Mamma music – «Η τέχνη του απλού». Από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα.

1556 Views
Mamma music – «Η τέχνη του απλού». Από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα. Mamma music – «Η τέχνη του απλού». Από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα.



 Τις προάλλες ήμουν στο κέντρο της Αθήνας παρέα με τον φίλο Χ και βολοδέρναμε. Εισαγωγή κάναμε στην πλατεία Κλαυθμώνος σε ένα υποτιθέμενο φεστιβάλ μπύρας, ρουφώντας παράλληλα μια Krusovice και μια Κατσίκα (Φολέγανδρος) ενώ ακούγαμε παλιό τίμιο metal από τα ηχεία της διοργάνωσης. Η κατάσταση ήταν λίγο άμοιρη θα έλεγα και φτωχή, με κάποιους τουρίστες να την έχουν καταβρεί στους πάγκους πίνοντας τίμια ποσότητα ζύθου και τρώγοντας λουκάνικα Καρδίτσας από ένα μερακλή μπάρμπα.
 
 Κάποια μπάντα έκανε ήχο και φαινότανε πως θα παίζανε το τίμιο rock n roll των 50's, δεν κάτσαμε όμως, είπαμε να δοκιμάσουμε και αλλού. Παρέα σε μια ταράτσα για ένα live σετ παρέα με μια ζεστή μάλλον amstel που και εγώ δε θυμάμαι από πότε έχω να πιω αυτή την εργατική κωλομπύρα. O Prins Obi μου έφτιαξε το κέφι με τη διασκευή του Angels απο R. Williams, το ομολογώ μα τέλος κι από εκεί. Η ζέστη ήταν ανυπόφορη, μια αέναη ταράτσα που δε φυσούσε ούτε για πλάκα, με μόνη θέα το Λυκαβηττό σαν σε κορνίζα στη μια της γωνία και από παντού γίγαντες τα τσιμέντα.
           
 Κατεβαίνοντας στο ισόγειο το βραδινό αεράκι του Ιούνη έκανε ντεμπούτο στο δέρμα μας και αυτό στάθηκε ένα καλό στοιχείο για να μας ωθήσει να σεργιανίσουμε στα στενά της παλιάς Αθήνας. Κάπου εκεί σε μια γωνιά, στα τέρματα της πολυσύχναστης Ερμού, ήταν ένας έγχρωμος, ενδεχομένως από τη Τζαμάικα ή από κάποια εκεί νησιά, που με μια κιθάρα πυροβολούσε ασύστολα με το wish you were here. Με τσακισμένη και reggae προφορά, lay down διάθεση στα φωνητικά και με έντονη την συναισθηματική του φόρτιση κατόρθωσε να μας κάνει να γίνουμε στύλοι στην άκρη του δρόμου αφού μας παρέσυρε με το πάθος του.
 
 Κι έχω να λέω πως εύκολα δεν συγκινούμαι. Όχι ότι είμαι κανένας αναίσθητος μπατίλας, απλά δύσκολα θα μου κάνει κάτι κλικ και θα πω ¨ναι ρε φίλε είναι σούπερ εδώ¨. Οι λόγοι πολλοί και γνωρίζω αρκετούς από αυτούς μα δεν είναι για τα εδώ μας. Αυτός λοιπόν ο τύπος ήταν βουτηγμένος μέσα στο πνεύμα του rock n roll. Με το χαμόγελο να φτάνει ουρανό, με την αγαρμποσύνη του, με στην στεντόρεια φωνή του και την όρεξη να μεταλλάσσει βραδιάτικα ένα τραγούδι κλισέ σε μια αποκάλυψη.
 
 Ξέρεις τί; Αυτά μου μιλάνε περισσότερο από τον πιο καλοκουρδισμένο τύπο που θα βγει στη σκηνή και θα πει το άσμα του άψογα ή έστω σχεδόν άψογα με τη διάθεση του ¨σας έχω¨ ή ¨δοξάστε με¨ ή ¨κοιτάτε πως πονάω¨. Αυτά με κάνουν αλοιφή και μου θυμίζουν για ποιο λόγο άρχισα να παίζω μουσική. Αυτά τα παραδείγματα μου θυμίζουν τις αρχές μου, αυτές που το ίδιο το rock n roll με δίδαξε μέσα από τα χρόνια ακούσματα, τις οποίες αρχές δε μπορείς να διδαχτείς σε κανένα ωδείο και από κανένα δάσκαλο.
 
 Όλο αυτό στη μουσική, μα και στην τέχνη γενικότερα, ονομάζεται ¨ψυχή¨. Τόσο απλά. Και είναι αυτό που μου λείπει χρόνια τώρα από πολλές ηχογραφήσεις και πολλές παραστάσεις που συχνά γίνομαι θεατής. Η αισθαντικότητα και η μετάδοση συναισθηματικών καταστάσεων είναι ότι πιο ωραίο μπορεί να συμβεί σε μια μορφή τέχνης. Πολλές φορές τι λέμε παρακολουθώντας μια παράσταση; Σου άρεσε; και μετά σαν να μην είδαμε τίποτε. Πάμε παρακάτω να πιούμε τον αρχαίο ζύθο που μετράει έτσι κι αλλιώς γύρω στα 11000 χρόνια ζωής.
 
 Η μαγεία της τέχνης είναι να μας κάνει να αισθανθούμε. Να μας βγάλει συναισθήματα, να μας ξυπνήσει, να μας ρίξει μια φάπα από εκεί που δεν το περιμένουμε. Κάπου κάπου ξεχνάμε τη βασική αυτή μαγεία και στεκόμαστε στην κριτική μας λέγοντας πόσο καλύτερα κάνει το ίδιο πράγμα ο τάδε ή ο δείνα.
 
 Η τέχνη είναι πολύ απλή. Χρειάζεται μια νότα, μια γραμμή, μια λέξη, μια κίνηση, μια ματιά και αυτό είναι το πιο δύσκολο.
 
Πως με τόσα χρόνια μελέτης θα μπορέσω επιτέλους να παίξω σωστά μια νότα.
Πως με τόσα χρόνια εξάσκησης θα γίνει η ψυχή έξω.
Πως, δείξε μου και εγώ θα το αναγνωρίσω.


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
: Ο Κωνσταντίνος Πρωτόπαπας γεννήθηκε στην Περαχώρα. Σπούδασε οικονομικά στην Καστοριά ενώ ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου γράφει και παίζει μουσική. “Η απορία του Τσιν” (Σμίλη 2019) ήταν η πρώτη του ποιητική συλλογή. Λάτρης των sixties, τoυ τσαγιού και των t-shirt.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερη Παράξενη ζωή