Χριστίνα Διαμαντάρα: Ένα αστέρι της 7ης Τέχνης από τη Θεσσαλονίκη ανατέλλει στο Λος Άντζελες!

3041 Views
Χριστίνα Διαμαντάρα: Ένα αστέρι της 7ης Τέχνης από τη Θεσσαλονίκη ανατέλλει στο Λος Άντζελες! Χριστίνα Διαμαντάρα: Ένα αστέρι της 7ης Τέχνης από τη Θεσσαλονίκη ανατέλλει στο Λος Άντζελες!

 

.

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Χρήστο Καραγιαννόπουλο. 

 
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και το 2015 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ με πτυχίο Φιλολογίας με εξειδίκευση στη Γλωσσολογία. Στις ΗΠΑ  το πτυχίο που πήρε από το American Film Ιnstitute  είναι μεταπτυχιακό Masters in Film Directing.
 
H ιδία μιλάει για την «κινηματογραφική» διαδρομή της από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το Λος Αντζελες.
 
«Ξεκίνησα πτυχιούχος του ΑΠΘ από τη Θεσσαλονίκη και πήγα στην Αθήνα όπου έκανα  σεμινάριο σκηνοθεσίας στο Film school του Χρήστου Πυθαρα. Tότε έκανα την «ΑΙΤΗΣΗ» που ήταν η πρώτη μου μικρού μήκους ταινία. Στη συνέχεια παρακολούθησα ενα workshop του ενός μήνα στην Πράγα (Prague Film School) και αμέσως μετά ήρθα στην Αμερική για να σπουδάσω στο American Film Institute όπου σκηνοθέτησα 4 μικρού μήκους ταινίες. Η τελευταία (Witchin’, 20mins) ήταν και η πτυχιακή μου που τώρα κάνει την Φεστιβαλική της πορεία έχοντας ήδη μπει σε κάποια πολύ καλά φεστιβάλ (LA Shorts, Rhode Island International Film Festival, Filmquest).  Αυτή την περίοδο ετοιμάζω μια μεγάλου μήκους ταινία που θα γυριστεί τον Μάρτιο και εργάζομαι παράλληλα ως voice director για το αγγλικό ντουμπλαζ ξένων σειρών του Netflix».
 
Χ.Κ. Προγραμματίζεις λοιπόν, να σκηνοθετήσεις μια ταινία μεγάλου μήκους. Σε πιο στάδιο βρίσκεται ο σχεδιασμός; Γράφεις και το σενάριο; Πές μας κάτι για αυτό;
Χ.Δ «Πρόσφατα, είχα πρόταση για ταινία μεγάλου μήκους από Νεουορκέζο παραγωγό και αυτή τη στιγμή δουλεύω κυρίως στο σενάριο το οποίο αφορά δύο κοπέλες στα early 20s, έτοιμες για κάθε είδους πάρτυ, περιπέτεια και καφρίλα, που όμως αναγκάζονται να αφήσουν την φοιτητική ζωή τους και να επιστρέψουν στο πατρικό της μιας από τις δύο λόγω κορονοϊού. Το σενάριο είναι βασισμένο στο μέρος από όπου κατάγεται ο παραγωγός μου, ένα αρκετά κλασικό και εντελώς βαρετό προάστιο της Νέας Υόρκης, στο οποίο αυτοί οι δύο χαρακτήρες είναι αναμενόμενο να ασφυκτιούν και να κάνουν κάθε είδους αντιδραστική και προκλητική δραστηριότητα για να γεμίσουν το κενό βαρεμάρας. Είναι γενικά ένα στόρι εμπνευσμένο από αυτά που βιώνει η πλειοψηφία των νέων αυτήν την εποχή και βασισμένο στα τζάμπα location που διαθέτουμε, προκειμένου να αξιοποιήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο αυτό που ήδη υπάρχει και έτσι να μειώσουμε το κόστος παραγωγής και το μέγεθος του συνεργείου που θα χρειαστεί.  Ευελπιστούμε πως θα καταφέρουμε να ξεκινήσουμε τα γυρίσματα το Μάρτιο».
 
 
Χ.Κ .Πως είναι ζωή στο L.A. πριν και μετά τον COVID-19; Εξακολουθεί να είναι τόσο λαμπερή πόλη μέσα στο μύθο της;
Χ.Δ. «Μου είναι δύσκολο να θεωρήσω το Λος Άντζελες κανονική πόλη. Παντού κινείσαι με όχημα και εξαιρετικά σπάνια έχεις λόγο να περπατήσεις κάπου, παντού γύρω σου κυριαρχούν εμπορικά, αλυσίδες φαστφουντάδικων και απρόσωπα κτίρια πολυεθνικών και τις λίγες φορές που όντως κάνεις κάποια βόλτα με τα πόδια, θυμάσαι τον τεράστιο αριθμό αστέγων και απόρων που βιώνουν μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα αν και δίπλα σου. Οπότε για μένα το ΛΑ πάντα έβγαζε ένα post apocalyptic vibe και σχεδόν νιώθω ότι μια παγκόσμια πανδημία ήταν ακριβώς αυτό που έλειπε από την αισθητική του. Η λάμψη του Λος Άντζελες, είναι η λάμψη του Χόλυγουντ, η λάμψη των γυρισμάτων που σε άλλες εποχές έβλεπες σχεδόν παντού.  Λόγω της φύσης των γυρισμάτων που απαιτούν πολύ κόσμο να συνυπάρχει στον ίδιο χώρο, αυτά έχουν σχεδόν εκλείψει με κυρίως μικρά συνεργεία να υλοποιούν ελάχιστες παραγωγές. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει και μια μεγάλη στροφή στο development σεναρίων πράγμα που αφορά πολλούς από εμάς που γράφουμε τα δικά μας σενάρια αλλά και μια ανακατάταξη του εδώ πληθυσμού και του συστήματος παρακολούθησης ταινιών γενικότερα που ενδέχεται να έχει και κάποια θετικά αποτελέσματα».
 
 
 
Χ.Κ. Mε ένα πτυχίο φιλοσοφικής, πως τελικά κατέληξες στην 7η Τέχνη; Ποιο ήταν το κίνητρο σου;
Χ.Δ. «Παρόλο που από πολύ μικρή ήθελα να ασχοληθώ με την σκηνοθεσία, θεωρούσα πως θα είναι καλό να σπουδάσω κάτι διαφορετικό πρώτα και γενικά να γεμίσω γνώση και εμπειρία που θα με ενέπνεε αργότερα όταν θα αφοσιωνόμουν αποκλειστικά σε αυτό. Έτσι διάλεξα την φιλολογία που και συγγενική με την τέχνη είναι από άποψη μελέτης λογοτεχνικών και ποιητικών έργων και έχει μεγάλο ανθρωπιστικό και ιστορικό ενδιαφέρον.  Όταν αργότερα με δέχτηκαν στο American Film Institute, μου έστειλαν μια λίστα βιβλίων που οι υποψήφιοι φοιτητές θα έπρεπε να έχουν διαβάσει για να μπορούν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα της σχολής.  Πρώτο στη λίστα ήταν η Ποιητική του Αριστοτέλη!»
 

Χ.Κ. Ποια ήταν η πιο δυνατή εμπειρία σου στο American Film Institute; Τι σου προσέφερε η φοίτηση σου εκεί;
Χ.Δ. «Δύο μέρες μετά την άφιξή μου στη σχολή, μας ανακοίνωσαν ότι στο πρώτο μάθημα θα είχαμε καλεσμένο τον Quentin Tarrantino!  Αισθάνθηκα πραγματικό δέος που θα είχα μπροστά μου έναν από τους ανθρώπους που με ενέπνευσαν να γίνω σκηνοθέτης.  Αργότερα, ακολούθησαν πολλοί άλλοι όπως ο Paul Thomas Anderson, Darren Aronofsky, Lynne Ramsay κλπ. Ίσως όμως η πιο δυνατή εμπειρία που βίωσα να ήταν και η πρώτη ταινία που έκανα εκεί, που ήταν πραγματικά απαράδεκτη από όλες τις απόψεις. Το να κάθομαι στο editing room και να ξέρω πως θα πρέπει να την παρουσιάσω μπροστά σε 130 ανθρώπους και να ακούσω την κριτική τους, νομίζω ήταν το πιο δυνατό ταρακούνημα για να αποφασίσω για πάντα να μην ξαναδώσω λιγότερο από το 100% και να μην ξεχάσω ποτέ πως η ευθύνη είναι μόνο δική μου, εφόσον αποφάσισα να γίνω σκηνοθέτης. Οπότε η εκπαίδευση που πήρα ανήκε γενικά στην κατηγορία “tough love” και είμαι ευγνώμων για αυτό. Επίσης ο πλούτος πρακτικής εμπειρίας, οι συμβουλές τρομερά καταξιωμένων στο χώρο ανθρώπων, οι γνωριμίες και η έμφαση στο storytelling σαν βασικό όχημα κάθε κινηματογραφικής απόπειρας, είναι πράγματα που με έχουν αλλάξει τελείως σαν filmmaker και νιώθω πως θα κουβαλάω για πάντα μαζί μου.»
 


Χ.Κ. Μια Θεσσαλονικιά στο L.A. Ποια είναι η καθημερινότητα σου; Πως έχεις στρώσει τη ζωή σου εκεί; Υπάρχουν Έλληνες που ακολουθούν το ίδιο όνειρο με εσένα;
Χ.Δ. «Κάποιοι από τους πιο στενούς ανθρώπους μου εδώ είναι Έλληνες που ακολουθούν το ίδιο όνειρο με μένα και είναι τρομερά θετικό που μπορούμε έτσι να αλληλοστηριχθούμε. Επίσης, μέσω του Los Angeles Greek Film Festival στο οποίο συμμετέχω ως programmer παρακολουθώ τα τεκταινόμενα κινηματογραφικά στην Ελλάδα και έχω επαφή με άλλους Έλληνες του χώρου εδώ (εδώ μπορείτε να το δείτε online μιας και τρέχει αυτό το μήνα http://lagff.org/festival/films ). Αυτή τη στιγμή η έμφαση της καθημερινότητας μου είναι η δουλειά μου τόσο στο voice-directing όσο και στη συγγραφή σεναρίων και δυστυχώς ο κορωνοϊός που έσκασε πολύ πιο δυναμικά εδώ, έχει μειώσει εξαιρετικά τις δραστηριότητες διασκέδασης. Προσπαθώ να κλέβω λίγο χρόνο για εκδρομούλες στην πραγματικά εκθαμβωτική φύση της Αμερικής. Αλλά σίγουρα, όλα αυτά είναι μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα από τη ζωή μου στην Θεσσαλονίκη κι αυτό λόγω του τεράστιου αριθμού ανθρώπων σχετικών με το χώρο του κινηματογράφου, που μου δίνουν μεγάλη ώθηση να πορωθώ με τη δουλειά μου, κάτι που, σε αυτή τη φάση της ζωής μου τουλάχιστον, με ευχαριστεί πολύ.  Η αλήθεια είναι πάντως πως η πόλη μου, η Θεσσαλονίκη, μου λείπει αφάνταστα!»
 .
.
Χ.Κ. Ξεχάσαμε κάτι; Μπορείς να συμπληρώσεις ότι θέλεις.
Χ.Δ. «Ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σου και τον χρόνο σας και των αναγνωστών! Αν θέλετε να σκοτώσετε 20 λεπτά μπορείτε να δείτε την πιο πρόσφατη ταινία μου, Witchin’ που παίζει στην online edition του LA Shorts International Film Festival για τον υπόλοιπο Οκτώβρη, εδώ: https://youtu.be/uxkpiPKNBpo»
 

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Borat Subsequent Movie film»: Ό,τι πρέπει για το καταθλιπτικό 2020. Είδαμε και σχολιάζουμε
«Borat Subsequent Movie film»: Ό,τι πρέπει για το καταθλιπτικό 2020. Είδαμε και σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1925 Views

Στα χειρότερά του αμήχανο, στα καλύτερά του πανέξυπνο και ξεκαρδιστικό, ίσως η πιο αστεία ταινία της χρονιάς. Είδε ο  Γιώργος Κελεσίδης και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή