Με λένε Άννα και είμαι καλά… θα λέγαμε αν ήμασταν σε group therapy. Από τις Ιστορίες Ημερολογίου της Ελένης «Έλξις» Μαυρόβα.

301 Views
Με λένε Άννα και είμαι καλά… θα λέγαμε αν ήμασταν σε group therapy.  Από τις Ιστορίες Ημερολογίου της Ελένης «Έλξις» Μαυρόβα. Με λένε Άννα και είμαι καλά… θα λέγαμε αν ήμασταν σε group therapy. Από τις Ιστορίες Ημερολογίου της Ελένης «Έλξις» Μαυρόβα.

Με λένε Άννα και είμαι καλά… θα λέγαμε αν ήμασταν σε group therapy.  Από τις Ιστορίες Ημερολογίου της Ελένης «Έλξις» Μαυρόβα.

Πριν λίγες μέρες γιόρταζα κιόλας, επίσης σε λίγο μπαίνουμε στις γιορτές των Χριστουγέννων!  Με τίποτα πάντως, δεν περίμενα ότι την ημέρα της γιορτής μου θα παρεξηγιόμουν με τον άνθρωπό μου. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Πριν μια εβδομάδα και καθώς πλησίαζε η μέρα της γιορτής μου, άρχισα τη γνωστή μουρμούρα στον φίλο μου για το πώς θα περάσουμε εκείνη τη μέρα, τι δώρο θα ήθελα να μου κάνει και όλη την αλάνθαστη γυναικεία μαλαγανιά, γενικότερα. Εκείνος ως συνήθως, απλός και ατάραχος ακροατής, κρατώντας μια ουδέτερη στάση, δεν απαντούσε…

Σε άσχετη στιγμή, 5 μέρες πριν τη γιορτή μου, είμαστε στα μαγαζιά για να πάρω ρούχα από κατάστημα έκτακτων εκπτώσεων. Πάντα προτιμώ να ψωνίζουμε παρέα, μια και συνήθως θα μου πάρει και το κάτι έξτρα που θα μου γυαλίσει στο μάτι, χωρίς καν να το ζητήσω. Εκείνη την ημέρα λοιπόν, η έκπληξη στο ταμείο ήταν ότι ανέλαβε και πλήρωσε όλα τα ψώνια μου. «Είναι το δώρο μου για σένα για τη γιορτή σου που είναι σε λίγες μέρες», είπε χαμογελαστός και κορδωμένος. Ομολογώ ότι μου άρεσε που ανέλαβε τα 120 ευρώ του λογαριασμού, αλλά ενώ δε θέλω να γίνομαι κακιά, σαν να τον βόλευε αυτή η κίνηση, που τον έβγαλε και από τη δύσκολη στιγμή του να πάει, να διαλέξει, να μου προσφέρει ένα δώρο και τελικά να συνειδητοποιήσουμε για άλλη μια φορά ότι δεν έχει καταλάβει το γούστο μου…

Κανονίζω με τη δουλειά μου εκείνη την ημέρα να πάρω ρεπό  και φυσικά ο ίδιος ξεχνάει να ζητήσει κάτι παρόμοιο από το αφεντικό του. Φτάνουμε λοιπόν στην παραμονή και του ζητάω ανθρώπινα να μου πει το πρόγραμμά του για την επόμενη μέρα, για να ρυθμίσω όλα τα υπόλοιπα της ημέρας μου έτσι ώστε να είμαστε κυρίως μαζί. Στην τύχη μου λοιπόν, μου κάθονται και οι υπερωρίες στη δουλειά το βράδυ πριν τη γιορτή μου. Φτάνουμε λίγα λεπτά πριν μπει 9 του Δεκέμβρη και αρχίζω να σκέφτομαι ότι ίσως όλα είναι στημένα από τα αφεντικό μου και τον σύντροφό μου, για να είμαι στο γραφείο ως αργά εκείνο το βράδυ και να μου κάνουν έκπληξη με τούρτα και κόσμο και φίλους και συγγενείς …. Αρκεί να σας πω πως όλοι ήξεραν ότι στην οικογένειά μου, το γιορτάζουμε από βραδίς μόλις αλλάξει η μέρα και σχεδόν πάντα η πρώτη που θα μου ευχηθεί είναι η μητέρα μου.

Περνάνε λοιπόν τα μεσάνυχτα, μπαίνει η μέρα της γιορτής μου κι εγώ είμαι ακόμα μόνη μου, χωμένη στα χαρτιά μου στο γραφείο και δε συμβαίνει τίποτα το ιδιαίτερο γύρω μου… ούτε τηλέφωνο χτυπάει, ούτε κινητό, ούτε η πόρτα του γραφείου ανοίγει και παντού η απόλυτη ησυχία. Μια στιγμιαία απογοήτευση ομολογώ ότι την αισθάνθηκα. Μάζεψα όμως απευθείας τα κομμάτια μου συνεχίζοντας να είμαι χωμένη στα χαρτιά μου και…

Ήταν περασμένες 12 πια,  όταν ανοίγει η πόρτα του γραφείου και μπαίνει μόνος του ο φίλος μου με ένα σακουλάκι από πάμφθηνη αλυσίδα fast food-καφέ, έρχεται με φιλάει, μου εύχεται και ανοίγει το σακκουλάκι με τα ντόνατς, ένα για αυτόν κι ένα για εμένα. Πιστέψτε με ίσως και να ήταν η μοναδική φορά που δεν κατέβαινε το γλυκό από την πολύ απογοήτευση. Λέω λοιπόν από μέσα μου, στάσου βρε Αννούλα, μπορεί να κανόνισε για αύριο κάτι το μεγαλεπήβολο, μη βιάζεσαι να τα βάλεις μαζί του και να σε πάρει από κάτω. Μέσα στο τυπικό μου χαμόγελο και τον ψεύτικο ενθουσιασμό για την έκπληξή του, ρωτάω διακριτικά, «Τελικά ποιο το πρόγραμμά σου για αύριο, για να δω τι ελεύθερες ώρες έχεις, μήπως και κανονίσουμε κάτι;». Και μου απαντάει...  «Α, ξέρεις το πρωί θα πάω για καφέ με έναν κολλητό, μετά μια βόλτα από τη μάνα μου, το μεσημέρι έχω να πάω να δω έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ε μετά φαγητό, λίγο ύπνο και φαντάζομαι νωρίς το βραδάκι αν θέλεις κι εσύ, πάμε καμιά βολτίτσα χαλαρή που είναι και η γιορτή σου, αλλά δεν μπορώ να ξενυχτήσω γιατί έχω και εκκλησία αύριο, καιρό έχω να πάω!»

Τα μπουρίνια μου όπως καταλαβαίνει κανείς ήταν έτοιμα για καταιγίδα. Συγκρατήθηκα. Το κατάλαβε ότι με πείραξε και λέει από μόνος του, «πώς κάνεις έτσι, άλλη μια μέρα είναι, το γιορτάζουμε κι άλλη μέρα, ή και καθόλου… σιγά!».
Να σημειώσω εδώ, ότι όταν πρόκειται για τα γενέθλια και τη γιορτή του, πρέπει να κεράσουμε κόσμο και ντουνιά, βαρύγδουπα, περί πολλού και με πάταγο γύρω μας. Οι εκπλήξεις μου δε είναι απανωτές κάθε φορά και γεμίζουν όλη του τη μέρα!
Άδικο, ε; ΌΝΤΩΣ!

Εκείνο το βράδυ της παραμονής, κοιμήθηκε ατάραχος! Εγώ περιφερόμουν όλη νύχτα στο σπίτι, όχι τόσο θυμωμένη αλλά κυρίως στενοχωρημένη και σκεπτόμενη, τί κάνω λάθος τελικά τόσα χρόνια και δεν μπορώ να γίνω η προτεραιότητά του…

Το πρωί ως απωθημένο από μένα και ως δώρο από εκείνον, κάναμε άγριο παθιασμένο σεξ! Αυτός θεωρούσε ότι με ευχαριστούσε, κι εγώ ήμουν τόσο αγριόγατα που σχεδόν τον βίαζα από τα νεύρα μου.


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαυρόβα Ελένη
Μαυρόβα Ελένη
Ελένη Μαυρόβα: Σύμβουλος Σχέσεων-Ζευγαριών-Οικογένειας, Ιδιοκτήτρια του Γραφείου Γνωριμιών «ΕΛΞΙΣ», www.elksis.gr. Το ραντεβού μας θα είναι κάθε μήνα στις 4 και 24, με …..«Tips Ανανέωσης της Σχέσης». Ελάτε να ανανεωθούμε μαζί!

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή