ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΜΑΣ - Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, Η ΑΓΩΝΙΑ, ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ, Η ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Γράφει ο Γ. Ανδρέου

7143 Views
ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΜΑΣ - Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, Η ΑΓΩΝΙΑ, ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ, Η ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Γράφει ο Γ. Ανδρέου ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΜΑΣ - Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, Η ΑΓΩΝΙΑ, ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ, Η ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Γράφει ο Γ. Ανδρέου

 
  1. Οφείλουμε να εστιάζουμε στο ρεπερτόριο νέων δημιουργών (ακόμα κι εκείνων που δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιήσει τη δουλειά τους), σε μια εποχή που η έκδοση και η κοινοποίηση πρωτότυπης ελληνικής μουσικής γίνεται όλο και πιό δύσκολη.
  1. Διαφορετικές γενιές δημιουργών είναι πολύ σημαντικό να συνυπάρχουν και να συνομιλούν (κάτι που ελάχιστα συνέβη όσο η δική μου γενιά βρισκόταν στη «νεανική» της περίοδο). Είναι ευλογία να βλέπεις πως συνεχίζεται η δημιουργική παράδοση του Τραγουδιού στην Ελλάδα μέσα από την έμπνευση νέων προσώπων.
  1. Συνεχίζουμε να ζούμε στην εποχή μιας αφόρητης μουσικής «κονσέρβας» (ιδιωτικές τηλεοράσεις, ραδιόφωνα «εμπορικά», νυχτερινά κέντρα τυποποιημένα κλπ) - συνεπώς η ζωντανή μουσική διατηρεί μεγάλη συμβολική σημασία και δύναμη. Να την ενισχύουμε και να την πριμοδοτούμε. Μας βοηθά να ξεφύγουμε από τον...καναπέ.
  1. Πιστεύω στην νέα γενιά. Γελώ κάθε φορά που ακούω τις γνωστές γραφικότητες για το "ένδοξο παρελθόν", τον "παλιό καλό καιρό" κλπ. Κάθε εποχή έχει την υποχρέωση και το δικαίωμα να εκφράσει και να εκφραστεί. Στην Τέχνη δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» περίοδοι. Η καλλιτεχνική έκφραση είναι θεμελιακή ανθρώπινη ανάγκη και θα συμβαίνει πάντα. Άλλο μόδα κι άλλο δημιουργία. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλά ταλαντούχα και καταρτισμένα στην τέχνη τους νέα παιδιά (που ξέρω - κι άλλα τόσα, είμαι βέβαιος, που δεν έχω ακόμα γνωρίσει).
  1. Η μεγάλη δυσκολία της νέας γενιάς (αλλά και ημών πια, των παλιότερων) είναι να βρει τρόπο να δημοσιοποιήσει τη δουλειά της και χρήματα που θα επενδυθούν γι’αυτόν τον σκοπό (ηχογράφηση, εκτύπωση ηχητικού μέσου, διαφήμιση, ζωντανή μουσική εκτέλεση). Επειδή ζούμε σε μεταβατική εποχή - με το CD ετοιμοθάνατο, την πειρατεία (υλική ή μέσω Διαδικτύου) σε μεγάλη έξαρση, το downloading ανεξέλεγκτο - γεννιέται ένα μεγάλο ηθικό ζήτημα: Πώς θα αμοιφθεί ο δημιουργός, ειδικά εκείνος που δεν μπορεί να ανεβεί στη σκηνή και να παίξει ένα όργανο ή να τραγουδήσει; Πρέπει να κάνει..κι άλλη δουλειά και να θεωρεί τη μουσική και το τραγούδι...χόμπυ;   Και πώς θα βρει χρόνο για να αφοσιωθεί στη δημιουργία; Ίσως έχει φτάσει και για τη Μουσική και το Τραγούδι στην Ελλάδα η στιγμή να αντιμετωπιστούν όπως φερ’ ειπείν ο Κινηματογράφος, με την ίδρυση ενός Κέντρου Προστασίας και Ανάδειξης της Ελληνικής Μουσικής Δημιουργίας, με κρατική χρηματοδότηση και υποστήριξη των νέων δημιουργών. Γιατί να χρηματοδοτούνται μόνο οι νέοι σκηνοθέτες , τα ποιοτικά ιδιωτικά θέατρα κι όχι και οι αξιόλογοι μουσικοί δημιουργοί;
  1. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζομαι με νέους δημιουργούς και ερμηνευτές, ως καλλιτεχνικός επιμελητής δισκογραφικών παραγωγών, ενορχηστρωτής και ηχολήπτης. Προσπαθώ να αναδείξω τις ξεχωριστές ποιότητες της δημιουργικής εργασίας του νέου καλλιτέχνη που μου έχει αναθέσει τον ρόλο του παραγωγού κι όχι να «καπελώσω» το νέο έργο με τις δικές μου εμμονές. Από τις παραγωγές παίρνω όσο και δίνω, «διδάσκω» όσο διδάσκομαι. Ο διάλογος γνώσης και τόλμης είναι πάντα αναζωογονητικός για όλους τους συμμετέχοντες. Κι έχω να πω πως υπάρχουν "εκεί έξω" πολύ ταλαντούχοι νέοι δημιουργοί και ερμηνευτές. Αναζητείστε τους!
  1. Ο ψηφιακός ήχος, οι ευκολίες του, το downloading κλπ. έχουν αλλάξει δραστικά το μουσικό τοπίο για τους νέους δημιουργούς και τους νέους ακροατές (επιμένω εγώ: και για τους παλιότερους).Το καλό με την ψηφιακή εποχή είναι πως ένας θαρραλέος πιτσιρικάς μπορεί μ’ ένα κομπιούτερ στο σαλόνι του να ηχογραφήσει ένα μικρό διαμάντι. Το κακό είναι πως έχουν παρεξηγηθεί κάποια πράγματα μέσα στην θεμιτή ελεύθερη αντίληψη του Ιντερνέτ. Όσο η ανθρωπότητα επιβιώνει «πουλώντας» τα παραγωγικά της προϊόντα, είναι υποκρισία και απρέπεια να μιλάμε για δωρεάν μουσική χρήση (αλλά να πληρώνουμε για ένα σωρό άλλες ανάγκες). Πρέπει η ελευθερία επικοινωνίας να καταλήξει σε ένα εθελούσιο αμοιβαίο σεβασμό καλλιτεχνών και ακροατών: Όχι εκμετάλλευση και υπερτιμολόγηση του μουσικού προϊόντος, ούτε όμως ευτελισμός του δημιουργού. Και δεν είναι λύση η απάντηση πως ο δημιουργός θα χρηματοδοτείται από τη ζωντανή μουσική εκτέλεση. Ποιός μας λέει πως αύριο ένα κακομαθημένο κοινό δεν θα απαιτήσει δωρεάν ζωντανή μουσική; Τί θα γίνει τότε;
  1. Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε νέους καλλιτέχνες ακόμη κι εκείνους που είναι ή έχουν ξεπεράσει (κατά πολύ) τα τριάντα τους χρόνια. Είναι κωμικοτραγικό να αναφέρεται ως «νέος» ή «ταλαντούχος» δημιουργός κάποιος καλλιτέχνης με...εικοσαετή διαδρομή στην τέχνη του. Στο εξωτερικό τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και πολύ καλύτερα. Η χώρα μας διακατέχεται από μια ενοχικού τύπου σχιζοφρενική σχέση με τους δημιουργούς της: Όταν είναι νέοι τους αγνοεί και τους κατακεραυνώνει, αργότερα τους πριμοδοτεί με το σταγονόμετρο και, στην ...ωριμότητα τους, τους μεταχειρίζεται μεταχρονολογημένα με τρόπο που ώφειλε στην αρχή της διαδρομής τους - γι' αυτό και τους αποκαλεί κατόπιν εορτής...νέους! Ωστόσο η στάση αυτή κρύβει και μια απεγνωσμένη προσπάθεια να μη διαταραχτεί ένα status quo αυθαίρετο, μια υπόγεια συναντίληψη που έχει αποφασίσει πως κανείς επίγονος δεν μπορεί να «κοιτάξει στα μάτια» τους Μεγάλους Παλιούς (που βέβαια όσο ήταν νέοι είχαν τραβήξει τα πάνδεινα από τους τωρινούς υμνητές τους - και πάει λέγοντας).
  1. Πολιτισμός της μουσικής είναι οι δημιουργοί, οι ερμηνευτές κι οι μουσικοί εκτελεστές. Από την παιδεία, την ενημέρωση και την πρωτοτυπία της δράσης τους κρίνεται το επίπεδο της μουσικής μας πραγματικότητας (και σε σχέση με το παγκόσμιο χωριό). Υπάρχουν αρκετοί μιμητές έτοιμων ιδεών και κλισέ, που «δανείζονται» (χωρίς να αναφέρουν τις πηγές) από την διεθνή μουσική σκηνή. Κακό του κεφαλιού τους και κρίμα για την μεγάλη ιστορία του Τραγουδιού σ’ αυτό τον τόπο, ιστορία παγκόσμιας εμβέλειας.
  1. Τραγελαφικές δυσχέρειες αντιμετωπίζει στην Ελλάδα ο νέος εκείνος που επιθυμεί να εκφραστεί και να ασκήσει σε βάθος και με ειλικρινή δημιουργική αγωνία την τέχνη του. Δεν αθωώνω κάποιους που ναρκισσεύονται στον Ελλαδικό μικρόκοσμο, δεν μπορώ όμως να βάλω στο ίδιο καλάθι κι εκείνους που με θετικό πνεύμα, πείσμα και ήθος αγωνίζονται ενάντια στο ρεύμα του ωχαδερφισμού, της μικροπολιτικής αφασίας και της τηλεοπτικής δικτατορίας που είχε παραλύσει τη χώρα και πολύ αργά υποχωρεί, μπροστά στην Μνημονιακή λαίλαπα και την οικονομική και κοινωνική καταστροφή της τελευταίας οκταετίας.
 
            Αφορμή αυτού του κειμένου υπήρξε μια συνένετεξη που είχα δώσει πριν από δέκα χρόνια στην αγαπητή μου φίλη, εξαιρετική μουσική παραγωγό και δημοσιογράφο, Αναστασία Γρηγοριάδου, για το περιοδικό City (επί Θεσσαλονικιώτικου εδάφους). Αργά - αργά, βαρειά - βαρειά (όπως οι στίχοι του υπέροχου και πασίγνωστου λαϊκού τραγουδιού) προχωρούν όλα στην πατρίδα μας. Ας φροντίσουμε τουλάχιστον να δείξουμε σεβασμό και αλληλεγγύη προς τους νέους μας, αντί να τους φορτώνουμε με την άθλια ταμπέλα της...χαμένης (sic) γενιάς - σαν δεν ντρεπόμαστε!
 
Καλή Ανάσταση σε όλους!
 

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Thaleialand» φωλιά αδέσποτων: ανάγκες για τροφές και φάρμακα.
«Thaleialand» φωλιά αδέσποτων: ανάγκες για τροφές και φάρμακα.
με 0 Σχόλια 311 Views

 Το κάθε ζωάκι το σώζουμε κάθε μέρα, αφού ο αγώνας για την επιβίωση και την ευζωία τους είναι καθημερινός και τελικά σε αυτό το έργο μας κάθε βοήθεια είναι σημαντική όσο μικρή κι αν φαίνεται. .


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή