«Είμαι χαζή μπαμπά;». Έφταιγα εγώ που άρχισαν οι καυγάδες; Έφταιγα που η μαμά έκλαιγε και ο μπαμπάς φώναζε; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

775 Views
«Είμαι χαζή μπαμπά;». Έφταιγα εγώ που άρχισαν οι καυγάδες; Έφταιγα που η μαμά έκλαιγε και ο μπαμπάς φώναζε; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου. «Είμαι χαζή μπαμπά;». Έφταιγα εγώ που άρχισαν οι καυγάδες; Έφταιγα που η μαμά έκλαιγε και ο μπαμπάς φώναζε; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

 «Είμαι χαζή μπαμπά;». Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

   «Μπαμπά μου,
αισίως έφτασα τα 20 μου χρόνια. 20 χρόνια! Το πιστεύεις; Θυμάσαι τι χαρά έκανες στο μαιευτήριο τη μέρα που γεννήθηκα; Μου τα έχει πει όλα η γιαγιά! Το πως κερνούσες τον κόσμο και φιλούσες τη μαμά και χάιδευες εμένα! Όταν γυρίσαμε σπίτι; Θυμάσαι; Που ξυπνούσες χαράματα για να αλλάξεις πάνες και που μου τραγουδούσες για να κοιμηθώ; Αργότερα; Θυμάσαι που μου έμαθες να κάνω ποδήλατο και έβαζες ιώδιο στις πληγές μου όταν χτυπούσα; Ήσουν πάντα ο ήρωας μου!
   Μαμά μου,
θυμάσαι τα δάκρυα σου την πρώτη φορά που με αγκάλιασες; Θυμάσαι που ζέσταινες με υπομονή το γάλα μου και με τάιζες νυσταγμένη αλλά πάντα με χαμόγελο; Θυμάσαι που χτενίζαμε μαζί τις κούκλες και με έντυνες με όμορφα φορέματα πριν πάω στο σχολείο;
   Τι άλλαξε μετά; Γιατί άλλαξε; Έφταιγα εγώ τελικά; Έφταιγα εγώ που ξαφνικά άρχισαν οι καυγάδες; Έφταιγα εγώ που η μαμά έκλαιγε και ο μπαμπάς φώναζε; Δεν έφταιγα εγώ. Τώρα πια το καταλαβαίνω. Τώρα. Παλιότερα όμως, κατηγορούσα τον εαυτό μου για όλα...
Θυμάμαι ότι όλα ξεκίνησαν όταν δεν μπορούσα να μάθω απ έξω ολόκληρη την άλφα βήτα και δεν μπορούσα να κάνω ολοστρόγγυλα γράμματα. Θυμάσαι μαμά πόσες ώρες διαβάζαμε και πόσες επαναλήψεις κάναμε; Και χωρίς αποτέλεσμα! Και εσείς τσακωνόσασταν... Τον άκουγα τον μπαμπά να λέει ότι είμαι άχρηστη όταν έτρεχα γύρω γύρω στο σπίτι και έκανα ζημίες. Τον άκουγα να φωνάζει ότι αφού στην πέμπτη δημοτικού αρνούμαι να αποστηθίσω κομμάτια της γεωγραφίας, σημαίνει ότι είμαι χαζή. Είμαι χαζή μπαμπά; Μαμά, εσύ που με πίεζες και με πίεζες και με πίεζες για το καλό μου (;), πιστεύεις και εσύ ότι είμαι χαζή;

   Διάσπαση προσοχής και μαθησιακά προβλήματα σας είπαν. Και η καρδιά σας ναυάγησε μαζί με τα όνειρά σας να γίνω αστροφυσικός στη
NASA. Λες και σας είπαν ότι έχω ένα χέρι και ένα πόδι! «Χαζό παιδί έβγαλες» είπες πίνοντας μπαμπά μου. «Δεν το πιστεύω, αποκλείεται!» είπες μαμά μου και αυτό ήταν που μας κατέστρεψε. Βλέπεις, η Βασούλα της κυρίας Μαρίας από απέναντι, ήταν σημαιοφόρος. Εσύ με τι μούτρα θα έβγαινες στο σούπερ μάρκετ αν μάθαιναν οι κατίνες –εεε, συγγνώμη, οι γειτόνισσες, το ΚΑΚΟ που σε βρήκε;
   Και συνέχισες να με πιέζεις και συνέχισες να μαλώνεις με τον μπαμπά και εκείνος συνέχισε να με μειώνει μέχρι που για εμένα δεν πήγαινε άλλο! Έφτασα στα όριά μου. Ήμουν μόλις 17 χρονών και απεχθανόμουν τον εαυτό μου. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάτι καλό μπορεί να συμβεί και σε εμένα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μπορώ να αγαπηθώ. Γιατί ήμουν χαζή. Και άχρηστη. Και άχαρη και χωρίς μέλλον.
   Και όλα αυτά, γιατί; Επειδή δεν ήμουν γεννημένη για γιατρός και δικηγόρος; Γιατί δε μου είπατε ποτέ κανένα καλό λόγο για τις χειροτεχνίες, τις ζωγραφιές και το απερίγραπτα πρωτότυπο τρόπο ντυσίματος μου; (όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου σε μια φούστα). Όλα αυτά επειδή ήμουν διαφορετική;
   Τώρα που είμαι στην Καλών Τεχνών γιατί καμαρώνετε; Γιατί μπαμπά μου λες στους συναδέλφους σου ότι σου μοιάζω; Γιατί μαμά μου παινεύεσαι που μένω μόνη μου σε σπίτι, δουλεύω και σπουδάζω ταυτόχρονα; Που ήταν όλα αυτά τα λόγια όταν τα χρειαζόμουν περισσότερο;
   Σας αγαπούσα, σας αγαπώ και θα σας αγαπώ. Αυτό δεν αλλάζει. Δεν είμαι χαζή μπαμπά. Μοναδική είμαι. Μοναδική και περήφανη για αυτό!»

Τα παιδιά με μαθησιακά προβλήματα, σύνδρομο down και αυτισμό, δεν είναι ούτε χαζά, ούτε παιδιά με ειδικές ανάγκες. Είναι παιδιά με ειδικές ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ και την ίδια ανάγκη για αγάπη και αφοσίωση.
Με το να αρνείσαι στους γύρω σου και κυρίως στον εατό σου ότι το παιδί έχει πρόβλημα, τυφλώνεσαι και δε βλέπεις τις πραγματικές του ανάγκες.
Με το να προσπαθείς να το εντάξεις σε ένα περιβάλλον χωρίς σωστές υποδομές και καθοδήγηση, θα το οδηγήσεις σε καταστάσεις που θα επηρεάσουν ολόκληρη την ψυχοσύνθεσή του.
Με το να μαλώνεις μπροστά του, να το μειώνεις και να το υποβιβάζεις, θα το οδηγήσεις να σχηματίσει λάθος πρότυπα και να κάνει και αυτό τα ίδια λάθη.
Το ΚΑΘΕ παιδί είναι μοναδικό, το ΚΑΘΕ παιδί έχει ξεχωριστές ανάγκες και ικανότητες. Μη βγάζεις τα απωθημένα σου επάνω του. Να επαινείς το κάθε του βήμα, να εκτιμάς την κάθε του προσπάθεια. Και αν δεις ότι το παιδί έχει κάποιο πρόβλημα, σε παρακαλώ, για χάρη μου, αποδέξου το και κάνε το καλύτερο ΓΙΑ ΑΥΤΟ. Ο κόσμος είναι ήδη σάπιος. Μη βάζεις ένα ακόμα λιθαράκι στη σαπίλα. Κάνε τη διαφορά και φέρε στην κοινωνία ένα παιδί με αρχές, ήθη και ιδανικά.

*Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή μία υπέροχη μικρή έκθεση ενός παιδιού, που διάβασα στην Ελευθεροτυπία.


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Το ΦΝΘ γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γης με 3 συναρπαστικά ντοκιμαντέρ σε πανελλήνια πρεμιέρα.
Το ΦΝΘ γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γης με 3 συναρπαστικά ντοκιμαντέρ σε πανελλήνια πρεμιέρα.
με 0 Σχόλια 761 Views

 Ταξίδια θάρρους, ελπίδας, γενναιοδωρίας με πρωταγωνιστές νέους ανθρώπους που παλεύουν και καταφέρνουν να φέρουν την αλλαγή στη ζωή τους και φόντο το γεμάτο προκλήσεις περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή