Θέλω να θέλω… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου – Παρίντα.

194 Views
Θέλω να θέλω… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου – Παρίντα. Θέλω να θέλω… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου – Παρίντα.

Θέλω να θέλω… Άρθρο της ψυχοθεραπεύτριας Νέλης Βυζαντιάδου – Παρίντα.

Οι επιθυμίες μας είναι κάτι, που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην προσωπική μας ευτυχία και ορίζει, συχνά, το πόσο ολοκληρωμένοι και ικανοποιημένοι θα νιώσουμε μέσα στην καθημερινότητά μας.

Οι επιθυμίες μας, τα θέλω μας, έχουν διαφορετικό περιεχόμενο από περίοδο σε περίοδο της ζωής μας και δεν μένουν αναγκαστικά ίδια σε όλες τις ηλικιακές φάσεις μας. Για παράδειγμα όταν ήμουν 20 ετών ήθελα να ντύνομαι με συγκεκριμένα ρούχα, να διασκεδάζω σε συγκεκριμένα μέρη και να συναναστρέφομαι με συγκεκριμένους ανθρώπους. Στα 30 μου κάποια από αυτά, που με γέμιζαν και ήταν θέλω μου παρέμειναν ίδια, κάποια άλλαξαν και κάποια αποχώρησαν εντελώς από τη σκηνή της ζωής μου. Τώρα, στα 47 μου, συνειδητοποιώ ότι όλα αυτά, που επέλεγα στα 20 μου αλλά και αργότερα, ως στυλ και τρόπους, που με ικανοποιούσαν, δε με χαρακτηρίζουν και νιώθω μάλιστα αρκετά περίεργα απέναντί τους. Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να περνά καλά κάποιος πηγαίνοντας σε συγκεκριμένου τύπου μαγαζιά ή πώς μπορεί να αλληλεπιδρά με συγκεκριμένους ανθρώπους αλλά δεν ξεχνώ πως κι εγώ, σε μια παλιότερη φάση της ζωής μου, έκανα επιλογές τις οποίες σήμερα δε θα έκανα ποτέ. Το σημαντικό, βεβαίως, σε όλο αυτό είναι πως ούτε  απορρίπτω τις επιλογές, που τότε έκανα, ούτε νιώθω άσχημα για αυτές ή για μένα. Διαπιστώνω, όμως, την παροδικότητα και τη σχετικότητα των επιθυμιών μας. Άλλα πράγματα επιθυμεί κανείς σήμερα, άλλα θα επιθυμεί αύριο. Κάποια θα είναι ίδια, κάποια θα είναι εντελώς διαφορετικά.

Το να επιτρέψει κανείς στον εαυτό του να μπορεί να εξελίσσεται, να αλλάζει και να αποδέχεται κατά περίσταση τα θέλω του είναι σημαντικό. Θα ήταν περίεργο να έχουμε τα ίδια ‘θέλω’ από τα παιδικά μας χρόνια ως τα τελευταία χρόνια της ζωής μας καθώς αυτό θα σήμαινε καθήλωση στο παρελθόν ή προβληματική ψυχική ενηλικίωση. Με αυτό δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχουν ‘θέλω’, που μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο αλλά αυτά είναι κυρίως βαθιά ανθρώπινες ανάγκες, όπως:
•    Θέλω να με αγαπάνε
•    Θέλω να με αναγνωρίζουν
•    Θέλω να με σέβονται
•    Θέλω να με εκτιμούν
•    Θέλω να με θέλουν και να με επιθυμούν
•    Θέλω να αρέσω στους άλλους
•    Θέλω να μου φέρονται με αξιοπρέπεια

Τι κάνουμε, όμως, εμείς για αυτά, που θέλουμε; Πόσο τα διεκδικούμε; Πόσο τα εμπιστευόμαστε στα χέρια ανθρώπων, που μας έχουν αποδείξει ότι δε σκοπεύουν να τα σεβαστούν;

Πόσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να επιθυμεί κάτι ακόμη κι αν αυτό πάει  κόντρα σε αυτό, που θέλει ο άλλος; Αν, για παράδειγμα, περιμένω πως και πώς να ξεκουραστώ το σαββατοκύριακο αλλά η καλύτερη μου φίλη  θέλει να πάμε ένα ταξίδι για να ξεπεράσει τον πρώην της, τι αποφασίζω να κάνω τελικά; Βάζω στην άκρη τη δική μου επιθυμία για ξεκούραση προκειμένου να ικανοποιήσω την επιθυμία της φίλης μου; Αρνούμαι στη φίλη μου το ταξίδι με κόστος να την απογοητεύσω και κέρδος να μείνω πιστή στη δική μου ανάγκη και να ξεκουραστώ; Προσπαθώ να βρω μια ενδιάμεση λύση, όπως το να πάμε μια ημερήσια εκδρομή, ώστε να ικανοποιήσω τις επιθυμίες και των δυο μας;

Ο τρόπος, με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα θέλω μας, προδιαγράφει την τύχη τους και την πορεία τους στο μέλλον. Με άλλα λόγια αν παίρνω στα σοβαρά αυτό, που θέλω, θα κάνω σοβαρές προσπάθειες για να ανταποκριθώ σε αυτό. Αν υποτιμώ την επιθυμία μου, δε θα κάνω καμία ουσιαστική προσπάθεια για να την ικανοποιήσω και επομένως θα εσωτερικεύσω, ως εμπειρία, ότι είτε επιθυμώ είτε δεν επιθυμώ κάτι το αποτέλεσμα είναι ότι δε θα το έχω. Αν συνδέομαι αμφιθυμικά με την επιθυμία μου (τη μια νιώθω πολύ έντονα για μια επιθυμία μου, την άλλη δε νιώθω έντονα) τείνω να διατηρώ αυτή την αμφιθυμία και να τη μετατρέπω σε αμφιβουλησία (τη μία θέλω να κάνω κάτι, την άλλη όχι) και αμφιπραξία (τη μια κάνω κάτι, την άλλη όχι).

Αν είχαν τα ‘θέλω’ μας φωνή θα είχε ενδιαφέρον να ακούγαμε τα λόγια τους. Τι θα μας ζητούσαν; Τι θα μας θύμιζαν; Πώς θα μας χρέωναν;

Υπάρχουν άνθρωποι, που δε μπορούν να ονοματίσουν ξεκάθαρα μια επιθυμία τους και άλλοι πάλι, που νιώθουν να πνίγονται σε έναν ωκεανό ανεκπλήρωτων επιθυμιών. Άλλοι πάλι προτιμούν να φαντασιώνονται μια ζωή στην οποία οι επιθυμίες τους έχουν πραγματοποιηθεί αλλά αρκούνται σε αυτό.

Αν είσαι κι εσύ σε μια στιγμή της ζωής σου, στην οποία προβληματίζεσαι για τη σχέση σου με τα ‘θέλω’ και τα ‘πρέπει’, μάθε πολλά περισσότερα για αυτό το θέμα παρακολουθώντας τη διαδραστική ομιλία μου με θέμα ‘Θέλω αλλά πρέπει’ & ‘Σε αδιέξοδο’, που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου και ώρα 18.00 στην αίθουσα ‘Παύλος Ζάννας’ στον κινηματογράφο Ολύμπιον. Τιμή συμμετοχής: 5 ευρώ. Πληροφορίες: 2310 209777, 6934 509311


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Αυγουστιάτικη πανσέληνος 2019: Πρόγραμμα εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα με ελεύθερη είσοδο.
Αυγουστιάτικη πανσέληνος 2019: Πρόγραμμα εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα με ελεύθερη είσοδο.
με 0 Σχόλια 511 Views

 Φέτος μάλιστα συμπίπτει η ημέρα της Πανσελήνου με την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, που πέφτει Πέμπτη, ενώ οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν από τις 11 Αυγούστου και θα διαρκέσουν έως τις 19.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή