9 βασικές ενστάσεις για τον «Βαφτιστικό» στο Μέγαρο. Κριτική του Σταμάτη Γαργαλιάνου

3352 Views
9 βασικές ενστάσεις για τον «Βαφτιστικό» στο Μέγαρο. Κριτική του Σταμάτη Γαργαλιάνου 9 βασικές ενστάσεις για τον «Βαφτιστικό» στο Μέγαρο. Κριτική του Σταμάτη Γαργαλιάνου

Κριτική του Σταμάτη Γαργαλιάνου
 
Σε παραγωγή της Εταιρίας Λυρικού Θεάτρου Ελλάδος  (η οποία συνέπραξε με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης που παρείχε τα σκηνικά και κάποια από τα κοστούμια),  είδαμε πριν λίγες μέρες μια ενδιαφέρουσα εκδοχή της οπερέτας "ο Βαφτιστικός"..
.
΄Ολοι οι ηθοποιοί, οι μουσικοί (Συμφωνική Ορχήστρα Δημοτικού Ωδείου Κοζάνης) και οι χορωδοί (Μικτή Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Κοζάνης) έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για να μας χαρίσουν 2 ώρες χαράς και διασκέδασης. Μεγάλο τους "ατού" (αυτό που κρύβει πολλές ατέλειες από όλους τους θιάσους) τα τραγούδια μιας οπερέτας που παίζεται συχνά στα ελληνικά θέατρα στα 100 τελευταία χρόνια, διότι αποτελεί το "διαμάντι" του είδους στη χώρα μας. Γράφτηκε από τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη το 1918, με βάση μια φάρσα των Ενεκέν, Βεμπέρ και ντε Γκόρς.
.
Πάντως, αυτό το κωμικό έργο θα μπορούσε να σταθεί επί σκηνής και χωρίς τα τραγούδια, προσφέροντας άφθονο γέλιο με τις απίστευτες παρεξηγήσεις του. Από την άλλη πλευρά, και μόνο τα υπέροχα αυτά τραγούδια θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον κορμό μιας συναυλίας χωρίς κείμενο !

Οι κυριότερες ενστάσεις μας όσον αφορά την σκηνοθεσία και την όλη παραγωγή, έγκεινται σε 9 βασικά σημεία :

1. Στην όλη σύλληψη υπάρχει μια μεγάλη αντίθεση: το τραγούδι που κυριαρχεί επί σκηνής (ακούγεται 2 φορές) είναι το πατριωτικό "Ψηλά στο Μέτωπο", ενώ η όλη υπόθεση είναι μια κωμική φάρσα! Ακόμη περισσότερο: η ιδιότητα των στρατιωτικών δεν συνδέεται άμεσα με την συγκεκριμένη - δανεισμένη και ξενόφερτη - υπόθεση !... Ο Σακελλαρίδης, εδώ, μάλλον διακωμωδεί τον ελληνικό στρατό, παρά τον υποστηρίζει ... Μάλιστα, τα όσα λένε οι ήρωές του, μας κάνουν να σκεφτούμε ότι στον πόλεμο αυτό πήγαν μερικοί αφελείς, έχοντας το μυαλό τους στις άδειες και στους έρωτες! Αλήθεια, γίνεται να μαίνεται ένας σφοδρός πόλεμος στο μέτωπο του 1ου Παγκόσμιου Πολέμου και στην πόλη να οργανώνουν γενέθλια και να διασκεδάζουν ξέφρενα; Εντάξει, να δανειζόμαστε ξένες φάρσες, αλλά να προσέχουμε τις ελληνικές ευαισθησίες !

2. Οι χορωδοί δεν σκηνοθετήθηκαν σωστά στις σκηνές του συνόλου, ειδικά στην έναρξη. Εκεί τους είδαμε να κάνουν κύκλους και άλλα σχήματα ανά ζεύγη, χωρίς όμως αυτά να δικαιολογούνται δραματουργικά. Μερικοί από αυτούς δεν βάδιζαν σωστά, ίσως γιατί έπρεπε να κρατούν από το μπράτσο ένα/μια παρτενέρ και να το "παίζουν" άνετοι σε ένα πάρτι, που δεν έμοιαζε να προσφέρει χαρά και άνεση σε όλους τους παρευρισκόμενους (αν εξαιρέσουμε τα υπέροχα τραγούδια που απέδιδαν πολύ καλά με τις καλοδουλεμένες φωνές τους). ΄Ενα πάρτι πολύπλοκων και άβολων γεωμετρικών ασκήσεων παρά καλής θεατρικότητας !

3. Ο χώρος ήταν πολύ μικρός για να χωρέσει τους υπεράριθμους χορωδούς, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια μικρή "ασφυξία" που μεταδιδόταν και στο συνολικό παίξιμο των χορωδών. Το θέαμα αυτό έπρεπε να παρουσιασθεί στην αίθουσα Μ-1 !..Πότε οι σύγχρονοι σκηνοθέτες και παραγωγοί θα μελετούν ΚΑΙ αυτήν την παράμετρο (σχέση αριθμού ηθοποιών προς τα διαθέσιμα τετραγωνικά μέτρα);

4. Τα σκηνικά ήταν 4 πόρτες (που ποτέ δεν ...άνοιγαν) και οι είσοδοι-έξοδοι των ηθοποιών γινόταν από τα ενδιάμεσα των πορτών!.. Υπήρχαν, επίσης, μια ξύλινη σκάλα στο κέντρο και κάποια άσπρα πανιά, που όλα τους εμπόδιζαν τους ηθοποιούς να κινούνται με άνεση ! Αναρωτιόμαστε αν αυτό ήταν θέμα εξοικονόμησης χρημάτων, άκρατου συμβολισμού/αφαιρετικότητας, ή απλά το ότι το "βάρος" από πλευράς παραγωγής, έπεσε στα τραγούδια και την υποκριτική...

5. Μερικοί ηθοποιοί αλλοίωναν (βλ. βάραιναν) την φωνή τους για να προσεγγίσουν το ρόλο, αλλά αυτό είχε ένα κωμικό αποτέλεσμα, ειδικά σε σχέση με τις υπόλοιπες φωνές που ήταν στη "θέση" τους και ακριβώς στο περίγραμμα του ρόλου.

6. Πολλά τραγουδιστικά ντουέτα θα μπορούσαν να εμπλουτιστούν με μια άλλη, αδιόρατη και "χλωμή" δράση πίσω από αυτά, ενώ η όλη σκηνοθεσία έπρεπε να εντάξει και μικρά χορευτικά στο όλο θέαμα, ώστε να ομορφύνει ακόμη περισσότερο η συνολική δουλειά.

7. Υπήρξε ένα αδικαιολόγητο χάσμα του ενός λεπτού λίγο πριν αρχίσει η τελική σκηνή, όπου η αυλαία ήταν κλειστή και η ορχήστρα δεν έπαιζε τίποτε. ΄Ολοι οι θεατές κοιτούσαν απορημένοι και περίμεναν να συμβεί κάτι, αλλά ματαίως. ΄Ισως οι ηθοποιοί να ετοίμαζαν κάτι πίσω από την αυλαία (τελικά τίποτε δεν άλλαξε, όταν άνοιξε)! ΄Ομως, αυτό το τραγικό σιωπηλό λεπτό "έσπασε" τον μέχρι τότε καλό ρυθμό της παράστασης! Η σκηνοθέτις κ. Δημοπούλου, θα μπορούσε να βάλει δυο ηθοποιούς να κάνουν έναν αυτοσχεδιασμό σχετικό με τη δράση (τα υπονοούμενα, άλλωστε, του κειμένου, είναι πολλά) ή και ένα φλάουτο να παίζει κάποια από τις μελωδίες που ακούστηκαν πριν λίγο... Ακόμη και ένα προβολέας να κάνει σχήματα επί της κλειστής αυλαίας !

8. Αδικαιολόγητα μεγάλο το διάλειμμα, ούτε στις όπερες του Παρισιού τόσο μεγάλο! Αυτό συμβαίνει τακτικά στο ΜΜΘ και δεν ξέρουμε αν είναι επιθυμία της διεύθυνσης (να δουλέψει και το μπαρ...) ή των εκάστοτε συντελεστών. Εντούτοις η ώρα έναρξης (19.00) μας βοήθησε να γυρίσουμε έγκαιρα στα σπίτια μας, χωρίς να νοιαζόμαστε για τις μεγάλες καθυστερήσεις των λεωφορείων στην πόλη μας !

9. Τα πιο πολλά από όσα γράφουμε εδώ -και εκ των υστέρων- θα μπορούσαν να είχαν εξηγηθεί ή δικαιολογηθεί από τους παραγωγούς, αν οι κριτικοί καλούντο να δουν την παράσταση έστω και σε πρόβες -ή ακόμη και σε βίντεο- ώστε να αποσοβήσουν μερικά ατοπήματα που τελικά είδαν όλοι οι θεατές... Αυτό είναι το μόνιμο πρόβλημα των ελλήνων παραγωγών: λησμονούν πάντα τους κριτικούς - όμως αυτοί, πρωτίστως, περισώζουν τη θεατρική μνήμη... Μας καλούν στις συνεντεύξεις τύπου, αλλά τότε είναι πολύ αργά ! Αν είχαμε δει την παράσταση έγκαιρα έστω και σε βίντεο θα κάναμε άλλες ερωτήσεις στους συντελεστές, και δη στην σκηνοθέτιδα και τον παραγωγό την ημέρα της συνέντευξης τύπου...

Εντούτοις δίνουμε συγχαρητήρια στην Ομάδα αυτή και ευχόμαστε να επαναλάβουν τόσο την ίδια παράσταση, όσο και κάποια άλλη του είδους, ώστε να αρχίσουν να δημιουργούν μια παράδοση οπερέτας στην Κοζάνη και σε όλη την Ελλάδα! Να είναι σίγουροι ότι το κοινό θα τους αγκαλιάσει με αγάπη...

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

2 Comments

  1. <strong>Φίλιππος Μοδινός</strong>
    Φίλιππος Μοδινός
    Αγαπητέ Κύριε Γαργαλιάνο,

    Ευχαριστούμε κατ’ αρχάς για το ενδιαφέρον σας για τη παράσταση μας και για την λεπτομερή κριτική σας. Είναι πάντα τιμητικό να έρχεται ένας κριτικός, και ασχέτως από τι απόψεις μπορεί να έχουν εκφραστεί, η τελευταία σας παράγραφος στη κριτική, δείχνει πως οι προθέσεις σας είναι οι καλύτερες. Επειδή έχετε θίξει και σε προσωπικά μηνύματα το θέμα συζήτησης μεταξύ κριτικού και παραγωγής, σας απαντώ στα σημεία:

    Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσω πως η παραγωγή είναι της Εταιρίας Λυρικού Θεάτρου Ελλάδος και όχι του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης. Αυτό παρακαλώ να διορθωθεί σε όλες σας τις αναρτήσεις. Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης παρείχε τα σκηνικά και κάποια από τα κοστούμια.

    Στα σημεία:
    Σημείο 1. Ως επί το πλείστον, μας βρίσκετε σύμφωνους με τις απόψεις σας στο θέμα, εκτός από μία: Ακόμα και στις πιο σκληρές ώρες, η διακωμώδηση δεν είναι έλλειψη ευαισθησίας προς ένα εθνικό θέμα, αλλά στιγμιαία εκτόνωση των εντάσεων του. Το “Ψηλά στο μέτωπο” εκφράζει συναισθήματα θάρρους και, ως ένα σημείο, προπαγάνδα της εποχής. Ο Βαφτιστικός δεν θεωρούμε πως διακωμωδεί τους στρατιώτες, αλλά την Αθηναϊκή κοινωνία. Θεωρώ πως ακόμα και ένας στρατιώτης στο πόλεμο θα σκέφτεται και τον έρωτα που μπορεί να συναντήσει αν καταφέρει να φύγει για λίγο από τον πόλεμο. Αλλιώς, γιατί πολεμά;
    Σημεία 2, 3, 4, και 6. Λυπούμαστε που δεν σας άρεσαν οι θέσεις των χορωδών, ο αριθμός τους και τα σκηνικά. Δυστυχώς, δεν συμμεριζόμαστε την άποψη σας. Παραμένουμε σταθεροί στην άποψη μας ότι ήταν όλα όπως τα θέλαμε και ότι οι επιδόσεις όλων ήταν όπως έπρεπε να είναι. Για αυτό και τους παρουσιάσαμε εξάλλου. Σεβαστή η άποψη σας όμως. Συγκεκριμένα:

    στο σημείο 2 και 4 θέλω να αναφέρω ότι τίθεται προσωπικό θέμα γούστου σε αυτά που γράφετε, αλλά και πάλι τονίζω, σεβαστή η άποψη σας,

    στο σημείο 3, υπήρξε χορευτικό όπου συμμετείχε όλη η χορωδία επί σκηνής και ο χώρος ήταν επαρκής για να χορέψουν waltz όλα τα μέλη της χορωδίας, και τέλος...

    στο σημείο 6, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι στο ένα και μοναδικό ντουέτο (μεταξύ Βιβίκας και Κικής) που ήταν εφικτό, έγινε όντως μία τέτοια δράση, όπου είχαμε ένα είδος flashback των δύο κοριτσιών που έπαιζαν μαζί μικρές... Στο ντούετο Ζαχαρούλη – Βιβίκας, Χαρμίδη – Βιβίκας και Συνταγματάρχη – Κικής, κατά την άποψη μας θα ήταν δραματουργικά φλύαρη μία προσθήκη σαν αυτή που κάναμε στο προαναφερθέν ντουέτο Βιβίκας – Κικής, εφόσον εκτός από επαναληπτικό ως τεχνική (και άρα βαρετό) θα αφαιρούσε και από τη προσοχή που θέλαμε να εστιαστεί στους πρωταγωνιστές σε εκείνα τα ντουέτα.
    Σημείο 7. Έγινε αλλαγή σκηνής. Δεν άλλαξαν οι 4 πόρτες, αλλά αν θυμάστε, έφυγαν όλα τα υπόλοιπα σκηνικά: (τραπέζι, καρέκλες, καναπέδες κτλ.) Στη δεύτερη βραδιά, κατ’ ακρίβεια έπαιξε η ορχήστρα για όλη την αλλαγή σκηνής, εφόσον κατά βάση συμφωνούσαμε και εμείς πως η αλλαγή σκηνής κράτησε παραπάνω απ’ ότι αρχικά είχαμε εκτιμήσει. Παρόλα αυτά, συνηθίζεται (τουλάχιστον στην όπερα) όταν γίνεται αλλαγή σκηνής να ανάβουν τα φώτα της αίθουσας στο μισό (όπως και έγινε), για να ξέρει ο κόσμος πως υπάρχει σύντομο διάλειμμα, όχι αρκετά μεγάλο για να πάνε για κρασί, αλλά αρκετά μεγάλο για να πάνε τουαλέτα. Αυτή η άτυπη συνεννόηση με το κοινό, είμαστε σίγουροι πως ήταν ξεκάθαρη για το κοινό και στη περίπτωση των δύο παραστάσεων του Βαφτιστικού.

    Σημείο 8. Το διάλειμμα ήταν σχεδιασμένο για 15 λεπτά. Δεν μπορούμε να αρχίσουμε αν δεν έχουν επιστρέψει όμως όλοι από το κοινό, εφόσον θα διακόπτεται έτσι η ροή της παράστασης και ως εκ τούτου, περιμέναμε να κάτσουν όλα τα μέλη του κοινού στις θέσει τους.

    Σημείο 9. Στο συγκεκριμένο σημείο θέλω να σταθώ, εφόσον εκφράσατε την συγκεκριμένη άποψη και σε προσωπικό μήνυμα προς τη σκηνοθέτιδα. Κατ’ αρχάς, είναι αδύνατον να δείτε μία παράσταση που δεν έχει ακόμα παιχτεί στη συνέντευξη τύπου. Ακόμα και όταν πρόκειται για επανάληψη σε καινούριο χώρο (δηλαδή, η παράσταση παίχτηκε τον Μάϊο του 2018 στη Κοζάνη και κάναμε μία επανάληψη τώρα στη Θεσσαλονίκη), είναι αδύνατον να προβλεφθεί ποιες θα είναι οι ιδιαιτερότητες του νέου χώρου που θα πάμε.
    Όμως, πρέπει να τονιστεί ότι πουθενά και σε κανέναν θίασο δεν επιτρέπεται να έρθει κριτικός να δώσει τις απόψεις του πριν από μία παράσταση “ώστε να αποσοβήσουν μερικά ατοπήματα”. Κατ’ αρχάς, το αν κάτι είναι “ατόπημα” στη τέχνη είναι καθαρά υποκειμενικό, όσο και αν αρέσει σε όλους μας να θεωρούμε την άποψη μας αντικειμενική. Στη πραγματικότητα, όμως, το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να εκφράσει την άποψη του, όπως κάνατε και κάναμε και εμείς εις απάντηση στα προηγούμενα σημεία.
    Αλλά, κυρίως, κανένας σκηνοθέτης που σέβεται τον εαυτό του και κανένας παραγωγός δεν θα επέτρεπε, για χάρη μίας ευνοϊκής κριτικής, να έρθει ένας κριτικός να πει την άποψη του πριν την παράσταση. Εκτός του ότι θα ήταν παντελώς αντιδεοντολογικό και από τους δύο, θα ακουγόταν εκτός των άλλων και παραέξω, (εφόσον η παρουσία του κριτικού θα γινόταν αντιληπτή από όλους τους παρευρισκόμενους σε πρόβα) και η κριτική αμέσως θα έχανε κάθε αξιοπιστία, εφόσον δεν θα ήταν αμερόληπτη. Εξάλλου, φανταστείτε κύριε Γαργαλιάνο να σας είχαμε καλέσει όντως σε πρόβες και να δεχόμασταν τις συμβουλές σας για κάποια σκηνοθετική “βελτίωση” δική σας. Εσείς μετά πως θα κριτικάρατε αυτή τη βελτίωση; Και αν ερχόταν ένας άλλος κριτικός και κριτίκαρε αρνητικά τις δικές σας σκηνοθετικές βελτιώσεις; Όπως καταλαβαίνετε, είναι εντελώς αδύνατον αυτό που ζητάτε.

    Οι καλλιτέχνες, όταν παίρνουν την απόφαση να βγουν στη σκηνή, παίρνουν την απόφαση να εκθέσουν το τελικό αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής τους δράσης προς το κοινό και τους κριτικούς. Ο κριτικός έχει δικαίωμα μόνο το τελικό αποτέλεσμα να κρίνει και σε καμία περίπτωση δεν έχει το δικαίωμα να επηρεάσει πριν ένα έργο. Αν θέλετε να σκηνοθετήσετε (εφόσον επηρεάζοντας πριν μία παράσταση, ουσιαστικά αυτό ζητάτε), πρέπει να πάψετε να είστε κριτικός και να γίνετε σκηνοθέτης, και να εκθέσετε εσείς τις καλλιτεχνικές απόψεις σας σε άλλους κριτικούς. Δεν υπάρχει καμία ενδιάμεση οδός σε αυτό το θέμα. Και προσωπική μου άποψη είναι πως αν ποτέ βρεθεί παραγωγός που θα σας καλέσει πριν από μία παράσταση να δώσετε τις απόψεις σας, να μην πάτε για κανέναν λόγο, γιατί θα χάσετε κάθε αξιοπιστία ως κριτικός.

    Εμείς ως παραγωγή και σκηνοθετική ομάδα υποστηρίζουμε απολύτως τις επιλογές μας ασχέτως από το αν δεν αρέσουν όλες σε όλους, αναγνωρίζοντας πάντα ότι ουδείς τέλειος, και άρα, πάντα θα υπάρχει η έλλειψη της τελειότητας, αλλά λογαριάζοντας πρωτίστως όχι μόνο το χειροκρότημα του κοινού ως ανταμοιβή, που είναι ένα κριτήριο αρκετά σημαντικό (κάτι που εσείς σε προσωπικό μήνυμα απορρίπτετε ως συμβατικό χειροκρότημα ενός καθώς πρέπει κοινού), αλλά λογαριάζοντας ακόμα περισσότερο την μακροβιότητα της επιχείρησης μας η οποία επιβιώνει αποκλειστικά από τα εισιτήρια, εφόσον είμαστε μία μικρή ιδιωτική επιχείρηση χωρίς επιχορήγηση, είτε κρατική, είτε ιδιωτική. Το γεγονός ότι το κοινό συνεχίζει να έρχεται στις παραστάσεις μας και πληρώνει εισιτήριο είναι το αληθινό κριτήριο, κάτι που κάνει ανελλιπώς το κοινό τα τελευταία 5 χρόνια που δραστηριοποιούμαστε στο χώρο. Καθώς και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι αξιόλογοι καλλιτέχνες επιθυμούν συνεργασία μαζί μας, εφόσον κρίνουν πως το έργο μας είναι αντάξιο των δικών τους αξιών.

    Κατά συνέπεια, εφόσον είμαστε ουσιαστικά η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρία παραγωγής όπερας της χώρας (και η 2η μεγαλύτερη της χώρας μετά την ΕΛΣ) έχουμε το θάρρος να μένουμε σταθεροί στις απόψεις μας, πάντα με σεβασμό φυσικά προς τον κριτικό που μας τιμά με τη παρουσία του, ακόμα και όταν διαφωνούμε.

    Όμως, πρέπει να αναφέρω ότι μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η πρόταση σας για διάλογο μεταξύ καλλιτεχνών και κριτικού. Φυσικά, σε καμία περίπτωση με τρόπους που θα μπορούσε να επηρεάσει την σκηνοθεσία πριν μία παράσταση, αλλά σίγουρα ένας διάλογος που θα μπορούσε να επηρεάσει τη σκέψη και των κριτικών, αλλά και των καλλιτεχνών, με τρόπους εποικοδομητικούς εκ των υστέρων, όπου θα έπρεπε να τεκμηριώσουν και οι μεν και οι δε τις απόψεις τους. Το μεγαλύτερο χάσμα που υπάρχει μεταξύ δημιουργών και κριτικών είναι η έλλειψη αναγνώρισης της υποκειμενικότητας που χαρακτηρίζει την τέχνη, όπου και οι δύο πλευρές είναι σίγουρες πως έχουν δίκιο. Ο δημιουργός, αφενός πρέπει να στηρίξει το δημιούργημα του, ο κριτικός με τη σειρά του την κριτική του, αλλά η αλήθεια που βρίσκεται; Ένας διάλογος ίσως θα μπορούσε να τη φέρει πιο κοντά μας. Ως εκ τούτου, θα ερευνήσω το θέμα ως πιθανότητα δημιουργίας συνεντεύξεων τύπου μετά από μία παράσταση παρά πριν. Εξάλλου, ένα δελτίο τύπου καλύπτει όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να ειπωθούν πριν από μία παράσταση, κάνοντας την ΣΤ πριν και λίγο περιττή. Όμως, ο διάλογος μετά, θα μπορούσε να κινήσει πολύ παραπάνω το ενδιαφέρον και για τον τύπο και για το κοινό. Οπότε επιφυλάσσομαι!

    Κατά τα άλλα, σας ευχαριστούμε και πάλι για το ενδιαφέρον σας, εκτιμούμε και την παρουσία σας, καθώς και τις διαθέσεις σας, και ελπίζουμε να σας δούμε σε παραστάσεις και στο μέλλον.

    Με εκτίμηση,

    Φίλιππος Μοδινός
  2. <strong>Κασσάνδρα Δημοπούλου</strong>
    Κασσάνδρα Δημοπούλου
    Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι το είδος της "Οπερέτας" δεν κατατάσεεται στην κατηγορία "Θέατρο" αλλά στην κατηγορία "Όπερα", είδος στο οποίο κανείς δημοσιογράφος στην Θεσσαλονίκη δεν εξειδικεύεται. Το ότι το έργο αυτό έχει ανέβει κατά καιρούς από θεατρικούς θιάσους, με συντελεστές που κάνουν θεατρικό τραγούδι, δεν σημαίνει ότι αλλάζει αυτόματα και κατηγορία.
    Ο Κος Γαργαλιάνος δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο που εκπροσωπούμε επιτυχώς από το 2012 στην πόλη μας. Σημειώστε ότι δεν είχε καν έρθει στην συνέντευξη τύπου για να ενημερωθεί για το ποιοί είμαστε τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε όπως το κάνουμε, προτείνει όμως (!) να έχει συμετοχή στις πρόβες. Προσωπικά, από μένα είναι ένα μεγάλο "ΟΧΙ" για ευνότηους λόγους. Αν ο Κος Γαργαλιάνος έχει σκηνοθετικές ανησυχίες, θα χαρώ να παρακολουθήσω μια σκηνοθεσία του στο μέλλον.
    Δε θα αναφερθώ καθόλου στα σχόλια που αφορούν την σκηνοθεσία, αυτό είναι υποκειμενικό του καθενός και σεβαστό να αρέσει ή να μην αρέσει.
    Στα σχόλια όμως που αφορούν το φωνητικό κομμάτι, θα ήθελα να τονίσω την μη εξειδίκευση του Κου Γαργαλιάνου στο τεχνικό κομμάτι της Όπερας (που όπως προανέφερα, καλύπτει και αυτό της Οπερέτας) τον καθηστά εντελώς ακατάλληλο στο να καλύπτει τέτοιες παραστάσεις και παρακαλώ τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας σας να προσέχει πολύ το ποιός την εκπροσωπεί στο μέλλον σε παραατάσεις Όπερας ή Οπερέτας.
    Καλή χρονιά σε όλους.
τελευταιες αναρτησεις
Το Εθνικό Θέατρο με την «Ορέστεια» στο Θέατρο Δάσους. Αγαμέμνων 26 & Χοηφόροι–Ευμενίδες 27/8.
Το Εθνικό Θέατρο με την «Ορέστεια» στο Θέατρο Δάσους. Αγαμέμνων 26 & Χοηφόροι–Ευμενίδες 27/8.
με 0 Σχόλια 824 Views

 Τη Δευτέρα 26 και την Τρίτη 27 Αυγούστου το Εθνικό Θέατρο θα παρουσιάσει στο Θέατρο Δάσους την μοναδική σωζόμενη τριλογία του Αισχύλου Ορέστεια.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή