Digital Vs CD

1364 Views
Digital Vs CD Digital Vs CD


Από τον μουσικό Φώτη Τουμανίδη.


Θυμάστε εκείνο το τραγούδι που λέει, “video killed the radio star”; Είναι καιρός να γραφτεί μια διασκευή που θα λέει “digital killed them all”, βινύλιο, κασσέτα, CD, DVD δεν άφησε όρθιο κανένα από όλα αυτά τα αναπαραγωγικά μέσα.
 
Διαβάζοντας στο δίκτυο και μιλώντας με άτομα που γνωρίζουν καλά το χώρο, σιγούρεψα την υποψία που είχα εδώ και καιρό. Εντός της επόμενης δεκαετίας το CD θα είναι σε χειρότερη μοίρα από το βινύλιο. Δυστυχώς για το συγκεκριμένο μέσο, ακόμα και η λέξη νοσταλγία πάει το μυαλό πρώτα στο βινύλιο και στην κασσέτα και μετά σε αυτό. Στις αρχές της δεκαετίας του 90, κανένας δεν περίμενε την εξέλιξη που θα είχαν οι υπολογιστές και το internet στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Εγώ ήμουν και προγραμματιστής υπολογιστών κάποτε, και συνδέθηκα με το μοντεμάκι μου στο δίκτυο εν έτη 1996, και πάλι δεν περίμενα τέτοια αλλαγή στον τρόπο που ακούμε μουσική. Ίσως επειδή, στη δεκαετία του 80, οι πραγματικοί μουσικόφιλοι, αγόραζαν πικάπ, ενισχυτή, κασσετόφωνο και ηχεία, τα συνέδεαν όλα μεταξύ τους και δημιουργούσαν έτσι ένα ηχοσύστημα για να ακούνε την αγαπημένη τους μουσική. Σήμερα όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από ένα κινητό τηλέφωνο και δυο ακουστικά «ψείρες». Ξοδεύουμε πολλές, πάρα πολλές ώρες για να ηχογραφήσουμε έναν δίσκο, σε υπερσύγχρονα (και συνήθως πανάκριβα )μηχανήματα. Στη συνέχεια κάποιος περνάει πολλές, πάρα πολλές ώρες για να κάνει την μίξη σε όλα αυτά που γράψαμε, ακούγοντας και την τελευταία λεπτομέρεια, χαμένος μέσα σε ήχους και συχνότητες. Και όλο αυτό, η πλειοψηφία των ακροατών το ακούει από δύο ηχειάκια διαμέτρου μερικών χιλιοστών.
 
 
Αλλά δεν σταματάει ούτε εκεί. Συμπιέζουμε τα τραγούδια σε MP3 “κόβοντας” με αυτόν τον τρόπο ένα σωρό συχνότητες, που οι πρώην συνάδελφοί μου οι προγραμματιστές, θεωρούν προφανώς περιττές. Έτσι ζούμε γενικότερα τη ζωή μας. Συμπυκνώνουμε τις εμπειρίες μας, “κουρεύουμε” ό, τι μας ακούγεται περιττό και επικεντρωνόμαστε στην κατανάλωση. Βέβαια, όταν ο δίσκος βινυλίου συμπυκνώθηκε, και έγινε Compact Disc, κέρδισε πολύ χώρο και είχε περισσότερες πληροφορίες και συχνότητες, προς τέρψη των αυτιών μας. Ακούσαμε ένα πολύ καλύτερο ήχο από πριν, αλλά παρόλα αυτά, η ψηφιοποίησή του είχε ήδη χάσει κάτι από τη “ζεστασιά” που είχε ο αναλογικός πρόγονός του. Η μετατροπή των ηχητικών κυμάτων σε 0 και 1 από τον κώδικα που κάποιος προγραμματιστής έγραψε, ήταν αναμενόμενο να μην μπορέσει να μεταφέρει αυτούσιο, κάτι τόσο ζωντανό όπως η μουσική. Αλλά τα αυτιά μας ήταν πολύ ευχαριστημένα από αυτόν τον καλογυαλισμένο καινούριο ήχο. Θυμάμαι, στις αρχές τις δεκαετίας του 90, όταν άρχισα να αγοράζω CD, πίστευα ότι αυτό το μέσο θα αντέξει για πάντα. Ήμουν σίγουρος πως, έπρεπε να αγοράσω και σε CD κάποιους πολύ αγαπημένους δίσκους που είχα ήδη σε βινύλιο. Το πόσο λάθος ήμουν, αποδείχτηκε αρκετά χρόνια αργότερα, όταν μερικοί από τους συμπυκνωμένους δίσκους μου, δεν “διαβάζονταν” πια από το CD player. Ένα καλό βέβαια, ήταν τα εγγράψιμα CD. Αγόραζες ένα CD recorder για τον υπολογιστή σου και τα αντίγραφα που έφτιαχνες είχαν σχεδόν την ίδια ποιότητα με το αρχικό, κάτι που ήταν αδύνατο να το έχεις όταν έγραφες μια κασσέτα.
 
Σήμερα, όλη η μουσική έχει ανέβει σε ένα σύννεφο, δηλαδή στους σκληρούς δίσκους υπολογιστών που μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε στον πλανήτη, και ακούμε ό, τι μας αρέσει μέσω μιας σύνδεσης. Για εμάς που πάντα ψάχναμε απλά, ωραία κομμάτια να ακούσουμε το μόνο που άλλαξε είναι ο τρόπος αναπαραγωγής. Υπάρχουν όμως και οι καταναλωτές του ήχου μέσω εικόνας, αλλά για αυτούς θα μιλήσουμε την επόμενη φορά.


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Φώτης Τουμανίδης
Φώτης Τουμανίδης
Η μουσική ήταν πάντα ο καλύτερός μου φίλος. Ήταν δίπλα μου και με βοηθούσε να ξεπεράσω τις δύσκολες στιγμές. Αλλά ήταν εκεί και στις όμορφες στιγμές, μεγεθύνοντας τα συναισθήματά μου. Υπάρχουν τραγούδια που είναι άμεσα συνδεδεμένα με κάποιες περιόδους της ζωής μου, και θα ήθελα να ευχαριστήσω τους δημιουργούς αυτών των κομματιών. Κάπως έτσι άρχισα να γράφω κι εγώ μουσική για να συνεισφέρω κάτι στην κοινωνία των φίλων της μουσικής. Παίζω μπάσο εδώ και τρεις δεκαετίες. Έχω παίξει σε πολλές rock και metal μπάντες της πόλης, αλλά έχω παίξει επίσης, λαϊκά και παραδοσιακά, ελληνόφωνη ροκ, έντεχνα και πολλά άλλα… Είμαι ο Φώτης Τουμανίδης, μπασίστας των Emerald Sun και των Sunday Hats, και αυτή η στήλη έχει Rock και Metal ιστορίες της πόλης μας, γιατί χωρίς rock ‘n’ roll η σούπα δεν νοστιμεύει. «Κυλιόμενοι λίθοι»: κάθε 7, 17 και 27 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Πατέρας και γιος έβγαζαν την ίδια φωτογραφία για 26 χρόνια – Η συγκινητική τελευταία…
Πατέρας και γιος έβγαζαν την ίδια φωτογραφία για 26 χρόνια – Η συγκινητική τελευταία…
με 0 Σχόλια 461 Views

 Από το 1986 έως το 2012 πατέρας και γιος, στην Κίνα, έβγαζαν την ίδια ασπρόμαυρη φωτογραφία για να αποτυπώσουν χρόνο με το χρόνο τον καιρό που περνά.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή