Πέντε άλμπουμ για τα πρωινά της Δευτέρας.

2297 Views
Πέντε άλμπουμ για τα πρωινά της Δευτέρας. Πέντε άλμπουμ για τα πρωινά της Δευτέρας.

 

Από τον Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα

Εμένα μου αρέσει αυτή. Αρκετοί βαριούνται να προφέρουν ακόμη και το όνομά της, μα εμένα δε μου καίγεται καρφί. Εντάξει είναι μια όπως όλες οι άλλες που απλά έχει ένα όνομα, δεν έγινε και κάτι. Το μόνο που θυμάμαι για αυτήν είναι ότι ακολουθούν άλλες 4 μέχρι την πτώση του Σαββάτου, γι’ αυτό ίσως θέλει και μια επιδεξιότητα στον τρόπο που θα της φερθείς, τουλάχιστον στο ξεκίνημα της.
 
Τα πρωινά πάνε τις περισσότερες φορές με τον αυτόματο πιλότο. Οι κινήσεις είναι άγουρες, δίχως καμιά όρεξη, παραδοσιακές συνταγές μιας αιώνιας ζωής. Όποιος αποφασίζει να ξυριστεί πρωί της Δευτέρας θα τον έλεγα μεγάλο ήρωα, σίγουρα θα έχει τσαγανό και μια δόση βλακείας βαθιά μέσα του – εξαιρούνται οι τύποι που δουλεύουν σε υπηρεσία όπου υποχρεούνται να ξυρίζονται – αλλά αυτούς θα τους χαρακτήριζα δυο φορές μαλάκες, ντεμέκ ήρωες.
 
Θυμάμαι μια Δευτέρα δούλευαν και στο High Fidelity ενώ έφτιαξαν μια λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ για το πρωινό. Αυτό που σίγουρα θυμάμαι από τη λίστα και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο είναι για την μπάντα που αποκαλείται Belle & Sebastian.
 
Τα Σκωτσέζικα παιδιά λειτουργούν εκπληκτικά καλά τις πρώτες ώρες. Η ελαφρώς μελό διάθεση, η ποπ κατεύθυνση, οι εναλλαγές ανδρικών και γυναικείων φωνητικών, το ζεστό του ήχου και φυσικά οι κατεξοχήν συνθέσεις τους. Δύο άλμπουμ από τους νησιώτες. If you’re feeling a sinister και το The boy with the Arab strap. Εκεί στις αρχές τους που ήταν τόσο γλυκόπικροι όσο και ένα σύνηθες πρωινό Δευτέρας που ξυπνάς μόνος, με τα βρακιά πεταμένα στο πάτωμα, δίχως γκόμενα, με τα πιάτα στοίβες ενώ ψάχνεις να βρεις ένα πουκάμισο της προκοπής για να πας στη δουλειά σου.
 
Ο Stanley Brinks είναι μια άλλη θεσπέσια λύση για την συγκεκριμένη μέρα. Το ήπιο ηχόχρωμα της φωνής του, η οποία σπάνια ξεφεύγει από ένα συγκεκριμένο ηχητικό φάσμα, παρέα με τις απλές παραδοσιακού τύπου ποπ μελωδίες, δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες για ένα πρωινό που θα έρθει σιγά σιγά να ξετυλίξει το όνειρο της Δευτέρας. Χμμ τώρα που το σκέφτομαι, αλήθεια τι όνειρα να κάνουν οι Δευτέρες; Θα είναι μάλλον ξενέρωτα και αν είχαν γυναικείο όνομα γνωρίζω μετά βεβαιότητας το όνομα που θα είχαν. Stanley Brinks λοιπόν παρέα με τους Kaniks στο άλμπουμ Turtle Dove όπως και αυτό με τους Wave Pictures με τίτλο My Ass.
 
Ο Miles Davis μπορεί να λειτουργήσει όλες τις ώρες μιας οποιασδήποτε ημέρας, αυτό είναι σίγουρο. Ο δίσκος όμως που λειτουργεί απίθανα για εμένα τα πρωινά της Δευτέρας είναι το Kind of Blue. Πρόκειται σίγουρα για μια απόπειρα που μπορεί να δουλέψει θεσπέσια βραδινές ώρες, παρέα με ένα καλό ουίσκι μα είναι επίσης θεαματικό στο πρωινό της Δευτέρας για την επαναφορά στην τάξη. Αυτός ο δίσκος είναι μια διαχρονική επανάσταση και τον συνδυάζω άριστα με τις σιέστες του Miles στην πόλη του πατέρα του, St Louis, όταν πήγαινε για να αποφορτιστεί κι έκανε το λεγόμενο chill του Miles.
 
Πριν κάτι χρόνια δούλευα στα Virgin Megastores, εκεί είναι η αλήθεια μπορώ να πω ότι έκανα τη δουλειά της ζωής μου. Όλη την ώρα μέσα στη μουσική, στο ψάξιμο για οτιδήποτε νέο, στην αναπροσαρμογή παλαιότερων απόψεων και στη δημιουργία νέων. Από τα πολλά που θυμάμαι δε μπορώ να ξεχάσω το πόσο με είχε στοιχειώσει ο Bob Dylan τις πρωινές ώρες. Είναι μεγάλη αλήθεια ότι ο Bob πάει με οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδος λειτουργεί σαν το μαύρο χρώμα ίσως. O δίσκος που είχε κολλήσει τότε στην σιντιέρα του καταστήματος της Σταδίου 7-9 είναι το Dylan του 2007. Μια τριπλή συλλογή που μου έκανε παρέα για πάνω από ένα χρόνο σχεδόν κάθε πρωί. Στα λόγια του ποιητή έχω βρει πολλά κουράγια, έχω κλάψει και έχω πάρει τα πάνω μου πάλι. Ο Dylan είναι ένας από τους θεούς της μουσικής.
 
Δίσκοι προ αποφυγή υπάρχουν πολλοί, σίγουρα όμως είναι καλύτερα να πούμε ότι ας αποφύγεις τα πολλά γκάζια σε οποιοδήποτε στυλ μουσικής. Απέφευγε τους σταθμούς επίσης που βάζουν ειδήσεις και οι παρουσιαστές τους λένε πολλές μαλακίες. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που ανοίγουν το κουτί με τις αηδίες, σπαμάρουν, αναμασούν την είδηση της ημέρας και σου μιλούν για τα οικονομικά της χώρας.
 
Μην ακούς τους μαλάκες αυτούς, μπορείς και μόνος σου. Κι αν δε μπορείς στείλε μου και έφτασα να το συζητήσουμε.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας
Ο Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας, ζει και κοιμάται στην Αθήνα. Μεγάλωσε κάπου πιο έξω από αυτήν ενώ έχει ζήσει και αλλού. Η μουσική σουλατσάρει καθημερινά πάνω του. Λάτρης της ιστορίας, των sixties, του earl grey και των t-shirt.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Περσέας και Ανδρομέδα»: Η πιο παραμυθένια ιστορία της μυθολογίας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την Κάρμεν Ρουγγέρη
«Περσέας και Ανδρομέδα»: Η πιο παραμυθένια ιστορία της μυθολογίας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την Κάρμεν Ρουγγέρη
με 0 Σχόλια 1422 Views
«Περσέας και Ανδρομέδα»:  Η πιο παραμυθένια ιστορία της Μυθολογίας μας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την παιδική σκηνή της Κάρμεν Ρουγγέρη
Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή