Διδαχές γιουροβιζιονικής προέλευσης έτους 2018. Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου.

4126 Views
Διδαχές γιουροβιζιονικής προέλευσης έτους 2018. Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου. Διδαχές γιουροβιζιονικής προέλευσης έτους 2018. Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου.

  

 
Η Eurovision του 2018 ανήκει πλέον στο παρελθόν αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Νικήτρια της βραδιάς αναδείχθηκε το αδιαφιλονίκητο φαβορί Netta Barzilai (Ισραήλ), επίτευγμα που οφείλει στο televoting και την υποστήριξη του κοινού, καθώς οι κριτικές επιτροπές έδειξαν μεγαλύτερη προτίμηση στην Αυστρία και τη Σουηδία. Η Ελλάδα με το “'Ονειρό μου” και τη Γιάννα Τερζή μπορεί να μην κατάφερε καν να προκριθεί στον τελικό, αποζημιωθήκαμε, ωστόσο, με την εξαιρετική εμφάνιση της Ελένης Φουρέιρα και την κατάκτηση της δεύτερης θέσης για λογαριασμό της Κύπρου. Η πεντάδα συμπληρώθηκε με την Αυστρία, τη Γερμανία και την Ιταλία να κατακτούν την τρίτη, τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Η Πορτογαλία μας προσέφερε τρεις αξιοπρεπέστατες βραδιές μεν αλλά δύσκολα θα συμπεριλαμβάναμε τη φετινή Eurovision στη λίστα με τις κορυφαίες διοργανώσεις στην ιστορία του θεσμού. Παρόλα αυτά, ας ρίξουμε μια ματιά στο τι μπορούμε να αποκομίσουμε από όσα διαδραματίστηκαν πριν λίγες μέρες.
 
Karmaisabitch” ή “Ό,τι κοροϊδεύεις το λούζεσαι”: “Αυτή θα μπορούσε να είναι μια νίκη της μουσικής... Η μουσική δεν είναι πυροτεχνήματα” δήλωνε πέρσι μεταξύ άλλων ο Salvador Sobral μετά τη νίκη του στο διαγωνισμό υποτιμώντας μια μεγάλη μερίδα καλλιτεχνών που κινούνται σε πιο εμπορικά μονοπάτια εστιάζοντας παράλληλα στη σκηνική τους παρουσία. Φέτος ο σνομπ Salvador ξαναχτύπησε χαρακτηρίζοντας “άθλιο” το κομμάτι του Ισραήλ λίγες μέρες πριν τον τελικό. Εκ του αποτελέσματος απεδείχθη πως ελάχιστη απήχηση είχαν τα λεγόμενά του αναγκάζοντας τελικά τον επικριτικό καλλιτέχνη να παραδώσει με συνοπτικές διαδικασίες το βραβείο στη νικήτρια Netta, κίνηση που συνοδεύτηκε από άγγιγμα στο χέρι, σταυρωτό φιλάκι (πάλι καλά) και άμεση αποχώρηση από τη σκηνή. Η άβολη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ήταν εμφανής προσμετρώντας την όλη φάση στα απολαυστικά σημεία της βραδιάς παρά την μόλις λίγων δευτερολέπτων διάρκειά της. Να σημειωθεί πως και η “παθούσα” Netta περιέπεσε σε ένα αντίστοιχο σφάλμα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου μετά τη νίκη της λέγοντας: “Όταν εγώ ήμουν φαβορί και ήταν και η Ελένη φαβορί...νομίζω ότι κέρδισε η αυθεντικότητα”. Κάτι παθαίνουν με το έπαθλο οι νεαρής ηλικίας νικητές -δεν εξηγείται διαφορετικά- και η τέχνη σίγουρα δε χρειάζεται καλλιτέχνες με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και απαξίωση για συναδέλφους που υπηρετούν άλλα ή παρόμοια είδη. Και θα παρέμβεις εσύ δημοκρατικέ μου αναγνώστη ρωτώντας με αγανάκτηση: “Απαγορεύεται δηλαδή να εκφράζουμε την άποψή μας ελεύθερα;” ή “Είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώνουμε θαυμαστές της Netta και της Φουρέιρα;”. Φυσικά και όχι. Αλλά είναι διαφορετική μια τοποθέτηση του τύπου “δεν με εκφράζει το συγκεκριμένο είδος μουσικής, δεν μου αρέσει, δεν είναι της δικής μου αισθητικής, δεν μπορώ να το υποστηρίξω” και εντελώς διαφορετικό να χαρακτηρίζεις “άθλια” ή “μη αυθεντική” τη δουλειά κάποιου απαξιώνοντας την όποια προσπάθεια. Αν τώρα θέλεις οπωσδήποτε να καταφύγεις σε υποτιμητικές αξιολογήσεις φρόντισε τουλάχιστον να επιχειρηματολογήσεις.
 
Η επιμονή και η σκληρή προσπάθεια αποδίδουν πράγματι καρπούς: η προθυμία της Ελένης Φουρέιρα να λάβει μέρος στο διαγωνισμό ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Είχε κάνει αρκετές απόπειρες στο παρελθόν με την πρώτη να χρονολογείται το 2010 ως υποψήφια στο πλευρό του Μάνου Πυροβολάκη με το κομμάτι “Κιβωτός του Νώε” (μας εκπροσώπησε ο Γιώργος Αλκαίος με το “OPA” τελικά). Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες προσέγγισης της ΕΡΤ έπεφταν μονίμως στο κενό αλλά εκείνη δεν πτοήθηκε, γεγονός που μας οδήγησε στη φετινή ανάθεση από την Κύπρο. Το ΡΙΚ από τη μεριά του ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο project Eurovision από το προηγούμενο καλοκαίρι ενσωματώνοντας τελικά τη Φουρέιρα και την Panik στο δυναμικό μιας συντονισμένης ομάδας που προετοιμαζόταν χωρίς τυμπανοκρουσίες και ιδιαίτερη προβολή. Τα αποτελέσματα αυτής της προετοιμασίας γνωστά. Η Κύπρος εστίασε στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και άρτιου performance απόλυτα προσαρμοσμένου στο εκρηκτικό ταλέντο της Ελένης και τελικά μιας εμφάνισης που κατάφερε να παρασύρει ολόκληρη την Ευρώπη στους ρυθμούς του “Fuego”. Και ας μην ξεχνάμε την εκπρόσωπο της Ρωσίας, Yuliya Samoylova, που παρά το γεγονός πως παραμένει καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι από παιδί και την περσινή απαγόρευση εισόδου στην Ουκρανία με τον συνεπακόλουθο αποκλεισμό της από το διαγωνισμό του 2017, δεν το έβαλε κάτω και επέστρεψε δριμύτερη με την πρώτη ευκαιρία. Μπορεί να μην κατάφερε να προκριθεί στον τελικό του Σαββάτου αντίκρισε, όμως, για πρώτη φορά τον ωκεανό και μας χάρισε ένα άκρως συγκινητικό πλάνο στα βιντεάκια της βραδιάς θαυμάζοντας το απέραντο γαλάζιο.
 
Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος: τα όσα συνέβησαν στο διάστημα πριν από τον πρώτο ημιτελικό λίγο πολύ γνωστά. Το “Όνειρό μου” και η Γιάννα Τερζή κερδίζουν αρχικά τις εντυπώσεις, η συμμετοχή μας φιγουράρει στην πρώτη δεκάδα των στοιχημάτων όσον αφορά την πιθανότητα νίκης και οι φαν του διαγωνισμού στη χώρα μας ενθουσιάζονται μιλώντας με τα καλυτερα λόγια τόσο για το τραγούδι όσο και για την ερμηνεύτρια του εκφράζοντας παράλληλα τη βεβαιότητά τους για την πρόκριση στον τελικό και την κατάκτηση μιας καλής θέσης. Στον αντίποδα η Ελένη Φουρέιρα που κατηγορείται ως άφωνη, ατάλαντη και υπέρμαχος του αλβανικού αλυτρωτισμού ενώ τα προγνωστικά τη θέτουν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός εικοσάδας. Ελλάδα και Κύπρος ετοιμάζονται πυρετωδώς για τη βραδιά του ημιτελικού και οι ρόλοι αντιστρέφονται απότομα απο τη στιγμή της πρώτης πρόβας στη σκηνή της Altice Arena. Για να μην μακρυγορώ, το “Όνειρό μου” καταλήγει 14ο στον πρώτο ημιτελικό, χάνει την πρόκριση και το γαϊτανάκι απόδοσης ευθυνών προς κάθε εμπλεκόμενο ξεκινά. Αντιθέτως, η άψογη σκηνική εμφάνιση της Ελένης εκθρονίζει το Ισραήλ από την πρώτη θέση των στοιχημάτων και το “Fuego” καταλήγει δεύτερο στον τελικό της 12ης Μαϊου, χαρίζοντας στην Κύπρο της καλύτερη της θέση στην ως τώρα πορεία της στο διαγωνισμό και τεράστια δημοσιότητα επί ευρωπαϊκού και όχι μόνο εδάφους στην τραγουδίστρια. Συμπέρασμα; Δεν υπάρχει λόγος για υπέρμετρο ενθουσιασμό, δεν υπάρχει λόγος για αντιπαραγωγική απογοήτευση. Η προσήλωση στο στόχο, η συγκρατημένη αισιοδοξία και η τήρηση του μότο “αγωνίζομαι μέχρι και την τελευταία στιγμή” μπορούν να έχουν θαυμάσια αποτελέσματα στην εκάστοτε προσπάθειά μας.
 
Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές επιτυχίας στην τέχνη: ποιος μπορούσε άραγε να προβλέψει πριν τον τελικό ότι Αυστρία και Σουηδία θα κατέληγαν πρώτες στην προτίμηση των κριτικών επιτροπών ή ότι η οπερετική Εσθονία θα κατακτούσε μόλις την όγδοη θέση στην τελική κατάταξη και το φαβορί Βουλγαρία θα βρίσκονταν εκτός δεκάδας; Είναι γεγονός πως στο χώρο της τέχνης δεν υπάρχουν μυστικά επιτυχίας κάτι που αποδεικνύεται και στο διαγωνισμό της Eurovision καθώς είναι δύσκολο να προβλέψεις όχι μόνο τις διαθέσεις του κοινού αλλά και των κριτικών επιτροπών, όπως φάνηκε φέτος. Το καταλαβαίνεις εύκολα παρατηρώντας τα νικητήρια τραγούδια των τριών τελευταίων ετών. Από το μοιρολόι του 2016, περάσαμε στην απλοϊκή μπαλάντα του 2017 και καταλήξαμε στο ανάλαφρο μα πιασάρικο “Toy” του 2018. Και αν επιχειρήσεις να προσδιορίσεις μια κάποια κυκλικότητα όσον αφορά τα είδη που κερδίζουν την πρώτη θέση ανά τα χρόνια έτσι ώστε να προβλέψεις αν έπεται η χρονιά της μπαλάντας ή του οπτικοακουστικού υπερθεάματος, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πονοκεφαλιάσεις εγκαταλείποντας σύντομα την προσπάθεια. Σε ένα κόσμο που εξελίσσεται και αλλάζει σε όλα τα επίπεδα, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.
 
Και του χρόνου να είμαστε καλά! Ραντεβού - πιθανότατα- στο Ισραήλ!

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Βόλτες στις γειτονιές της Άνω Πόλης | Ελένη Γιαννακίδου| Το ταξιδιωτικό μου χνάρι.
Βόλτες στις γειτονιές της Άνω Πόλης | Ελένη Γιαννακίδου| Το ταξιδιωτικό μου χνάρι.
με 0 Σχόλια 2527 Views
...όταν λέμε Άνω Πόλη εννοούμε την περιοχή από Ολυμπιάδος και προς τα πάνω… Να ξεκινάμε δηλαδή λίγο πιο κάτω απ το Τσινάρι ή στην άλλη πλευρά απ’ το σπίτι του Πασά και ν αρχίσουμε  ν ανεβαίνουμε… Γράφει η Ελένη Γιαννακίδου για την Κουλτουρόσουπα
Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο