Η... Ελευθερία δε νικιέται!

2283 Views
 Η...  Ελευθερία δε νικιέται! Η... Ελευθερία δε νικιέται!

Γράφει ο Γιάννης Φασούλας.


 
Ήταν η μόνη που μου έλειπε. Το τελευταίο κομμάτι του παζλ, που έχεις φάει τον τόπο. Μήπως είναι κάτω από το χαλί, μήπως είναι πίσω από τα μαξιλάρια, μήπως το κατάπιε ο μικρός; Και τελικά δεν το βρίσκεις. Σε βρίσκει αυτό.
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη ήταν μέχρι χτες η μόνη εντεχνοερμηνεύτρια που δεν είχα δει ποτέ ζωντανά.
  
 
Το κάλεσμα του καθήκοντος
Διαδίδω το μήνυμα μέσα από social media, skype, κινητά και λοιπές εφαρμογές που ο Μαρκόνι δεν φανταζόταν ούτε στα πιο βαθιά του όνειρα μετά την τρίτη σερί καρμπονάρα. “Για τη μεγάλη βραδιά της 12ης Οκτώβρη στο Μέγαρο ζητείται παρτενέρ με συμπαγείς γνώσεις εντέχνου, να “κατέει το αντικείμενο”, να έχει παρελθόν”. Τουλάχιστον είκοσι τραυματικές απορρίψεις, πεντεδέκα αφίσες ΠυξΛαξ υπογεγραμμένες από τον εαυτό του, αποδείξεις του Μύλος Club από σανγκριές που πήγε να κεράσει και τελικά τις ήπιε μόνος του, τέτοια.
 
Φιάσκο. Μερικές από τις απαντήσεις που λαμβάνω είναι: “Δεν την μπορώ την Αρβανιτάκη”, “Ζάναξ να πάρετε μαζί σας”, “Ο Κριστιάνο κλαίει λιγότερο”. Μου μένει κι εμένα η πρόσκληση στο χέρι, εκεί που πίστευα ότι θα γίνει best seller.
 
Αδυνατώντας να το χωνέψω, πακετάρω την κάμερα και ξεκινάω για το Μέγαρο. Για να δούμε. Μήπως μερικά παζλ είναι καλύτερα να μένουν ημιτελή;
 
Αχ, στην αρχή των τραγουδιών…
Η Ελευθερία βγαίνει ξέξασπρη, καθρεφτίζει το νου και τα φώτα του ΜΜΘ, χαλάει όλες μου τις φωτογραφίες. Αστράφτει. Εϊναι ό,τι πιο κοντινό φαντάζεσαι σε Φεγγαροντυμένη στον “Κρητικό” του Σολωμού.
 
Ψιλοφαλτσάρει. Οι αναπνοές της είναι σαν της Κατερίνας Θάνου την ώρα που έχει τελειώσει το κατοστάρι και δίνει συνέντευξη στον Χατζηγεωργίου. Παλεύει με νύχια να μείνει στον ρυθμό, σαν τον Μουφάσα στον γκρεμό πάνω από το φαράγγι με τα βουβάλια.
 
Στο Μέγαρο γίνεται πόλεμος Βορείων και Νοτίων. Από τη μία τα νταπαντούπα των (εξ Αθηνών) Τακίμ, από την άλλη τα κρεσέντα της Συμφωνικής Νέων (Θεσσαλονίκης). Κι ανάμεσα στα κανόνια του Μερετάκη και στο πιστολίδι της ψηλής ξανθιάς κοντραμπασίστριας σε οργασμό τέρμα δεξιά, η Ελευθερία μπαλαντζάρει σαν χάρτινο βαρκάκι στον Μισσισσιπή.
 
Μήπως την παραείχα σε εκτίμηση; Ξέρω τι θα πεις. 61 ετών παρά πέντε ημέρες. Πάλιωσε όμως κι αυτή η δικαιολογία. Δεν περνάει πλέον. Τουλάχιστον όχι όσο υπάρχουν κάτι γερόντια ντούρασελ, όπως ο “ζούμε για να σ’ ακούμε”. Ελπίζω ότι η βραδιά θα πάρει τον δρόμο της, αλλά προς το παρόν η Ελευθερία παίζει κλεισμένη στην περιοχή της, με κατοχή μπάλας 10%.
 
Έκοίταα, κι ήτανε μακριά ακόμη τ’ ακρογιάλι…
.
 
 
Κουλτουροσουπάρα…
Οι Τακίμ ήταν το κερδισμένο στοίχημα. Οχτώ πουκαμισογιλεκάδες, όλοι πλην του βιολιστή φαλακροί, όλοι βγαλμένοι από ταινία με τον Αθηνόδωρο Προύσαλη. Και μιλάμε για μουσικούς επιπέδου σούπερ λίγκα. Ο Μαρινάκης παίζει βιολί σαν τον Ρίμπακ σε φαστ φόργουορντ, ο Μερετάκης στο τουμπερλέκι βγάζει όλο το “κόκκινο φουστάνι” με το ένα χέρι, ο Δημητρακόπουλος στο κανονάκι είναι πιο αλάνθαστος κι από εκείνο τον καριερίστα Ιρανό με τα κατσαρά μαλλιά, Αριστοτέλους με Ερμού γωνία.
 
Η Ελευθερία ρωτάει τον έρωτα, κι ο Θωμάς καίγεται και σιγολιώνει. Πού να ξέραμε κι εμείς είκοσι χρόνια πριν, ότι η άρτε παστοράλε θα γνώριζε τέτοια εμπορική επιτυχία; Θα κόβαμε κάνα μισάωρο από τις Ξένες Γλώσσες Αξαρλή και θα διαβάζαμε λίγο Παπαδιαμάντη παραπάνω.
 
Και δυστυχώς σε κάθε συναυλία στο Μέγαρο υπάρχει το ίδιο μεγάλο πρόβλημα: Το Μέγαρο. “Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου” σε εμβατηριακή εκτέλεση, “Μένω Εκτός” σε ρυθμό γαλέρας με κωπηλάτες υπό καταναγκασμό. Η Ελευθερία ωστόσο στάθηκε. Κορμιά και μαχαίρια. Καρδιά μου εγώ. Ραγίζει απόψε η καρδιά με το μπαγλαμαδάκι.
(Γιατί μπορεί η Χίος να έχει ακόμη τον Θαλασσινό της, κι η Ρόδος τον Καζούλη της, αλλά στο βορεινό χωριό ακόμα δεν έχει βρεθεί ΑντιΠαπάζογλου).
 
 
Και η Ελευθερία ΔΕΝ νικιέται…
Εκεί γύρω στο φινάλε, παρέα με το άδειο διπλανό κάθισμα, κατάλαβα τι εννοούσε ο φιλόσοφος όταν έλεγε:
 
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη δεν επισκίασε κανέναν με τη γκράντε ερμηνεία της, όπως η Χαρούλα Αλεξίου, ούτε με την ενέργεια και τη διαδραστικότητά της, όπως η Τάνια Τσανακλίδου, ούτε καν με τη σκηνική παρουσία και τη μουρλαμάρα της, όπως η Τζώρτζια των “Μπλε”.  Χτες βράδυ όμως την πάτησαν τα βουβάλια και σπάσαν τις οπλές τους. Πάλεψαν οι μπουλντόζες να τη θάψουν στην άμμο, και διαλύθηκαν οι δαγκάνες τους. Έπεσε το Μέγαρο να την πλακώσει, και δεν λερώθηκε ούτε το σακάκι της.
 
Η Ελευθερία δεν νικιέται, όπως έλεγε ο Πέτρος Θεοτοκάτος. Βγήκε το ίδιο αστραφτερή όπως μπήκε. Γι’ αυτό οι σύγχρονες θεές, Ζουγανέλη, Μποφίλιου ετσέτερα, την κοπιάρουν κατά συρροήν. Γι’ αυτό από το πρωί μετράω πόσα αγαπημένα της κομμάτια δεν άκουσα χτες βράδυ.
 
Και γι’ αυτό διάλεξα τη συγκεκριμένη φωτογραφία για να συνοδεύει το άρθρο.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Φασούλας
Γιάννης Φασούλας
Εντεχνόπληκτος εκπαιδευτικός ετών 32. Ανθρωπος του λόγου και του δεξιού εγκεφαλικού ημισφαιρίου, προσφάτως επαναπατρισθείς από τον ανεπτυγμένο κόσμο, που αποδείχθηκε άνθρακας. Από πιτσιρίκος μπαινοβγαίνει σε συναυλίες και σχηματίζει "άποψη". Μια φορά την εβδομάδα καλύπτει την εντεχνοεπικαιρότητα της πόλης υπό μορφή ιστοριών νυχτερινής μουσικής "περιπέτειας".

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Εντυπωσιακή (και με πολύ γέλιο) η «Νυχτερίδα» της Εθνικής Λυρικής στο Μέγαρο. Είδαμε και σχολιάζουμε.
Εντυπωσιακή (και με πολύ γέλιο) η «Νυχτερίδα» της Εθνικής Λυρικής στο Μέγαρο. Είδαμε και σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 449 Views
Τι συμβαίνει όταν ένας φίλος θέλει να πάρει το αίμα του πίσω από ένα φίλο του; Τι αποτελέσματα έχουν οι χοροί και η άκρατη οινοποσία; Τι σχέση έχουν γεγονότα του 20ου αιώνα σε ένα έργο του Γιόχαν Στράους του νεότερου; Πήγε, είδε και σχολιάζει η Μαρία Γρηγοριάδου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή