Σεμίνα Διγενή: «Τίποτε πιο επείγον από την απόλαυση της ζωής». Συνέντευξη στην Δέσποινα Αυγερίδου για την "Κ".

32174 Views
Σεμίνα Διγενή: «Τίποτε πιο επείγον από την απόλαυση της ζωής». Συνέντευξη στην Δέσποινα Αυγερίδου για την Σεμίνα Διγενή: «Τίποτε πιο επείγον από την απόλαυση της ζωής». Συνέντευξη στην Δέσποινα Αυγερίδου για την "Κ".

.
Ράδιο-Φωνίες  

 
Εδώ κάτω στη Γη έχουμε 9 Απριλίου 2019, ώρα 04:20.
Έχουμε επιβιβαστεί στο «Κίτρινο Υποβρύχιο» της Σεμίνας Διγενή.
Όπως λέει η ίδια στο βιβλίο της, αυτό είναι «και ιπτάμενο και υποβρύχιο και χρονακάψουλα και αόρατο».
 
Κάτι σαν το Μετρό της Θεσσαλονίκης θα μπορούσε ίσως να σκεφτεί κάποιος.
Μόνο που το «Κίτρινο Υποβρύχιο»  έχει ήδη ξεκινήσει τα δρομολόγιά του!
Έχει πολλές χρωματιστές γραμμές. Έχει και μερικές ουράνιες και μεταφυσικές!
Όπως και η συγγραφέας του! Είναι τόσο γήινη όσο και αέρινη! Είναι ρεαλίστρια με την ονειροπόλα διάθεση να παραμονεύει πάντα στη γωνία! Είναι οικεία προσιτή αλλά ταυτόχρονα πλάσμα φερμένο από έναν γαλαξία μακρινό!
 
Αυτές οι αντιθέσεις στριμώχνονται και συνυπάρχουν χωρίς συνωστισμό, με τόση ευγένεια και καλοσύνη σε ένα και μόνο πρόσωπο που μοιραία το καθιστούν ανελέητα… γοητευτικό! 
 
Γιατί… Σεμίνα είναι μόνο μία, άλλη σαν αυτήν δεν έχουμε!
Κυρίες και κύριοι επιβιβαστείτε.
Δεκαέξι φινιστρίνια από το «Κ ί τ ρ ι ν ο   Υ π ο β ρ ύ χ ι ο». 
 
Δεκαέξι καρτίνια με καπετάνισσα την Σεμίνα Διγενή!
 

 

 “Καμιά φορά, σαν σε όνειρο, βλέπω ένα κατακόκκινο πανό, ανάμεσα σε λευκά σεντόνια, που ανέμιζαν στην ταράτσα του σπιτιού στην Ακαδημίας Πλάτωνος. Γράφει: «Ανάγκασε τ’ άστρα να γυρίζουν γύρω σου». Προλαβαίνω ή μπα;”

Δ.Α -Υπάρχει ένα deadline πάντα και για τα πάντα, ακόμα και για τ’ άστρα; 
Σ.Δ. -Υπάρχει ένα deadline από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Όσο πιο έγκαιρα το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο για μας. Ανήκω στους άτυχους ή στους ανόητους που το κατάλαβαν αργά. Νόμιζα ότι προηγούνται άλλα, πιο επείγοντα. Ότι πάντα προηγείται η δουλειά. 
Μέγα λάθος! Τίποτε πιο επείγον από την απόλαυση της ζωής. Και του χορού των άστρων...
 

 “Μέσα και γύρω από το ιπτάμενο σπίτι όλα είναι εφικτά. Απλώς σκέφτομαι ότι θέλω να κάνω συνέντευξη στον Μαρξ, κι εκείνος εμφανίζεται μπροστά μου: Αξιότιμε Κάρολε, το χρήμα, λοιπόν, με γλιτώνει από τον κόπο να είμαι ανυπόληπτος;”

Δ.Α. -Είναι το χρήμα «το εμπόρευμα όλων των εμπορευμάτων»;  
Σ.Δ. -Είναι καλό να έχεις χρήματα και τα υλικά αγαθά, που μπορεί να αγοράσει το χρήμα, αλλά είναι επίσης καλό, να ελέγχεις κάθε τόσο πως δεν έχεις χάσει αυτά, που το χρήμα δεν μπορεί να αγοράσει. 
 
 Αλέκος Παναγούλης και Σεμίνα…

 “Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου, πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου» τραγουδάει ο Φοίβος Δεληβοριάς στην εκπομπή μου. Όσοι μου λένε “φίλε, όπως είσαι μείνε”, είναι όσοι χάψαν τον αντικατοπτρισμό.

Δ.Α -Ο εγκλωβισμός του ειδώλου στην εικόνα του, είναι επικίνδυνος;  
Σ.Δ. -Ας ερωτηθεί κάποιος που αισθάνεται είδωλο. Δεν το ξέρω και δεν το έπαιξα ποτέ αυτό το παιχνίδι. Ωστόσο σε πολλούς παραμορφωτικούς καθρέφτες, ράγισε η καρδιά μου. Του το έχω πει του Φοίβου, με αναγνωρίζω σε πολλά στιχάκια του...
 

Με Χαρούλα Αλεξίου…
/
 “Η παρουσιάστρια εξελίσσεται σε εγχώρια ντίβα πρώτου μεγέθους. Με ταλαίπωρη ζωή όμως, βασανιστική. Χωρίς ανθρώπινες χαρές. Μια τηλεοπτική ζωή, γεμάτη κρίσεις πανικού, άγχη, απανωτές διαψεύσεις και διαταραγμένους έρωτες. Άξιζε τον κόπο;”

Δ.Α. -Τι αξίζει τελικά τον κόπο, υπάρχει απάντηση;  
Σ.Δ. -Στην τηλεόραση συνάντησα πολλές θυσιασμένες ζωές στο βωμό των λαμπερών γκρο πλαν, των εξωφύλλων, των πάρτυ, των προκάτ ερώτων... Δεν ξέρω αν άξιζε τον κόπο τόση μεγάλη ποσότητα "δήθεν", με αντάλλαγμα την εφήμερη δόξα της μιας ή των πέντε σεζόν. Πιθανόν,  όμως κάποιοι να  ένιωσαν κι ένα είδος ασφάλειας, ακόμη κι ευτυχίας, μέσα σ' αυτήν τη συνθήκη. 

 

Με τον Μουαμάρ Καντάφι…
,
“Επειδή πάσχω από μακροχρόνια αφέλεια, άργησα πολύ να καταλάβω πως δεν υπάρχουν άνθρωποι πιο πικρόχολοι από αυτούς που είναι γλυκομίλητοι από συμφέρον. Και φυσικά, όσο πιο ευνοημένος, τόσο πιο Δήμος Σταρένιος ή Τασσώ Καββαδία γίνεσαι μετά.
Δ.Α -Αλήθεια τώρα; Τόσο καλά;  
Σ.Δ. -Παλιά υπέφερα πραγματικά όταν μου συνέβαινε. Ναι ήταν πολλοί, όσο πιο ευνοημένοι τόσο πιο αχάριστοι και όλο πιο αχόρταγοι. Είναι αλήθεια πως στο χώρο μας ευδοκιμεί το είδος τους. Όταν όμως συνειδητοποίησα πόσο βαθειά δυστυχισμένοι ήταν και πόση άδεια ζωή κρυβόταν πίσω από κακίες ή επιθέσεις, ο θυμός καταλάγιασε. Όχι μόνο χαμογελάω, αλλά αρχίζω και να ξεχνάω όσα έκαναν.  
 

 “Άντρες φαντάσματα. Ένας πήλινος στρατός αγοριών που με κοίταξε, με διεκδίκησε, με χώρισε, με πόνεσε, με ερωτεύτηκε, με πούλησε. 
Ο σκηνοθέτης μου δεν καταλήγει, δε με βοηθάει, δεν ξέρει. Κατέστρεψε το φιλμ. Απροειδοποίητα.”

Δ.Α.-Ο έρωτας μπορεί να είναι το ωραιότερο όνειρο αλλά και ο χειρότερος εφιάλτης, όπως λέει και ο Σαίξπηρ; 
Σ.Δ. -Παραπαίω ανάμεσα σ' αυτό που λέει ο Σαίξπηρ και σ' αυτό που λέει μια φίλη μου, ότι πρόκειται μόνο για ένα παιχνίδι ορμονών. Μάλλον παραμένω αναλφάβητη σ αυτό το θέμα. "Τι εστί έρως ;" άραγε..
 
 

Καραμουρατίδης, Μποφίλιου, Σεμίνα, Κουτσούμπας, Ράντου…
,
 “Η γραμματική χτυπάει καμπανάκια τρέλας. Διάλειμμα να πεθάνω και συνεχίζουμε μετά τις διαφημίσεις. Ποιος κυβερνά; ‘Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;”

Δ.Α. -Σκληρός ο κόσμος της τηλεόρασης;  
Σ.Δ. -Ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Φροστ, πιστεύω πως απαντάει καλύτερα σ' αυτήν την ερώτηση. Λέει : "Η τηλεόραση είναι μια εφεύρεση, που σου επιτρέπει να διασκεδάσεις στο σαλόνι σου με ανθρώπους, που δεν θα δεχόσουν ποτέ στο σπίτι σου".
 

 “Αγαπημένε Ιησού, χαίρε. 
Τι θέλω; Θέλω να σου ζητήσω να αναλάβεις τη χορηγία επικοινωνίας της Ελλάδας. Πάσχουμε πολύ σε αυτόν τον τομέα κι εσύ είσαι Θεός σε αυτά. Έλα, σκέψου κάτι να ξαναγίνουμε σταρ οι Έλληνες!”

Δ.Α. -Έχουμε εναποθέσει όλες τις ελπίδες μας σε ένα θαύμα;  
Σ.Δ. -Γιατί το λες αυτό; Από θαύμα δε ζούμε ακόμη στην Ελλάδα; Αρχίζω να πιστεύω πως συναγωνιζόμαστε σε αντοχές τις κατσαρίδες.
 

 “Η μυρωδιά του καμένου παρελθόντος δημιουργεί προϋποθέσεις μιας χαλαρωτικής, σχεδόν θεραπευτικής, μαστούρας.”

Δ.Α. -‘Όπως τα καίει όλα ο Κούρκουλος στο «Ορατότης Μηδέν»;   
Σ.Δ. -Ωραία σκηνή! Σε ίσες δόσεις τεστοστερόνη και ποίηση.
 

“Έπαιξα κι εγώ (εμπορικό) θέατρο στη δημοσιογραφία και στην τηλεόραση, αλλά ποτέ δεν τα ‘μπλεξα με τον θιασάρχη και ποτέ δεν ανταλλάξαμε «υπηρεσίες», πλην εκείνων του νομίμου συμβολαίου. Τώρα, παρατηρώ νέους κανόνες παντού.”

Δ.Α. -Απότοκο της κρίσης ή έτσι ήταν πάντα;
Σ.Δ. -Πάντα ήταν κάπως έτσι. Τώρα όμως, έχει ξεφύγει άσχημα. Και προκλητικά. 
 

Με Βασίλη Χαραλαμπόπουλο…
.
 “Να βάλουμε λίγο τηλεόραση; Είναι ωραία στην τηλεόραση, επειδή όλα μοντάρονται. Ακόμα και τα «ζωντανά», στο χέρι σου είναι να τα φέρεις όλα σε λογαριασμό, όπως θες εσύ. Ενώ εδώ, τι να μοντάρεις; Τους λογαριασμούς, το δάνειο, τους χωρισμούς, τις συνταγές για φάρμακα;”

Δ.Α. -Είναι ή δεν είναι ωραία η τηλεόραση; Δεν έχω καταλάβει ακόμα…
Σ.Δ. -Είναι σαν το έρωτα. Εκεί που είσαι στον παράδεισο κατρακυλάς στην κόλαση και τούμπαλιν. Και στα δύο το άγχος, τα βάσανα, η πίεση, η αγωνία, η τρέλα, ο ανταγωνισμός, ο φόβος, χτυπάνε κόκκινο. Δεν θα απαντηθεί ποτέ λοιπόν, η απορία σου. (Εκτός αν έχεις ερωτευτεί πολύ.)
 

“Γλυκά ίσον μια ζεστή αγκαλιά, με μυρωδιά σοκολάτας, αμυγδάλου, βανίλιας. Μια επιστροφή σε ένα μακρινό, μαγικό αίσθημα ασφάλειας. (Ή κάτι σαν αυτοκτονία; Αδιευκρίνιστο.”

Δ.Α. -Πως καλύπτονται τα συναισθηματικά κενά σε περιόδους… υπογλυκαιμίας;
Σ.Δ. -Τσιζκέικ η πρώτη επιλογή, παγωτό παρφέ αμύγδαλο, η δεύτερη και τούρτα σοκολάτα η τρίτη. Σε κάλυψα; Και μετά, να χτυπιέσαι στον διάδρομο μπας και "κάψεις" τα άκαυτα.  
 

 “Ημέρα ψέματος σήμερα. Πρώτη Απριλίου. Ο Μάριος Πλωρίτης κάποτε έγραφε: «Φτάνει να σκεφτούμε πόσο αγριότερη θα ήταν η ανθρώπινη ζούγκλα αν λέγαμε απερίφραστα την αλήθεια ο ένας στον άλλον, αν του πετούσαμε καταπρόσωπο την πραγματική γνώμη μας για το μυαλό, την εμφάνιση, την πολιτεία του. Είμαστε που είμαστε λύκοι ο ένας για τον άλλον, θα γινόμαστε πιράνχας και αλιγάτορες, θα αλληλοσφαζόμαστε.”

Δ.Α. -Η αλήθεια είναι ‘σχετική’;
Σ.Δ. -Ξέρεις κάτι; Τα ψέματα είναι κουραστική διαδικασία. Απαιτούν σκέψη, δουλειά, σκηνοθεσία, ταλέντο υποκριτικό.  Η αλήθεια υπάρχει. Το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
 

 “Τα σκουπίδια είναι στη Βουλή και στα υπουργεία, εκεί αδειάζουν τα απορριμματοφόρα, από εκεί έρχεται η μπόχα. Τρώμε ακαθαρσίες κατά ριπάς, το συνηθίσαμε, κι αυτό το “συνηθίσαμε” είναι τραγικό.”

Δ.Α. -“Βρε κανένας καλός;” που τραγουδούσε και η Λίτσα Διαμάντη; 
Σ.Δ. -Είναι πολλοί οι καλοί και είναι δίπλα μας. Και μας χρειάζονται. Και τους χρειαζόμαστε. Κι έχουμε πολλά να πετύχουμε μαζί. Και... υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία, να πούμε στη Λίτσα. 
 

 “Το ότι είμαι ένας κανονικός άνθρωπος, το θεωρώ επίτευγμα, δεδομένου ότι έχω ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου μέχρι σήμερα σ’ ένα φρενοκομείο και ενίοτε το έχω διευθύνει.”

Δ.Α. -Υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ, σήμερα. Εκεί αφιερώνεις τώρα την ενέργειά σου;
Σ.Δ. -Αποφάσισα να επιστρέψω εκεί απ' όπου ξεκίνησα και κατέληξα πως μόνο μαζί με το ΚΚΕ, έχει αξία να αγωνιστώ για την ανατροπή όλων αυτών των δεινών που περνάμε και κυρίως για τη μισή ζωή που προσπαθούν να μας επιβάλλουν. 

 “Αχ, βρε κίτρινο υποβρύχιο, πόσα ταξίδια… Ναι, ναι, και βέβαια θα τον σώσουμε τον κόσμο από τη μελαγχολία. Θα φέρουμε πίσω όλες τις χαμένες μουσικές.”

Δ.Α. -Θα ήθελα μια αφιέρωση, αλά παλαιά, η Σεμίνα αφιερώνει…
Σ.Δ. -Η Σεμίνα λοιπόν, από την Αθήνα,  αφιερώνει με πολλή αγάπη στη Δέσποινα και στον Γιάννη από τη Θεσσαλονίκη, το τραγούδι "Ψάχνω" του Δημήτρη Ζερβουδάκη. 
.
·         Το ραντεβού με το «Κίτρινο Υποβρύχιο» και τη συγγραφέα του είναι στο Βιβλιοπωλείο Public Τσιμισκή, στη Θεσσαλονίκη, την Τετάρτη 10 Απριλίου 2019 στις 7μ.μ.Το βιβλίο θα παρουσιάσουν και θα συζητήσουν με τη Σεμίνα Διγενή, ο συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης  και ο παρουσιαστής και συγγραφέας Γιάννης Σερβετάς.
.

Πρόσωπα που αναμένονται στην παρουσίαση.

 
  • "Αγαπημένη Σεμίνα... Σ' αυτό το τόσο πλούσιο "soundtrack" της ζωής σου, θυμόμαστε και εμείς "την εποχή της όρεξης", που όλα ήταν (ή μήπως φάνταζαν;) διαφορετικά. Έτσι απλά, για να μην ξεχνάμε πώς ήταν η ζωή χωρίς το δηλητήριο του φόβου..." (ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ)
  • "Το βιβλίο της Σεμίνας είναι σαν χολλυγουντιανό τρέιλερ μιας ολόκληρης καριέρας και μιας πολύμορφης ζωής. Κατάφερε να τουιτάρει έναν ορυμαγδό αναμνήσεων, εμπειριών, κολασμένων και ακόλαστων στιγμών". (ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ)
  • "Πολλά από τα μυστικά της, που δεν ξέρει κανείς, είναι στις σελίδες αυτού του βιβλίου, όπου "δίνει μια δυνατή κλοτσιά σ' όλες τις τρυφερές, ηδονοπαθείς σαχλαμάρες και στους νυσταλέους βηματισμούς". (ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΕΧΑΓΙΑΣ)
  • "Η Σεμίνα εισάγει ένα νέο είδος γραφής. Πυξίδες της στο απίθανο αυτό ταξίδι τραγούδια, ταινίες, παραστάσεις... μέσα στις σελίδες του συναντώνται όλες οι τέχνες. Έχω ερωτευτεί αυτό το βιβλίο". (ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ)
  • "Μια θαυμάσια παράξενη τοιχογραφία του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, αλλά και των ημερών που διανύουμε, όμορφα ντεγκρανταρισμένη "με αγάπη και χωρίς κακία". Το διάβασα με ταχύτητες σέβεντις, τότε που διαβάζαμε σχεδόν ένα βιβλίο την ημέρα". (ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ)
  • "Το βιβλίο αυτό αποτελεί και ένα πολύτιμο ημερολογιακό υλικό για σκηνοθέτες που θέλουν να συνομιλούν με την Ιστορία του πρόσφατου παρελθόντος μας. Ως θέατρο ντοκουμέντο, θα μπορούσε να αναδείξει τις αναζητήσεις και τα κεκτημένα μιας γενιάς". (ΤΑΚΗΣ ΤΖΑΜΑΡΓΙΑΣ)
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
 
 
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Η Σεμίνα Διγενή στο πρώτο βιβλίο της γράφει για όλα αυτά για τα οποία δε μίλησε ποτέ. Ένα απρόβλεπτο και συναρπαστικό κείμενο. Μια σύνθεση μεταξύ μαρτυρίας, ρεπορτάζ και μυθοπλασίας. Ζωή και καριέρα γεμάτες εξερευνήσεις κι αταξίες.Επιβάτες του Κίτρινου υποβρυχίου δεν είναι μόνο οι θρυλικές προσωπικότητες της ελληνικής και διεθνούς πολιτικής και καλλιτεχνικής ζωής που συνάντησε η συγγραφέας, αλλά και τα μέλη μιας παράξενης -υπαρκτής- ελληνικής οικογένειας, οι πρωταγωνιστές αδιέξοδων ερώτων και οι υπαίτιοι τραυμάτων που δεν έκλεισαν ποτέ.Όλοι αυτοί, σε μια μαγική περιστροφική σκηνή, με ολοζώντανα τα παρασκήνια μιας ταραχώδους προσωπικής και δημοσιογραφικής διαδρομής, από το 1975 στις εφημερίδες κι από το 1982 στην τηλεόραση.Ένα ντοκουμέντο, το αφηγηματικό νήμα του οποίου ξετυλίγεται με το "Yellow Submarine" των Beatles. Τα τραγούδια και η μουσική όχι απλώς δίνουν τον τόνο της αφήγησης, αλλά και συμβάλλουν μ’ έναν πρωτότυπο τρόπο στην εξέλιξή της.
 
Το Κίτρινο υποβρύχιο της Σεμίνας μάς περιέχει όλους. Υπερβαίνει την αυτοβιογραφική καταγραφή και χαρτογραφεί το κλίμα και την ατμόσφαιρα της Ελλάδας από τη «χαμένη άνοιξη» της δεκαετίας του 1960 στα ευφορικά 80’s, στην ευμάρεια των 90’s, μέχρι τους δαιδάλους της καταιγιστικής εθνικής μας κρίσης.
.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ
ΡΑΔΙΟ-ΦΩΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΑΥΓΕΡΙΔΟΥ
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΔΩ
.
Κάθε 1 και 15 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr
.
Η Νο 1 ΣΤΗΛΗ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ «Κ»
 .
Δείτε αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε ΕΔΩ
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιαζουμε ΕΔΩ
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία ΕΔΩ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Δέσποινα Αυγερίδου
Δέσποινα Αυγερίδου
Ραδιοφωνατζού αναντάμ παπαντάμ, βγήκε στα μικρόφωνα ας πούμε από τα πέντε της (αφού μετράει κιόλας 25 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα ερτζιανά). Την ακούτε κάθε απόγευμα στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης FM100 από τις 6 έως τις 8 σε μια εκπομπή που σκοπό έχει να σας ενημερώσει για αυτά που συμβαίνουν στην πόλη μας, τις περισσότερες φορές παρέα με τους πρωταγωνιστές τους. . Της αρέσει να δοκιμάζει νέα πράγματα και να συλλέγει εμπειρίες. Είναι η πρώτη φορά που θα δοκιμάσει να πάρει συνεντεύξεις από συναδέλφους της κι έχει πολύ τρακ γιατί οι περισσότεροι είναι φίλοι της και δε θέλει να της κόψουν την καλημέρα. Ελπίζει μετά από τις συνεντεύξεις να της λένε τουλάχιστον καλησπέρα...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή