Ο ηθοποιός Χρήστος Διαμαντούδης, το «νέο πρόσωπο της χρονιάς» μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα!

3697 Views
Ο ηθοποιός Χρήστος Διαμαντούδης, το «νέο πρόσωπο της χρονιάς» μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα! Ο ηθοποιός Χρήστος Διαμαντούδης, το «νέο πρόσωπο της χρονιάς» μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα!

Αυτοί που δίνουν ανάσα στη θεατρική δημιουργία και αναζωογονούν τις θεατρικές σκηνές της πόλης μας είναι οι νέοι ηθοποιοί που κάνουν θέατρο μόνο λόγω της μεγάλης τους αγάπης για αυτό. Ένας από αυτούς είναι και ο Χρήστος Διαμαντούδης, ο οποίος βραβεύτηκε στα 8α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης με το Βραβείο Νέου Προσώπου της Χρονιάς για τον ρόλο του στην παράσταση του ΚΘΒΕ, Τα Ορφανά, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά.
 
Συναντήσαμε τον νέο ηθοποιό λίγο πριν την παράσταση και συνομιλήσαμε μαζί του τόσο για τον ρόλο του στην παράσταση του Κρατικού Θεάτρου όσο και για τον ίδιο και τις σκέψεις του για το θέατρο.
 
Το θέατρο για σένα ήταν το όνειρο του μικρού παιδιού ή σε οδήγησε η ζωή στη σκηνή;
Η αλήθεια είναι ότι προέκυψε. Εγώ ασχολούμαι με τον αθλητισμό πολλά χρόνια. Έκανα tae kwon do δεκατρία χρόνια και έκανα παράλληλα και θέατρο στο σχολείο. Αργότερα είχα έναν τραυματισμό, απομακρύνθηκα από τον αθλητισμό, έχασα και την ευκαιρία μου να μπω στην Εθνική και κάπου εκεί ήρθε η δεύτερη αγάπη μου μετά τον αθλητισμό, το θέατρο. Άρχισα να το ανακαλύπτω ακόμα περισσότερο. Όταν ήρθε η ώρα των Πανελληνίων αποφάσισα να δηλώσω το Τμήμα Θεάτρου και με παρακίνησε μια φίλη και γνωστή να δώσω και στο Κρατικό. Προέκυψε, λοιπόν, περισσότερο.
 
Πώς δέχτηκε η οικογένειά σου την απόφασή σου να σπουδάσεις στο ΚΘΒΕ;
Ήταν θετικοί. Ποτέ δεν με εμπόδισαν σε κάτι, με άφηναν πάντα να κάνω αυτό που μου αρέσει και να είμαι χαρούμενος. Όπως και με τον αθλητισμό. Δεν επέλεξαν αυτοί το άθλημα. Δεν με πήρε ποτέ ο μπαμπάς μου και μου είπε πάμε για ποδόσφαιρο. Όταν ήμουν τεσσάρων είπα ότι θέλω να κάνω tae kwon do και έκανα αυτό. Με άφηναν πάντα να κάνω ό,τι πραγματικά μου αρέσει.
 
Αν προδώσεις το θέατρο καταλαβαίνω ότι θα ναι για τον αθλητισμό;
Ναι, βέβαια. Αλλά αν το κάνω θέλει ξανά δουλειά και προετοιμασία. Όμως ναι, προς τα εκεί είμαι. Αν κάποια στιγμή αποφασίσω να σταματήσω το θέατρο τότε ναι θα κινούμουν προς τον αθλητισμό. Αυτό είναι όμως πολύ μακρινό, τώρα ξεκίνησα.
 
Ακούγεται ότι είσαι το νέο ανερχόμενο αστέρι. Πώς το βλέπεις αυτό;
Μου ακούγεται όμορφο. Εγώ προσπαθώ όσο γίνεται να κάνω την δουλειά μου. Να εργάζομαι. Να προσπαθώ και να δουλεύω συνέχεια στο να εξελίσσομαι. Από κει και πέρα αυτό θα δω που θα με πάει. Είναι σίγουρα θετικό ότι ακούγεται αλλά σήμερα ακούγεται και αύριο μπορεί να μην ακούγεται.
 
Πώς θυμάσαι την πρώτη φορά που ανέβηκες σε θεατρική σκηνή; Πώς ένιωθες;
Σίγουρα άγχος. Εκεί άρχισα να νιώθω ότι πλέον δεν είμαι στην προστασία της σχολής και υπάρχει μεγάλη ευθύνη. Και μεγάλη χαρά. Νομίζω ότι ήταν τόσα πολλά αυτά που ένιωθα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω με μία λέξη. Είναι όλα τα συναισθήματα μαζί. Χαρά, άγχος, φόβος.
 
Στα «Ορφανά» ενσαρκώνεις ίσως τον πιο δύσκολο χαρακτήρα του έργου ερμηνευτικά. Φοβήθηκες μπροστά στον ρόλο ή ήταν πρόκληση;
Ήταν μια πρόκληση, ναι. Βέβαια θεωρώ ότι ο κάθε ρόλος του έργου έχει τις δυσκολίες του. Νομίζω ότι είναι τρεις πόλοι που είναι το ίδιο ισχυροί. Αν δεν ήταν και οι τρεις ισχυροί δεν θα ήταν έτσι και το έργο. Η αλήθεια είναι ότι επειδή είναι η πρώτη μου παράσταση στην αρχή είχα έναν φόβο. Αλλά στη συνέχεια ο Χρίστος, η Ελένη, ο κύριος Τζαμαργιάς, όλοι οι συντελεστές δημιουργήσαμε ένα κλίμα ασφάλειας και βοηθήσαμε πολύ ο ένας τον άλλο. Και πόσω μάλλον οι υπόλοιποι συντελεστές εμένα που είμαι ένα καινούριο μέλος και ο πιο νέος. Οπότε είχα πολύ μεγάλη βοήθεια από όλους και σιγά σιγά αυτό νομίζω ότι ξεπεράστηκε. Μας ένοιαζε να δουλεύουμε. Έτσι έφυγε λίγο ο φόβος στον ρόλο. Πάντα υπήρχε βέβαια αλλά το γεγονός ότι βοηθούσαμε τόσο πολύ ο ένας τον άλλο σιγά σιγά με έκανε να το ξεχάσω.
 
Ο Λίαμ είναι ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας. Δικαιολογείς τον ήρωά ή στέκεσαι κριτικός απέναντί του;
Δεν στέκομαι αρνητικά απέναντί του. Αυτή είναι και η βάση. Δεν είναι ο στόχος να πεις ότι είναι κακός γιατί δεν μπορείς μετά να δικαιολογήσεις τον ρόλο που παίζεις. Θα χρησιμοποιήσω μια ατάκα από το έργο που λέει η Έλεν. Θεωρώ ότι είναι ένας άνθρωπος που είναι υπερβολικός στις αντιδράσεις του. Και αυτός ήταν ο άξονάς μου, έτσι τον προσέγγισα. Δεν ξέρω αν τον δικαιολογώ και δεν ξέρω αν είναι αυτό που θέλει να κάνει το έργο. Να τον δικαιολογήσει δηλαδή ή όχι. Νομίζω ότι το αφήνει ανοιχτό. Έτσι είναι λίγο πολύ όλοι οι ρόλοι. Ένα δίλημμα που βάζει το έργο είναι το τι θα έκανες αν ήσουν εσύ στη θέση του ή το παιδί σου, ο αδερφός σου, ο φίλος σου, τι κάνεις εκεί; Είναι ένα ερώτημα που θέτει η παράσταση και δεν μπορώ να σου το απαντήσω. Αν δοθεί απάντηση αμέσως το περιορίζουμε. Είναι κάτι ανοιχτό το αν δικαιολογείται ο ρόλος ή όχι.
 
Προσπαθείς λοιπόν να τον κατανοήσεις;
Ναι, ακριβώς. Προσπαθώ να δω γιατί τα κάνει αυτά. Γιατί είναι υπερβολικός στις αντιδράσεις του. Και που οδηγεί αυτό.
 
Ο Λίαμ είναι χαρακτήρας που ξεπερνά τα όρια. Εσύ ξεπερνάς τα όρια; Γίνεσαι παραβατικός;
Θα σου απαντήσω με ερώτηση: Υπό ορισμένες συνθήκες τι θα έκανε ο καθένας; Υπό κάποιες συνθήκες λοιπόν ναι. Νομίζω ότι τα όρια των ανθρώπων συνέχεια διευρύνονται. Ανάλογα με τις καταστάσεις και τις συνθήκες που ζούμε. Χωρίς αυτό να τους δικαιολογεί και χωρίς να τους αφαιρεί ό,τι κάνουν αλλά και χωρίς απαραίτητα και να τους καταδεικνύει.
 
Μας θεωρείς φτωχούς αξιακά τους ανθρώπους; Πιστεύουμε σε ιδανικά, τα υπερασπιζόμαστε;
Πιστεύω ότι έχουν υποτιμηθεί στις μέρες μας. Πιστεύω επίσης όμως ότι όλοι οι άνθρωποι στη βάση παραμένουμε άνθρωποι. Και θέλω να πιστεύω ότι αυτό δεν θα χαθεί ποτέ. Νομίζω ότι αξίες συνεχίζουν να υπάρχουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ασχέτως αν στο παρελθόν ήταν περισσότερο εκτιμητέες.
 
Το έργο θίγει και το θέμα του ρατσισμού. Πιστεύεις ότι ο ρατσισμός υπάρχει γύρω μας;
Ναι, νομίζω ότι ο ρατσισμός είναι συνέχεια μέσα στη ζωή μας απλά δεν τον καταλαβαίνουμε. Μπορεί να λέμε έναν φίλο μας κοντό ή να φωνάζουμε ένα φίλο μας χοντρούλη και αυτό είναι ένα μικρό δείγμα, ένα είδος ρατσισμού. Πολλές είναι οι φορές που γινόμαστε και εμείς οι ίδιοι ρατσιστές. Θεωρούμε ότι ρατσιστής είναι απλά αυτός που λέει τον μαύρο «μαύρο» αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και μέσα στην οικογένεια, υπάρχει σε όλα.
 
Και τι είναι αυτό που θα μας κάνει λιγότερο ρατσιστές;
Το να κοιτάξουμε τον εαυτό μας. Και όχι τον διπλανό. Να δούμε πρώτα τι κάνουμε λάθος εμείς και πόσο καλύτεροι μπορούμε να γίνουμε εμείς σαν άνθρωποι.
 
Η αλλαγή είναι όμως κάτι που θέλουμε;
Νομίζω ότι αυτό το αποδεικνύει ο κάθε άνθρωπος με τις πράξεις του. Πέρα από την θεωρία, οι πράξεις μας πρέπει να αποδείξουν ότι σ’ ένα βαθμό προσπαθούμε τουλάχιστον για το καλύτερο. Ασχέτως αν αυτό θα επιτευχθεί ή όχι. Για μένα το πρώτο βήμα είναι η προσπάθεια. Ξεκίνα την προσπάθεια και αυτή κάπου θα σε οδηγήσει.
 
Υπάρχουν στοιχεία στον χαρακτήρα σου που θες να αποβάλλεις;
Να αποβάλλω όχι. Δεν έχω προσπαθήσει να αποβάλλω κάτι γιατί θεωρώ ότι όλα είναι χρήσιμα σ’ έναν άνθρωπο και όλα συνυπάρχουν σ’ έναν άνθρωπο. Έχω προσπαθήσει να περιορίσω ή να μειώσω το ότι κάποιες φορές εκνευρίζομαι, φουντώνω και μπαίνω πολύ μέσα στα πράγματα. Με αποτέλεσμα να διοχετεύω μια ενέργεια που δεν μπορούν να την διαχειριστούν όλοι οι άνθρωποι γύρω μου. Αυτό καταλήγει να είναι αρνητικό. Πολλές φορές έχω προσπαθήσει να μετριάσω την ενέργεια και τον αυθορμητισμό μου για να μένει σε στάθμες και επίπεδα ώστε να δημιουργεί θετικά αποτελέσματα.
 
Είσαι ένα άτομο πολιτικοποιημένο, Χρήστο; Σε απασχολεί το τι συμβαίνει γύρω;
Με απασχολεί. Ίσως όχι στον βαθμό που θα έπρεπε να με απασχολεί αλλά θεωρώ ότι είναι και αυτό κάτι που επίσης ξεκινάει από το άτομο. Να προσπαθώ εγώ να βελτιώσω αυτά που βλέπω να γίνονται γύρω μου έστω με το παραμικρό λιθαράκι και να μην περιμένω ότι θα έπρεπε να το κάνει αυτό η πολιτεία ή η κυβέρνηση ή ο δήμαρχος. Με ενοχλεί να βλέπω τόσους ανθρώπους να μην έχουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Προσπαθώ να κάνω το ελάχιστο που μπορώ να κάνω. Νομίζω όμως ότι άθελα και μη το αγνοούμε κιόλας. Πολλές φορές είναι πέρα απ’ το χέρι μας. Δεν γίνεται να τα αλλάξεις όλα.
 
Το θέατρο μπορεί να τα αλλάξει όλα κατά τη γνώμη σου; Έχει θέση καθοριστική στην κοινωνία;
Το θέατρο μπορεί να συμβάλλει σε μια αλλαγή. Μπορεί να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο. Ένα θεατρικό δρώμενο, μια παράσταση, μια δράση μπορεί να βοηθήσει προς το καλύτερο. Γίνονται παραστάσεις που μαζεύονται τρόφιμα, γίνονται παραστάσεις σε νοσοκομεία. Και μέσω αυτών που διαπραγματεύονται τα έργα αλλά και μέσω του ίδιου του θεατρικού γεγονότος μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.
 
Ένα κρατικό θέατρο όπως το ΚΘΒΕ είναι για έναν ηθοποιό καταφύγιο ή φυλακή;
Αυτό η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να σου το απαντήσω. Επειδή είναι η πρώτη μου παράσταση και είμαι σε αυτόν τον οργανισμό δεν ξέρω ακριβώς το έξω οπότε δεν μπορώ να πω αν είναι καταφύγιο ή φυλακή. Θεωρώ ότι είναι ένας οργανισμός που σου παρέχει καλές συνθήκες ώστε να κάνεις θέατρο. Το ελεύθερο θέατρο έχει περισσότερες δυσκολίες αλλά δεν είναι κάτι από τα δύο καλύτερο ή χειρότερο.
 
Θα εγκατέλειπες εύκολα την Θεσσαλονίκη για την Αθήνα;
Κατέβηκα ήδη μια φορά και θέλω να κατέβω ξανά να δω λίγο τι γίνεται αλλά επειδή εδώ έχω και το πανεπιστήμιο προς το παρόν δεν το σκέφτομαι. Αλλά δεν είναι ότι δεν το σκέφτομαι επειδή θέλω να μείνω εδώ και να παίζω είτε στο ελεύθερο θέατρο της Θεσσαλονίκης είτε στο Κρατικό αλλά γιατί θέλω πολύ να τελειώσω το πανεπιστήμιο. Οπότε είναι κάτι μακρινό ακόμη.
 
Πιστεύεις ότι οι καλλιτεχνικές φωνές στη Θεσσαλονίκη βρίσκουν τον χώρο τους;
Η αίσθησή μου είναι ότι ο κόσμος της Θεσσαλονίκης βλέπει θέατρο. Και εγώ πηγαίνω σε ομάδες εκτός Κρατικού στο Θέατρο Τ ή στο Αυλαία και βλέπω ότι πηγαίνει και ο κόσμος. Οπότε θεωρώ ότι ομάδες σαν αυτές στηρίζονται. Το κοινό της Θεσσαλονίκης βλέπει θέατρο και επειδή ακριβώς οι παραστάσεις είναι λιγότερες νομίζω ότι αυτός ο κόσμος στηρίζει τους καλλιτέχνες.
 
Έχεις σκεφτεί τι θα ήθελες να έχεις καταφέρει αργότερα; Όνειρα, συνεργασίες, ρόλους;
Η αλήθεια είναι ότι δεν κάνω τόσο μακρινά σχέδια. Προσπαθώ να ζω πολύ το τώρα. Για συνεργασίες και ρόλους δεν έχω σκεφτεί κάτι. Αυτό που έχω σκεφτεί είναι ότι αργότερα θα ήθελα να παρακολουθήσω κάποια σεμινάρια που αφορούν το σωματικό θέατρο και ίσως να πάω στο εξωτερικό να κάνω σπουδές. Γενικά ο στόχος μου είναι να εκπαιδεύομαι πάνω στο θέατρο. Το ποιους ρόλους θα παίξω νομίζω ότι θα φανεί, θα έρθει. Και νομίζω ότι κάθε ρόλος είναι σημαντικός. Είναι ένα λιθαράκι στο οικοδόμημα που χτίζεις στην πορεία σου. Θέλω να σπουδάσω κι άλλο. Αν και νομίζω ότι ποτέ δεν θα νιώθω επαρκής. Θέλω να ανακαλύπτω κάθε φορά κάτι καινούριο και να μαθαίνω κάθε φορά κάτι καινούριο γιατί νομίζω ότι τουλάχιστον σε αυτό το επάγγελμα δεν σταματάς ποτέ να μαθαίνεις. Όσα πιο πολλά μαθαίνεις τόσο περισσότερο εξελίσσεσαι. Οτιδήποτε μαθαίνεις βοηθάει. Από τα τεχνικά πράγματα ακόμη. Να μπορείς να βιδώσεις ένα σκηνικό, να ράψεις ένα κουμπί, να φτιάξεις μια μάσκα. Μιλάω για πολύ απλά πράγματα που όμως είναι απαραίτητα.
 
Πέραν της ιδιότητας του ηθοποιού θα σε ενδιέφερε ίσως και αυτή του σκηνοθέτη;
Θα το δείξει η πορεία μου αυτό. Ναι θα με ενδιέφερε να μάθω από σκηνοθέτες, να σταθώ δίπλα τους και να δω πως δουλεύουν. Δεν ξέρω αν θα το κάνω ποτέ, αν δηλαδή θα σκηνοθετήσω. Μέσα στη σχολή το κάναμε. Αλλά σε μια επαγγελματική παράσταση αυτό ίσως έρθει πολλά πολλά χρόνια μετά. Το έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ότι αργότερα ίσως θέλω να σκηνοθετήσω κάτι ή να διδάξω ακόμη. Αλλά αυτό είναι πολύ μακρινό.
 
Θεατρικές αναφορές έχεις; Πράγματα που να αγαπάς ιδιαίτερα; Είπες σωματικό θέατρο και σκέφτηκα τον Τερζόπουλο.
Σωματικό θέατρο εγώ δεν θεωρώ μόνο τον Τερζόπουλο. Θεωρώ και τους μίμους που κάνουν πολλά πράγματα με το σώμα και τους κλόουν, Lecoq, commedia dell’arte. Οπότε θα με ενδιέφεραν και τέτοιες σπουδές. Κάποιες άλλες καταβολές συγκεκριμένα δεν έχω. Το σεμινάριο του κ. Τερζόπουλου για παράδειγμα δεν το έχω παρακολουθήσει. Αλλά είναι σπουδές που θα ήθελα να κάνω. Είναι τόσο νωρίς που έχω μπροστά μου ένα ανοιχτό πεδίο και λέω «και τώρα»; Ξεκινάω και μαθαίνω ό,τι μπορώ. Ό,τι μαθαίνω είναι κέρδος.
 
Πρόσφατα βραβεύτηκες στα 8α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης. Πώς είναι να είσαι το νέο πρόσωπο της χρονιάς; Το περίμενες;
Δεν το έβλεπα να έρχεται για να είμαι ειλικρινής.
 
Κοίτα, η αλήθεια είναι ότι η παράσταση απασχόλησε.
Ναι, ήξερα ότι ο κόσμος μιλάει για αυτήν και χαίρομαι πάρα πολύ. Με τιμά πολύ το ότι βραβεύτηκα απλά επειδή ακριβώς δεν ήταν αυτός ο στόχος γι’ αυτό και δεν το περίμενα. Δεν είπα δηλαδή ποτέ ότι θα δουλέψω για να μου αποδοθεί αυτό σε βραβείο. Καλοδεχούμενο ότι ήρθε και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό απλά εμένα ο στόχος μου είναι να δουλέψω και να εργαστώ πάνω σε αυτό. Να χαρώ αυτήν την πρώτη μου δουλειά που είναι μια ευκαιρία που μου έδωσε ο κ. Τζαμαργιάς. Μια πολύ όμορφη και μεγάλη ευκαιρία και προσπάθησα να την γευτώ και να την χαρώ.
 
Ξεχώρισες κάποια από τις παραστάσεις που είδες μέσα στην χρονιά;
Ήθελα να δω και άλλες παραστάσεις αλλά επειδή έπαιζα τις ίδιες ώρες δεν γινόταν και έχασα αρκετές. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ο Δον Κιχώτης που ήρθε ως μετάκληση. Μου άρεσε πάρα πολύ. Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ το Περιμένοντας τον Γκοντό του Κρατικού. Γενικά δεν νομίζω ότι είδα κάποια παράσταση και να μην μου άρεσε. Νομίζω φέτος είδαμε ωραίες παραστάσεις. Ίσως επειδή δεν είδα και πάρα πολλές. Όλα μου κέρδισαν το ενδιαφέρον για κάποιον λόγο. Θυμάμαι τον Δον Κιχώτη γιατί τον είδα πρόσφατα και μάλιστα οριακά πριν την παράσταση και ήρθα στο θέατρο με άλλη ενέργεια. Μου γέμισε τις μπαταρίες. Έφυγα με άλλη ενέργεια και από το Ένα παιδί μετράει τα άστρα αλλά και από την Ελίζα ή το Σε μένα μιλάς.
 
Το θέατρο έχει λοιπόν και μια ευεργετική δύναμη.
Ναι, θεωρώ ότι όταν είτε σου γεμίζει είτε σου αδειάζει τις μπαταρίες μια παράσταση είναι επιτυχία. Το να βγεις κουρασμένος από μια παράσταση λόγω της συγκίνησης είναι επιτυχία. Το να συνεχίσεις να την σκέφτεσαι και μετά. Βγαίνεις από την παράσταση με μια άλλη ενέργεια. Είναι ένα φαινόμενο που ζεις μαζί με άλλους ανθρώπους. Μπορεί να κλαις με έναν άγνωστο άνθρωπο δίπλα και να το έχετε ζήσει μαζί αυτό.
 
Τι έρχεται το καλοκαίρι για εσένα;
Αρχικά, έχω την εξεταστική του τμήματος Θεάτρου οπότε έχω να διαβάσω για αυτό. Επαγγελματικά δεν θα κάνω κάτι, θέλω να κάνω διακοπές. Θα συνεχίσω σίγουρα τα μαθήματα φωνητικής, θα διαβάσω θεωρητικά βιβλία και ίσως παρακολουθήσω κάποιο σεμινάριο. 
,
Ευχαριστώ


Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Χρήστος Διαμαντούδης

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Εύα Κοταμανίδου:  Παραστάσεις και φωτογραφίες από τη συνεργασία με το ΚΘΒΕ
Εύα Κοταμανίδου: Παραστάσεις και φωτογραφίες από τη συνεργασία με το ΚΘΒΕ
με 0 Σχόλια 1223 Views

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια μιας σημαντικής μορφής του ελληνικού θέατρου, μιας σπουδαίας κυρίας, της Εύας Κοταμανίδου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή