Madwalk18: φλερτάροντας επικίνδυνα με το «αδιάφορο». Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου.

2204 Views
Madwalk18: φλερτάροντας επικίνδυνα με το «αδιάφορο». Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου. Madwalk18: φλερτάροντας επικίνδυνα με το «αδιάφορο». Γράφει ο Ματθαίος Οικονόμου.

 
Αν και έχει παρέλθει ένας μήνας περίπου από την διεξαγωγή του Madwalk 2018, έπρεπε να περιμένουμε την τηλεοπτική μετάδοση του show στον Alpha το βράδυ της 14ης Απριλίου προκειμένου να απολαύσουμε την καθιερωμένη πια γιορτή της μόδας και της μουσικής. Για όγδοη συνεχόμενη χρονιά το Mad TV έδωσε την ευκαιρία σε καταξιωμένους και νέους Έλληνες σχεδιαστές να μοιραστούν την πασαρέλα με καλλιτέχνες που φιλοδοξούν να προσδώσουν μια πιο φαντασμαγορική πινελιά στην παρουσίαση των δημιουργιών των πρώτων. Το εγχείρημα πολλά υποσχόμενο, το κατά πόσο κατάφερε όμως να ανταποκριθεί στις όποιες προσδοκίες αμφισβητείται.
 
Καταρχάς το καθήκον της παρουσίασης ανατέθηκε στην πάντα συμπαθητική Μαίρη Συνατσάκη που ανταποκρίθηκε επάξια στο καθήκον της οικοδέσποινας αν και γινόταν συχνά πυκνά δυσνόητη αραδιάζοντας άγνωστες λέξεις που σχετίζονταν είτε με τη μόδα είτε με την νέα “σοσιαλμιντιακή” διάλεκτο. Δίπλα της ο Χρήστος Μάστορας (frontman του συγκροτήματος “Μέλισσες”) απέδειξε περίτρανα πως ακόμη και αν δεν έχεις εκτελέσει χρέη παρουσιαστή στο παρελθόν, μπορείς να είσαι αξιοπρεπέστατος προφέροντας με επιτυχία τα όσα βλέπεις στο autoque χωρίς να πνίγεσαι στα σαρδάμ (για ποιον ντυμένο στα κόκκινα κουστουμάτο κύριο χτυπάει άραγε η καμπάνα;).
 
Όσον αφορά τα παρουσιαζόμενα acts, σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές που ο εκάστοτε καλλιτέχνης είχε στη διάθεση του ένα κουπλέ και ένα ρεφρέν αποκλειστικότητας επί πασαρέλας, φέτος τα μοντέλα εμφανίζονταν από τα πρώτα δευτερόλεπτα των τραγουδιών με αποτέλεσμα να εντοπίζεται μια δυσκολία επιτυχημένης κατανομής των πλάνων μεταξύ performance και ρούχων με ταχύτατες εναλλαγές που καταντούσαν ενοχλητικές. Κατά συνέπεια, οι τραγουδιστές βγήκαν μάλλον κάπως αδικημένοι τηλεοπτικά αφού δεν δόθηκε η ευκαιρία να προβληθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το όποιο performance λάμβανε χώρα σε κάθε επίδειξη. Προφανώς, οι υπεύθυνοι θα είχαν λόγους που σχετίζονται με τους διαθέσιμους χρόνους για να οδηγηθούν στην εν λόγω απόφαση. Το playback παραμένει ένα μικρό αγκαθάκι στις διοργανώσεις του Mad ειδικά στις εμφανίσεις που δεν υπάρχει καμία απολύτως χορογραφία άρα και τίποτα το ενδιαφέρον να δεις. Αυτό βέβαια ίσως να λειτουργεί υπέρ του σχεδιαστή κατευθύνοντας την προσοχή του (τηλε) θεατή αποκλειστικά πάνω στα μοντέλα και την περιβολή τους.
 
Από εκεί και πέρα, ιδιαίτερα ευχάριστες εκπλήξεις ή στιγμές που να σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό δεν είχαμε (όπως έχει συμβεί στο παρελθόν). Μπορούν φυσικά να εντοπιστούν θετικά σημεία στη βραδιά όπως για παράδειγμα η άψογη -δεδομένων των ιδιοτήτων της- τόσο σκηνικά όσο και ηχητικά εμφάνιση της Ντορέττας Παπαδημητρίου με το “New Rules”, η οποία μας έκλεισε πονηρά το μάτι αποδεικνύοντας πως, ναι, μπορεί να κάνει και αυτό παράλληλα με όλα τα άλλα. Στο ίδιο κλίμα, η Ελένη Φουρέιρα επιλέγοντας το “Gigi in Paradisco”, υπήρξε σταθερά εντυπωσιακή διεκδικώντας αναμφισβήτητα το άτυπο βραβείο του καλύτερου act, χωρίς όμως να υπερβεί τον εαυτό της ή ό,τι φαντασμαγορικό μας έχει παρουσιάσει στο παρελθόν. Επίσης, ακούσαμε μια ενδιαφέρουσα διασκευή του “Bad Romance” από τους String Demons που ενδεχομένως να μην άφηνε αδιάφορη και την ίδια τη Gaga (why not?) ενώ πετυχημένη θα χαρακτήριζα και την ενορχήστρωση του “Havana” (Otherview και Θωμαή Απέργη) παρά τις φιλόδοξες προσπάθειες της Απέργη να καταστρέψει το κομμάτι με μια ερμηνεία βουτηγμένη φωνητικά και κινησιολογικά στην υπερβολή. Τέλος, δεν έλειψε και μια κάποια συγκίνηση μέσα από τη σύγχρονη διασκευή του κομματιού “Να με θυμάσαι” και τον ολιγόλεπτο φόρο τιμής στην Μελίνα Μερκούρη και το προσωπικό της στιλ που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την collection Madame Shou Shou.
 
Η δε Έλλη Κοκκίνου (“Get this party started” σε μια εκδοχή που προσεγγίζει περισσότερο αυτή της Shirley Bassey παρά της Pink) θα ήταν προτιμότερο να εγκαταλείψει τους πειραματισμούς και να περιοριστεί σε αυτά που ξέρει να κάνει καλά καταφεύγοντας παράλληλα και σε καταλληλότερες ενδυματολογικές επιλογές καθώς δεν υπάρχει πλέον λόγος να επιμένει σε μια προκλητικά σέξι εικόνα που μας ταξιδεύει σε προγενέστερες και ξεπερασμένες στυλιστικά εποχές. Θα ήθελα να σταθώ παρόλα αυτά στη σχεδιάστρια Χριστίνα Ζαφειρίου με την οποία συνεργάστηκε και τις εντυπωσιακές της δημιουργίες. Με σαφείς επιρροές από τα 1920's, δαντέλες, κεντήματα και πολύτιμους λίθους, κέρδισε τις εντυπώσεις και προσέφερε στο κοινό κομμάτια υψηλής ραπτικής που απέπνεαν κάτι από την απελευθερωμένη θηλυκότητα του σήμερα και την απαράμιλλη κομψότητα μιας άλλης φινετσάτης εποχής.
 
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που “παρήλασαν” στην πασαρέλα του φετινού Madwalk ήταν επίσης οι Σάκης Ρουβάς, Σμαράγδα Καρύδη, Γιάννα Τερζή, Θοδωρής Μαραντίνης, Ανδριάννα Μπάμπαλη, Ευριδίκη, Τζώρτζια Κεφαλά, Κόνι Μεταξά, Josephine, Aisel κ.α. Τα παρουσιαζόμενα acts ήταν αρκετά με τα περισσότερα δυστυχώς να κινούνται κάπου ανάμεσα στο αδιάφορο, το μέτριο ή και το αναμενόμενο. Δεν υπήρξαν εκπλήξεις, δεν γίναμε μάρτυρες κάποιου εντυπωσιακού performance, δεν αιφνιδιαστήκαμε από το παρουσιαζόμενο θέαμα όπως έχει συμβεί στο παρελθόν λόγου χάρη με την καυτή εμφάνιση της Μπέττυς Μαγγίρα μόλις πέρσι ή τα περίφημα cupcakes στο μπούστο της Δούκισσας Νομικού που παρά την ασημαντότητα του γεγονόντος τουλάχιστον προκάλεσε συζητήσεις και ενισχυμένο buzz μετά τη διοργάνωση με αποτέλεσμα να μείνει χαραγμένο στη μνήμη πολλών. Δεν ξερω τι θα μπορούσε να συγκρατήσει κανείς στη μνήμη του ως κάτι ξεχωριστό από το φετινό Madwalk.
 
Και είναι πραγματικά κρίμα ένα κόνσεπτ σαν αυτό να χάνει σταδιακά ένα κομμάτι από την αίγλη και τον ενδιαφέρον του. Διότι πρόκειται για μία θαυμάσια πρωτοβουλία με μια πολυεπίπεδη διάσταση που αξίζει όχι μόνο απλώς να υφίσταται στην ελληνική πραγματικότητα αλλά να ενθουσιάζει, να εμπνέει και να προκαλεί. Το Madwalk φέρνει ακόμη πιο κοντά τους κόσμους της μουσικής και της μόδας ενισχύοντας την υφιστάμενη αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ τους. Ενσωματώνει το χορό (μία ακόμη μορφή τέχνης), ενισχύει τη δημιουργικότητα, δίνει την ευκαιρία σε καταξιωμένους και νέους ανθρώπους να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους ή να δοκιμαστούν σε κάτι διαφορετικό ενώ δεν πάυει να αποτελεί ένα ψυχαγωγικό πρότζεκτ τόσο για τους παρευρισκομένους όσο και για το τηλεοπτικό κοινό. Και στην τελική πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια που δίνει δουλειά σε αρκετό κόσμο, έστω και προσωρινά. Ελπίζουμε, λοιπόν, σε μελλοντικές ιδέες που θα ξεχειλίζουν από έμπνευση, πρωτότυπες προσεγγίσεις και υπερθέαμα.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Το γκι της Λαμπρινής
Το γκι της Λαμπρινής
με 0 Σχόλια 741 Views

...Μαζευτείτε κάτω από το δέντρο να σας πω ένα παραμύθι… Προτεραιότητα να δοθεί στους άνω των 18 και σε όσους σιχάθηκαν τα Χριστούγεννα… άντε να μπαίνουμε στο κλίμα σιγά σιγά… Από την Ντόρα Παπάζη.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή