Αυτοί που περιμένουν τον έρωτα. Γράφει η Αθηνά Βερβέρη.

1294 Views
Αυτοί που περιμένουν τον έρωτα. Γράφει η Αθηνά Βερβέρη. Αυτοί που περιμένουν τον έρωτα. Γράφει η Αθηνά Βερβέρη.

Γράφει η Αθηνά Βερβέρη.

 
  Βράδυ Σαββάτου, τα μαγαζιά σφύζουν από κόσμο κάθε ηλικίας και εγώ σφύζω από εκνευρισμό που κάθε τόσο περνάνε σκουντώντας μου την πλάτη.  Βγαίνω έξω κι ανάβω τσιγάρο. Σκέφτομαι πως μεγάλωσα αλλά ευθύς αναιρώ τη σκέψη. Απλά δεν "ανήκω" εδώ, δικαιολογούμαι και παίρνω μια βαθειά ανάσα. Εκεί που λέω να πάρω τον δρόμο της επιστροφής περνάνε από δίπλα μου δυο άντρες κοιτώντας αδιάκριτα μια παρέα ενώ ψιθυρίζουν σχόλια του τύπου "ρε την αδερφή". Το βλέμμα μου στρέφεται στον μοναδικό νεαρό της παρέας. Ένα ψηλό, μελαχρινό και ιδιαίτερα όμορφο παιδί που περιβάλλεται από τέσσερις όμορφες γυναικείες υπάρξεις. Κι ενώ εκείνες είναι διαχυτικές και εμφανώς τον προκαλούν εκείνος διατηρεί μια σταθερή ευγένεια χωρίς ίχνος κάμψης στον ερωτισμό τους. Απορώ για λίγο, αρχίζω τα στιγμιαία σενάρια μεσ' το μυαλό μου, σβήνω το τσιγάρο μου, εκπνέω ένα σύννεφο καπνού και φεύγω.
 
   Τρεις μέρες μετά κι ενώ έχω απόλυτα αφομοιώσει την νέα αυτή εκδοχή ανθρώπου και δεν με απασχολεί το "πως και το "γιατί" τα φέρνει ο διάολος έτσι και τον συναντώ στη βιβλιοθήκη. Οι ματιές μας αντάμωσαν και κατάλαβα πως με θυμόταν ή έστω έψαχνε να δει που με είχε ξαναδεί. Διάβαζε μια ποιητική συλλογή κι ένιωσα ταύρος μπρος σε κόκκινο πανί. "Το στοιχείο μου" σκέφτηκα και εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία.
-  "Το πρωί διαβάζεις για έρωτες και το βράδυ τους σκορπίζεις;" του είπα με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο.
Χαμογέλασε και χαμήλωσε το κεφάλι. Διαισθάνθηκα πως ένιωσε αμήχανα και ντράπηκα για το θάρρος μου. Ευθύς απολογήθηκα και ακολούθησε μια απάντηση που ομολογώ δεν περίμενα!
- "Δεν σκορπίζω έρωτες, απλά δεν ανταποκρίνομαι χωρίς συναίσθημα. Κατ' ακρίβεια δεν σκορπίζομαι, περιμένω τον έρωτα.".
 
   Δεν απάντησα τίποτα, άφησα το βιβλίο μου και όσες ατάκες είχα προετοιμάσει να ξεφουρνίσω περί ποίησης, χαιρέτησα ανέκφραστα και ψυχρά κι έφυγα. Όση ώρα έκανε το ασανσέρ να ανέβει στον 5ο όροφο μονολογούσα "ώστε υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν στον ένα και μοναδικό έρωτα;" Και εγώ που νόμιζα ότι ο ρομαντισμός είναι μια ανάμνηση μιας ξεχασμένης εποχής και ζει πια μόνο στα βιβλία των ποιητών...
 
    Πόσα στέρησα στον εαυτό μου νομίζοντας ότι του προσφέρω απολαύσεις και εμπειρίες;  Άραγε υπήρξε κάποιος άνθρωπος που με έβλεπε σαν ένα χαρακτήρα του Νερούδα κι εγώ τον έβλεπα σαν τα μοντέλα στις βιτρίνες των καταστημάτων; Ή μήπως δεν υπήρξε κανείς γιατί ο χαρακτήρας μου τους απέτρεπε.  Έλεγα θα μου περάσει μα την επόμενη μέρα ξύπνησα σαν αγρίμι. Κοιτούσα τους περαστικούς στα μάτια λες και τους ζητούσα κάτι. Έπινα τον καφέ μου κι αισθανόμουν μοναξιά. Κάτι τόσο ξένο και πρωτόγνωρο παρεμβαλλόταν σε μια τόσο οικεία συνήθεια.  Άρχισε να με ενοχλεί ο εαυτός μου και έπρεπε πάση θυσία κάτι να αλλάξει. 
 
  Αφού δοκίμασα κάθε λογής ανόητη φιλική συμβουλή το μυαλό μου επέστρεψε στον "παράξενο" νεαρό. Έτσι έδινα το παρών καθημερινά στη βιβλιοθήκη και τα βράδια από το μπαράκι μήπως τον δω ξανά και μου δώσει οδηγίες περί έρωτος. Μου είχε γίνει εμμονή. Είχα ξεπατικώσει όλη τη βιβλιογραφία και κάθε επιστημονική έρευνα και δεν έβρισκα άνθρωπο να τα εφαρμόσω. Τον περίμενα μα δεν φαινόταν πουθενά. Το σκηνικό έμοιαζε με παιχνίδι δοκιμασίας, τη στιγμή που είχα πει πως θα σταματούσα να παίζω με τους ανθρώπους.

  Ένα βράδυ μετά από πολλά βράδια μοναξιάς, επιμονής κι υπομονής τον συνάντησα. Ένιωσα το πρόσωπο μου να μαλακώνει, το χαμόγελό μου να πλαταίνει αλλά οι λέξεις δεν έβγαιναν. Μου πρότεινε μια βόλτα η οποία κατέληξε στο γνωστό μας μπαράκι κι έτσι μετά από κάποια ποτά βρήκα το θάρρος και μίλησα.
- Θα τρομάξεις, μα τις τελευταίες μέρες δεν σε σκέφτομαι συνέχεια. Δεν μπορώ να φάω, σε βλέπω σε κάθε άγνωστο, σε διαβάζω στα ερωτικά κείμενα... Άσε που ξημεροβραδιάζομαι να σε περιμένω σε όποιο μέρος έτυχε να σε δω! Αν δεν μου εξηγήσεις τι είναι ο έρωτας θα παρατείνεις το μαρτύριο.

- Τώρα λοιπόν ξέρεις πως είναι να περιμένεις. Να αγωνιάς για κάποιον, να χτυπάει η καρδιά σου δυνατά όταν τον βλέπεις. Να σκέφτεσαι μόνο αυτόν, να τον αναζητάς παντού. Κι αυτό το μαρτύριο είναι ο έρωτας. 


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις
Με καλές προθέσεις «Ο Βαφτιστικός της κυρίας» και με πολλά αλλά… Είδαμε και σχολιάζουμε.
Με καλές προθέσεις «Ο Βαφτιστικός της κυρίας» και με πολλά αλλά… Είδαμε και σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 1691 Views

 Μία προσπάθεια απόδοσης φαρσοκωμωδίας με πολλαπλές #αδυναμίες. #Είδε και #σχολιάζει ο Γιώργος #Μπαστουνάς #Διαβάστε αναλυτικά στη #Θεατρομανία της «Κ».

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή