Μια γεύση ΠΥΞ ΛΑΞ αρχές φθινοπώρου. Είδαμε, ακούσαμε, σχολιάζουμε.

5087 Views
Μια γεύση ΠΥΞ ΛΑΞ αρχές φθινοπώρου. Είδαμε, ακούσαμε, σχολιάζουμε. Μια γεύση ΠΥΞ ΛΑΞ αρχές φθινοπώρου. Είδαμε, ακούσαμε, σχολιάζουμε.



Πήγε, είδε, άκουσε και σχολιάζει η Ντόρα Παπάζη
 
«Και τι θα πας να κάνεις εσύ στους Πυξ Λαξ; Που όταν αυτοί μεσουρανούσαν μέσα του ’90 εσύ ήσουν αγέννητο;». Αυτή ήταν η μάνα μου. Λίγο πριν τη χθεσινή συναυλία. Και κάπου εδώ είμαι και εγώ να εξηγώ –και ελπίζω ότι δρω αντιπροσωπευτικά για μια ολόκληρη γενιά παιδιών - ότι κάποια πράγματα αξίως κατορθώνουν να ξεγελάσουν τη λήθη, όπως τα τραγούδια των ΠΥΞ ΛΑΞ, να συνοδεύουν τις πιο δυνατές μας στιγμές όσα χρόνια και να περνούν. Εξάλλου, «ο έρως χρόνια δεν κοιτά», πόσο μάλλον όταν το ζήτημα είναι… μουσικό! Αν, λοιπόν, αυτές οι σκέψεις στοιχειώνουν τα μυαλά της νεολαίας, τότε μπορεί να εξηγηθεί και η χθεσινή λαοθάλασσα 25αρηδων μπροστά από το stage.
 
 Στο άχαρο –για τέτοιες περιστάσεις- κλειστό γήπεδο του ΠΑΟΚ οι πόρτες άνοιξαν στις 19.00, ενώ το εκδοτήριο ξεκίνησε να εξυπηρετεί μισή ώρα αργότερα –καινοφανές για πολυαναμενόμενη συναυλία. Προσπερνώντας, ωστόσο, τον σκόπελο της εξυπηρέτησης και αφού εφοδιαστήκαμε με την απαραίτητη μπύρα, μπήκαμε σε ένα στάδιο με κλίμα ασφυκτικό. Έρχεσαι, για να ακούσεις τους μαγικούς ΠΥΞ ΛΑΞ αρχές φθινοπώρου… Χάθηκε να συμβεί αυτό σε ανοιχτό χώρο, κάτω απ’ τα αστέρια; Πιθανότατα η διοργάνωση ανέμενε να μην «πέφτει καρφίτσα» στην πολυσυζητημένη και πολυαναμενόμενη συναυλία, για αυτό και επέλεξε το κλειστό, αλλά δυστυχώς υπήρχαν πολλές κενές θέσεις στις κερκίδες. Να έφταιγαν μήπως τα τσουχτερά 40αρια για τα VIP εισιτήρια; Ακόμη διερωτώμαι…
 
 2 ώρες και 45 λεπτά αργότερα –με καθυστέρηση μόλις ενός τετάρτου στο ραντεβού τους- Μπάμπης Στόκας και Φίλιππος Πλιάτσικας δίνουν το εναρκτήριο λάκτισμα της συναυλίας με 2 καινούρια τραγούδια, όπως εξηγούν, μιας και κανείς δε φαίνεται να συμμερίζεται τον ενθουσιασμό τους. Επικρατεί γενική αμηχανία με το κοινό να κουνιέται απρόθυμα δεξιά- αριστερά στο ρυθμό, αλλά αδυνατώντας να σιγομουρμουρίσει ούτε στίχο. «Τα vibes σε αυτήν τη συναυλία πήγαν βόλτα, σκέφτομαι και ως φανατική εύχομαι να με διαψεύσει η συνέχεια. Πράγματι, όταν έπαιξαν τα γνωστά πυξ- λακικά τους κομμάτια, όπως το «Δε θα δακρύσω πια για σένα» ή τις «Ανόητες Αγάπες» ο παλμός του κοινού ήταν απίστευτος, σε αντιδιαστολή με τις στιγμές που το πρόγραμμα περιελάμβανε κάτι «νέο» και απλώς όλοι περίμεναν καρτερικά να τελειώσει, για να επανέλθουμε στην αγαπημένη και ζητούμενη ‘90τίλα!
.
 Εντάξει, αυτά τα «διαλείμματα για νέα κομμάτια» είναι δικαιολογημένα ως κομμάτι προώθησης και της νέας τους δουλειάς, αλλά πόση ώρα χρειαζόταν να αφιερώσουν σε αυτά σε μια εμφάνιση που χρίσθηκε «επετειακή»; Οι στιγμές που οι πάντες τραγουδούσαν με πάθος «πετάς τα ρούχα σου ψηλά… δε νιώθεις τίποτα…» και «εσύ εκεί και ο έρωτάς σου διαταγή και τελεσίγραφο…» (τραγούδι του Μάνου) ήταν όντως δυναμικές, συγκινητικές! Αλλά, αγαπημένοι μας, μας στερήσατε εχθές πολλούς όμορφους στίχους σας. Έφευγες με ένα αίσθημα ανικανοποίητου και κάπως μουδιασμένος που δεν άκουσες κομμάτια, όπως το «Βγες στο μπαλκόνι» ή το «Ένα παιδί περπατάει με τα χέρια».
 
 Κατά τα άλλα, αξίζει να χτυπήσουμε δυνατά παλαμάκια για τη φανταστική ορχήστρα που πλαισίωνε Μπάμπη και Φίλιππο αποδίδοντας εξαιρετικά τα κομμάτια. Οι μουσικοί έδειχναν να απολαμβάνουν τη συναυλία ενδεχομένως και περισσότερο απ’ τους ερμηνευτές σε ορισμένα σημεία, των οποίων οι φωνές παραμένουν αναλλοίωτες, το ίδιο «ζεστές και ταξιδιάρικες», αλλά λείπει μάλλον ο ενθουσιασμός από την ερμηνεία τους.
 
Σε μυρίζω στον αέρα του χειμώνα, με χαιδεύεις όταν γίνεσαι βροχή… Να γυρίσεις σαν θα 'ρθουν τα χελιδόνια και της άνοιξης να πάρεις τη μορφή… Ο στίχος όμορφος, βελουδένιος έρρεε από το στόμα του Στόκα, αλλά ένιωθες πως κάτι έλειπε, για να πεις πως η στιγμή ήταν κορυφαία. Αυτή η λάμψη που υπάρχει στα τραγούδια του συγκροτήματος και σε ταξιδεύει, σε συγκινεί, σε κάνει να ονειρεύεσαι…
 
 Γύρω στις δωδεκάμισι που το κοινό σκόρπιζε πια προς άγνωστες κατευθύνσεις, μιας και η βραδιά είχε λάβει τέλος, εσύ ακόμη θα σιγομουρμούριζες τα τραγουδάκια του συγκροτήματος που σε έκαναν να ερωτευτείς, να μοιραστείς στιγμές με την παρέα, να βάλεις τα κλάματα για την Ελένη, τον Γιάννη κλπ.. Σίγουρα, υπήρξαν σήμα κατατεθέν για την ελληνική εναλλακτική μουσική σκηνή. Σίγουρα θέλουμε και άλλη τους εμφάνιση. Πιο λαμπερή, πιο ορμητική, πιο oldschool. Με όλα τα τραγούδια που αγαπήσαμε.

.
.
Δείτε & αυτά:
-Παρά θιν’ αλός 2018: Πρόγραμμα εκδηλώσεων ΕΔΩ
-Βαλκανική Πλατεία 2018: Πρόγραμμα εκδηλώσεων ΕΔΩ
-Οι συναυλίες της 83ης ΔΕΘ 2018 ΕΔΩ
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Σινεμά με Θέα 2018 στο Μέγαρο Μουσικής ΕΔΩ
-Θέατρο Δάσους & Θέατρο Γης 2018 ΕΔΩ
-Η Πολιτιστική ατζέντα του καλοκαιριού - Ολες οι εκδηλώσεις ΕΔΩ
-Μονή Λαζαριστών: Εκδηλώσεις Σεπτεμβρίου ΕΔΩ
-Καλοκαιρινές θεατρικές περιοδείες 2018 ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ θεατρικές παραστάσεις & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ μουσικές συναυλίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ
-ΕΙΔΑΜΕ κιν/κές ταινίες & ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ντόρα Παπάζη
Ντόρα Παπάζη
Ετών 19 και φοιτήτρια φιλολογίας στο ΑΠΘ, ανακαλύπτω ακόμη τον κόσμο και πτυχές του εαυτού μου ανάμεσα στις λέξεις άρθρων, διηγημάτων και παραμυθιών. Έμπνευσή μου για όσα γράφω; Το σύμπαν του Έλληνα φοιτητή, τα πιο όμορφα μέρη της Θεσσαλονίκης και οι μαγικές της ιστορίες, οι άνθρωποι που χαμογελούν πολύ και οι στίχοι των Πυξ Λαξ. Δημιουργική μα και τελειομανής, λιγάκι παραπάνω ομιλητική και πολύ ενθουσιώδης «διψάω» συνεχώς για νέες εμπειρίες, ενώ λατρεύω τα ταξίδια, τη λογοτεχνία και το θέατρο. Τις πιο «χρωματιστές» στιγμές της ζωής μου, είτε φωτεινές είτε σκούρες, τις έχω ζήσει χαμένη κάπου μέσα στην πόλη, με τα ακουστικά στα αυτιά, τρώγοντας προφιτερόλ. Για αυτό και από τα χεράκια μου, θα διαβάσεις τα πιο απίστευτα για την Θεσσαλονίκη της καρδιάς μας και για τις σχέσεις με μια άλλη οπτική Ιστοσελίδα: http://www.kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ο Σωφέρ Θεάτρου στην παράσταση «The Reminder» της Δέσποινας Βασιλείου στο Θέατρο Αθήναιον.
Ο Σωφέρ Θεάτρου στην παράσταση «The Reminder» της Δέσποινας Βασιλείου στο Θέατρο Αθήναιον.
671 Views

Η παράσταση αποτελεί μία εκκωφαντικά πολύχρωμη σκηνοθετική δημιουργία της Δέσποινας Βασιλείου, βασισμένη σε δικό της έργο, το οποίο μας ξαφνιάζει ευχάριστα για το βάθος και την οπτική του σε απωθημένα της παιδικής μας ηλικίας. Γράφει η Ζωή Ταυλαρίδου.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή