαιρετικά έναν επιθεωρητή με πολλές αδυναμίες. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό πως όσοι ερμηνεύουν τέτοιους ρόλους οφείλουν να έχουν: φλεγματικό χαρακτήρα, σπινθηροβόλο βλέμμα, σαρκαστικό ύφος, δαιμόνια σκέψη, εγωκεντρισμό και πολλή αφασία. Στα περισσότερα έπεσε μέσα, εξού και το δυνατό χειροκρότημα στην υπόκλιση.
 
Στα θετικά και τα σκηνικά της Μαίρης Τσαγκάρη, ένα καλοβαλμένο σαλόνι και οι μουσικές πινελιές της Ευανθίας Ρεμπούτσικα καθώς και τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη.
 
 
Αντιθέτως στα αρνητικά (-) της παράστασης οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα έχασαν τον μπούσουλα και εκεί που βλέπαμε ένα αστυνομικο-θριλεράκι, είχες την αίσθηση πως παρακολουθούσες κάτι σε μπουλβάρ. Επιπλέον οι εναλλαγές σκηνών/προσθήκες ηθοποιών των περισσοτέρων ήταν άτεχνες/βιαστικές και τέλος… ο πρωταγωνιστής της παράστασης Βλαδίμηρος Κυριακίδης υπήρξε πολύ λίγος, κυρίως στο πρώτο αλλά καθοριστικό πρώτο μέρος.

..καθώς δεν έπεισε στο ελάχιστο πως μέσα στο ίδιο του το σπίτι είχε στρογγυλοκαθίσει μια άγνωστη κυρία παρουσιαζόμενη ως η γυναίκα που ήταν παντρεμένος την οποία ο ίδιος είχε δηλώσει ως εξαφανισμένη. Η «κορμοστασιά» του ήταν στεγνή, άχρωμη και αδικαιολόγητα άψυχη. Περίσσεψε συναισθηματικά, δεν εκδήλωσε καμιά έκπληξη ή αγανάκτηση και φάνηκε ελάχιστα να διεκδικεί τα δίκια που τον έπνιγαν... Με μια άλλη σκέψη θα λέγαμε πως φαινόταν κουρασμένος γεγονός αδικαιολόγητο για τη πάστα και την μανιέρα ενός επιτυχημένου ηθοποιού και μάλιστα θιασάρχη. Κάπως μπαλώθηκαν στο δεύτερο αλλά δεν οφειλόταν τόσο στο ίδιο όσο στην πλοκή και στο σασπένς του φινάλε.
 
Στα σχετικά-άσχετα σημειώνουμε και αυτά:
-Η παράσταση θα αποδίδεται πολύ καλύτερα σε κλειστό χώρο καθώς σε ανοιχτό και στα πλαίσια περιοδείας, το είδος χάνει τη μαγεία του.
-Ευχαριστούμε τον κο Κυριακίδη που δεν το σκηνοθέτησε! Αυτός ξέρει…
 
Εν ολίγοις(=) Η αστυνομικοθριλερική υπόθεση με ιντριγκαδόρικη αλά Ρομπέρ Τομά ανατροπή, οι καλές γενικά ερμηνείες και ο Γιώργος Κωνσταντίνου είναι από τους πιο βασικούς λόγους να δείτε την «Παγίδα»…

Βαθμολογία:
6,1/10
 
Βίντεο, τυχαία αποσπάσματα και χειροκρότημα στο θέατρο Γης της Θεσσαλονίκης, εδώ
 
-k-
 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ 
«Η Παγίδα» του Ρομπέρ Τομά.
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
Είδαμε, βαθμολογήσαμε με 6,1 και σχολιάζουμε εδώ

Διασκεδαστική και πολυσύνθετη ξέρει να δημιουργεί συνεχώς «θέατρο εν θεάτρω», έτσι που τίποτα να μην είναι αυτό που φαίνεται. Έτσι, που όλα και όλοι να ’ναι διπλά. Οι αθώοι, ένοχοι, το δράμα, κωμωδία, η λογική, τρέλα και φαντασία.
 
Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας.
Ερμηνεύουν: Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Έφη Μουρίκη, Μαρία Αντουλινάκη, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Τάκης Παπαματθαίου.
 
Ήμερες και ώρες παραστάσεων: 1 - 16 Απριλίου. Κάθε Παρασκευή στις 21.00, Σάββατο 18:00 & 21.00 και  Κυριακή στις 18.00
.
-Κ-

Όλες οι νέες παραστάσεις (πρεμιέρες) που θα δοθούν έως 15/05/2022 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτόματα συμμετέχουν για τα 3 Βραβεία Κοινού καθώς και για τα Βραβεία Κριτικής Επιτροπής στα 11α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2022 
.
Δείτε & αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα, εδώ.
-Οι νέες ταινίες της εβδομάδαςεδώ.
.
-Είδαμε & Σχολιάζουμε: 
Θέατρο εδώ. Συναυλίες εδώΣινεμά εδώΔιαβάσαμε & Σχολιάζουμε Βιβλίο εδώ 
Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία εδώ.
.
Ακολουθήστε μας στα social media
       
 
.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Τσιρόγλου
Γιάννης Τσιρόγλου
Επικεφαλής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa@yahoo.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη