Η ΑΛΛΑΓΗ “ΠΟΝΑΕΙ”...

378 Views
Η ΑΛΛΑΓΗ “ΠΟΝΑΕΙ”... Η ΑΛΛΑΓΗ “ΠΟΝΑΕΙ”...

Η ΑΛΛΑΓΗ “ΠΟΝΑΕΙ”...

-Γράφει για την «Κ» η Ζαχαριάδου Χριστίνα
 
   Το πρώτο πράγμα που κάνουμε με τη γέννηση μας είναι να κλαίμε! Απίστευτο και όμως αληθινό, το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης συνοδεύεται με κλάμα από το βρέφος που μόλις έφυγε από το περιβάλλον του και την ασφάλεια που ένιωθε μέσα στην κοιλιά της μητέρας του.
Είναι η πρώτη αλλαγή που συμβαίνει στη ζωή μας. Ο ερχομός μας στον κόσμο, έρχεται με κλάμα, φόβο για το άγνωστο και πόνο.
   Κατά τη διάρκεια της ζωής μας βιώνουμε πολλές αλλαγές, ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι εννοώ κάνοντας μια ανασκόπηση στο παρελθόν και τα βιώματα του. Φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο σε δυσάρεστα γεγονότα αλλά και σε ευχάριστα. Ο λόγος γίνεται για όλα όσα μας αλλάζουν την καθημερινότητα, επηρεάζουν την ψυχολογία μας και συγχρόνως και εμάς καθώς καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε νέα δεδομένα.
 Γκρινιάζουμε για τα προβλήματα μας, τη δουλειά μας, τη σχέση μας, τους φίλους μας, την οικογένεια μας και γενικά για οτιδήποτε μας περιβάλλει! Παρόλα αυτά λίγοι είναι οι θαραλλέοι που προσπαθούν πραγματικά να αλλάξουν κάτι από όλα αυτά που τους ενοχλούν και αυτό γιατί η αλλαγή πονάει!
 
   Ναι, πονάει.
   Πονάει γιατί πρέπει να αλλάξεις πρώτα εσύ ο ίδιος για να δεις την αλλαγή στη ζωή σου.
   Πονάει γιατί φοβάσαι μήπως δεν τα καταφέρεις.
   Πονάει γιατί είναι “ασφαλής” η ρουτίνα που τόσο πολυ “μισείς”.
   Πονάει γιατί ξεβολεύεσαι!
 
   ΄Οσο μένεις στάσιμος έχεις τουλάχιστον την “ασφάλεια” της πραγματικότητας σου και μπορείς να γκρινιάζεις “δικαιολογημένα” για την κατάσταση που ζεις και για το πόσο άδικη σου στάθηκε η ζωή μέχρι τώρα. Σαν ένα πουλί που έχει συνηθίσει να ζει μέσα σε ένα κλουβί και όταν του ανοίγεις την πόρτα να πετάξει στέκεται, κοιτάει τον έξω κόσμο αλλά δεν ανοίγει τα φτερά γιατί έχει ξεχάσει να πετάει. Λυπάμαι που θα στο πω, αλλα όσο χρυσό και να είναι ένα κλουβί δεν παύει να είναι κλουβί. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι εσύ επέλεξες να ζήσεις εκεί μέσα. Όσο και να παραπονιόμαστε για τους άλλους πως φταίνε, μόνοι μας μπήκαμε και διπλοκλειδώσαμε την πόρτα. 
   Αυτό που πραγματικά μας κρατάει δέσμιους δεν είναι οι καταστάσεις! Είναι οι φόβοι και οι ανασφάλειες μας που καθώς μεγαλώνουμε μας αλυσοδένουν όλο και πιο πολύ. Ένα βήμα παραπέρα χρειάζεται. Μια στιγμή τόλμης και αποφασιστικότητας! Μη ξεχνάς τα ωραία είναι δύσκολα και δεν είναι για όλους. Χρειάζεται θάρρος. Να αγκαλιάσεις τους φόβους σου, τον αδύναμο σου εαυτό και να προχωρήσεις μαζί του ένα βήμα παραπέρα. Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα θα φτάσεις εκεί που θες αλλά ότι προχωράς.
   Δεν υπόσχομαι πως θα είναι εύκολο. Σου είπα η αλλαγή πονάει μα όσο και αν πονάς, θυμήσου.. κάθε γέννα έχει πόνο. 

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: σχέσειςειδήσειςνέασεξ

Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή