Ρέπλικα: Γούνες και μάσκες led στην παρουσίαση του πρώτου τους δίσκου (+ interview). Από τη Νεφέλη Κομματά.

2977 Views
 Ρέπλικα: Γούνες και μάσκες led στην παρουσίαση του πρώτου τους δίσκου (+ interview). Από τη Νεφέλη Κομματά. Ρέπλικα: Γούνες και μάσκες led στην παρουσίαση του πρώτου τους δίσκου (+ interview). Από τη Νεφέλη Κομματά.

 
Περασμένη Τετάρτη, Υπόγειο, Μελενίκου. Άκουσα για ένα live από δύο πρωτοεμφανιζόμενες μπάντες και ταυτόχρονα παρουσίαση ολόκληρου του δίσκου των «Ρέπλικα». Καινούριος ήχος, διαφορετικός. Μας αρέσουν αυτά τα διαφορετικά στη Θεσσαλονίκη, όλο και κάτι νέο βρίσκουμε να ξετρυπώσουμε. Βαριόμαστε εύκολα ή απλά θέλουμε να στηρίξουμε το νεογέννητο; Ίσως απλά μας αρέσει η πρωτοπορία. Και τελικά, είναι οι «Ρέπλικα» αυτό το διαφορετικό που ψάχναμε; Νομίζω πως είναι.
 
Το «Υπόγειο» γεμάτο κόσμο. Φίλοι των παιδιών αλλά και κόσμος που έμαθε, ενδιαφέρθηκε και πήγε ν’ ακούσει. Λίγο αργότερα από την καθορισμένη ώρα (σχεδόν αυτονόητο σε ζωντανές εμφανίσεις) εμφανίστηκαν στη σκηνή οι «AUTOM». Πρώτη εμφάνιση για το αγγλόφωνο μουσικό project, με μέλη αυτό που ονομάζουμε «ωραίους τύπους» και με έναν εξαιρετικό φωτισμό να τονίζει τον poprock ήχο τους και το γενικότερο groove vibe που εξέπεμπαν. Έντονο το ηλεκτρονικό στοιχείο κι αν σας κίνησαν την περιέργεια ψάξτε για επόμενα live ή περιμένετε μέχρι τον πρώτο τους δίσκο που αναμένεται να κυκλοφορήσει μετά το καλοκαίρι.
 
Μετά τους «ΑUTOM», ανέβηκαν με όρεξη στη σκηνή οι πρωταγωνιστές της βραδιάς, οι «Ρέπλικα», για να μας παρουσιάσουν τον πρώτο τους δίσκο. Λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του βίντεο κλιπ τους, έβαλαν… τις γούνες και τις μάσκες τους κι έπαιξαν τα καινούρια τους κομμάτια. Αυτό που κατάλαβες θέλει να πει κι ο ποιητής, τα τρελά αγόρια (2 στους 5 μόνο δυστυχώς), δεν αρκέστηκαν σε κάτι casual αλλά επέλεξαν μια grande εμφάνιση. Γούνα αλά πρόβατο για τον Γιάννη Βενιαμίν, τον front man της μπάντας, και μάσκα λύκου led για τον… Ζακ Στεφάνου στα πλήκτρα. Πόσες ακόμη εκπλήξεις μας κρύβουν οι «Ρέπλικα;».
 
Τον Ζακ Στεφάνου τον ξέρεις και σου είχε λείψει. Ε λοιπόν, ετοιμάσου να τον απολαύσεις ξανά σε κάτι τελείως διαφορετικό από την μέχρι τώρα μουσική πορεία του. Εκεί δεν κρύβεται άλλωστε και το νόημα για τους καλλιτέχνες; Να προχωρούν και να εξελίσσονται. Στη νέα μπάντα θα γνωρίσεις μια καινούρια πλευρά του μουσικού και θα τον δεις, αυτή τη φορά, σε δεύτερο ρόλο. Κι ας φοράει μάσκα λύκου που τυφλώνει.
 
Τον Γιάννη Βενιαμίν ίσως να μην τον ξέρεις, αλλά μέχρι το τέλος του άρθρου θα τον έχεις γνωρίσει. Του έκανα τις ερωτήσεις μου και με μεγάλη προθυμία μου απάντησε, για να μας καλύψει κάθε απορία περί «Ρέπλικα» και μη. Τρελός τύπος το δίχως άλλο, κάνε λίγη υπομονή και θα τα μάθεις όλα.
 
Στα του live, η μπάντα ξεκίνησε μ’ ένα instrumental κομμάτι και συνέχισε με όλα τα τραγούδια που περιλαμβάνει ο δίσκος τους. Πολύ θετικό το κλίμα στο κοινό κι ο αξιαγάπητος σκυλάκος που έκοβε βόλτες συμπλήρωνε το ζωώδες theme. Καταλαβαίνετε πως η σκηνική παρουσία έκλεψε την παράσταση. Το live βέβαια δεν κράτησε πολύ, ίσα ίσα να πάρουμε ένα δείγμα της δουλειάς που ετοιμάζουν καιρό. Τελευταίο κομμάτι πριν κατέβουν, το μοναδικό τραγούδι που είχαν επικοινωνήσει πριν το live, το «Αλλόκοτο Ζευγάρι». Το εξαιρετικό τους βίντεο κλιπ, σε σκηνοθεσία Αλεξάνδρας Ρίμπα, με είχε προετοιμάσει, οπότε πήγα διαβασμένη κι ήξερα και στίχους. Ο Βενιαμίν μας είπε πως ο καθένας μεταφράζει το «ζευγάρι» όπως θέλει. Ακούστε το κι εσείς να το συζητήσουμε.
.
Κι αφού έπαιξαν και τους χειροκροτήσαμε, οι «Ρέπλικα» κατέβηκαν από τη σκηνή, μας είπαν πως ο ομώνυμος δίσκος τους θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2018 από την in realtime records και το Υπόγειο άδειασε. Τα ωραία όμως τώρα αρχίζουν.
.
Ο Γιάννης λοιπόν είχε το όραμα, έγραψε τη μουσική και τους στίχους του δίσκου. Τι ξέρουμε όπως πραγματικά για εκείνον; Ποιος είναι τελικά ο Βενιαμίν;
«Δεν τον ξέρω πολύ καλά και ‘γω τώρα τον μαθαίνω. Γράφει τραγούδια με την κιθάρα του από τα 12 του χρόνια. Έχει κάνει ένα δίσκο μέχρι τώρα, το «Υπέροχοι και Μόνοι» και πρόσφατα κυκλοφόρησε δυο ψηφιακά single «Ρολόι» και «Πλατωνικό». Έχει παίξει με διασκευο-μπάντες στην Αθήνα κι υπήρξε μέλος της House band στον Σταυρό του Νότου για 5 συναπτά χρόνια το διάστημα 2008-2013. Το 2015 έγραψε την μουσική για την θεατρική παράσταση «Ερωτόκριτος» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Αδάμη, σε μια παραγωγή του Αριστοτέλειου Θεάτρου, η οποία παρουσιάστηκε στο κοινό της Θεσσαλονίκης το 2015 - 2016. Συνεργάστηκε και με τον τραγουδοποιό Ζακ Στεφάνου και δισκογραφικά και δίνοντας παραστάσεις τα τελευταία χρόνια. Από το 2014 μετακόμισε στη γενέτειρά του, στον Σταυρό Θεσσαλονίκης κι εκεί ξεκίνησε να δουλεύει το πρότζεκτ "Ρέπλικα"». Υπάρχουν πολλά λοιπόν που δεν γνωρίζαμε. Κοίτα να δεις πόσοι μουσικοί μπορεί να μας έχουν ξεφύγει μέχρι τώρα.
 
Κι οι «Ρέπλικα»; Πώς, γιατί; Με ποιο κριτήριο δόθηκε το όνομα; «Όταν άρχισα να δουλεύω τα τραγούδια κι είχα πια έτοιμα κάποια κομμάτια, διαπίστωσα πως από ό,τι είχα κάνει μέχρι τώρα, σ’ αυτό το υλικό, υπήρχε κάτι που μόνο σε στιγμές είχα εντοπίσει στα προηγούμενα τραγούδια μου, και παράλληλα δεν ήταν εμπνευσμένο ούτε από κάποιον άλλο καλλιτέχνη ούτε και κάποια μπάντα που αγαπούσα κι ήθελα να της μοιάσω. Λειτούργησα για πρώτη φορά τόσο αυθόρμητα. Ίσως να έπαιξε και ρόλο το ότι στις ηχογραφήσεις δεν υπήρχε κάνεις άλλος ή ότι δεν σκεφτόμουν καθόλου το μετά, το τι θα κάνω με το υλικό κι αν θα το πουλήσω κάπου. Δεν αναρωτήθηκα αν ακολουθεί τους κανόνες των δισκογραφικών εταιρειών σε σχέση με τη στήσιμο των τραγουδιών για να είναι «radio friendly». Το άφησα να βγει και να με πάει όπου θέλει. Σε μένα τον ίδιο δηλαδή, σαν μια ρέπλικα από αυτό που γνώριζα σαν εαυτό. Ρέπλικα* - πιστό αντίγραφο έργου τέχνης.»
 
Σας έγραψα προηγουμένως για «νέο ήχο,» ίσως γιατί δεν είμαι η κατάλληλη να τον χαρακτηρίσω. Τον ρώτησα όμως πως τον περιγράφει εκείνος, ο πλέον αρμόδιος. Είπε λοιπόν avant garde pop. “Aν ρωτήσεις το anant garde κοινό θα μας χαρακτήριζε pop κι αντίθετα πιστεύω το pop κοινό θα μας χαρακτήριζε avant garde.Ρώτα και κάποιον άλλον. Είναι ένας καινούριος κόσμος και για μένα, δεν μπορώ να τον χαρακτηρίσω και να το κατατάξω σε κάποιο ρεύμα». Δύσκολο λοιπόν να βάζεις ταμπέλες στη μουσική, ακόμα και για εκείνους που τη ζουν. Και το κοινό; Πού απευθύνεται το καινούριο σου μουσικό σχήμα; «Πού απευθύνεται και ποιον αφορά δεν ξέρω, ξέρω όμως που δεν απευθύνεται. Σίγουρα όχι στους φασίστες, όχι στους βασανιστές ζωών, με την καμία στους καταπατητές της φύσης για οικονομικά οφέλη.  Ούτε στους μαφιόζους των κομμάτων, ούτε σε όλους αυτούς που δεν παίρνουν θέση και δεν υπερασπίζονται τον συνάνθρωπό τους στην αδικία, όχι στους "στρουθοκαμήλους" της εκκλησίας και σίγουρα όχι στους ανιστόρητους τους λεβέντες της χωράς μας». Αναπάντεχη απάντηση. Επαναστάτης ο Βενιαμίν και δεν φοβάται να το δείξει. Τους θέλουμε τέτοιους μουσικούς; Πολύ.
 
Άκουσα πως ο δίσκος προετοιμαζόταν καιρό. Τρία χρόνια είπε ο Γιάννης, τρία χρόνια σκληρής δουλειάς. Μετά γέλασε κι είπε με το πάσο του. Κι αφού είχε δουλέψει τόσο καιρό μόνος, τον ρώτησα αν προτιμάει περισσότερο τη συνεργασία και το κλίμα μιας μπάντας. «Προτιμώ μια μπάντα που ο καθένας ξέρει ποτέ να κάνει χώρο σε αυτόν που δικαιωματικά έχει την σκυτάλη κι όλοι μαζί να σκέφτονται σαν ένα. Αυτό συμβαίνει με τους "Ρέπλικα" στην παρούσα σύνθεση που είναι κι η πρωταρχική. Πέρα από τον Ζακ Στεφάνου, που είναι στο "κόλπο" από την αρχή του, τα υπόλοιπα παιδιά μπήκαν στην πορεία. Είναι ο Πάνος Παπάζογλου στην ηλεκτρική κιθάρα ο Βασίλης Μπαχαρίδης στα ντραμς κι ο Χρήστος Κουρμπίδης στο μπάσο.». Όλοι μαζί με κάποια ιεραρχία λοιπόν.
 
Όταν ακούσεις τα τραγούδια του, θα καταλάβεις πως οι στίχοι είναι συνήθως συμβολικοί. Γεννούν εικόνες. Είναι σαν εκείνα τα ποιήματα που διάβαζες και σε έβαζαν να ψάξεις να βρεις το νόημα που κρύβεται από πίσω. Τότε τους κατηγορούσαμε πως είναι εύκολο να βάζεις αφαιρετικές έννοιες στη σειρά, είχαμε όμως δίκιο; Είναι όντως τόσο απλά τα πράγματα; «Το θέμα του στίχου είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία για μένα. Κάθε φορά είναι σαν πρώτη. Φορές η έμπνευση με κάνει να νιώθω σαν κάποιος να αγορεύει μέσα στο κεφάλι μου». Ίσως όχι και τόσο απλό τελικά.
 
Όσον αφορά το «Αλλόκοτο Ζευγάρι», εκεί ήθελα να συζητήσουμε. Επιλέχθηκε να γίνει βίντεο κλιπ κι αποτέλεσε την πρώτη επαφή με το κοινό. Άλλωστε, κι η ίδια το είχα δει πριν τους ακούσω ζωντανά στο Υπόγειο ( και μάλιστα πολλές φορές). «Το "Αλλόκοτο Ζευγάρι" ήταν το πρώτο κομμάτι που γράφτηκε. Η αρχή των "Ρέπλικα" ουσιαστικά. Ασχέτως αν θα γράψω ή έγραψα καλυτέρα τραγούδια στη συνέχεια, αυτό θα είναι πάντα το σημείο αναφοράς μου. Το βίντεο ήταν μια δουλειά που επιμελήθηκε εξ ολοκλήρου η Αλεξάνδρα Ρίμπα, από την κάμερα, το μοντάζ και τη σκηνοθεσία φυσικά. Είναι μόλις είκοσι ετών, φοιτήτρια της σχολής κινηματογράφου ΑΠΘ και φανταστική φωτογράφος. Την ευχαριστώ για πάντα. Είναι εικαστικού τύπου βίντεο όπως θα δείτε, και το θέμα που στηρίζεται το κλιπ με λίγα λογία είναι η διχασμένη προσωπικότητα ενός ανθρώπου, κάτι σαν την λεγομένη "Σκιά" όπως εκφράζει η αναλυτική ψυχολογία». Μην ανησυχείς φίλε αναγνώστη, στο έχω αφήσει στο τέλος του άρθρου για να μην παιδεύεσαι. Πολύ μας άρεσε το βίντεο κλιπ κι ένα μπράβο στους «Ρέπλικα» και φυσικά στην Αλεξάνδρα Ρίμπα.
 
Όσο να πεις, τα νέα ξεκινήματα κρύβουν πολύ ενθουσιασμό αλλά και φόβους και κινδύνους. Εσένα Γιάννη; Σε ανησυχεί κάτι; «Θα σου απαντήσω με ένα ποίημα του Γιάννη Αγγελάκα που λέει «Ο μόνος μου φόβος είναι μη δε φοβηθώ».
 
Λίγο πριν το τέλος δεν άντεξα. Τον ρώτησα για το γουναρικό, τους λύκους και τη ξυπόλυτη εμφάνιση. Μου είπε πως ήταν τυχαίο, πως δεν σκηνοθετούν τέτοια πράγματα, θαρρείς κι είναι συνηθισμένο να βγαίνεις έτσι στη σκηνή. Είπε πως τους βγήκαν αυθόρμητα κι εγώ δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ πως λειτουργεί το κεφάλι τους και τι θεωρούν οι ίδιοι φυσιολογικό. Το μόνο που ξέρω σίγουρα, είναι πως δεν χάνονται τέτοιες εμφανίσεις. Ποτέ δεν ξέρεις πως θα σκάσουν μύτη πάνω στη σκηνή.
 
Από δω και πέρα; Τι μας περιμένει από τους «Ρέπλικα»; «Live εμφανίσεις και θα βγάλουμε τα επόμενα δυο τραγούδια μέχρι τα μέσα του Ιουνίου». Καινούρια μουσική για το καλοκαίρι λοιπόν. Τι άλλο θέλουμε;
 
Αυτή ήταν λοιπόν η γνωριμία μου με τους «Ρέπλικα» και τον Γιάννη Βενιαμίν. Το πήραμε αυτό που θέλαμε, τον αγαπημένο καινούριο ήχο. Περιμένω σε λίγο καιρό, να δηλώνω πως ήμουν παρούσα στην πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση, γιατί φαίνεται πως δεν θα περάσει απαρατήρητη η συγκεκριμένη μπάντα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιάννη κι ένα «καλή επιτυχία» στο από δω και πέρα. Καλοτάξιδος ο δίσκος βρε παιδιά.
 
Οι Ρέπλικες είναι :
Πάνος Παπάζογλου - Ηλεκτρική Κιθάρα
Χρήστος Κουρμπίδης - Μπάσο
Ζακ Στεφάνου - Κeys/ Φωνή
Βασίλης Μπαχαρίδης- Τύμπανα
Γιάννης Βενιαμίν - Ηλεκτρική Κιθάρα/ Φωνή
Νικόδημος Τριαρίδης -Επιμέλεια Ήχου 
 
Βρείτε τους «Ρέπλικα» στο facebook
 
Ακούστε το «Αλλόκοτο Ζευγάρι»


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ο Πουπουλένιος» σε σκηνοθεσία Μαίρης Ανδρέου επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
«Ο Πουπουλένιος» σε σκηνοθεσία Μαίρης Ανδρέου επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
με 0 Σχόλια 2204 Views

Μετά τις διθυραμβικές κριτικές που εισέπραξε την περσυνή χρονιά και τη μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου η παράσταση «Ο Πουπουλένιος» του Μάρτιν Μακ Ντόνα επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. 


Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή