8 νέες κυκλοφορίες πρώτου τριμήνου που ακούσαμε και σας προτείνουμε

5111 Views
8 νέες κυκλοφορίες πρώτου τριμήνου που ακούσαμε και σας προτείνουμε 8 νέες κυκλοφορίες πρώτου τριμήνου που ακούσαμε και σας προτείνουμε

 

 

.

 

1) Wax Tailor «The Shadow of their Suns»
.
Ο Γάλλος μουσικός και παραγωγός Wax Tailor, επιστρέφει μετά από πέντε χρόνια απουσίας, με το καινούριο του άλμπουμ “The Shadow of their Suns”, το οποίο κυκλοφόρησε από την δισκογραφική Lab’ Oratoire. Ο ήχος του αναμειγνύει πολλές διαφορετικές κουλτούρες και μουσικά είδη, από το hip-hop στην electronica, και από soul/funk ρυθμούς σε blues και downtempo.
 
 
Για ακόμη μια φορά συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες, καθώς όπως έχει πει και ο ίδιος, αποτελούν τους ηθοποιούς για το έργο του. Με τον ράπερ D. Smoke μας παροτρύνουν να μην απογοητευόμαστε σ’ αυτές τις δύσκολες εποχές (KeepItMovin), με τη δυναμική Rosemary Standley συνθέτουν ένα μελαγχολικό, δυστοπικό αριστούργημα (Misery) και με τον σκοτεινό Mark Lanegan αναζητούν μια μικρή, ακτίνα φωτός (Just Candle).



2) Introducing….  Aaron Frazer



Μπορεί να χαρακτηρίζει το πρώτο του άλμπουμ ως εισαγωγικό, όμως κάθε άλλο παρά εισαγωγικό είναι. Τον γνωρίσαμε ως ντράμερ της σόουλ μπάντας Durand Jones & the Indications, όπου ο Jones είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, όμως όταν του δινόταν η ευκαιρία για κύρια φωνητικά, ήταν εξίσου συναρπαστικός. Το ταλέντο του γοήτευσε τον παραγωγό Dan Auerbach, των Black Keys, ο οποίος τον κάλεσε στο στούντιό του για να ηχογραφήσουν αυτό το υπέροχο, σόλο άλμπουμ. Ο νεαρός απ’ τη Βαλτιμόρη παρέμεινε πιστός στις επιρροές του και μέσα σ’ αυτά τα 12 κομμάτια, με το το “Lover Girl” θα μεταφερθείτε σε μια αίθουσα χορού της δεκαετίας του ’60, ενώ με το “Over You”, σε μια βραδιά Northern Soul* στη λονδρέζικη σκηνή.

*Ο όρος Northern Soul, καθιερώθηκε και προσδιορίζει ένα είδος τραχιάς Soul, λόγω των δυσκολιών στην παραγωγή, λιγότερο «γλυκιάς» και αποδεκτής από τις μεγάλες εταιρείες (Motown, Atlantic, Stax), σπάνιας και κατά κύριο λόγο χορευτικής.



3) Rhye «Home»


O Rhye είναι η περσόνα του Καναδού Michael Miloshπου μας έκανε να ανατριχιάσουμε με το κομμάτι του “The Fall” από το άλμπουμ “Woman”, το 2013.
 
.
Με τη μοναδική του ψηλή χροιά, που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν ερμηνεύει γυναίκα ή άνδρας και τον χαλαρό R&B ρυθμό, μας παρασέρνει σε εικόνες που δεν έχουμε ζήσει ακόμα. Στο νέο του άλμπουμ Homeπαραμένει πιστός στις 80’s επιρροές του, γοητευτικούς, απαλούς ρυθμούς, κομψές μπασογραμμές και φωνητικά ψιθύρους που σε ταξιδεύουν. Στο κομμάτι του “Holy” το πιάνο είναι τόσο οικείο που μπορείς να ακούσεις ακόμα και τα τριξίματά του, ενώ στο “ComeinCloser” ακούγεται ακόμα και ο ήχος της βροχής στο βάθος.




4) Bicep «Isles»

 
Το πολυαναμενόμενο άλμπουμ των Bicepκυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου από τη Ninja Tunes. Τα σινγκλς ξεπρόβαλλαν ένα ένα, μετατρέποντας τα ήσυχα βράδια της καραντίνας, σε εκείνα που τότε όλα έμοιαζαν πιο δυνατά, τα ανήσυχα βράδια που είχαμε ραντεβού στον όροφο με το ξύλινο πάτωμα.
 
 

Το ντουέτο από το Μπέλφαστ κλείστηκε στο στούντιό του, προσπαθώντας να προσαρμόσει τις μοναδικές του φόρμες στις συναισθηματικές απαιτήσεις των καιρών. Σχήμα οξύμωρο, όμως οι Bicep προσπάθησαν να μεταφέρουν τους ήχους τους από τη χορευτική αρένα των κλαμπ, στο δωμάτιό μας. Κορυφαία στιγμή αυτής της διαδικασίας είναι η απρόσμενη, εξαιρετική συνεργασία με την συνθέτρια και τσελίστρια Julia Kent που συνεισφέρει με υπέροχο τρόπο τις αιθέριες υφές της στo “Rever”, το οποίο μαζί με το υποδειγματικής οικοδόμησης ηλεκτρονικό τοπίο του “X” αποτελούν το αδιαμφισβήτητο επίκεντρο του δίσκου –κυριολεκτικά και μεταφορικά.
 

 

5) Lana Del Rey «Chemtrails Over The Country Club»

Η αθεράπευτα ρομαντική LanaD el Rey επιστρέφει με το έκτο κατά σειρά άλμπουμ της “Chemtrails Over The Country Club”. Με την αγάπη και τη μοναξιά να συναντώνται, το αποτέλεσμα είναι σκοτεινό και αλλά και φωτεινό όταν χρειάζεται.
 
 
Ακροβατεί σε κάντρι μονοπάτια με το “Breaking Up Slowly”, σε τζαζ συνθέσεις με το “Dance Till We Die”, αλλά και στο ποιητικό ύφος που μας έχει συνηθίσει στο “Wild At Heart”. Διασκευάζει το “For Free”της Joni Mitchell και δεν διστάζει να αναμετρηθεί με τον ίδιο της τον εαυτό, σχετικά με τα ζητήματα ταυτότητας και φήμης. Ακούγοντάς το μεταφερόμαστε στην Αμερική της δεκαετίας του ’50, το μεγάλο Αμερικανικό όνειρο και τη νοσταλγία αυτού.
 

 
 

6) Tash Sultana «Terra Firma»

 
‘Οταν είχε κυκλοφορήσει το “Jungle”,το 2016, το Shazam είχε πάρει φωτιά, όλοι ρωτούσαν για το ποια ήταν η νεαρή καλλιτέχνιδα με την ιδιαίτερη φωνή. Στη συνέχεια, τη γνώρισαν μέσω του YouTube, με την ηχογράφηση που πραγματοποιήθηκε στην κρεβατοκάμαρα ενός σπιτιού να φτάνει τις 40 εκατομμύρια προβολές!
 
 
Ο λόγος για την Tash Sultana που επιστρέφει με το δεύτερο ολοκληρωμένο της άλμπουμ “Terra Firma”. Ξεχωρίζειτο “Greed”, μία soul-funk επανεξέταση της διεφθαρμένης επιρροής του πλούτου και της δόξας, το “Beyond The Pine” - μια υπεραναλυτική ενδοσκόπηση και το “Pretty Lady” με την επαναλαμβανόμενη μελωδία του που σου μένει στο μυαλό για μέρες.
 

 

7) Django Django «Glowing in the Dark»

 
Οι Βρετανοί Django Django, που αγαπάνε την ψυχεδελική ποπ των 60’s, επιστρέφουν με το τέταρτο άλμπουμ τους “Glowing in the Dark”, που κυκλοφόρησε στις 12 Φεβρουαρίου, από την Because Music. ‘Εξυπνοι, παραπλανητικοί ρυθμοί, Kraurock* ορμή και μεθυστικά συνθεσάιζερς.
 
 
Το ομώνυμο κομμάτι, θυμίζει την electro - pop τσαχπινιά του Hot Chip, που τα φωνητικά και ο ρυθμός σε κάνουν να παραβλέψεις τους αδύναμους στίχους πουαφορούν το φως που τρεμοπαίζει από ένα smartphone. Ξεχωρίζει η συνεργασία με την Charlotte Gainsbourg, στο γλυκόπικρο “Waking Up” με την ξεσηκωτική μελωδία και τους θλιβερούς στίχους.
 
*Krautrock: Το Krautrock είναι μια εκλεκτική και συχνά πολύ πρωτότυπη μίξη Αγγλικού και Αμερικανικού μετά-ψυχεδελικού jamming και progressive rock, η οποία δανείζεται ιδέες από τη σύγχρονη πειραματική κλασική μουσική και έχει πολλές επιρροές από νέες κατευθύνσεις που είχαν προκύψει στη jazz των δεκαετιών του 1960 και 1970.
 

 

8) Femi Kuti  «Stop The Hate»
.
Ο Νιγηριανός Femi Kuti, γιος του Fela Kuti, επιστρέφει με ένα άλμπουμ στο κλασικό afrobeat στυλ που καθιέρωσε ο πατέρας του, αλλά με τη δική του πολιτική χροιά. ‘Εχοντας συλληφθεί πάνω από 200 φορές, συνεχίζει να διαμαρτύρεται συνεχώς μέσω της μουσικής του για το πολιτικό καθεστώς της Αφρικής.
 
 
Μπορεί οι ρυθμοί του να παραπέμπουν σε μια ευφορική ζωντάνια, όμως οι στίχοι του είναι πάντα εκεί, κατά της κοινωνικής αδικίας. Το εισαγωγικό κομμάτι “Pá Pà Pá” ζητάει ιατρική περίθαλψη και καθαρό νερό, το “Land Grab” δείχνει την απέχθειά του ως προς τους τίτλους, ενώ στο “Show of Shame” κατακρίνει τη Νιγηριανή κυβέρνηση για την κακομεταχείρηση του λαού της. ‘Ενα άλμπουμ με ευχάριστες μελωδίες, που ενθαρρύνει τους ακροατές του για συλλογική δράση.
 


Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Κατερίνα Πετρίδου

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Περσέας και Ανδρομέδα»: Η πιο παραμυθένια ιστορία της μυθολογίας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την Κάρμεν Ρουγγέρη
«Περσέας και Ανδρομέδα»: Η πιο παραμυθένια ιστορία της μυθολογίας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την Κάρμεν Ρουγγέρη
με 0 Σχόλια 1423 Views
«Περσέας και Ανδρομέδα»:  Η πιο παραμυθένια ιστορία της Μυθολογίας μας ταξιδεύει σ' όλη την Ελλάδα από την παιδική σκηνή της Κάρμεν Ρουγγέρη
Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή