Ο τελευταίος μουλτισόουμαν. Γράφει ο Γιάννης Φασούλας.

2908 Views
Ο τελευταίος μουλτισόουμαν. Γράφει ο Γιάννης Φασούλας. Ο τελευταίος μουλτισόουμαν. Γράφει ο Γιάννης Φασούλας.


Υπήρχε μια εποχή, στην αρχή των 90ies, που το χιούμορ περνούσε κρισάρα κι εμείς υποφέραμε. Όταν λέω υποφέραμε, φανταστείτε μια εκπομπή σαν το Ράδιο Αρβύλα, αλλά μόνο με Σκύλο και Χρήστο Κιούση, με κείμενα γραμμένα από τη Σοφία Αλιμπέρτη, τον Τζέρεμυ και το διαφημιστικό τιμ της Q, παιγμένη σε slow motion και να κλείνει με ζωντανή μουσική των Βέγκας. Και να είσαι καθηλωμένος στην πολυθρόνα με λουμπάγκο, και να έχει τελειώσει η μπαταρία στο τηλεκοντρόλ.

 
Ήταν εποχή για Σάκηδες.

Είχαμε μόλις αποκτήσει έγχρωμη, ιδιωτική, πολυκάναλη τηλεόραση (yeeeah!), αλλά όποιο κανάλι κι αν έβαζες, δεν βλεπόταν τίποτα. Όχι, δεν είναι δικαιολογία το “τριάντα χρόνια πίσω”, γιατί “δύο επί τριάντα” χρόνια πίσω ο ασπρόμαυρος ελληνικός κινηματογράφος ασελγούσε κι έδερνε. Αλλά μέχρι να έρθει με τους κάβουρες η Αγία Τριάδα Μπέζου-Φιλιππίδη-Ρώμα για να ξανανοίξει τη φρακαρισμένη βρύση της κωμωδίας, περάσαμε μια πενταετία περίπου, που για να γελάσουμε έπρεπε να βάλουμε ή Απαράδεκτους ή Ταμτάκο.
 
Τα τεχνικά μέσα απογειώνονται άλλοτε γραμμικά και άλλοτε εκθετικά, αλλά εκείνη την εποχή σημείωσαν ένα τεράστιο spike. Μέσα σε τέσσερα χρόνια φύτρωσαν όλα τα μεγάλα κανάλια που ξέρουμε. Και τότε εφευρέθηκε μια απόλαυση, που λεγόταν ζάπινγκ. Φαντάσου ότι ζεις χρόνια σε ένα νησί της άγονης γραμμής με ένα και μοναδικό περίπτερο, με επιλογές που περιορίζονται σε ΙΟΝ σκέτη και ΙΟΝ Αμυγδάλου (a.k.a. ΕΤ1 και ΕΤ2), και μια ωραία πρωία σκάει στο νησί ο Γουίλι Γουόνκα και αρχίζουν και αναβλύζουν από τα σιντριβάνια σαράντα διαφορετικές γεύσεις νουτέλα. Τέλειο, έτσι; Ακόμα κι αν σε κάθε κανάλι έβλεπες ομηρικό ραψωδό να απαγγέλει σε ζωντανή μετάδοση την Ιλιάδα από το πρωτότυπο, πάλι θα γούσταρες. Η όλη φάση ήταν που μετρούσε. Κι όταν η συσκευασία είναι τόσο “ουάου”, ό,τι κι αν χώσεις μέσα, τη δουλειά του θα την κάνει. Τσουρέκι Τερκενλή, τα γνωστά.
 
Αργότερα όμως προέκυψε μια ανάγκη.
 
 
Υπερεξειδίκευση
Γράψαμε φοβερές εκθέσεις στο λύκειο “για το πρόβλημα αυτό που μαστίζει την σύγχρονη κοινωνία στις μέρες μας”. Και αν νομίζεις ότι η εξειδίκευση είναι must στην ιατρική, με γιατρούς οσμολόγους, οδοντιάτρους για άλογα ή ψυχολόγους για αστροναύτες, πρέπει να δεις τι γίνεται στη σόουμπιζ. Γιατί το “ουάου” της συσκευασίας κάποτε πέρασε, και τα κανάλια έπρεπε πλέον να προσέχουν και το τσουρέκι τους. Το τηλεοπτικό λεπτό απέκτησε τόσο μεγάλη αξία και επενδύθηκε τέτοια ενέργεια στην τελειοποίησή του, ώστε οι τηλεπερσόνες έπρεπε να χαράξουν προσεκτικά την πορεία τους. Τι θα πει ας πούμε “είμαι παρουσιάστρια”; Παρουσιάστρια πρωινής εκπομπής τύπου Μενεγάκη, μεσημεριανής εκπομπής τύπου Τατιάνα, εύθυμης κοσμικής εκπομπής τύπου Τσιμτσιλή, σοβαρής δημοσιογραφικής εκπομπής τύπου Κοσιώνη, κοινωνικής μελούρας τύπου Θρασκιά, παρουσιάστρια ελαφριά βραδινή σαν την Καλομοίρα, τσοντοκαρτούν σαν την Πετρούλα, ή γεροντίστικης ευπρεπούς ψυχαγωγίας, σαν τη Βάσια Τριφύλλη, όταν παρουσίαζε το Ραντεβού στα Τυφλά;

 
Sakis
Σήμερα κλείνουν 4 χρόνια από τη μέρα που χάσαμε τον Σάκη Μπουλά. Τον τελευταίο μουλτισόουμαν. Όλοι οι υπόλοιποι κάποτε αναγκάστηκαν να ρίξουν σάκους με άμμο για να μείνει ζωντανό το αερόστατο. Κάποτε και σάκους με χρυσάφι. Ο Αντώνης Κανάκης είδε πως όσο κι αν χτυπιέται, η μέρα του έχει μόνο 24 ώρες, κι έτσι το άνοιγμά του στη μουσική άρχισε και τελείωσε με το “Όταν θα μπορέσεις”. Ο Πάνος Μουζουράκης αποτραβήχτηκε από το δημιουργικό κομμάτι των παραστάσεων και της μουσικής του – ακόμα και από τη σύνθεση (την οποία άφησε στον Μανώλη Φάμελλο), για να μπορέσει να συγκεντρωθεί στα εκτελεστικά του καθήκοντα ως ηθοποιού και ερμηνευτή. Ακόμα κι ο σύγχρονος Λεονάρντο Ντα Βίντσι της σόουμπιζ, ο Τζίμης Πανούσης, για να μείνει απερίσπαστος στη σάτιρα και το stand up comedy, άφησε τη στιχουργία και την εξαιρετική φωνή του σε δεύτερη μοίρα.  Ο Μπουλάς ήταν ο τελευταίος που πέρασε στην ιστορία χωρίς να του πέσουν τα καρπούζια από την μασχάλη. Ηθοποιός, τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης, κωμικός, τηλεμαϊντανός.
 
The old king is dead. Long live the…
…δε νομίζω, Σάκη.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Φασούλας
Γιάννης Φασούλας
Εντεχνόπληκτος εκπαιδευτικός ετών 32. Ανθρωπος του λόγου και του δεξιού εγκεφαλικού ημισφαιρίου, προσφάτως επαναπατρισθείς από τον ανεπτυγμένο κόσμο, που αποδείχθηκε άνθρακας. Από πιτσιρίκος μπαινοβγαίνει σε συναυλίες και σχηματίζει "άποψη". Μια φορά την εβδομάδα καλύπτει την εντεχνοεπικαιρότητα της πόλης υπό μορφή ιστοριών νυχτερινής μουσικής "περιπέτειας".

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Σχέσεις Πόθου – Πάθους - Πόνου»… Γιατί σπουδαίε κ, Χρυσικάκο; Είδαμε και Σχολιάζουμε.
«Σχέσεις Πόθου – Πάθους - Πόνου»… Γιατί σπουδαίε κ, Χρυσικάκο; Είδαμε και Σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 926 Views

Μια πρόχειρη ανουσιότητα που δεν είχε κανένα λόγο θεατρικής ύπαρξης και στην οποία αναλώθηκε άδοξα ένα λαμπερό υποκριτικό #ταλέντο… Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή