REWORKS FESTIVAL 2011, λεπτό προς λεπτό όλα τα γεγονότα.

451 Views
REWORKS FESTIVAL 2011, λεπτό προς λεπτό όλα τα γεγονότα. REWORKS FESTIVAL 2011, λεπτό προς λεπτό όλα τα γεγονότα.

Η Kulturosupa ήταν εκεί, στο πολυαναμενόμενο φεστιβάλ τέχνης και μουσικής έκφρασης στον πολυχωρο “ΒΙΛΚΑ“, ακούσαμε (κοντά στους…130) καλλιτέχνες στους 4 ειδικά διαμορφωμένους μουσικούς χώρους(Atrium/Air Stage/Club/Lab), είδαμε τις προτάσεις 30 εικαστικών σε μια έκθεση τέχνης και λέμε την γνώμη μας αναλυτικά, μα πολύ αναλυτικά…
Το Reworks παραμένει για 6 συνεχή χρονια, ένα μοναδικό οπτικοακουστικό φεστιβάλ τέχνης, μοναδικό στην Ελλάδα. Από τον πειραματικό ήχο έως τη σύγχρονη τέχνη, από τη Disco αισθητική έως τη,funk, soul και jazz και από τις εμφανίσεις εδραιωμένων καλλιτεχνών στις πρώτες εμφανίσεις νέων, ελπιδοφόρων εγχώριων δημιουργών προσπαθεί να προβάλει την άρρηκτη σχέση μεταξύ μουσικής και μοντέρνας τέχνης αλλά και την προώθηση νέων ιδεών ή τάσεων που δύσκολα τυγχάνουν προβολής στο ευρύ κοινό.
Πρόκειται για ένα φεστιβάλ το οποίο διατηρείται σε ακμή χάρη στις ιδέες, τη δουλειά και την καλλιτεχνική επιμέλεια της κολεκτίβας ΝΟΝ (http://www.non-net.com/v2/?page_id=55) που ασχολείται με το παρελθόν και το μέλλον της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα. Φέτος το Reworks εντάχθηκε στα πλαίσια των 46ων Δημητρίων κι έλαβε χώρα για μια ακόμη φορά στον πολυχώρο ΒΙΛΚΑ, την Παρασκευή 16 και το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου, από 21.30-8.30 της επόμενης μέρας…
Τα καλά [+]
Η σωστή φύλαξη…
Η καλή βραδιά από το… σούρουπο φαίνεται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση από την είσοδο! Χωρίς στριμωξίδι, με σωστό και διακριτικό τρόπο οι σεκιουριτάδες  δεν θύμιζαν σε καμία περίπτωση άλλους τυχάρπαστους και άξεστους  συναδέλφους τους σε συναυλίες.
Πόσο μάλιστα όταν η επιτήρηση εντός του πολυχώρου γινόταν τόσο διακριτικά ώστε να μην τους παίρνεις καν χαμπάρι!. Δεν αντιλήφθηκα κανέναν σεκιουριτά στις 4 μουσικές σκηνές ούτε καν backstage (υποτίθεται) για την προστασία των καλλιτεχνών και ίσως γι’αυτό δεν συνέβη το παραμικρό παρατράγουδο. Αυτά προς γνώση και ανάλογη συμμόρφωση (άλλων!)…

Ο κόσμος και οι τιμές…
40 Ευρώ για να δεις σε 2 μέρες 60 συγκροτήματα σε 4 σκηνές είναι υπέρ του δέοντος καλή τιμή, ίσως και λίγα… ας μην ξεχνάμε ότι θρασύτατοι διοργανωτές έχουν ζητήσει τα ίδια χρήματα για dj σετ διάσημων ονομάτων (που αλλού;) στην χώρα μας και για μερικές ωρίτσες μονάχα.

Ο κόσμος ήταν πολύς την πρώτη μέρα (πάντως λιγότερος από πέρσι και ακόμα λιγότερος σε σχέση με πρόπερσι!) και εμφανέστατα πιο λίγος την δεύτερη. Την πρώτη ώρα (21.30 με 22.30) κάθε ημέρας ο κόσμος θυμάμαι να είναι πάντα λίγος σε σημείο που τρόμαζες (γύρω στα 100 άτομα). Μετά αυξανόταν σταδιακά αφού οι πόρτες έκλειναν πολύ αργότερα από το πρώτο φως της ημέρας! Πάνω από’ όλα όμως ήταν ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ, ΕΥΔΙΑΘΕΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ που ήξερε ποιόν και τι πήγε ν’ ακούσει Και επειδή ακριβώς ΗΤΑΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΟΠΑΝΗΓΥΡΙΣ (όπως κακώς είθισται στα περισσότερα τελευταία) ήταν αξιοσημείωτα περιορισμένες οι καντίνες και το φαγητό.

Υπήρχε άνετη μετακίνηση από το ένα stage στο άλλο και άνετη πρόσβαση στα  πέντε συνολικά μπαρ. Όπου κι εκεί οι τιμές ήταν σχετικά… νορμάλ: 1 ευρώ το μικρό μπουκάλι νερό, 5 η μπύρα, 7 το ποτό. Για αποδείξεις βέβαια… ούτε λόγος!

Οι καλλιτέχνες.
1η ΒΡΑΔΙΑ

Σε μια χρονιά συναυλιών με το σταγονόμετρο στην πόλη μας και ουκ ολίγων ματαιώσεων, το Reworks αποτέλεσε όαση. Δεν είναι τυχαίο πως ο έγκυρος ιντερνετικός οδηγός ηλεκτρονικής μουσικής RA (Resident Advisor) και η Sunday Telegraph το κατέταξαν στα 10 καλύτερα μουσικά φεστιβάλ παγκοσμίως!

Ένα από τα συγκροτήματα που ξεχώρισαν ήταν σίγουρα οι Ολλανδοί KRAAK & SMAAK. Η μουσική τους, ένα κράμα pop,soul,nu-disco και funk αποδείχθηκε το καλύτερο ξεκίνημα του φεστιβάλ αφού δεν άφησε κανέναν παρευρισκόμενο ασυγκίνητο και…ακίνητο!

Οι έντονες, παιχνιδιάρικες, θεατρικές, άκρως επαγγελματικές ερμηνείες της μπάντας και ειδικότερα των δυο τραγουδιστών, της Les Empress και του (΄΄Nick Cave΄΄ της χορευτικής μουσικής!) Mc Sebastian, συγκέντρωσαν τα θετικότερα σχόλια όλων. Τα καταιγιστικά φωνητικά του Seb (astian van den Berg) που έδιναν ρέστα ως ερμηνεία στο σινγκλάκι των Κ&S ``Dynamite΄΄ ακουγόταν στην σκηνή του Atrium ακόμη πιο δυναμικά!.

Ο γνωστός τοπικός dj, Μανώλης ΄΄Mansta΄΄ Σταυρουλάκης ανέλαβε την ‘προθέρμανση’ για το επόμενο μεγάλο όνομα τους HERCULES & LOVE AFFAIR, από την Νέα Υόρκη στο μεταξύ εγώ πετάχτηκα στο Air Stage γιατί έπρεπε να δω οπωσδήποτε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του μινιμαλισμού και της πειραματικής avant garde electronica, τον ALVA NOTO.

Χαμένος στο   ηλεκτρονικό μουσικό τοπίο των όσων πρόβαλε η μεγάλη οθόνη μέσα στο σκοτάδι και πίσω από τον Alva, ο συνδυασμός κρουστών και ηλεκτρονικών ήχων μου θύμισε αμέσως τις σούπερ συνεργασίες του με τον Blixa Bargeld των Einstürzende Neubauten και τον Ryuichi Sakamoto.

Στο άλλο άκρο, αυτό της disco αισθητικής, παραδίδονταν το κοινό που βρίσκονταν στο Atrium για να δουν τους HERCULES AND LOVE AFFAIR! Η εμφάνιση τους ήταν ένα πραγματικό flashback, ένα live βγαλμένο από τα τέλη των 80s, με όλα τα μουσικά στοιχεία εκείνης εποχής: Acid και Chicago house, Detroit techno συνδυασμένα με μπόλικη soul,disco και μουσική των Kraftwerk.


Ο συνδυασμός δηλαδή που γέννησε την house μουσική στα αμερικάνικα πάρτι σε αποθήκες. Ακόμη και οι τρεις τραγουδίστριες θύμιζαν με τα ρούχα και τον vogue χορό τους την εποχή της πρώιμης house. Επικοινωνιακοί στο έπακρο μεν οι Hercules στο live τους πάντως, με αυτό τους το…κόλλημα στις ρυθμικές μπασογραμμές-που είναι διάχυτο και στον τελευταίο τους δίσκο-ένα κλίμα υποτονικότητας κι ένα γενικότερο ‘μούδιασμα’ υπήρξε! Πως αλλιώς όταν η αρχική house έχει πολύ μεγάλη διαφορά στα περισσότερα αυτιά από την εξέλιξη της…


O Mansta ανέλαβε ξανά χρέη dj στο Atrium παίζοντας δικά του remix σε μεγάλες mainstream επιτυχίες και τα δικά του/δικά μας αγαπημένα και γνωστά κολλήματα  (Madonna, 80s κλπ.) και ακολούθησαν οι Αθηναίοι Quasamodo (Quite Unusual and Slightly Awkward Music of DiverseOrigin) ως THΕ Q ORCHESTRA σε μια  αξιοπρεπή εμφάνιση στα πλαίσια του freestyle, γεμάτη ενέργεια, funky breaks και soulful φωνητικά  της Θάλειας Παλιβίδα.

Όμως κάπου εδώ άρχισαν και τα αναπόφευκτα διλήμματα που προκύπτουν σε φεστιβάλ που διαθέτουν 4 σκηνές : που να πας; Στην κορυφαία γαλλίδα dj MISS KITTIN (κατά κόσμον Καρολίν Ερβέ) η οποία έπαιζε electroclash πριν καν εφευρεθεί το είδος;

Το απέφυγα αρχικά γιατί: 1. είχε μαζέψει τον περισσότερο κόσμο σε κλειστό χώρο (στο Club) και με πλησίον 40 βαθμούς Κελσίου λες «άστο καλύτερα για πιο μετά» γιατί…. 2. αν παίξει όπως πέρσι, που μας είχε λιώσει στο χορό για 6 ώρες (!), λες «σίγουρα θα την προλάβω πριν φύγει όποιον και να δω πριν!»… η δεύτερη επιλογή μου λοιπόν  ήταν ν’ ακούσω ένα από τα μεγάλα ονόματα της ηλεκτρονικής μουσικής : τον διάσημο παραγωγό σε δικές του δουλειές αλλά και σε ρεμίξ άλλων όπως Madonna,Radiohead,Depeche Mode,New Order κλπ. JAMES HOLDEN στο Air Stage

Αλλά κάτσε, στο φυλλάδιο με το πρόγραμμα (υπήρχαν παντού και σε άφθονες ποσότητες!) βλέπω ότι θα ξαναβγεί μετά την ελβετοθιβετιανή τραγουδίστρια/συνθέτρια και avant garde-αντισυμβατική όσο λίγες KATE WAX που δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω!


Ο κλήρος λοιπόν έπεσε στο μυστηριώδες δίδυμο TIGER & THE WOODS που κυκλοφόρησε καυτά white labels με παρανοϊκά edits σε boogie και disco επιτυχίες των 80s, κομμένα και ραμμένα με μεράκι Aκόμη γυρνάει στο μυαλό μου το Music And Lights των IMAGINATION πειραγμένο από τους T&W όπως το ακούσαμε στον ανοιχτό χώρο του Lab!.

2η ΒΡΑΔΙΑ

Η ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ “SOUNDS LIKE ART” ΣΤΟ ARTFORUM/VILKA GALLERY

Το ελληνικό συγκρότημα των SMOKEY BANDITS με 5 μέλη του επάνω στην σκηνή του Atrium άνοιξε την δεύτερη βραδιά του φεστιβάλ. Με έμφαση στα κρουστά και στα πνευστά παρήγαγαν έθνικ ρυθμούς. Με έδρα την Αθήνα, διαθέτουν μια ξεχωριστή western μουσική αισθητική που σε ταξιδεύει από τα Βαλκάνια μέχρι το Μεξικό με μια ενδιάμεση στάση σε κάποιο ράντσο του Τέξας! Ήθελα να ακούσω οπωσδήποτε live το hitάκι τους A Son's Lament όμως ταυτόχρονα η επαγγελματική μου ευσυνειδησία (τς!) μου υποδείκνυε πως, ως συντάκτης πολιτισμικής ιστοσελίδας, θα έπρεπε να επισκεφθώ την εικαστική έκθεση που λειτουργούσε στο χώρο με θέμα: «ΟΙ ΗΧΟΙ ΩΣ ΤΕΧΝΗ: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΗΧΟΣ»

Με τα σόλα της τρομπέτας και τους surf  ήχους της κιθάρας των S.B. άφησα για λίγο τον χώρο του Atrium και κατευθύνθηκα λίγο παρά πέρα, ανεβαίνοντας τα σκαλιά που με οδήγησαν στην  εικαστική έκθεση που εξερευνά, μέσα από δημιουργίες νέων καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τη σχέση που έχει η σύγχρονη τέχνη με τον ήχο.

Οι καλλιτέχνες, ορμώμενοι από τον χώρο των εικαστικών τεχνών, της ψηφιακής τεχνολογίας, της εγκατάστασης, της ακουστικής μουσικής και σύνθεσης, του design, της αρχιτεκτονικής, της ζωγραφικής, της φωτογραφίας,  και της κινούμενης εικόνας (video-art) ‘έβαλαν’ τον ήχο να πρωταγωνιστεί στα έργα τους είτε ως δομικό στοιχείο είτε ως εργαλείο οπτικο-αισθητικής εμπειρίας που λειτουργεί παράλληλα με άλλα μέσα.. Θα πρέπει να σας θυμίσω και τις δυο αστικές εγκαταστάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (στην πλατεία Αριστοτέλους και στη γωνία των οδών Ζεύξιδος και Ικτίνου) από την συνεργασία των δημιουργικών ομάδων KUH και TOPOTHEQUE.

Στο μεταξύ έχει πάει 11 η ώρα και περιμένω να εμφανιστούν οι περίφημοι LAMB (πάλι στο Atrium), ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της Βρετανικής μουσικής και ύστερα από 8 χρόνια απουσίας από αυτήν, για πρώτη φορά στην Ελλάδα!.

Μισή ώρα μετά την αναγραφόμενη (δηλ. στις 11.30-γενικώς την δεύτερη μέρα τα ωράρια ήταν χαλαρότερα και εξαρτημένα από την μικρότερη προσέλευση, με μια χονδρική εκτίμηση υπολογίζω να υπήρχαν γύρω στα 700 άτομα την πρώτη μέρα και 400 την δεύτερη ) ο Andy Barlow (παραγωγός, πλήκτρα, κρουστά) και αμέσως μετά η γλυκιά Lou Rhodes  με τον αξιόλογο μπασίστα της τζαζ Jon Thorne γέμισαν τον χώρο του Atrium με γοητευτικές μελωδικές γραμμές που συνυπήρχαν με το downtempo και το σπαστό beat (breakbeat) των ντράμς. Ο Andy ενθουσιασμένος από το θερμό κοινό φώναζε συνεχώς ΄΄Θεσσαλονίκηηηηηηη`` και μαζί με τους υπόλοιπους 2 τα έδωσαν ΟΛΑ επάνω στη σκηνή σε τέτοιο σημείο που τα ηχεία είχαν μπουκώσει πια!. Γενικότερα πάντως έπαιξαν εξαιρετικά και κέρδισαν αναμφισβήτητα τις θετικότερες εντυπώσεις του παρευρισκόμενου κοινού.

Κι ενώ περιμέναμε τους Ancient Astronauts εμφανίστηκε στην σκηνή ο Κουρδικής καταγωγής KARUAN ΚΑΙ Η ΜΠΑΝΤΑ ΤΟΥ από την Αυστρία. Μη γνωρίζοντας τα ‘φιλικά’ μας αισθήματα για την Τουρκία κάποια στιγμή είχε τη φαεινή ιδέα να ρωτήσει αφελέστατα «τι θα λέγατε να ακούσετε ροκ στα τουρκικά;».

Τα χρειάστηκε φυσικά όταν συνειδητοποίησε τι είπε από τα παγωμένα βλέμματα του κοινού και μπήκε κατευθείαν στην εισαγωγή του τραγουδιού!. Ήταν μια από τις αναμενόμενες εμφανίσεις αυτή της μπάντας του  Karuan και άξιζε τελικά να τους δούμε live  αλλά κάτι μας ζητούσαν συνεχώς: παλαμάκια, ρυθμό, να τραγουδήσουμε μαζί τους η δε τραγουδίστρια ζήτησε ακόμη και να λικνιστούμε δεξιά κι αριστερά για να μας τραβήξει με το κινητό της!.

Τες πα, αφού άντεξα και την 8λεπτη (!) εκτέλεση (όνομα και πράμα!) του Chocolate Distance (περισσότερο γνωστού ως Hypnotized) την έκανα για το Air Stage για να δω δυο ανήσυχες συμπράξεις εξ Αθηνών: Πρώτα-πρώτα αυτή των Λεωνίδα και Άρη, περισσότερο γνωστή ως MY WET CALVIN. Ντυμένοι με θεατρικά κουστούμια, όπως το συνηθίζουν στις περισσότερες παραστάσεις τους,  δημιούργησαν μοναδική ατμόσφαιρα σε indie-rock και ηλεκτρο-ποπ ύφος.

Η δεύτερη ενδιαφέρουσα σύμπραξη ήταν αυτή των FELIZOL AND THE BOY. Έχουν συνθέσει μουσική για θέατρο και κινηματογράφο και έχουν αξιόλογες κυκλοφορίες στο ενεργητικό τους: ο πρώτος κυκλοφόρησε το εξαιρετικό Birthdays ενώ ο δεύτερος τον καλύτερο ελληνικό δίσκο του 2010, το Κουστουμάκι…Αυτό που είδα και (μου άρεσε πολύ ) ήταν τον Felizol σε ρόλο dj χρησιμοποιώντας scratch και άλλα εφέ σε ηλεκτρονικούς Downtempo ήχους και τον Boy στο μικρόφωνο να τραγουδά ή να απαγγέλλει….

Επιστροφή στο Atrium και στον Θεσσαλονικιό CAYETANO με την μπάντα του να παίζουν δυναμικά reggae,rock και nu-jazz τραγούδια όπως τα  Day after day, Doppelganger,  A Hot Day και The Rain Comes Again και το δικό του κοινό, που απέκτησε μετά από διθυραμβικές κριτικές και αξιόλογες εμφανίσεις, να είναι το λιγότερο ευχαριστημένο…

Την ίδια ώρα με τον Cayetano στα decks του Reworks Club βρισκόταν o Καναδός CARLO LIO για ένα σκοτεινό και υπνωτικό techy groove σετ. Αμέσως μετά εμφανίστηκε ο αμερικανός DUBFIRE, το έτερο ήμισυ των θρυλικών Deep Dish Dubfire παίζοντας, μια δική του-προσωπικής απόχρωσης- minimal techno…

Γύρω στις 5.30 ο Λονδρέζος πρωτεργάτης της dubstep που ακούει στο όνομα BENGA μαζί με τον MC YOUNGMAN ξύπνησαν όσους κουράστηκαν να τον περιμένουν με το δυναμικό και γεμάτο σκληρά μπάσα και drum machines σετ τους!

Πλην [+]
Το κυριότερο ήταν η έλλειψη πινακίδων στους περισσότερους μουσικούς  χώρους ώστε να ξέρουμε που βρισκόμαστε και ποιον ακριβώς μουσικό, συγκρότημα ή dj βλέπουμε!. Δεινοπαθήσαμε την πρώτη του φεστιβάλ  για να προσανατολιστούμε, ειδικά στους κλειστούς, σκοτεινούς χώρους…

Κάτι που δεν κατάλαβα επίσης ήταν ο περιορισμός των εικαστικών έργων ΜΟΝΟ στην γκαλερί. Πόσο μάλιστα όταν η θεματική της είχε να κάνει με την σχέση ήχου και της σύγχρονης τέχνης. Γιατί οι διοργανωτές θεώρησαν ότι μόνο τα διαφημιστικά αλκοολούχων ποτών έπρεπε να βρίσκονται παντού στον πολυχώρο και όχι να συνυπάρχουν με αυτά και τα έργα τέχνης ή ζωντανές εγκαταστάσεις (installations);

Καλό θα ήταν επίσης να ανακαινιστούν και μερικά σημεία του πολυχώρου. Η πινακίδα για παράδειγμα του εστιατορίου τροπικών γεύσεων που υπήρχε κι έχει κλείσει εδώ και τρία χρόνια βρίσκεται ακόμη στην θέση της!

Εν ολίγοις [=]

Tο REWORKS διατήρησε καθ’ όλη την διήμερη διάρκεια του τον τίτλο του ειδικευμένου φεστιβάλ στην ηλεκτρονική μουσική και ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ που εμφανίστηκαν σε αυτό είχαν δεσμούς με τους σκοπούς και τα πιστεύω της διοργανώτριας ομάδας. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑΣ ΣΩΡΟΣ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΤΙ ΝΑ’ΝΑΙ ΠΟΥ ΑΠΛΩΣ ΘΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ή ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΡΑΧΤΕΣ όπως συνηθίζεται σε πολλά φεστιβάλ (ειδικά στο χώρο της rock ή της χορευτικής μουσικής) στην Ελλάδα! ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΚΥΡΩΣΕΙΣ, ΟΥΤΕ ΑΛΛΑΓΕΣ!...αντιθέτως υπήρξε σεβασμός στο κοινό και υποδειγματική ΣΥΝΕΠΕΙΑ, τέτοια που ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  ως ειδική σε θέματα διοργάνωσης ανάλογων πολιτιστικών γεγονότων!.


Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Kulturosupa.gr
Kulturosupa.gr
μπές, δες, διάβασε, σχολίασε...

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερη Παράξενη ζωή