Προς τη νεολαία: Εγώ είμαι πουριτανή ή ο κόσμος τρέχει; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

766 Views
Προς τη νεολαία: Εγώ είμαι πουριτανή ή ο κόσμος τρέχει;  Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου. Προς τη νεολαία: Εγώ είμαι πουριτανή ή ο κόσμος τρέχει; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

Προς τη νεολαία: Εγώ είμαι πουριτανή ή ο κόσμος τρέχει; Γράφει η Ιωάννα Καμενίδου.

Δηλαδή, εντάξει. Πείτε την αλήθεια. Έτσι δεν είναι; Οι ρυθμοί της ζωής είναι πλέον τόσο γρήγοροι, που θεωρώ ότι χάνουμε στιγμές μέσα από τα δάχτυλά μας. Δε λέω, καλό και το «ζήσε το τώρα», αλλά δε μας πήραν και τα χρόνια. Γιατί τόση βιασύνη;
Από πότε τα πρότυπα των ανθρώπων περιορίστηκαν σε ποπ είδωλα της δεκάρας και σε φτηνιάρες πρωταγωνίστριες τάλεντ σόου;
Από πότε οι νεολαία επιλέγει το μέλλον της ανάλογα με το ποια δουλειά θα έχει περισσότερα λεφτά και λιγότερη κούραση;
Από πότε ο εθελοντισμός θεωρείται χάσιμο χρόνου και η βοήθεια στο συνάνθρωπο, δείγμα νεοπλουτισμού ή επιδειξιομανίας;
Από πότε ρομαντισμός θεωρείται το κόκκινο εσώρουχο, το «πενήντα αποχρώσεις του γκρι» και η γιορτή του αγίου Βαλεντίνου;
 
Και ναι, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι εγώ έχω μεγαλώσει διαφορετικά. Ναι, έχω μια ιδιαίτερη αγάπη στη Jane Austen και αυτού του είδους το ρομαντισμό. Δηλαδή μου αρέσει η ιδέα της αγνότητας, της αφοσίωσης, του σεβασμού και της βαθιάς αγάπης για τον/τη σύντροφό σου. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει όλοι να ακολουθήσουν αυτού του είδους την ουτοπία.
Αυτό που λέω είναι ότι ένδειξη ρομαντισμού είναι ένα φιλί, μια αγκαλιά, ή ένα ωραίο γεύμα στο σπίτι με απαλή κλασσική ροκ μουσική (στην κρεββατοκάμαρα περνάμε στους pink floyd. Δεδομένο). Οι σχέσεις δε χρειάζεται να ξεκινάνε και να τελειώνουν με το σεξ. Το σεξ μπορεί να είναι μια απολαυστική συμπλήρωση.
Σε όσα μικράκια μπορεί να διαβάζουν, δε χρειάζεται στα 18 σου να έχεις πάρει τη μισή θεσσαλονίκη για να θεωρείσαι «άντρας» ή για να έχεις εμπειρία σα «γυναίκα». Η ξεκάθαρα σεξιστική κοινωνία σου το επιβάλλει με έμμεσα και άμεσα μηνύματα.
Έχεις ΟΛΗ τη ζωή μπροστά σου να ανακαλύψεις το σεξ, το γέλιο και το δράμα των σχέσεων. Μην αφήσεις ΚΑΝΕΝΑΝ να σε επηρέασει για κάτι. Ακολούθα αυτό που λέει η καρδιά σου. Κλισέ, το ξέρω, αλλά έτσι είναι.
 
Στο ενδιάμεσο, μπορείς να αφοσιωθείς σε σπουδές και την ανάπτυξη των ικανοτήτων σου. Δυστυχώς το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι τέτοιο, που πρέπει στα 18 να αποφασίσεις τι θέλεις να κάνεις στο μέλλον σου. Ναι, είναι βαρύ, αλλά όχι ακατόρθωτο.
Ψάξε τι πραγματικά αγαπάς, τι είναι αυτό που θα μπορούσες να κάνεις την υπόλοιπη ζωή σου χωρίς να βαρεθείς και αυτό ακολούθα. Αν κάτι σε τρελαίνει, δεν το μπορείς και δεν το καταφέρνεις, άφησε το προς το παρόν. Κάνε κάτι άλλο.
Αν π.χ. μαθαίνεις αγγλικά και βλέπεις ότι δε σου αρέσουν, ζήτησε από τους γονείς σου να σταματήσεις και να ξεκινήσεις κάποια άλλη γλώσσα. Έχω πολλούς γνωστούς που πήραν πτυχίο αγγλικών όταν μπήκαν στο πανεπιστήμιο γιατί τότε κατάλαβαν την αξία τους. Μην αγχώνεσαι ρε συ. Το μέλλον είναι μπροστά σου, έχεις χρόνο.
 
Τι θα έλεγες να δούλευες λίγο και τα πρότυπά σου; Καλό μου, καταλαβαίνω ότι οι μύες και τα τατουαζ του Bieber χτυπάνε στις ορμόνες σου, αυτό δε σημαίνει ότι είναι πρότυπο ζωής και ιδεών.
Αν θέλεις να έχεις κάποιο πρότυπο ζωής (και λέω αν γιατί εγώ δεν είχα ποτέ και είμαι οκέι), βρες κάποιον ή κάποια που έχει αφήσει το στίγμα του στον κόσμο. Που είναι πρόσωπο σεβαστό και αξιέπαινο. Κάποιον που κατά τη διάρκεια της ζωής του βοήθησε ανθρώπους ψυχικά, ψυχολογικά και υλικά. Όχι, δυστυχώς ή ευτυχώς, οι youtubers που σου αρέσουν, δεν έχουν προσφέρει τίποτα στη ζωή τους. Τα μουσικά είδωλα θα έκαναν τα πάντα για δημοσιότητα. Ψάξε για κάποιον που ξεκίνησε από χαμηλά και με αργά αλλά σταθερά βήματα, έφτασε στην κορυφή, χωρίς να πατήσει ανθρώπους, χωρίς να έχει κοιμηθεί με το μισό Χόλιγουντ και που έχει προσφέρει κάτι στις μειονότητες.
 
Ξεκίνα τον εθελοντισμό και θα καταλάβεις την αξία του. Είτε σε φεστιβάλ κινηματογράφου είτε σε ίδρυμα με παιδιά, το να κάνεις κάτι χωρίς να πληρώνεσαι απλά και μόνο επειδή το αγαπάς βαθιά, σου αποφέρει κέρδη που καμιά δουλειά στο δημόσιο δε θα σου δώσει ποτέ. Δεν είμαστε βλάκες ή αργόσχολοι οι εθελοντές. Ρομαντικοί είμαστε απλά. Και αυτό θα μας φάει στο τέλος.
 
Ξέρεις κάτι όμως; Προτιμώ να είμαι ρομαντική σε μια θάλασσα από αχάριστους ανθρώπους, παρά να γίνω ένα με τη μάζα. Παρά να γίνω χαζή Ρουβίτσα, τεμπέλα γραμματέας ή να έχω ανοίξει τα πόδια μου πιο πολλές φορές από τις αυτόματες πόρτες του σούπερ μάρκετ, για να βρω την ηδονή και την ευχαρίστηση στη ζωή μου.
Κάνε πράγματα της ηλικίας σου, χωρίς ντροπή. Πήγαινε σε συναυλίες, κάνε πυτζάμα πάρτυ με τις κολλητές, γίνε τύφλα στο σπίτι σου με φίλες και όχι έξω, βράδυ εκεί όπου μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε.

Ακολούθα απλά αυτό που γουστάρεις. Ό,τι και να είναι αυτό. (μακριά από ναρκωτικά όμως, έτσι; Τζιζ!)

 
ΖΗΣΕ, ΑΓΑΠΑ, ΓΕΛΑ.
Τα λέμε σύντομα, αγάπη μόνο...

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Καϊμακτσαλάν και Πόζαρ: Σκι και Θερμαλισμός! | Ελένη Γιαννακίδου| Το ταξιδιωτικό μου χνάρι.
Καϊμακτσαλάν και Πόζαρ: Σκι και Θερμαλισμός! | Ελένη Γιαννακίδου| Το ταξιδιωτικό μου χνάρι.
με 0 Σχόλια 771 Views

Με τη λέξη Καϊμάκι ή Kaymak στα τουρκικά,  ο νους μας πηγαίνει στις φουσκάλες που σχηματίζει ο μερακλίδικος ελληνικός καφές στη χόβολη. Απ αυτήν την αφράτη λοιπόν και παγωμένη κρέμα  που μοιάζει με χιόνι, παίρνει το όνομά του το τρίτο σε υψόμετρο βουνό της Ελλάδας, ο Βόρας,  γνωστός σε όλους μας ως ΚαϊμάκτσαλανΓράφει η Ελένη Γιαννακίδου* (+photos) για την Κουλτουρόσουπα.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή