ΤΙ καλύτερο από παιδική κηπουρική στις διακοπές!!! Από την «ΟΙΚΟνική πραγματικότητα» της Π. Στασινοπούλου

3875 Views
ΤΙ καλύτερο από παιδική κηπουρική στις διακοπές!!! Από την «ΟΙΚΟνική πραγματικότητα» της Π. Στασινοπούλου ΤΙ καλύτερο από παιδική κηπουρική στις διακοπές!!! Από την «ΟΙΚΟνική πραγματικότητα» της Π. Στασινοπούλου

 

       Ναι φίλε μου, σήμερα θα μιλήσουμε  για το μικρό παιδί της προσχολικής ή σχολικής ηλικίας, που καθώς το καλοκαίρι κλείνουν παιδικοί σταθμοί και σχολεία, το ίδιο στερείται  τις γνώριμες δραστηριότητες που το συντρόφευαν όλη τη χρονιά και εσύ ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις υποκατάστατα να το απασχολήσεις. Που βέβαια μπορείς να βρεις πολλά και ενδιαφέροντα, αρκεί να διαθέτεις περίσσιο χρήμα να τα καλύψεις. Ένα ενδεχόμενο μάλλον απίθανο για τον μέσο εργαζόμενο με μισθό πείνας και βέβαια καθαρά ουτοπικό για τον άνεργο. Οπότε μοιραία το βάρος της «δημιουργικής απασχόλησης» του παιδιού θα το αναλάβουν… γιαγιά και παππούς- αν υπάρχουν κι αν μπορούν.  Και μακάρι να είναι κάτοικοι χωριού και το τυχερό παιδί να γευτεί στις διακοπές του την επαφή με τη φύση… Διαφορετικά θα μένει ώρες κλεισμένο σε διαμέρισμα, λαχταρώντας λίγο παιχνίδι με γειτονόπουλα στη τσιμεντένια πυλωτή ανάμεσα σε αμάξια…
 
       Γι αυτό το «άτυχο» παιδί λοιπόν, που στερείται εκ των πραγμάτων τη φύση, που καλοκαιριάτικα έχει ατέλειωτες ώρες αδειανές, που έχει σκυλοβαρεθεί τα κινητο-παίχνιδα, τις παιδικές σειρές, τα «πάρε να ζωγραφίσεις», τα «παίξε επιτραπέζιο»… θέλω να προτείνω μια ιδέα…Μια πανέμορφη ιδέα, που όμως για να ανακαλύψει το ίδιο την ομορφιά της θέλει τρόπο! Και μιλώ για την παιδική κηπουρική. Η οποία πιθανόν στην πρώτη «προσέγγιση» να μη φαντάζει ιδιαίτερα θελκτική στα δικά του μάτια. Να προσπεράσει την απόπειρα αδιάφορα, καθώς είναι γνωστό – ιδιαίτερα στη σημερινή τεχνολογική εποχή των άπειρων ερεθισμάτων-   πόσο εύκολα βαριέται ένα παιδί και πόσο δύσκολα κερδίζεις το ενδιαφέρον του για κάτι. Ως γονείς έχουμε όλοι παρατηρήσει ότι ακόμα και το πιο λαχταριστό, εντυπωσιακό, πολυδιαφημισμένο παιχνίδι, ζήτημα να κρατήσει το ενδιαφέρον του για λίγες μέρες, μην πω ώρες! Μοιραίο αποτέλεσμα του κορεσμού ή αλλιώς «μπουκώματος» από την αλόγιστη αφθονία…
 
       Ως γονείς όμως έχουμε παρατηρήσει και κάτι άλλο: ότι μπορεί π.χ. μια παλιά κουτάλα, ένα μαδημένο λούτρινο, ένα άχρηστο εργαλείο, μια χάρτινη κούτα, να κάνουν το σούπερ φανταχτερό παιχνίδι… μπροστά τους να ωχριά! Να κερδίσει την πρώτη εντύπωση για λίγη ώρα και μετά το παιδί να αφοσιωθεί στο δικό του «ευτελές» αγαπημένο, αφήνοντας παραπεταμένο το πανάκριβο λαμπερό. Ένστικτο λέγεται… που στο παιδί είναι ο κυρίαρχος οδηγός ζωής. Και επιβεβαιώνεται πανηγυρικά όταν το βάλεις να διαλέξει ανάμεσα σε δυο παιχνίδια: π.χ. ένα πλήρως εξοπλισμένο εντυπωσιακό φορτηγό ή κουκλόσπιτο και να… πλάσει κεφτεδάκια από λάσπη! Είναι σίγουρο ότι τα δύο πολυτελή πρώτα θα γίνουν αγνώριστα από τη λάσπη, σε μια προσπάθεια να συνδυάσει και τα δύο, αλλά δυστυχώς γι αυτά, η λάσπη παραμένει… σταθερή- ασυναγώνιστη αξία για το πρωτογενές ένστικτο του παιδιού. Που δεν πρόλαβε ακόμη να αλλοτριωθεί και η έλξη για οτιδήποτε φυσικό προκύπτει αυθόρμητα κι αβίαστα.
 
       Ακριβώς σε αυτό το αξίωμα ποντάρω όταν προτείνω την ιδέα της κηπουρικής, που είναι βέβαιο ότι αν του προσφερθεί με ελκυστικό τρόπο, κατάλληλο για την εκάστοτε ηλικία του, θα κολλήσει τόσο, που οι γύρω θα τρίβουν τα μάτια τους! Κι αν μιλώ με τόση σιγουριά, είναι λόγω βιωμένης εμπειρίας και μάλιστα κατ’ επανάληψη! Ο δε ελκυστικός τρόπος, ανεξαρτήτως ηλικίας, έχει να κάνει πρωτίστως με το… χώμα! Δώσε σε ένα παιδί χώμα, νερό, φτυάρι (προαιρετικά) και θα ξεχάσεις την παρουσία του για ώρες! Οποιαδήποτε άλλη «δημιουργική» δραστηριότητα, δεν συγκρίνεται με αυτήν ούτε γι αστείο! Οπότε τι πιο όμορφο/ έξυπνο/ χρήσιμο/ δημιουργικό/ εκπαιδευτικό, να συνδυάσεις τη δεδομένη αγάπη/ φυσική έλξη για το χώμα με την καλλιέργεια και κατά προτίμηση λαχανικών! Και κατά προτίμηση από σπόρο! Να βιώσει το παιδί όλο τον κύκλο της ζωής να εξελίσσεται βήμα- βήμα μπροστά στα μάτια του και με τη συμμετοχή των δικών του χεριών! Να δει το σποράκι του να σκάει από το χώμα, να γίνεται φυτό, να μεγαλώνει, να βγάζει άνθη, τα άνθη να γίνονται καρποί, που θα κόψει με το χεράκι του να τους βάλει στο πιάτο… Ένα ολοκληρωμένο, ρεαλιστικό θαύμα που πρωταγωνίστησε κι ένα συμπυκνωμένο μάθημα ζωής από αυτά που μόνο το μέγα σχολείο της φύσης μπορεί να του προσφέρει γενναιόδωρα
 
       Γιατί θα του μάθει χωρίς κανένα «κήρυγμα» αυθεντίας, κάποιες σπουδαίες αλήθειες. Όπως ας πούμε, αυτήν της αρμονικής συνύπαρξης των πλασμάτων-  ένας άνθρωπος και ένα φυτό… που μόνο όταν «συνεργάζονται» και στηρίζει το ένα το άλλο, προκύπτει ιδανικό αποτέλεσμα και ωφελούνται και οι δύο… ότι έχουν απόλυτη ανάγκη ο ένας τον άλλον για να επιβιώσουν και μόνο με αλληλεγγύη θα το καταφέρουν… ότι ένα φυτό είναι ζωντανό πλάσμα όσο κι ένα παιδί κι όταν παίρνει φροντίδα και αγάπη ξέρει να τα ανταποδίδει γενναιόδωρα… κι αν το παραμελήσεις ή το κακομεταχειριστείς, ως ζωντανό θα πονέσει όσο κι ένα παιδί…ότι η τροφή είναι σπουδαίο αγαθό και παράγεται με κόπο και νοιάξιμο… Κι επειδή όλο τούτα κι άλλα τόσα, ΔΕΝ είναι λεκτικά, αλλά βιωματικά, τυπώνονται ανεξίτηλα στο παρθένο «υπόστρωμα» που λέγεται παιδί και ρουφά εμπειρίες σαν διψασμένο σφουγγάρι. Πέρα από  την ανάπτυξη του αισθήματος ευθύνης, της αυτοπεποίθησης, της υπομονής… Ένα παιδί που έχει καλλιεργήσει με τα χέρια του, είναι αδύνατο αυτά τα χέρια να τραυματίσουν φυτό, όπως είναι αδύνατο τα παιδικά χέρια που χαϊδεύουν ζώο, κάποτε να το χτυπήσουν… Είναι αυτό που λέμε αυθεντική οικολογική συνείδηση, χτισμένη στην τρυφερή καθοριστική ηλικία…
 
       Κι όσο για το πρακτικό κομμάτι του πράγματος, το μόνο εύκολο, κι ας υπάρχει μόνο ένα μικρό μπαλκονάκι. Όπου το παιδί θα έχει τις δικές του γλάστρες,  που αν θέλει μπορεί να βάψει με το δικό του χρώμα, και τα μόνα που θα χρειαστεί είναι ένα σακούλι χώμα και λίγους σπόρους ή έτοιμα μικρά φυτά από λαχανικά εποχής που του αρέσουν να τρώει: ντομάτα, αγγούρι, πιπεριά, κολοκυθάκι, μελιτζάνα, φασολάκια ή γιατί όχι καρπούζι ή πεπόνι. Που βέβαια από όλα αυτά μπορεί να κρατήσει σπόρους και την επόμενη άνοιξη να τους φυτέψει σε τελλαράκια και να φτιάξει τα δικά του φυτά που θα μεταφυτεύσει στις γλάστρες,  κάτι ακόμα πιο δημιουργικό! Για φέτος θα δοκιμάσει να φυτέψει τα έτοιμα φυντάνια, με τις οδηγίες ενός μεγάλου, αλλά με τα ΔΙΚΑ του χέρια. Αυτό θα ανοίξει την τρύπα στο χώμα, θα τοποθετήσει το φυτό, θα το σκεπάσει, θα το ποτίσει, θα του βάλει πασαλάκι να το στηρίξει αν χρειαστεί. Αυτό θα έχει την έγνοια να ρίχνει νερό, να παρακολουθεί την πορεία, να παρατηρεί για έντομα ή αρρώστια, να ενημερώνει. Αυτό θα δει το πρώτο λουλούδι και πώς θα μεταμορφωθεί μαγικά σε καρπό και με δικό του χέρι θα τον κόψει. Το αν θελήσει να… κεράσει από τη σοδειά του, αυτό και πάλι είναι στη δική του ευχέρεια! Αν και η περηφάνια του θα εκδηλωθεί με απίστευτη γενναιοδωρία…
 
       Η κηπουρική «δράση» όμως μπορεί να πάρει… διαστάσεις και να επεκταθεί με διάφορες μορφές, ειδικά για τα μεγαλύτερα παιδιά. Να φτιάξουν ας πούμε ομάδα «κηπουρών» στη γειτονιά και να διαμορφώσουν με τις υποδείξεις των ενηλίκων, μικρούς «αστικούς» λαχανόκηπους σε αυλές πολυκατοικιών, είτε σε μια γωνιά του κήπου, είτε σε παλιές γλάστρες ή κατάλληλες κατασκευές που μπορούν να φτιάξουν τα ίδια αξιοποιώντας άχρηστα υλικά με κάποια βοήθεια. Μπορούν ακόμα με την ομάδα τους να απευθυνθούν στο Δήμο και να ζητήσουν ένα μικρό κομμάτι από το πάρκο της γειτονιάς, να το περιφράξουν όμορφα και να καλλιεργήσουν τα λαχανικά τους, βάζοντας και ταμπελάκι με το «σήμα» τους ή ένα μήνυμα. Γιατί όχι να οργανώσουν μεταξύ τους κι έναν διαγωνισμό για τον πιο πετυχημένο λαχανόκηπο ή την πιο νόστιμη σοδειά ή τον πιο… επίμονο κηπουρό, με κριτές της επιλογής τους και καλλιτεχνικά δρώμενα! Αρκεί να γίνει – με την κατάλληλη υποστήριξη των ενηλίκων- μια πρώτη, πετυχημένη αρχή… Δεν θα ξεχάσω όσα χρόνια κι αν περάσουν, την εικόνα των παιδιών όταν έψαχναν να βρουν σκαλίζοντας το χώμα, τις πατάτες και τα καρώτα που είχαν φυτέψει τα ίδια… Ποτέ άλλοτε δεν έχω δει ΤΟΣΗ ανείπωτη χαρά στο βλέμμα…
 
#Κουλτουρόσουπα  #kulturosupa #ΠλανήτηςΓη  #ΟικονικήΠραγματικότητα  #ΠίτσαΣτασινοπούλου  #ΠαιδικήΚηπουρική  #ΦύσηΚαιΠαιδί  #ΚαλλιέργειαΚαιΠαιδί

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα
Για ό,τι οικο-λογικό ή παράλογο προβληματίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, ως θεωρία και πρακτική σε επίπεδο καθημερινότητας. Χωρίς καθόλου φόβο, με πολύ πάθος και έξω από «ορθά καλούπια». Οικολογικά θέματα και συμβουλές, με άποψη, χιούμορ και χρησιμότητα. Και επιμονή στην… χαμένη αυθεντικότητα! «ΟΙΚΟ…νική Πραγματικότητα», κάθε 3, 13, 23 του μηνός από τη γεωπόνο Πίτσα Στασινοπούλου.…] Mail επικοινωνίας: kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
«Ομμάτα δακρωμένα» και ταλαιπωρημένα. Είδαμε και σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1315 Views

Αν μαζευόταν η ξεροκεφαλιά... θα μιλούσαμε για μια πραγματικά εξαιρετική παράσταση. Ωστόσο ο σεβαστός σκοπός και οι καλές προσθέσεις μένουν.  Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή