Η Συναυλία των Operation: Mindcrime στο Principal

1434 Views
Η Συναυλία των Operation: Mindcrime στο Principal Η Συναυλία των Operation: Mindcrime στο Principal

 

Πήγε, είδε, άκουσε και σχολιάζει ο Φώτης Τουμανίδης

Όποτε αναφέρεται η φράση concept album το μυαλό όλων πάει πάντα σε ένα album που άφησε ιστορία.Το Operation: Mindcrime είναι ο  δίσκος που κυκλοφόρησαν οι Queensryche τον Μάιο του 1988. To 2012 η μπάντα απέλυσε τον τραγουδιστή της, Geof Tate ο οποίος δημιούργησε τη δική του μπάντα που κάποια στιγμή της έδωσε το όνομα αυτού του δίσκου.
 
Τους Geof Tate’s Operation: Mindcrime πήγα να δω στις 13 Φεβρουαρίου που επισκέφτηκαν την Θεσσαλονίκη. Την συναυλία άνοιξαν ο Θεσσαλονικείς Dimorfia, που παίζουν συμφωνικό metal με γυναικεία φωνητικά και έπαιξαν κομμάτια από τον δίσκο τους Utopia του 2017. Πολύ καλοί, προβαρισμένοι και με όμορφα τραγούδια, προσωπικά μου άρεσε περισσότερο το Fear. Δυστυχώς είχαν πολύ άσχημο ήχο γενικά και ειδικότερα οι κιθάρες ήταν πολύ μουντές . Καταλαβαίνω ότι η support μπάντα έχει πάντα λιγότερη ένταση από τη βασική, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να έχει άσχημο ήχο. Μπράβο πάντως στα παιδιά, έπαιξαν πολύ καλά.
 
Η στιγμή που περίμενα από το 1988 που προτάκουσα αυτή τη δισκάρα είχε φτάσει και ο Nikki άρχισε να θυμάται και να αφηγείται την ιστορία του.  Δυστυχώς, το συγκρότημα που έπαιζε δεν ήταν οι Queensryche οπότε έπρεπε να συμβιβαστώ με τη φωνή της αγαπημένης progressive metal μπάντας που είχα ακούσει εκατοντάδες φορές πριν σε βινύλιο ή CD. Ο μόνος γνωστός της παρέας ήταν ο Felix Bohnke στα τύμπανα, γνωστός από τους Edguy και Avantasia αν και πρέπει να πω ότι δεν τον αναγνώρισα από μόνος μου. Δεν θυμάμαι τα ονόματα των υπολοίπων μελών, δύο Ιταλοί στις κιθάρες, ένας Ιρλανδός στα πλήκτρα και ένας Σκοτσέζος κιθαρίστας που νόμιζε ότι μπορεί να παίξει και μπάσο.
.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι, η μπάντα ήθελε λίγες πρόβες ακόμα, μιας και δεν έπαιζαν και τόσο απλά πράγματα, αλλά δεν πειράζει, ήταν όλοι πολύ καλοί μουσικοί (εκτός του “μπασίστα”). Επίσης, ήταν μικροί σε ηλικία οπότε σίγουρα μεγάλωσαν ακούγοντας Queensryche και θα ήταν μια απίστευτη εμπειρία για αυτούς να παίζουν αυτά τα κομμάτια στη σκηνή, μαζί με τον αυθεντικό τραγουδιστή. Όπως και να ‘χει, εμείς είχαμε πάει όλοι για να απολαύσουμε τη φωνάρα του Tate, ο οποίος δεν μας απογοήτευσε. Καταπληκτική ερμηνεία ακόμα και σήμερα στα εξήντα του, μας αφηγήθηκε ολόκληρη την ιστορία του Nikki. Όποιο κομμάτι κι αν ξεκινούσε, πώρωση και ανατριχίλα ήταν το αποτέλεσμα και αναμνήσεις από το παρελθόν. Πολύ καλή επίσης και η τραγουδίστρια που ερμήνευσε τη Mary.
.
Μου άρεσε που ο κόσμος που γέμισε το χώρο ήταν από πολλές ηλικιακές ομάδες. Δεν ήρθαν μόνο αυτοί που ήταν έφηβοι όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος αλλά και πολύ νεώτεροι. Ο ήχος βέβαια αν και αρκετά καλός, δεν ήταν και ο καλύτερος. Ειδικά όταν ξεκίνησε η μπάντα ήταν χάλια μαύρα. Βελτιώθηκε μέχρι τη μέση του πρώτου κομματιού όμως κι έτσι όλα καλά. Αφού έπαιξαν ολόκληρο το άλμπουμ, που φυσικά ήταν λίγο για εμάς τους πεινασμένους χεβυμεταλλάδες , συνέχισαν στον επόμενο δίσκο, και παίξαν τα Silent lucidity, Empire, Jet city woman και Best I can. Δυστυχώς δεν μας έκανε το χατίρι να κλείσει με ένα Queen of the Ryche, αλλά δεν πειράζει.  

Εγώ έφυγα απόλυτα ικανοποιημένος και χορτάτος, με την ελπίδα φυσικά να τα ξαναβρεί ο Tate με τους παλιούς συνεργάτες του και να δω ολοκληρωμένη αυτή την φόρα την μπάντα.

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: perationMindcrimePrincipalΦώτηςΤουμανίδης

Αρθρογραφος

Φώτης Τουμανίδης
Φώτης Τουμανίδης
Η μουσική ήταν πάντα ο καλύτερός μου φίλος. Ήταν δίπλα μου και με βοηθούσε να ξεπεράσω τις δύσκολες στιγμές. Αλλά ήταν εκεί και στις όμορφες στιγμές, μεγεθύνοντας τα συναισθήματά μου. Υπάρχουν τραγούδια που είναι άμεσα συνδεδεμένα με κάποιες περιόδους της ζωής μου, και θα ήθελα να ευχαριστήσω τους δημιουργούς αυτών των κομματιών. Κάπως έτσι άρχισα να γράφω κι εγώ μουσική για να συνεισφέρω κάτι στην κοινωνία των φίλων της μουσικής. Παίζω μπάσο εδώ και τρεις δεκαετίες. Έχω παίξει σε πολλές rock και metal μπάντες της πόλης, αλλά έχω παίξει επίσης, λαϊκά και παραδοσιακά, ελληνόφωνη ροκ, έντεχνα και πολλά άλλα… Είμαι ο Φώτης Τουμανίδης, μπασίστας των Emerald Sun και των Sunday Hats, και αυτή η στήλη έχει Rock και Metal ιστορίες της πόλης μας, γιατί χωρίς rock ‘n’ roll η σούπα δεν νοστιμεύει. «Κυλιόμενοι λίθοι»: κάθε 7, 17 και 27 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Με πυγμή... αντιμετωπίζω το «αντίπαλον πέος»! Ο Δημήτρης Καρατζιάς απαντά σε 29+1 αιρετικές ερωτήσεις.
Με πυγμή... αντιμετωπίζω το «αντίπαλον πέος»! Ο Δημήτρης Καρατζιάς απαντά σε 29+1 αιρετικές ερωτήσεις.
με 0 Σχόλια 795 Views

Ποιον αντιπαθεί, με τι τα παίρνει στο κρανίο, με ποια επιτυχία χαίρεται και ποια θα’ θελε να ξεχάσει;   Σε ποια αμαρτία δεν αντιστέκεται, με τι φρικάρει, αλλά και τι δεν αντέχει πάνω του; Γιατί η χώρα μας κατάντησε μπουρδέλο; Ποια είναι η αγαπημένη του βρισιά και τι είναι αυτό που τον φτιάχνει στο σεξ; Δίνει τον ορισμό της λέξης… «καύλα» και εξηγεί τι εννοούν «Για τον πούτσο…» & «Γαμώ την πουτάνα μου»; Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντή του Vault Δημήτρης Καρατζιάς απαντά πως θα αντιμετώπιζε το… αντίπαλον πέος, γιατί θα  έκανε γυμνή φωτογράφηση και τι εύχεται στους εχθρούς του, μεταξύ άλλων στις «29+1 Αιρετικές Ερωτήσεις που του θέσαμε. Απάντησε χωρίς φόβο, πιστεύουμε με πάθος… Απολαύστε τον.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή