Το ροκ το ελληνικό είναι (και) ζεϊμπέκικο… Μύλος Club 14/10 - Είδαμε & Σχολιάζουμε.

4356 Views
Το ροκ το ελληνικό είναι (και) ζεϊμπέκικο… Μύλος Club 14/10 - Είδαμε & Σχολιάζουμε. Το ροκ το ελληνικό είναι (και) ζεϊμπέκικο… Μύλος Club 14/10 - Είδαμε & Σχολιάζουμε.

Είδαμε & Σχολιάζουμε.

Γράφει ο Γιάννης Φασούλας.
.
Πώς γλυκαίνει η αναμονή, όταν έχεις φτάσει μια ώρα νωρίτερα στον συναυλιακό χώρο; Με λίγη στατιστική. Το κοινό του Βασίλη είχε πάντα ενδιαφέρον και τα ράσα, ως γνωστόν, κάνουν τον παπά.
 
Κόσμος μπαίνει. Δεν έχω μετρήσει πάνω από πέντε ζευγάρια τακούνια. Έχω μετρήσει όμως πάνω από τριάντα δερμάτινα τζάκετ. Καλή αρχή. Η ώρα έχει πάει έντεκα παρά δέκα. Είκοσι λεπτά καθυστέρηση, κι ένα τεράστιο σύννεφο καπνού να σκεπάζει το σήμα «απαγορεύεται το κάπνισμα» πάνω από το μπαρ. Αυθεντική ατμόσφαιρα “Break the rules”. Πολύ καλή αρχή. Μέσα μου ξυπνά το οργισμένο νιάτο. Όπως όταν ήμουν μικρός, που άκουγα τον «Κουρσάρο» στο ράδιο του αυτοκινήτου, αγνοώντας τα «παράσιτα» του πάντα υπερβάλλοντος πατέρα μου: «Ροκ, ξε-ροκ, όλοι κάποια στιγμή στο μπουζούκι θα καταλήξουν, παιδί μου. Στοίχημα ένα πεντοχίλιαρο».
 
Η βραδιά ξεκινά και δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις. Μια εκμοντερνισμένη έκδοση των all-time-classic συναυλιών του Βασίλη. Μόνο η τεχνολογία άλλαξε. Αριστερές γροθιές υψωμένες που κραδαίνουν απειλητικά ένα Samsung Galaxy S7 στα μούτρα του φασισμού. Αφιερώσεις των ερωτευμένων στο απουσιάζον άλλο τους μισό όχι με τηλεφωνήματα, αλλά με βιντεοκλήσεις και ζωντανές μεταδόσεις. Και η playlist της ορχήστρας Παπακωνσταντίνου σε τάμπλετ επάνω σε αναλόγιο. Λογικό, σκέφτομαι. Κοντά χίλια τραγούδια είναι αυτά, τι να σου κάνει πια το χαρτί; Κατά τα λοιπά, ουδέν νεότερον. Ο διψήφιος αριθμός οκτάβων του Βασίλη, που κάνει ακόμα και τον Γιώργο Νταλάρα να μοιάζει «λίγος», κανονικά στη θέση του. Τα τελετουργικά φτερουγίσματα και slow motion ζεϊμπέκικα, επίσης στη θέση τους. Νεαροί γεννημένοι μετά την αλλαγή του Μιλέννιουμ να ξέρουν απ’ έξω τους στίχους του «Φοβάμαι» καλύτερα από τους συνοδούς γονείς και παππούδες τους.
 
Σαν να μην πέρασε μια μέρα.
«Η μέρα εκείνη δεν θ’ αργήσει», δια χειλέων της νέας «μούσας» του Βασίλη, Μαίρης Μπρόζη. Καθόλου κακή, αν και σίγουρα λειτουργεί αφαιρετικά, όσον αφορά τον ροκ χαρακτήρα του. Παραδόξως, δεν ακούγεται ούτε ένα σχόλιο σύγκρισης με την Τάνια Κικίδη. Ο «ζούμε για να σ’ ακούμε» προλογίζει τη βραδιά με το μόττο της σειράς συναυλιών, ως μιας μορφής «αντίστασης στην αριθμοποίηση των Ελλήνων εν μέσω κρίσης και μνημονίων». Εμφανέστατα οι έτοιμες και προσχεδιασμένες αυτές εκφωνήσεις δεν του ταιριάζουν. Και οι ποιητές παρελαύνουν. Λευτέρης Παπαδόπουλος, Κώστας Καρυωτάκης, Μάνος Ελευθερίου, και φυσικά Νίκος Καββαδίας.
 
Φτάνει η στιγμή που ο Βασίλης αφήνει στην άκρη τους «κοινής αποδοχής» και δείχνει σε ποια πλευρά του δρόμου περπατά. Ισχυρή σεισμική δόνηση στην αναγγελία του ονόματος του Νικόλα Άσιμου. Σειρά παίρνει ο Ναζίμ Χικμέτ. Σέλφις και μενεγακίστικα σταυρωτά φιλιά στον αέρα από κοπελίτσες στο μπαρ, πάνω που «αλυσοδένουνε τον άνθρωπο» στο κρεσέντο του «Μικρόκοσμου». Ας το παραβλέψουμε. Δεύτερος σεισμός στο όνομα του Τάσου Λειβαδίτη. Ο Βασίλης έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του ότι θεωρεί το «Φυσάει» ένα από τα «δυσκολότερα έργα που έχει υπηρετήσει». Ηλίου φαεινότερον· το τραγούδι «Αλλά τα βράδια» ήταν το συναισθηματικό αποκορύφωμα της βραδιάς. Για τέσσερα λεπτά ο ερμηνευτής «χάθηκε»· δεν υπήρχε ούτε ακροατήριο, ούτε ορχήστρα. Εσωτερική υπόθεση σε υπερθετικό βαθμό.
 
Διάλειμμα λίγο πριν το φινάλε. Το μεγάλο όνομα αποσύρεται, η ορχήστρα ερμηνεύει μόνη της κάποια έντεχνα «στανταράκια». Η βαθμολογία της, κάτω από τη βάση. Το ίδιο και η βαθμολογία του κοινού, που συνόδεψε τη Μαίρη Μπρόζη με γυρισμένες πλάτες και προσβλητική φασαρία.  Όλα αυτά, ως το σημείο που τα ζεϊμπέκικα επανήλθαν στο πρόγραμμα. Η νεαρή μουσικός μεταμορφώθηκε προς το καλύτερο και η φωνή της πρόδιδε σαφείς επιρροές από λαϊκά. Εκεί το κοινό «ξύπνησε»· μαζί του όμως ξύπνησαν στο μυαλό του γράφοντος και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Οι τραυματικές εμπειρίες από εμφανίσεις του Γιάννη Κότσιρα και της Μελίνας Κανά να ερμηνεύουν Μάκη Χριστοδουλόπουλο και Ρίτα Σακελλαρίου αντίστοιχα. Λες ο ορκισμένος εχθρός της γαρδένιας να ανεβάσει τις ροκούδες πάνω στα τραπέζια; Όλα να τα περιμένεις. Αν το 2017 έχει χαλάσει μέχρι και το χιούμορ του Αρκά, γιατί να μην έχει χαλάσει και ο αρκάς τραγουδοποιός; Όχι, λέω. Είναι ροκ. Και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει ροκ.
 
Και ευτυχώς ο «βράχος» στάθηκε πράγματι «βράχος». «Να γράφεις, να τηλεφωνείς», «Βράδυ Σαββάτου», «Να κοιμηθούμε αγκαλιά». Θρησκευτικός σεβασμός του κοινού στο τραγούδι που εδώ και 33 χρόνια αποτελεί συνώνυμο της συγκίνησης: «Πριν το τέλος». Λίγος Ρασούλης, λίγο encore και καληνύχτα. Εξαιρετικές εντυπώσεις από έναν ακλόνητο και συνεπέστατο στην πρώτη ουσία του ερμηνευτή και δημιουργό, που δεν καβαλά το καλάμι ούτε υπό την απειλή όπλου.
 
Συν το ότι έχω να εισπράξω από τον πατέρα μου το ποσό των 14,67 ευρώ.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιάννης Φασούλας
Γιάννης Φασούλας
Εντεχνόπληκτος εκπαιδευτικός ετών 32. Ανθρωπος του λόγου και του δεξιού εγκεφαλικού ημισφαιρίου, προσφάτως επαναπατρισθείς από τον ανεπτυγμένο κόσμο, που αποδείχθηκε άνθρακας. Από πιτσιρίκος μπαινοβγαίνει σε συναυλίες και σχηματίζει "άποψη". Μια φορά την εβδομάδα καλύπτει την εντεχνοεπικαιρότητα της πόλης υπό μορφή ιστοριών νυχτερινής μουσικής "περιπέτειας".

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ο Πουπουλένιος» σε σκηνοθεσία Μαίρης Ανδρέου επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
«Ο Πουπουλένιος» σε σκηνοθεσία Μαίρης Ανδρέου επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
με 0 Σχόλια 2180 Views

Μετά τις διθυραμβικές κριτικές που εισέπραξε την περσυνή χρονιά και τη μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου η παράσταση «Ο Πουπουλένιος» του Μάρτιν Μακ Ντόνα επιστρέφει στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. 


Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή