Λίκνο πολιτισμού και κουραφέξαλα ή αλλιώς παραλειπόμενα μιας συναυλίας που δεν απόλαυσα ποτέ

3882 Views
Λίκνο πολιτισμού και κουραφέξαλα ή αλλιώς παραλειπόμενα μιας συναυλίας που δεν απόλαυσα ποτέ Λίκνο πολιτισμού και κουραφέξαλα ή αλλιώς παραλειπόμενα μιας συναυλίας που δεν απόλαυσα ποτέ

Από τον Ματθαίο Οικονόμου.

Όλα ξεκίνησαν από την πρόθεσή μου να θαυμάσω δια ζώσης την κορυφαία ποπ τραγουδίστρια της χώρας μας στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ. Τυπικά, η έναρξη της συναυλίας στις 9:30 μμ. Ομολογώ ότι έφτασα περίπου εκείνη την ώρα γνωρίζοντας, ωστόσο, πως θα προηγηθούν άλλα acts πριν την εμφάνιση του μεγάλου ονόματος, κάτι που συνεπάγεται τουλάχιστον τρία τέταρτα ορθοστασίας απλώς αναμένοντας. Πλήθος κόσμου ήταν ήδη συγκεντρωμένο στο χώρο και ο αγώνας εύρεσης του κατάλληλου σημείου ξεκινά. Εξυπακούεται πως οι προσδοκίες μου ήταν μετριασμένες. Δε θα διεκδικούσα ποτέ μια θέση μπροστά μπροστά, θα ήταν εξαιρετικά άδικο για τους φανατικούς θαυμαστές και όσους φρόντισαν να βρίσκονται εκεί από νωρίς. Ως εκ τούτου αναζήτησα απλώς ένα σημείο που θα μου εξασφάλιζε μια κάποια ορατότητα στη σκηνή δεδομένου ότι είχαμε να κάνουμε με μια show woman και όχι μια απλή ερμηνεύτρια. Το σημείο βρέθηκε, ένα αίσθημα ικανοποίησης με κυρίευσε έχοντας πάρει θέση πίσω από άτομα χαμηλότερου ύψους, στοιχείο που μου εξασφάλιζε πλήρη ορατότητα στη σκηνή. Πόσο βιάστηκα να χαρώ; Πόσο αφελής αποδείχθηκα;
 
Η συναυλία έχει μεν ξεκινήσει με τα support acts (δεν υπάρχει λόγος να κατονομάσω) αλλά το πλήθος δεν δείχνει την παραμικρή πρόθεση να λάβει κάποια σταθερή υποτυπωδώς θέση. Κόσμος πάει και έρχεται διαρκώς, προσπαθεί να χωθεί, ακινητοποιείται αναγκαστικά λόγω μπλοκαρίσματος, σε σπρώχνει ανελέητα ψάχνοντας να βρει διέξοδο και εσύ προβαίνεις σε μια αναγκαστική “σύσφιξη σχέσεων” με όποιον βρίσκεται δίπλα σου και εν συνεχεία πάνω σου. Το κορμί σου δε μετατρέπεται σε πηλό παίρνοντας διάφορα σχήματα ανάλογα με τα κενά που βρίσκεις ανάμεσα στα χέρια, τα πόδια και τα σώματα των άλλων. Ε, λοιπόν, αυτή η κατάσταση επικρατούσε στο μεγαλύτερο μέρος της συναυλίας με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατο να επικεντρωθείς και να απολαύσεις το παρουσιαζόμενο θέαμα αφού κάθε τρεις και λίγο έπρεπε να παραμερίσεις για να περάσει κάποιος από και προς όλες τις κατευθύνσεις σε σημείο που είχα αρχίσει να αναρωτιέμαι αν κάπου στο κούτελο μου έγραφε “Διάδρομος: περάστε ελεύθερα”. Και άντε, όταν πρόκειται για 1-2 άτομα να το καταπιώ. Αλλά όταν μια κοπελίτσα σου λέει “να περάσω λίγο” και από πίσω έπεται μία ολόκληρη ουρά ισάριθμη με σχολική τάξη που μοιάζει ατελείωτη καθώς εσύ έχεις στρέψει το σώμα σου στο πλάι σε μια ιδιαίτερα άβολη στάση, μετανιώνεις την ώρα και τη στιγμή που το επέτρεψες.
 
Όσον αφορά τώρα τους παρευρισκόμενους, πέρα από την αναμενόμενη πιτσιρικαρία, μπορούσες εύκολα να διακρίνεις πάμπολλους γονείς με μικρά παιδιά στην αγκαλιά να διασχίζουν με επιμονή το πλήθος προκειμένου να βρεθούν μπροστά. Η πρόθεση τους να διασκεδάσουν τα παιδιά τους απολαμβάνοντας live το ίνδαλμά τους είναι αφενός συγκινητική και αφετέρου εγκληματική αν λάβει κανείς υπόψη του το πανδαιμόνιο που επικρατούσε και τους ενδεχόμενους κινδύνους που εγκυμονεί μια τόσο μαζική συνάθροιση. Στην αντίληψή μου υπέπεσε μονάχα μία μητέρα να ψάχνει διέξοδο επαναλαμβάνοντας: “να περάσουμε λίγο, το παιδί μου δεν αισθάνεται καλά”. Να ήταν άραγε η μόνη; Το κερασάκι στην τούρτα όμως ήταν οι ανεξήγητα πολλοί εκπρόσωποι της τρίτης ηλικίας στο κοινό, παρατήρηση που επισημάνθηκε και από διπλανή παρέα. Θα μου πεις, δεν έχουν δικαίωμα στην εν λόγω ψυχαγωγία οι άνθρωποι αυτοί; Δικαίωμα τους αλλά όταν το μαλλάκι έχει ασπρίσει και διασχίζεις με την παρέα σου ένα πλήθος από πιτσιρικάδες προκειμένου να βρεθείς όσο πιο μπροστά γίνεται και να απολαύσεις ξεδιάντροπα το ελκυστικό θέαμα που εκτυλίσσεται επί σκηνής, σίγουρα θα σχολιαστείς και μάλιστα διόλου κολακευτικά. Μια κυρία επίσης προχωρημένης ηλικίας ακριβώς μπροστά μου -που δεν ενοχλούσε καθόλου ομολογουμένως- συνειδητοποίησε εγκαίρως το παράλογο του πράγματος βλέποντας τι γίνεται γύρω της και εγκατέλειψε το χώρο νωρίς. Τα ώριμα αγόρια αποδείχτηκαν πιο ανθεκτικά.
 
Στο πεδίο “ορατότητα”, ομοίως σκούρα τα πράγματα. Με τα προαναφερθέντα επίπεδα κινητικότητας, ο κόσμος που βρίσκονταν μπροστά σου διαφοροποιούνταν συνεχώς. Πλάτες και κεφάλια εναλλάσσονταν διαρκώς περιορίζοντας σημαντικά το οπτικό σου πεδίο. Το αποκορύφωμα βεβαίως ήταν αυτό που συνέβαινε στα μεγαλύτερα σουξέ της τραγουδίστριας όπου μπορούσες να δεις μόνο υψωμένα χέρια, πλάτες που ανέβαιναν σε ώμους φίλων (η απόλυτη αγένεια για όσους βρίσκονται πιο πίσω) και φυσικά αναρίθμητες οθόνες κινητών τηλεφώνων που βιντεοσκοπούσαν την επόμενη δημοσίευση στο Instagram, το Facebook και το Twitter. Και κάπου εκεί σιχτιρίζεις την τεχνολογία και την ψηφιακή επανάσταση που σχεδόν επιβάλλει μια οθόνη -υψηλής ανάλυσης, δε λέω- ανάμεσα σε εσένα και το live performance που λαμβάνει χώρα λίγα μέτρα πιο εκεί ενώ μετανιώνεις την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισες να έρθεις αφού θα μπορούσες κάλλιστα να δεις τα σχετικά βιντεάκια σχεδόν άμεσα από την άνεση του καναπέ σου.
 
Τώρα στο παραπάνω μίγμα, προσθέστε τη ζέστη και την αντίστοιχη “ευωδία” που προκαλείται σε καταστάσεις τόσο μαζικών συναθροίσεων και κερδίζετε ένα ιδιαίτερα αποπνικτικό περιβάλλον ικανό να προκαλέσει λιποθυμικά επεισόδια. Φυσικά και υπήρξαν, προσωπικά αντιλήφθηκα δύο νεαρές κοπέλες σωριασμένες στο έδαφος και τις φίλες τους να προσπαθούν κακήν κακώς να τις συνεφέρουν. Το οποίο έδαφος μετά το τέλος του event θύμιζε, όπως ήταν αναμενόμενο, σκουπιδότοπο καθώς άπειρα πλαστικά μπουκαλάκια και αλουμινένιες συσκευασίες είχαν εγκαταλειφθεί με ευκολία από τους “ευσυνείδητους” χρήστες τους στο χώρο με αποτέλεσμα να κλωτσάς συνεχώς κάτι αποχωρώντας.
 
Με τούτα και με κείνα, συναυλία δεν κατάφερα να απολαύσω. Η προσοχή μου αποσπόταν συνεχώς από τα εκνευριστικά φαινόμενα που διαδραματίζονταν γύρω μου με αποτέλεσμα να καταστούν τροχοπέδη στη δημιουργία οποιασδήποτε συναυλιακής ατμόσφαιρας. Παράλληλα, σε αντίστοιχες περιπτώσεις (και υπό την απώλεια κανόνων, αριθμημένων θέσεων και αρμόδιου προσωπικού που θα επέβαλλε μια τάξη) συνειδητοποιείς την έμφυτη τάση μας προς την “αναρχία” και την ευκολία με την οποία θυσιάζουμε μια πολιτισμένη συμπεριφορά προκειμένου να ικανοποιήσουμε το “εγώ”. Και όχι, η απάντηση που έχω εισπράξει σε αντίστοιχο δρώμενο του παρελθόντος από νεαρή κοπέλα και η οποία περιοριζόταν στο “Σε συναυλία ήρθες, τι περιμένεις;” ουδόλως με καλύπτει. Αρνούμαι να πιστέψω ότι στις αισθητά πιο πολιτισμένες χώρες της δύσης επικρατεί αυτό το χάος σε παρόμοιες διοργανώσεις όταν ακόμη και οι ποδοσφαιρικοί αγώνες τους πραγματοποιούνται με απόλυτη τάξη. Γιατί θα πρέπει να υπάρχει δηλαδή σώνει και καλά ένας νόμος ή ένας κανονισμός ή ένας άνθρωπος με κάποια εξουσία που να σηματοδοτεί μια απειλή για να τιθασεύσουμε τον απείθαρχο εαυτό μας και να εκδηλώσουμε μια πολιτισμένη συμπεριφορά; Και ναι, συμφωνώ ότι είναι άστοχο να ταυτίζουμε τον “πολιτισμό” της χώρας μας με το συγκεκριμένο ζήτημα αλλά δεν παύει να είναι και αυτό μια αντιπροσωπευτική πτυχή που έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά φαινομένων που καθιστούν χαρακτηρισμούς του τύπου “λίκνο του πολιτισμού” ανυπόστατους και γελοίους.   
 
Παρεμπιπτόντως, η Ελένη Φουρέιρα που αποτέλεσε την πρωταγωνίστρια της βραδιάς αποδείχθηκε για άλλη μια φορά απολύτως συνεπής στην πραγματοποίηση ενός καθηλωτικού, εκρηκτικού και γεμάτου ενέργεια show... απ' ότι με άφησαν να καταλάβω δηλαδή!


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Μια «Lemon» συμπαράσταση στον αγώνα για ελεύθερο νερό στις Σταγιάτες του Πηλίου. Η «Κ» ήταν εκεί.
Μια «Lemon» συμπαράσταση στον αγώνα για ελεύθερο νερό στις Σταγιάτες του Πηλίου. Η «Κ» ήταν εκεί.
με 0 Σχόλια 454 Views

 Βρεθήκαμε στις Σταγιάτες στο πανέμορφο χωριό των Πηλίων για να (ξανα) δούμε το «Lemon που αυτή τη φορά είχε ένα πρόσθετο λόγο παρουσίασης.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή